Lonnie Hutchinson ศิลปินผู้เชื่อมโยงจิตวิญญาณและรากเหง้าแห่งแปซิฟิก
Lonnie Hutchinson คือศิลปินร่วมสมัยชาวนิวซีแลนด์ผู้มีสายเลือดผสมผสานระหว่างชาวเมารี (เผ่า Ngāi Tahu และ Ngāti Kurī ki Ngāi Tahu) ชาวซามัว และชาวยุโรป ผลงานของเธอโดดเด่นด้วยการนำเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ แนวคิดเฟมินิสต์ และมรดกทางวัฒนธรรมของชาวเกาะแปซิฟิกมาถ่ายทอดผ่านสื่อศิลปะที่หลากหลาย จนได้รับการยอมรับในระดับสากลและได้รับรางวัลอันทรงเกียรติ My ART Visual Arts Award ในปี 2024 ซึ่งส่งผลให้เธอขึ้นแท่นเป็น Arts Foundation Laureate
เส้นทางสายศิลปะและการศึกษา
พื้นฐานทางวิชาการของ Hutchinson เริ่มต้นจากการศึกษาด้านการพิมพ์สิ่งทอ (Textile Printing) จนได้รับประกาศนียบัตรจาก Auckland Institute of Technology ในปี 1992 จากนั้นเธอได้ต่อยอดความรู้ด้านการออกแบบ 3 มิติ (3D Design) จนจบปริญญาตรีจาก Unitec Institute of Technology ในปี 1998 นอกจากนี้เธอยังมีประกาศนียบัตรด้านการศึกษาในปี 1999 และเคยประกอบอาชีพเป็นครูผู้สอน ซึ่งประสบการณ์เหล่านี้หล่อหลอมให้เธอมีความเชี่ยวชาญในการสร้างสรรค์งานศิลปะที่ซับซ้อน
ปรัชญาการสร้างสรรค์และรูปแบบผลงาน
Hutchinson ไม่จำกัดตัวเองอยู่กับสื่อใดสื่อหนึ่ง แต่สร้างสรรค์งานผ่านทั้งภาพยนตร์, การแสดง, จิตรกรรม, ประติมากรรม และศิลปะจัดวาง โดยมีหัวใจสำคัญคือการเชิดชู Whakapapa (ลำดับวงศ์ตระกูลของชาวเมารี) เพื่อเชื่อมโยงอดีต ปัจจุบัน และอนาคตเข้าด้วยกัน เธอเชื่อในการสร้างพื้นที่ทางจิตวิญญาณที่เชื่อมต่อความทรงจำทั้งที่จับต้องได้และจับต้องไม่ได้
หนึ่งในเอกลักษณ์ที่ทำให้เธอเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางคือการใช้ กระดาษสร้างบ้านสีดำ (Black builders paper) มาตัดเป็นรูปทรงต่างๆ (Cut outs) เช่น ผลงานชื่อ sista7 (2003) ซึ่งถูกจัดแสดงใน Christchurch Art Gallery โดยการเลือกใช้วัสดุนี้มีจุดประสงค์เพื่อตั้งคำถามและสะท้อนถึงโครงสร้างทางสังคม ประวัติศาสตร์ และการนำเสนอภาพลักษณ์ในรูปแบบต่างๆ
ผลงานสาธารณะและโครงการติดตั้งระดับเมือง
นอกเหนือจากงานในแกลเลอรี Hutchinson ยังได้รับมอบหมายให้สร้างสรรค์งานศิลปะติดตั้งในพื้นที่สาธารณะหลายแห่ง เช่น Beat the Feet ที่ตอบสนองต่ออาสนวิหารไครสต์เชิร์ช และ Te Taumata งานติดตั้ง 6 ชิ้นสำหรับหอศิลป์ Auckland Art Gallery ในปี 2011 รวมถึงงาน Night/I Love You ในปี 2015 ซึ่งใช้ไฟนีออนเขียนข้อความว่า 'I Love You' และ 'Aroha atu Aroha mai' บนผนังลานจอดรถใน Manukau
ผลงานชิ้นสำคัญในปี 2016 คือการออกแบบเปลือกอาคาร (Facade) ของลานจอดรถในเขตยุติธรรมและบริการฉุกเฉินของเมืองไครสต์เชิร์ช ซึ่งมีความยาวถึง 36 เมตร ประกอบด้วยชิ้นส่วนอะลูมิเนียมชุบสีรูปหยดน้ำกว่า 1,400 ชิ้น โดยได้รับแรงบันดาลใจจาก Kākahu (ผ้าคลุมทอแบบเมารี) และขนของนก Kākāpō ซึ่งเป็นนกหายาก โดยเธอได้ศึกษาต้นแบบจากผ้าคลุมใน Perth Art Gallery ประเทศสกอตแลนด์
การทำงานร่วมกันและนิทรรศการ
เธอได้ร่วมก่อตั้ง Vahine Collective ร่วมกับศิลปิน Lily Laita และ Niki Hastings-McFall เพื่อศึกษาเกี่ยวกับ tia seu lupe (เนินดักนกพิราบโบราณ) ในซามัว ซึ่งนำไปสู่การจัดนิทรรศการชื่อ Vahine และการได้รับทุนศิลปินพำนัก (Artist in Residence) ในซามัวเมื่อปี 2012
ผลงานของเธอถูกจัดแสดงในนิทรรศการสำคัญมากมาย เช่น Hiko! New Energies in Māori Art และนิทรรศการย้อนหลัง Black Bird: Lonnie Hutchinson 1997 – 2013 นอกจากนี้ งานของเธอยังถูกเก็บรักษาไว้ในคอลเลกชันของพิพิธภัณฑ์ชั้นนำ เช่น Museum of New Zealand Te Papa Tongarewa และ National Gallery of Australia
ข้อเท็จจริงสำคัญ
- เชื้อชาติ: ผสมผสานระหว่างเมารี (Ngāi Tahu, Ngāti Kurī ki Ngāi Tahu), ซามัว และยุโรป
- ความเชี่ยวชาญ: ศิลปะสื่อผสม, ประติมากรรมจากกระดาษสีดำ และงานติดตั้งสาธารณะ
- แรงบันดาลใจหลัก: ลำดับวงศ์ตระกูล (Whakapapa), วัฒนธรรมแปซิฟิก และสิทธิสตรี
- รางวัลสูงสุด: My ART Visual Arts Award (2024) และ Contemporary Pacific Artist Award (2015)
| ปีที่สร้าง/ได้รับ | ชื่อผลงาน / รางวัล | ประเภท / รายละเอียด |
|---|---|---|
| 2003 | sista7 | ประติมากรรมกระดาษตัด (Cut outs) |
| 2008 | Beat the Feet | งานติดตั้งเฉพาะพื้นที่ (Site-specific) |
| 2015 | Night/I Love You | งานศิลปะไฟนีออนสาธารณะ |
| 2016 | Justice Precinct Facade | งานออกแบบอาคารแรงบันดาลใจจากผ้าคลุมเมารี |
| 2024 | My ART Visual Arts Award | รางวัลเกียรติยศ Arts Foundation Laureate |
คำถามที่พบบ่อย
Lonnie Hutchinson เป็นศิลปินแนวไหน?
เธอเป็นศิลปินร่วมสมัยที่ทำงานหลากหลายสื่อ (Multi-disciplinary artist) โดยเน้นการนำอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมเมารีและแปซิฟิกมาผสมผสานกับแนวคิดสมัยใหม่และเฟมินิสต์
วัสดุที่เป็นเอกลักษณ์ในงานของเธอคืออะไร?
เธอมีชื่อเสียงอย่างมากจากการใช้กระดาษสร้างบ้านสีดำ (Black builders paper) มาสร้างเป็นงานประติมากรรมแบบตัด เพื่อสื่อถึงโครงสร้างทางสังคมและประวัติศาสตร์
Whakapapa มีความสำคัญอย่างไรต่อผลงานของเธอ?
Whakapapa หรือลำดับวงศ์ตระกูล คือแกนกลางที่เธอใช้เชื่อมโยงความทรงจำจากอดีตสู่ปัจจุบันและอนาคต ทำให้งานของเธอมีมิติทางจิตวิญญาณและรากเหง้าที่ชัดเจน
ผลงานชิ้นใดที่สะท้อนถึงธรรมชาติของนิวซีแลนด์ได้ชัดเจนที่สุด?
งานออกแบบเปลือกอาคารที่ Justice Precinct ในไครสต์เชิร์ช ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากขนของนก Kākāpō และผ้าคลุมทอแบบเมารี (Kākahu)
เธอเคยทำงานร่วมกับศิลปินคนอื่นหรือไม่?
ใช่ เธอได้ร่วมกับ Lily Laita และ Niki Hastings-McFall ในนาม 'Vahine Collective' เพื่อวิจัยและสร้างสรรค์งานศิลปะที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมซามัว