Julia Morison ศิลปินผู้ผสานปรัชญาและวัสดุศาสตร์สู่ผลงานศิลปะร่วมสมัย
Julia Morison เป็นศิลปินชาวนิวซีแลนด์ผู้มีชื่อเสียงจากการสร้างสรรค์ผลงานที่หลากหลายและไร้ขีดจำกัด เธอเชี่ยวชาญทั้งในด้านจิตรกรรม ประติมากรรม การถ่ายภาพ ศิลปะจัดวาง (Installation Art) และล่าสุดคือการทำงานกับเซรามิก ผลงานของเธอโดดเด่นด้วยการนำระบบความคิดเชิงปรัชญามาประยุกต์ใช้กับวัสดุที่แตกต่างกัน เพื่อสื่อสารความหมายที่ลึกซึ้งและซับซ้อน
เส้นทางสายศิลปะและการศึกษา
Morison เริ่มต้นปูพื้นฐานด้านการออกแบบด้วยการคว้าประกาศนียบัตรด้านกราฟิกดีไซน์จาก Wellington Polytechnic School of Design แห่งมหาวิทยาลัย Massey ในปี 1972 ก่อนจะต่อยอดความรู้จนสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีเกียรตินิยมด้านวิจิตรศิลป์ (Bachelor of Fine Arts with Honours) จาก University of Canterbury School of Fine Arts ในปี 1975
ความสามารถของเธอเป็นที่ยอมรับในระดับสากล โดยในปี 1988 เธอได้รับทุน Frances Hodgkins Fellowship และในปี 1990 ได้เข้าร่วมโครงการศิลปินพำนัก (Residency) ของ Moët & Chandon ณ เมือง Avize ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งจุดเริ่มต้นนี้ทำให้เธอตัดสินใจพำนักและสร้างสรรค์ผลงานในฝรั่งเศสนานถึง 10 ปี
ปรัชญาเบื้องหลังผลงาน: ระบบตัวเลขและสัญลักษณ์
ในช่วงแรกของการทำงาน Morison มุ่งเน้นไปที่งานจิตรกรรมแนว Formalism (รูปแบบนิยม) ที่เน้นโครงสร้างทางทัศนศิลป์อย่างเคร่งครัด แต่หลังจากห่างหายจากการจัดแสดงผลงานไปช่วงหนึ่ง เธอได้กลับมาพร้อมกับแนวคิดที่ทะเยอทะยานและซับซ้อนยิ่งขึ้นในช่วงกลางทศวรรษ 1980
เธอได้สร้างระบบการทำงานที่อ้างอิงจากตัวเลข 10 โดยได้รับแรงบันดาลใจจาก Sefirothic Tree หรือต้นไม้แห่งชีวิตในคัมภีร์ Kabbalah (ปรัชญาลึกลับของชาวยิว) ซึ่งประกอบด้วย 10 'โลโก้' และ 10 วัสดุหลัก ได้แก่ ทอง, เงิน, ตะกั่ว, ปรอทหรือเมอร์คิวริกออกไซด์, ดินเหนียว, เถ้าถ่าน, เลือด, สิ่งขับถ่าย, ความโปร่งแสง และความแวววาว (Iridescence) ระบบนี้กลายเป็นหัวใจสำคัญในผลงานชิ้นเอกอย่าง Vademecum (1986) และ Golem (1987)
นอกจากนี้ เธอยังนำหลักการจัดระเบียบแบบ Victorian myriorama (การสร้างภาพจำลองทิวทัศน์แบบโบราณ) และรูปทรงที่ทำซ้ำอย่างปมเซลติก (Celtic knot) มาใช้ในงานจิตรกรรมและงานติดตั้งของเธออย่างต่อเนื่อง
การปรับตัวผ่านวิกฤตและการสร้างสรรค์ในปัจจุบัน
เหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในเมืองไครสต์เชิร์ช ปี 2011 ส่งผลกระทบต่อการทำงานของเธออย่างมากจนไม่สามารถวาดภาพได้ Morison จึงเปลี่ยนทิศทางมาสร้างงานประติมากรรมแทน โดยนำวัสดุอย่างปูนปลาสเตอร์ ดินเหนียว และตะกอนจากการไหลตัวของดิน (Liquefaction sediment) ที่เกิดจากแผ่นดินไหว รวมถึงวัตถุที่พบเจอทั่วไปมาสร้างสรรค์ผลงาน
หนึ่งในผลงานสาธารณะที่โดดเด่นคือ Tree Houses for Swamp Dwellers ซึ่งติดตั้งในใจกลางเมืองไครสต์เชิร์ชภายใต้โครงการ SCAPE โดยงานชิ้นนี้ถูกออกแบบมาให้เป็นสัญลักษณ์ถาวรที่สามารถเคลื่อนย้ายได้ เพื่อเป็นการตอบสนองต่อความสูญเสียจากเหตุการณ์แผ่นดินไหว
ปัจจุบัน Morison กำลังทุ่มเทให้กับซีรีส์งานเซรามิกที่ชื่อว่า Headcases ซึ่งเป็นรูปทรงศีรษะที่ทำจากพอร์ซเลนและสโตนแวร์ โดยเธอตั้งเป้าจะสร้างให้ครบ 100 ชิ้น ซึ่งปัจจุบันผลิตออกมาแล้วประมาณ 30 ชิ้น
ข้อเท็จจริงสำคัญ
- ความเชี่ยวชาญ: ครอบคลุมตั้งแต่จิตรกรรม, ประติมากรรม, ภาพถ่าย, ศิลปะจัดวาง ไปจนถึงเซรามิก
- แรงบันดาลใจหลัก: ใช้ระบบตัวเลข 10 และปรัชญา Sefirothic Tree ของ Kabbalah ในการเลือกวัสดุ
- รางวัลเกียรติยศ: ได้รับรางวัล Laureate Award จาก Arts Foundation of New Zealand (2005) และได้รับแต่งตั้งเป็น Officer of the New Zealand Order of Merit (ONZM) ในปี 2018
- ผลงานสำคัญ: Tree Houses for Swamp Dwellers ประติมากรรมสาธารณะในเมืองไครสต์เชิร์ช
- การยอมรับ: ผลงานถูกจัดแสดงในหอศิลป์ชั้นนำ เช่น Te Papa Tongarewa, Auckland Art Gallery และ Christchurch Art Gallery
| ปี (ค.ศ.) | เหตุการณ์ / ผลงาน | รายละเอียดสำคัญ |
|---|---|---|
| 1972 - 1975 | การศึกษา | จบด้านกราฟิกดีไซน์ (Massey) และวิจิตรศิลป์ (Canterbury) |
| 1990 | Residency ในฝรั่งเศส | พำนักและทำงานในฝรั่งเศสนาน 10 ปี |
| 1999 - 2007 | บทบาทอาจารย์ | อาจารย์อาวุโสด้านจิตรกรรมที่ University of Canterbury |
| 2012 | Hall of Fame | ได้รับเลือกเข้าสู่หอเกียรติยศของ Massey University College of Creative Arts |
| 2013 | Tree Houses for Swamp Dwellers | ประติมากรรมตอบสนองเหตุการณ์แผ่นดินไหวไครสต์เชิร์ช |
คำถามที่พบบ่อย
Julia Morison ใช้แนวคิดอะไรในการเลือกวัสดุสร้างงานศิลปะ?
เธอใช้ระบบที่อ้างอิงจากตัวเลข 10 และ Sefirothic Tree ของ Kabbalah โดยกำหนดวัสดุหลัก 10 ชนิด เช่น ทอง เงิน เลือด และดินเหนียว นำมาผสมผสานกันเพื่อสร้างความหมายในผลงาน
ผลงาน Tree Houses for Swamp Dwellers มีความสำคัญอย่างไร?
เป็นงานประติมากรรมสาธารณะที่สร้างขึ้นเพื่อตอบสนองต่อเหตุการณ์แผ่นดินไหวในเมืองไครสต์เชิร์ช โดยออกแบบให้มีความคงทนแต่สามารถเคลื่อนย้ายได้
เหตุใดเธอจึงเปลี่ยนจากงานจิตรกรรมมาเป็นงานประติมากรรมและเซรามิก?
หลังจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวปี 2011 เธอไม่สามารถทำงานจิตรกรรมได้ จึงเริ่มหันมาใช้ปูนปลาสเตอร์ ดินเหนียว และตะกอนดินจากเหตุการณ์ภัยธรรมชาติมาสร้างเป็นงานประติมากรรมแทน
ผลงานของ Julia Morison สามารถรับชมได้ที่ไหนบ้าง?
ผลงานของเธอถูกเก็บรักษาและจัดแสดงในหอศิลป์สาธารณะหลายแห่งในนิวซีแลนด์ เช่น Museum of New Zealand Te Papa Tongarewa, Auckland Art Gallery และ Christchurch Art Gallery