Edward Gibson นักบินอวกาศนักวิทยาศาสตร์ผู้สร้างประวัติศาสตร์บนสถานี Skylab
ในประวัติศาสตร์การสำรวจอวกาศของ NASA มีบุคคลเพียงไม่กี่คนที่สามารถผสานความเชี่ยวชาญด้านวิทยาศาสตร์บริสุทธิ์เข้ากับทักษะการบินได้อย่างสมบูรณ์แบบ Edward George Gibson คือหนึ่งในนั้น เขาไม่เพียงแต่เป็นนักบินอวกาศ แต่ยังเป็นนักฟิสิกส์และวิศวกรผู้มีบทบาทสำคัญในภารกิจ Skylab 4 ซึ่งเป็นหนึ่งในภารกิจที่ยาวนานที่สุดในยุคนั้น และปัจจุบันเขาเป็นสมาชิกคนสุดท้ายที่ยังมีชีวิตอยู่ของลูกเรือชุดดังกล่าว
เส้นทางชีวิตจากผู้ป่วยสู่ดวงดาว
ชีวิตในวัยเด็กของ Gibson ไม่ได้ราบรื่นนัก เขาต้องต่อสู้กับโรค Osteomyelitis (โรคกระดูกอักเสบติดเชื้อ) ตั้งแต่อายุ 2 ถึง 8 ปี ซึ่งทำให้เขาต้องเข้าออกโรงพยาบาลเป็นเวลานานและเกือบจะต้องสูญเสียขาไป แต่ด้วยการค้นพบยาเพนิซิลลินในสมัยนั้นทำให้เขาหายจากโรค และเพื่อฟื้นฟูร่างกายให้แข็งแรง Gibson จึงหันมาเล่นกีฬาอย่างจริงจัง โดยเฉพาะการว่ายน้ำ ฟุตบอล และกรีฑา ซึ่งเป็นรากฐานสำคัญที่ทำให้เขามีร่างกายที่พร้อมสำหรับการฝึกเป็นนักบินอวกาศในเวลาต่อมา
การศึกษาและความเชี่ยวชาญทางวิชาการ
Gibson มีพื้นฐานการศึกษาที่โดดเด่น โดยจบปริญญาตรีด้านวิศวกรรมศาสตร์จาก University of Rochester ก่อนจะเข้าศึกษาต่อที่ California Institute of Technology (Caltech) จนได้รับปริญญาโทและปริญญาเอกด้านวิศวกรรมศาสตร์ โดยเน้นด้าน Jet Propulsion (การขับเคลื่อนด้วยไอพ่น) และวิชาโทฟิสิกส์
ก่อนจะเข้าร่วมกับ NASA เขาได้ทำงานเป็นนักวิทยาศาสตร์วิจัยที่ Philco Corporation โดยศึกษาเกี่ยวกับเลเซอร์และการแตกตัวของก๊าซด้วยแสง (Optical breakdown of gases) นอกจากนี้เขายังมีความสามารถด้านการบินที่ยอดเยี่ยม โดยมีชั่วโมงบินรวมกว่า 4,300 ชั่วโมง ซึ่งรวมถึงการบินเครื่องบินเจ็ตถึง 2,270 ชั่วโมง
บทบาทสำคัญใน NASA และภารกิจ Skylab 4
ในปี 1965 Gibson ได้รับการคัดเลือกให้เป็นส่วนหนึ่งของ NASA Astronaut Group 4 ซึ่งเป็นกลุ่มแรกที่เน้นการคัดเลือก "นักบินอวกาศนักวิทยาศาสตร์" (Scientist-Astronauts) โดยเฉพาะ เขาเริ่มต้นจากการเป็นทีมสนับสนุนและทำหน้าที่เป็น CAPCOM (Capsule Communicator หรือเจ้าหน้าที่สื่อสารระหว่างภาคพื้นดินกับยานอวกาศ) ในภารกิจ Apollo 12 ซึ่งเป็นการลงจอดบนดวงจันทร์ครั้งที่สอง
จุดสูงสุดในอาชีพนักบินอวกาศของเขาเกิดขึ้นในภารกิจ Skylab 4 ระหว่างปี 1973–1974 ในฐานะนักบินวิทยาศาสตร์ (Science Pilot) Gibson และเพื่อนร่วมทีมอีกสองคนคือ Gerald Carr และ William Pogue ได้สร้างสถิติพำนักอยู่ในอวกาศยาวนานถึง 84 วัน 1 ชั่วโมง 15 นาที ซึ่งถือเป็นสถิติโลกในขณะนั้น
ผลงานทางวิทยาศาสตร์เหนือชั้น
ในระหว่างที่อยู่บนสถานีอวกาศ Skylab Gibson รับผิดชอบหลักในการใช้งาน Apollo Telescope Mount ซึ่งเป็นกล้องโทรทรรศน์สำหรับสังเกตการณ์ดวงอาทิตย์ โดยใช้เวลากว่า 338 ชั่วโมงในการเก็บข้อมูลกระบวนการทางฟิสิกส์ของดวงอาทิตย์ นอกจากนี้เขายังปฏิบัติภารกิจ EVA (Extravehicular Activity หรือการออกเดินนอกยานอวกาศ) ทั้งหมด 3 ครั้ง รวมเป็นเวลา 15 ชั่วโมง 22 นาที
ชีวิตหลังการบินและมรดกทางปัญญา
หลังจากลาออกจาก NASA ครั้งแรกในปี 1974 Gibson ได้นำข้อมูลจาก Skylab มาวิจัยต่อที่ Aerospace Corporation และเคยเป็นที่ปรึกษาด้านการออกแบบ Spacelab ในเยอรมนีตะวันตก ก่อนจะกลับมาช่วย NASA คัดเลือกนักบินอวกาศนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ในช่วงปี 1977 และเกษียณอายุอย่างเป็นทางการในปี 1982
นอกเหนือจากงานวิศวกรรมและอวกาศ Gibson ยังเป็นนักเขียนที่มากความสามารถ เขาเขียนหนังสือวิชาการด้านฟิสิกส์ดวงอาทิตย์ชื่อ The Quiet Sun รวมถึงเขียนนวนิยายและหนังสือรวบรวมเรื่องราวการสำรวจอวกาศ เพื่อถ่ายทอดประสบการณ์และแรงบันดาลใจให้แก่คนรุ่นหลัง
ข้อเท็จจริงสำคัญ
- สถิติอวกาศ: พำนักในอวกาศรวม 84 วัน 1 ชั่วโมง 15 นาที ในภารกิจ Skylab 4
- ความเชี่ยวชาญ: เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านฟิสิกส์พลาสม่าและฟิสิกส์ดวงอาทิตย์
- การเดินอวกาศ: ปฏิบัติภารกิจ EVA 3 ครั้ง รวมเวลา 15 ชั่วโมง 22 นาที
- เกียรติยศ: ได้รับเหรียญ NASA Distinguished Service Medal และถูกบรรจุในหอเกียรติยศนักบินอวกาศสหรัฐฯ (U.S. Astronaut Hall of Fame) ปี 1997
| หัวข้อ | รายละเอียด |
|---|---|
| วันเกิด | 8 พฤศจิกายน 1936 (บัฟฟาโล, นิวยอร์ก) |
| การศึกษาสูงสุด | ปริญญาเอก (PhD) ด้านวิศวกรรมศาสตร์ จาก Caltech |
| ภารกิจหลัก | Skylab 4 (Science Pilot) |
| ระยะเวลาในอวกาศ | 84 วัน 1 ชั่วโมง 15 นาที |
| ผลงานเขียนเด่น | The Quiet Sun, Space: Ever Farther, Ever Faster |
คำถามที่พบบ่อย
Edward Gibson มีบทบาทอะไรในภารกิจ Skylab 4?
เขาทำหน้าที่เป็นนักบินวิทยาศาสตร์ (Science Pilot) โดยรับผิดชอบหลักในการใช้กล้องโทรทรรศน์ Apollo Telescope Mount เพื่อศึกษาปรากฏการณ์ของดวงอาทิตย์ และปฏิบัติการเดินอวกาศ (EVA) เพื่อบำรุงรักษาสถานี
ทำไม Edward Gibson ถึงถูกเรียกว่าเป็นนักบินอวกาศนักวิทยาศาสตร์?
เพราะเขาถูกคัดเลือกเข้ามาใน NASA Group 4 ซึ่งเป็นกลุ่มแรกที่ NASA เปิดรับผู้เชี่ยวชาญด้านวิทยาศาสตร์โดยเฉพาะ เพื่อให้สามารถดำเนินงานวิจัยเชิงลึกในอวกาศได้มากกว่านักบินที่เน้นการขับเคลื่อนยานเพียงอย่างเดียว
โรคในวัยเด็กส่งผลต่อชีวิตของเขาอย่างไร?
เขาป่วยเป็นโรคกระดูกอักเสบ (Osteomyelitis) ซึ่งเกือบทำให้ต้องถูกตัดขา แต่การรักษาด้วยเพนิซิลลินและการหันมาออกกำลังกายอย่างหนัก โดยเฉพาะการว่ายน้ำ ทำให้เขามีร่างกายที่แข็งแรงจนสามารถผ่านการฝึกอันเข้มงวดของ NASA ได้
ผลงานเขียนที่สำคัญของเขาคืออะไร?
ผลงานที่โดดเด่นที่สุดในเชิงวิชาการคือหนังสือ The Quiet Sun ซึ่งเป็นตำราพื้นฐานด้านฟิสิกส์ดวงอาทิตย์ นอกจากนี้เขายังเขียนนวนิยายและหนังสือบันทึกประสบการณ์การสำรวจอวกาศอีกหลายเล่ม
เขายังคงมีความเกี่ยวข้องกับ NASA หรือไม่?
เขาเกษียณอายุจาก NASA อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม 1982 แต่ยังคงมีบทบาทเป็นที่ปรึกษาและผู้เชี่ยวชาญในโครงการด้านอวกาศอื่นๆ เช่น โครงการ Space Station Freedom ผ่านบริษัท TRW และบริษัทที่ปรึกษาของตนเอง