Monica Bertagnolli ศัลยแพทย์มะเร็งผู้ก้าวสู่ตำแหน่งผู้อำนวยการ NIH
Monica Bertagnolli เป็นศัลยแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านมะเร็งวิทยา (Surgical Oncologist) ชาวอเมริกันที่มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในวงการแพทย์ระดับโลก โดยเธอได้รับความไว้วางใจให้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการคนที่ 17 ของ National Institutes of Health (NIH) หรือสถาบันสุขภาพแห่งชาติของสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นหน่วยงานวิจัยทางการแพทย์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก
ก่อนที่จะก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งสูงสุดของ NIH เธอเคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการคนที่ 16 ของ National Cancer Institute (NCI) หรือสถาบันมะเร็งแห่งชาติ และมีประสบการณ์การทำงานที่โดดเด่นในสถาบันการแพทย์ชั้นนำ เช่น โรงพยาบาล Brigham and Women's และสถาบันมะเร็ง Dana–Farber รวมถึงเคยเป็นศาสตราจารย์ด้านศัลยกรรม Richard E. Wilson ที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด (Harvard Medical School)
เส้นทางชีวิตและการศึกษา
ดร. Bertagnolli เติบโตมาในสภาพแวดล้อมที่เรียบง่ายบนฟาร์มปศุสัตว์ในรัฐไวโอมิง โดยมีพื้นเพครอบครัวเป็นผู้อพยพรุ่นแรกจากอิตาลีและฝรั่งเศสบาสก์ ความมุ่งมั่นทางการศึกษาของเธอเริ่มต้นที่มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน ซึ่งเธอสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีด้านวิศวกรรมชีวเคมี (BSE in biochemical engineering) ก่อนจะเข้าศึกษาต่อด้านแพทยศาสตร์ที่ University of Utah School of Medicine และฝึกอบรมด้านศัลยกรรมที่โรงพยาบาล Brigham and Women's จนได้รับวุฒิบัตรรับรองในปี 1993
ในช่วงเริ่มต้นอาชีพ เธอได้สั่งสมประสบการณ์ที่ศูนย์ป้องกันมะเร็ง Strang และโรงพยาบาล NewYork-Presbyterian Hospital–Cornell จนกระทั่งในปี 1999 เธอได้เข้าร่วมเป็นคณาจารย์ที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และในปี 2000 ได้เข้าทำงานที่สถาบันมะเร็ง Dana–Farber ซึ่งต่อมาในปี 2007 เธอได้สร้างประวัติศาสตร์ด้วยการเป็นผู้หญิงคนแรกที่ดำรงตำแหน่งหัวหน้าแผนกศัลยกรรมมะเร็ง (Chief of Surgical Oncology) ของสถาบันแห่งนี้
ความเชี่ยวชาญและการอุทิศตนเพื่อการวิจัย
ในด้านวิชาการ ดร. Bertagnolli มีความเชี่ยวชาญเป็นพิเศษในการรักษาเนื้องอกที่เกิดจากโรคทางเดินอาหารและมะเร็งเนื้อเยื่ออ่อน (Soft-tissue sarcoma) โดยห้องปฏิบัติการของเธอที่ Dana-Farber / Harvard Cancer Center มุ่งเน้นการศึกษาการกลายพันธุ์ของ Adenomatous polyposis coli (APC) ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญในการเกิดมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนัก ผ่านการทดลองในสัตว์และการทดลองทางคลินิกในมนุษย์
นอกเหนือจากงานวิจัย เธอยังเป็นกระบอกเสียงสำคัญในการผลักดันให้ชุมชนในพื้นที่ห่างไกลสามารถเข้าถึงการทดลองทางคลินิกได้มากขึ้น เพื่อลดความเหลื่อมล้ำในการรักษา และเคยดำรงตำแหน่งประธาน Alliance for Clinical Trials in Oncology ก่อนจะเข้ารับตำแหน่งที่ NCI
| หัวข้อ | รายละเอียด |
|---|---|
| ตำแหน่งสูงสุด | ผู้อำนวยการคนที่ 17 ของ National Institutes of Health (NIH) |
| ความเชี่ยวชาญ | ศัลยกรรมมะเร็งทางเดินอาหาร และมะเร็งเนื้อเยื่ออ่อน |
| การศึกษา | Princeton University (BS), University of Utah (MD) |
| สถาบันที่เคยร่วมงาน | Harvard Medical School, Dana–Farber Cancer Institute |
| เกียรติประวัติสำคัญ | สมาชิก National Academy of Medicine (2021) |
ข้อเท็จจริงสำคัญ
- ผู้นำหญิง: เป็นผู้หญิงคนที่ 2 ที่ได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการของ NIH
- ผู้บุกเบิก: ผู้หญิงคนแรกที่เป็นหัวหน้าแผนกศัลยกรรมมะเร็งที่ Dana–Farber Cancer Institute
- การยอมรับ: ได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกของ National Academy of Medicine ในปี 2021 และเป็นอดีตประธานของ American Society of Clinical Oncology (ASCO)
- การต่อสู้ส่วนตัว: ในเดือนพฤศจิกายน 2022 เธอได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งเต้านมระยะเริ่มต้นจากการตรวจแมมโมแกรมตามปกติ
คำถามที่พบบ่อย
ดร. Monica Bertagnolli มีความเชี่ยวชาญด้านใดเป็นพิเศษ?
เธอเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านศัลยกรรมมะเร็ง โดยเน้นหนักไปที่การรักษาเนื้องอกในระบบทางเดินอาหารและมะเร็งเนื้อเยื่ออ่อน รวมถึงการวิจัยเรื่องการกลายพันธุ์ของยีน APC ที่เกี่ยวข้องกับมะเร็งลำไส้ใหญ่
บทบาทของเธอใน NIH และ NCI คืออะไร?
เธอเคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสถาบันมะเร็งแห่งชาติ (NCI) ตั้งแต่ปี 2022 ถึง 2023 และต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการสถาบันสุขภาพแห่งชาติ (NIH) ซึ่งเป็นตำแหน่งบริหารสูงสุดที่ดูแลการวิจัยทางการแพทย์ของสหรัฐฯ
เธอมีผลงานโดดเด่นด้านสังคมอย่างไร?
ดร. Bertagnolli ให้ความสำคัญกับการสร้างความเท่าเทียมในการเข้าถึงการรักษา โดยผลักดันให้ผู้ป่วยในพื้นที่ชนบทหรือชุมชนห่างไกลได้มีส่วนร่วมในการศึกษาวิจัยทางคลินิกมากขึ้น
ดร. Bertagnolli ได้รับรางวัลอะไรบ้าง?
เธอได้รับรางวัลมากมาย เช่น Golden Plate Award จาก American Academy of Achievement (2024), ได้รับการยกย่องเป็นหนึ่งใน 100 ผู้หญิงที่มีอิทธิพลด้านมะเร็งวิทยาโดย OncoDaily (2023) และรางวัล Charles H. Sanders Life Sciences Award (2015)