Barbara Johnstone ผู้เชี่ยวชาญด้านภาษาศาสตร์และอัตลักษณ์ทางภาษา
ในโลกของภาษาศาสตร์ การศึกษาว่ามนุษย์ใช้ภาษาเพื่อสะท้อนตัวตนและสังคมเป็นเรื่องที่น่าหลงใหล Barbara Johnstone คือหนึ่งในนักวิชาการชั้นนำที่อุทิศตนให้กับการศึกษาเรื่องนี้ เธอเป็นศาสตราจารย์ด้านวาทศิลป์และภาษาศาสตร์ประจำมหาวิทยาลัย Carnegie Mellon ผู้มีความเชี่ยวชาญโดดเด่นในด้าน สังคมภาษาศาสตร์ (Sociolinguistics) หรือการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาษากับสังคม รวมถึงการวิเคราะห์โครงสร้างและหน้าที่ของวาทกรรม
เส้นทางวิชาการและประสบการณ์การทำงาน
ศาสตราจารย์ Johnstone เริ่มต้นปูพื้นฐานความรู้ด้วยปริญญาตรีด้านภาษาศาสตร์จากมหาวิทยาลัย Yale ก่อนจะศึกษาต่อในระดับปริญญาโทและปริญญาเอกในสาขาเดียวกันที่มหาวิทยาลัย Michigan ความมุ่งมั่นในสายวิชาการนำพาเธอไปสู่การสอนในสถาบันชั้นนำหลายแห่ง เริ่มจาก Indiana University – Purdue University Fort Wayne, Georgetown University และ Texas A&M University จนกระทั่งเข้าดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัย Carnegie Mellon ตั้งแต่ปี 1997 เป็นต้นมา
นอกจากการสอนแล้ว เธอยังมีบทบาทสำคัญในวงการวิชาการ โดยเคยดำรงตำแหน่งบรรณาธิการบริหารของวารสาร Language in Society ระหว่างปี 2005 ถึง 2013 และเป็นผู้ดูแลเว็บไซต์ Pittsburgh Speech & Society ซึ่งเป็นแหล่งข้อมูลเกี่ยวกับภาษาอังกฤษสำเนียงพิตส์เบิร์กสำหรับบุคคลทั่วไป นอกจากนี้เธอยังถ่ายทอดความรู้ผ่านงานเขียนในสื่อกระแสหลักอย่าง The New York Times อีกด้วย
| หัวข้อ | รายละเอียด |
|---|---|
| ตำแหน่งปัจจุบัน | ศาสตราจารย์ด้านวาทศิลป์และภาษาศาสตร์ มหาวิทยาลัย Carnegie Mellon |
| ความเชี่ยวชาญ | สังคมภาษาศาสตร์, การวิเคราะห์วาทกรรม, ทฤษฎีวาทศิลป์ |
| ผลงานเขียนเด่น | Speaking Pittsburghese (2013), Discourse Analysis (2008) |
| การศึกษาสูงสุด | ปริญญาเอกด้านภาษาศาสตร์ มหาวิทยาลัย Michigan |
การเจาะลึกสำเนียง "Pittsburghese"
หนึ่งในผลงานที่สร้างชื่อเสียงให้เธอมากที่สุดคือการศึกษา Pittsburghese ซึ่งเป็นภาษาถิ่นเฉพาะของเมืองพิตส์เบิร์ก Johnstone วิเคราะห์ว่าภาษาถิ่นนี้ไม่ได้เกิดขึ้นโดยบังเอิญ แต่ถูกสร้างขึ้นผ่านการสื่อสารในท้องถิ่นและการพูดถึงลักษณะการพูดของตนเอง ซึ่งเชื่อมโยงความเข้าใจเรื่องสถานที่เข้ากับการเปลี่ยนแปลงทางภาษา
ในหนังสือ Speaking Pittsburghese: The Story of a Dialect (2013) เธอได้วิเคราะห์ประวัติศาสตร์ของสำเนียงนี้และกระบวนการ Enregisterment (กระบวนการที่ลักษณะทางภาษาบางอย่างถูกรับรู้และเชื่อมโยงกับกลุ่มคนหรืออัตลักษณ์เฉพาะ) โดยเธอได้ศึกษาคำศัพท์ที่เป็นเอกลักษณ์ เช่น "yinz", "nebby" และ "dahntahn" รวมถึงลักษณะทางสัทศาสตร์ (Phonology) เช่น การออกเสียงสระ /aw/ แบบเสียงเดี่ยว (Monophthongal)
การศึกษาอัตลักษณ์ทางภาษาของผู้หญิงในเท็กซัส
นอกเหนือจากเรื่องสำเนียงพิตส์เบิร์ก Johnstone ยังสนใจเรื่องการปรับเปลี่ยนรูปแบบการพูด (Style-shifting) ของผู้หญิงในรัฐเท็กซัส เธอพบว่าผู้หญิงเหล่านี้มีการใช้ภาษาที่หลากหลาย ตั้งแต่การพูดแบบอัตโนมัติที่ไม่ได้วางแผน ไปจนถึงการเลือกใช้คำพูดอย่างมีกลยุทธ์เพื่อจุดประสงค์บางอย่าง
งานวิจัยของเธอยังชี้ให้เห็นว่า ผู้หญิงในเท็กซัสสร้างอัตลักษณ์ทางภาษาโดยอิงจากพื้นฐานส่วนบุคคล เช่น ชาติพันธุ์ ภูมิภาคที่อยู่อาศัย และต้นแบบทางภาษาที่เคยพบเจอในชีวิต ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าภาษาไม่ใช่เพียงเครื่องมือสื่อสาร แต่เป็นเครื่องมือในการสร้างตัวตนในสังคม
ข้อเท็จจริงสำคัญ
- เชี่ยวชาญพิเศษ: เน้นการวิเคราะห์วาทกรรมและสังคมภาษาศาสตร์
- ผลงานหลัก: เขียนหนังสือเกี่ยวกับสำเนียงพิตส์เบิร์กและการวิเคราะห์วาทกรรม
- มุมมองวิจัย: เชื่อมโยงภาษาเข้ากับอัตลักษณ์ส่วนบุคคลและพื้นที่ทางภูมิศาสตร์
- บทบาทบรรณาธิการ: เคยนำทัพวารสารวิชาการระดับโลกอย่าง Language in Society
คำถามที่พบบ่อย
Barbara Johnstone เชี่ยวชาญด้านใดเป็นพิเศษ?
เธอเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านสังคมภาษาศาสตร์ (Sociolinguistics) โดยเน้นศึกษาโครงสร้างและหน้าที่ของวาทกรรม ทฤษฎีวาทศิลป์ และวิธีการวิเคราะห์ตัวบท (Text Analysis)
Pittsburghese คืออะไรในมุมมองของ Johnstone?
คือภาษาถิ่นของเมืองพิตส์เบิร์กที่สะท้อนถึงอัตลักษณ์ของคนในท้องถิ่น โดย Johnstone ศึกษาว่าภาษาถิ่นนี้ถูกสร้างและรักษาไว้ผ่านการสื่อสารและการรับรู้ของผู้คนในพื้นที่อย่างไร
งานวิจัยเกี่ยวกับผู้หญิงในเท็กซัสค้นพบอะไร?
พบว่าผู้หญิงในเท็กซัสมีการปรับเปลี่ยนสไตล์การพูดตามสถานการณ์และจุดประสงค์ โดยอัตลักษณ์ทางภาษาของพวกเธอถูกหล่อหลอมจากปัจจัยด้านชาติพันธุ์ ภูมิภาค และประสบการณ์ส่วนตัว
หนังสือเล่มสำคัญของ Barbara Johnstone มีอะไรบ้าง?
เล่มที่โดดเด่น ได้แก่ Speaking Pittsburghese: The Story of a Dialect ซึ่งวิเคราะห์เรื่องภาษาถิ่น และ Discourse Analysis ซึ่งเป็นตำราด้านการวิเคราะห์วาทกรรม