← กลับไปเลือกอ่านเรื่องอื่น
Charles Blé Goudé เส้นทางชีวิตจากผู้นำเยาวชนสู่การต่อสู้ในศาลโลก

ชีวิตและเรื่องราว · hmn.in.th

Charles Blé Goudé เส้นทางชีวิตจากผู้นำเยาวชนสู่การต่อสู้ในศาลโลก

Charles Blé Goudé เส้นทางชีวิตจากผู้นำเยาวชนสู่การต่อสู้ในศาลโลก Charles Blé Goudé (ชาร์ลส์ เบล กูเด) เป็นบุคคลสำคัญทางการเมืองของประเทศโกตดิวัวร์ ผู้ซึ่งมีบทบาทโดดเด่นใน…

Charles Blé Goudéโกตดิวัวร์ศาลอาญาระหว่างประเทศLaurent Gbagbo

Charles Blé Goudé เส้นทางชีวิตจากผู้นำเยาวชนสู่การต่อสู้ในศาลโลก

Charles Blé Goudé (ชาร์ลส์ เบล กูเด) เป็นบุคคลสำคัญทางการเมืองของประเทศโกตดิวัวร์ ผู้ซึ่งมีบทบาทโดดเด่นในการระดมมวลชนและสร้างกระแสชาตินิยมอย่างรุนแรง เขาเกิดเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 1972 ที่เมือง Guibéroua ทางตะวันตกตอนกลางของประเทศ และเป็นที่รู้จักในฉายา "Street General" หรือนายพลข้างถนน เนื่องจากความสามารถอันยอดเยี่ยมในการปลุกระดมฝูงชนให้ลุกขึ้นมาเคลื่อนไหวทางการเมือง

Content image

จุดเริ่มต้นและบทบาทผู้นำเยาวชน

เส้นทางการเมืองของ Blé Goudé เริ่มต้นขึ้นขณะที่เขาศึกษาด้านภาษาอังกฤษที่มหาวิทยาลัย Cocody ในเมืองอาบิดจัน โดยเขาได้ก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำในการประท้วงและนัดหยุดงานของสหพันธ์นักศึกษาแห่งโกตดิวัวร์ (FESCI) ซึ่งมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพรรค FPI ในช่วงทศวรรษ 1990 และได้รับตำแหน่งเลขาธิการ FESCI ต่อจาก Guillaume Soro ในช่วงปี 1998 ถึง 2000

ในปี 2001 เขาได้ก่อตั้งองค์กรสำคัญสองแห่งคือ Coordination des Jeunes Patriotes และ Congrès Panafricain des Jeunes et des Patriotes (COJEP) แม้ว่าเขาจะพยายามศึกษาต่อในระดับปริญญาโทด้านการแก้ไขความขัดแย้ง (Conflict Resolution Studies) ที่มหาวิทยาลัยแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ แต่เขาตัดสินใจทิ้งการเรียนและเดินทางกลับโกตดิวัวร์ทันทีเมื่อทราบข่าวการก่อกบฏในวันที่ 19 กันยายน 2002 เพื่อก่อตั้งกลุ่ม Alliance des Jeunes Patriotes pour le Sursaut National ซึ่งเขาจำกัดความว่าเป็นกลุ่มกดดันทางการเมือง

บทบาทในการต่อต้านและสงครามกลางเมือง

Blé Goudé เป็นผู้สนับสนุนที่เหนียวแน่นของประธานาธิบดี Laurent Gbagbo โดยเขาทำหน้าที่จัดกิจกรรมประท้วงเพื่อสนับสนุนรัฐบาลและต่อต้านกลุ่มกบฏทางตอนเหนือของประเทศ รวมถึงการแสดงจุดยืนสนับสนุนกองกำลังตำรวจ

เหตุการณ์ความรุนแรงปี 2004

ในช่วงต้นปี 2004 เขาได้เรียกร้องให้กองกำลังรักษาสันติภาพของฝรั่งเศสออกจากประเทศ และจัดกิจกรรมนั่งประท้วงหน้ากองบัญชาการทหารฝรั่งเศสใน Port-Bouët ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน เมื่อข้อตกลงสันติภาพล้มเหลวและเกิดการโจมตีทางอากาศที่ทำให้ทหารฝรั่งเศสเสียชีวิต 9 นาย และเจ้าหน้าที่ NGO ชาวอเมริกันเสียชีวิต 1 ราย นำไปสู่การตอบโต้จากฝรั่งเศสและการจลาจลในอาบิดจัน

Blé Goudé ได้ใช้โอกาสนี้ปลุกระดมกลุ่ม Jeunes Patriotes (เยาวชนผู้รักชาติ) ให้โจมตีเป้าหมายที่เชื่อว่าสนับสนุนผลประโยชน์ของยุโรป โดยเฉพาะทหารและพลเรือนชาวฝรั่งเศส พร้อมทั้งเรียกร้องให้มวลชนล้อมสนามบินอาบิดจันและสร้างกำแพงมนุษย์ล้อมที่พำนักของประธานาธิบดี Gbagbo ส่งผลให้ชาวต่างชาติจำนวนมากต้องถูกอพยพออกจากประเทศท่ามกลางรายงานการทำร้ายร่างกายและการล่วงละเมิดทางเพศ

ความขัดแย้งกับสหประชาชาติในปี 2006

ในเดือนมกราคม 2006 กลุ่มเยาวชนผู้รักชาติได้ประท้วงต่อต้านสหประชาชาติ (UN) หลังจากผู้ไกล่เกลี่ยของ UN เรียกร้องให้ยุบสภาและสิ้นสุดวาระของ Gbagbo เหตุการณ์บานปลายจนเกิดการปะทะกันระหว่างเยาวชนและกองกำลังรักษาสันติภาพ มีการบุกยึดสถานีโทรทัศน์ RTI เพื่อกระจายเสียงปลุกระดม และล้อมสถานทูตฝรั่งเศส รวมถึงฐานทัพ UN เป็นเวลาสองวัน

การก้าวสู่ตำแหน่งทางการเมืองและการล่มสลาย

หลังจากปี 2006 Blé Goudé ยังคงมีบทบาทนำในสายชาตินิยม โดยในปี 2007 เขาได้รับแต่งตั้งเป็น "ทูตสันติภาพแห่งโกตดิวัวร์" (Ivorian Peace Ambassador) เพื่อส่งเสริมการปรองดองในประเทศ โดยเขาระบุว่ามีต้นแบบมาจากผู้นำแอฟริกันอย่าง Kwame Nkrumah, Patrice Lumumba และ Thomas Sankara

จนกระทั่งปี 2010 เขาได้รับตำแหน่ง รัฐมนตรีกระทรวงกีฬาและเยาวชน และได้เกณฑ์เยาวชนที่สนับสนุน Gbagbo ประมาณ 5,000 คนเข้าสู่กองทัพ โดยผ่านการฝึกเพียง 4 สัปดาห์และติดอาวุธ AK47 เพื่อประจำการตามท้องถนน

การดำเนินคดีในศาลอาญาระหว่างประเทศ (ICC)

จุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นในวันที่ 17 มกราคม 2013 เมื่อเขาถูกจับกุมในประเทศกานาตามหมายจับของศาลอาญาระหว่างประเทศ (International Criminal Court หรือ ICC) และถูกส่งตัวกลับไปยังอาบิดจันเพื่อเผชิญข้อหาอาชญากรรมสงครามและการลักทรัพย์สินของรัฐ

ต่อมาในเดือนมีนาคม 2014 เขาถูกส่งตัวไปยังกรุงเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์ เพื่อพิจารณาคดี อาชญากรรมต่อมนุษยชาติ ร่วมกับ Laurent Gbagbo จนกระทั่งในวันที่ 15 มกราคม 2019 ศาล ICC ได้ตัดสิน ยกฟ้อง ทั้งคู่และสั่งให้ปล่อยตัวเป็นอิสระ

ภายหลังการปล่อยตัว Blé Goudé ได้เรียกร้องค่าเสียหายจากการดำเนินคดีที่ยาวนานเป็นเงินกว่า 819,300 ยูโร และในปี 2024 เขาได้ยื่นฟ้องข้อหาหมิ่นประมาทและคุกคามทางไซเบอร์ รวมถึงพยายามขอรับการนิรโทษกรรมเพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดีในปี 2025 แต่สุดท้ายไม่มีชื่ออยู่ในรายชื่อผู้สมัครขั้นสุดท้าย

ข้อเท็จจริงสำคัญ

  • ฉายา: "Street General" จากความสามารถในการระดมมวลชน
  • บทบาทหลัก: ผู้ก่อตั้งกลุ่ม COJEP และผู้นำเยาวชนผู้รักชาติ (Jeunes Patriotes)
  • ตำแหน่งสูงสุด: รัฐมนตรีกระทรวงกีฬาและเยาวชนของโกตดิวัวร์
  • สถานะทางกฎหมาย: ถูกศาลอาญาระหว่างประเทศ (ICC) ตัดสินยกฟ้องในข้อหาอาชญากรรมต่อมนุษยชาติเมื่อปี 2019
  • การศึกษา: ปริญญาตรีด้านภาษาอังกฤษ และเคยศึกษาต่อระดับปริญญาโทด้านการแก้ไขความขัดแย้งที่มหาวิทยาลัยแมนเชสเตอร์ (ไม่สำเร็จการศึกษา)
สรุปไทม์ไลน์เหตุการณ์สำคัญของ Charles Blé Goudé
ปี (ค.ศ.) เหตุการณ์สำคัญ บทบาท/ผลลัพธ์
1998 - 2000 เลขาธิการ FESCI ผู้นำนักศึกษาและการประท้วง
2001 ก่อตั้ง COJEP สร้างฐานมวลชนเยาวชนชาตินิยม
2004 จลาจลต่อต้านฝรั่งเศส ปลุกระดมการโจมตีเป้าหมายตะวันตก
2010 ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี ดูแลด้านกีฬาและเยาวชน
2013 ถูกจับกุมในกานา ส่งตัวดำเนินคดีตามหมายจับ ICC
2019 ศาล ICC ยกฟ้อง พ้นข้อหาอาชญากรรมต่อมนุษยชาติและได้รับอิสระ
FAQ

คำถามที่พบบ่อย

Charles Blé Goudé คือใคร?

เขาเป็นผู้นำทางการเมืองชาวโกตดิวัวร์ที่โดดเด่นในการระดมมวลชนเยาวชนและเป็นผู้สนับสนุนหลักของอดีตประธานาธิบดี Laurent Gbagbo โดยมีบทบาทสำคัญในการสร้างกระแสชาตินิยมในประเทศ

ทำไมเขาถึงถูกเรียกว่า "Street General"?

เป็นฉายาที่ได้มาจากความสามารถในการปลุกระดมฝูงชนจำนวนมากให้ลงถนนเพื่อประท้วงหรือเคลื่อนไหวทางการเมืองตามเป้าหมายที่เขากำหนด

เขาถูกตัดสินว่ามีความผิดในศาลอาญาระหว่างประเทศ (ICC) หรือไม่?

ไม่ ในวันที่ 15 มกราคม 2019 ศาล ICC ได้ตัดสินยกฟ้องเขาและ Laurent Gbagbo ในข้อหาอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ และสั่งให้ปล่อยตัว

บทบาทของเขาในช่วงปี 2004 คืออะไร?

เขาเป็นผู้นำในการปลุกระดมกลุ่มเยาวชนผู้รักชาติให้ต่อต้านกองกำลังฝรั่งเศสและชาวต่างชาติในอาบิดจัน หลังจากเกิดความขัดแย้งทางทหารระหว่างรัฐบาลโกตดิวัวร์และฝรั่งเศส

เขาสามารถลงสมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดีปี 2025 ได้หรือไม่?

แม้ว่าเขาจะพยายามขอรับการนิรโทษกรรมเพื่อสิทธิในการลงสมัครรับเลือกตั้ง แต่ในท้ายที่สุดเขาไม่มีชื่ออยู่ในรายชื่อผู้สมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดีอย่างเป็นทางการ