Marsha Ivins นักบินอวกาศหญิงผู้สร้างตำนานผ่าน 5 ภารกิจกระสวยอวกาศ

ในโลกของการสำรวจอวกาศ ชื่อของ Marsha Ivins คือหนึ่งในบุคคลสำคัญที่อุทิศตนให้กับการผลักดันขีดจำกัดของมนุษยชาติ เธอคือนักบินอวกาศเกษียณอายุชาวอเมริกันผู้มีประสบการณ์โชกโชนจากการปฏิบัติภารกิจบนกระสวยอวกาศถึง 5 ครั้ง ซึ่งแต่ละภารกิจล้วนมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาเทคโนโลยีและการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ในสภาวะไร้น้ำหนัก

เส้นทางสู่ดวงดาวและการศึกษา

Marsha Sue Ivins เกิดเมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1951 ณ เมืองบอลทิมอร์ รัฐแมริแลนด์ เธอเริ่มต้นปูพื้นฐานด้านการศึกษาจนจบจากโรงเรียนมัธยม Nether Providence ในปี 1969 ก่อนจะเข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาตรีด้าน วิศวกรรมการบินและอวกาศ (Aerospace Engineering) จากมหาวิทยาลัยโคโลราโด โบลเดอร์ และสำเร็จการศึกษาในปี 1973

เส้นทางการทำงานของเธอเริ่มต้นที่ศูนย์อวกาศจอห์นสันของ NASA โดยในช่วงแรกเธอเน้นการทำงานด้านระบบควบคุมและจอแสดงผลของยานโคจร ต่อมาในปี 1980 เธอได้รับมอบหมายให้เป็นวิศวกรการบินและนักบินผู้ช่วยสำหรับเครื่องบินบริหารของ NASA จนกระทั่งในปี 1984 ความสามารถของเธอทำให้เธอได้รับเลือกให้เข้าสู่โปรแกรมฝึกหัดเป็นนักบินอวกาศในกลุ่มที่ 10 (Group 10)

เจาะลึก 5 ภารกิจพิชิตอวกาศ

ตลอดอาชีพการทำงาน Marsha Ivins ได้ใช้เวลารวมในอวกาศทั้งสิ้น 55 วัน 21 ชั่วโมง และ 48 นาที โดยมีรายละเอียดภารกิจดังนี้:

1. ภารกิจ STS-32 (มกราคม 1990)

การเดินทางครั้งแรกของเธอเริ่มต้นด้วยกระสวยอวกาศโคลัมเบีย โดยใช้เวลาปฏิบัติงาน 11 วัน ภารกิจหลักคือการส่งดาวเทียม Syncom ขึ้นสู่วงโคจร และการเก็บกู้ Long Duration Exposure Facility (LDEF) ซึ่งเป็นอุปกรณ์ทดสอบการสัมผัสสภาพแวดล้อมในอวกาศที่มีน้ำหนักถึง 21,400 ปอนด์ โดยเดินทางเป็นระยะทางรวม 4.5 ล้านไมล์

2. ภารกิจ STS-46 (กรกฎาคม - สิงหาคม 1992)

เธอเดินทางไปกับกระสวยอวกาศแอตแลนติสเป็นเวลา 8 วัน เพื่อส่งดาวเทียม EURECA ของยุโรป และทำการทดสอบระบบดาวเทียมแบบมีสาย (Tethered Satellite System - TSS) เป็นครั้งแรก ซึ่งเป็นการทดลองทางวิทยาศาสตร์ที่สำคัญในขณะนั้น

3. ภารกิจ STS-62 (มีนาคม 1994)

กลับมาปฏิบัติหน้าที่บนกระสวยอวกาศโคลัมเบียอีกครั้งเป็นเวลา 14 วัน เพื่อศึกษาเรื่อง ไมโครกราวิตี้ (Microgravity) หรือสภาวะแรงโน้มถ่วงต่ำ ที่มีผลต่อวัสดุศาสตร์และเทคโนโลยีการบิน รวมถึงการทดลองปลูกผลึกโปรตีนและการใช้ระบบแขนกลควบคุมระยะไกล

4. ภารกิจ STS-81 (มกราคม 1997)

ในภารกิจนี้ กระสวยอวกาศแอตแลนติสได้เข้าเชื่อมต่อกับสถานีอวกาศ Mir ของรัสเซีย เพื่อแลกเปลี่ยนตัวนักบินอวกาศและขนส่งเสบียง อุปกรณ์วิจัย และตัวอย่างทางวิทยาศาสตร์รวมน้ำหนักกว่า 3 ตัน ระหว่างยานทั้งสองลำ

5. ภารกิจ STS-98 (กุมภาพันธ์ 2001)

ภารกิจสุดท้ายของเธอคือการช่วยสร้างสถานีอวกาศนานาชาติ (ISS) โดยการนำโมดูลห้องปฏิบัติการ Destiny ของสหรัฐฯ ไปติดตั้ง ซึ่งต้องมีการเดินอวกาศ (Spacewalk) ถึง 3 ครั้งเพื่อประกอบชิ้นส่วนให้สมบูรณ์ พร้อมทั้งส่งเสบียงให้แก่ลูกเรือชุด Expedition-1

ข้อเท็จจริงสำคัญ

• จำนวนภารกิจ: บินไปกับกระสวยอวกาศทั้งหมด 5 ครั้ง
• เวลารวมในอวกาศ: ประมาณ 55 วัน 21 ชั่วโมง 48 นาที
• การศึกษา: ปริญญาตรีด้านวิศวกรรมการบินและอวกาศ จาก University of Colorado Boulder
• วันเกษียณอายุ: 31 ธันวาคม ค.ศ. 2010
• ความสำเร็จหลัก: มีส่วนร่วมในการติดตั้งโมดูล Destiny ของสถานีอวกาศนานาชาติ

สรุปรายละเอียดภารกิจอวกาศของ Marsha Ivins

ชื่อภารกิจ	ปีที่ปฏิบัติงาน	ยานที่ใช้	จุดเด่นของภารกิจ
STS-32	1990	Columbia	ส่งดาวเทียม Syncom และเก็บกู้ LDEF
STS-46	1992	Atlantis	ส่งดาวเทียม EURECA และทดสอบ TSS
STS-62	1994	Columbia	วิจัยวัสดุศาสตร์ในสภาวะแรงโน้มถ่วงต่ำ
STS-81	1997	Atlantis	เชื่อมต่อกับสถานีอวกาศ Mir ของรัสเซีย
STS-98	2001	Atlantis	ติดตั้งโมดูล Destiny ให้กับ ISS

FAQ

คำถามที่พบบ่อย

Marsha Ivins จบการศึกษาด้านใด?

เธอสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีด้านวิศวกรรมการบินและอวกาศ (Aerospace Engineering) จากมหาวิทยาลัยโคโลราโด โบลเดอร์ ในปี 1973

เธอปฏิบัติภารกิจในอวกาศทั้งหมดกี่ครั้ง?

เธอปฏิบัติภารกิจรวมทั้งหมด 5 ครั้ง ได้แก่ STS-32, STS-46, STS-62, STS-81 และ STS-98

ภารกิจใดที่มีการเชื่อมต่อกับสถานีอวกาศของรัสเซีย?

คือภารกิจ STS-81 ซึ่งกระสวยอวกาศแอตแลนติสได้เข้าเชื่อมต่อกับสถานีอวกาศ Mir เพื่อขนส่งเสบียงและแลกเปลี่ยนตัวนักบินอวกาศ

บทบาทของเธอในภารกิจ STS-98 คืออะไร?

เธอมีส่วนสำคัญในการนำโมดูลห้องปฏิบัติการ Destiny ไปติดตั้งที่สถานีอวกาศนานาชาติ (ISS) และสนับสนุนการเดินอวกาศเพื่อประกอบโมดูลดังกล่าว

Marsha Ivins เกษียณอายุจาก NASA เมื่อใด?

เธอเกษียณอายุจากการทำงานที่ NASA อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2010