Paddy Barnes เส้นทางนักชกผู้สร้างประวัติศาสตร์ให้ไอร์แลนด์
หากพูดถึงนักมวยผู้สร้างชื่อเสียงให้กับประเทศไอร์แลนด์ ชื่อของ Paddy Barnes หรือชื่อเต็มคือ Patrick Gerard Barnes คือหนึ่งในชื่อที่โดดเด่นที่สุด เขาคือนักชกผู้เปี่ยมไปด้วยพรสวรรค์ที่สร้างผลงานอันยอดเยี่ยมทั้งในระดับสมัครเล่นและระดับอาชีพ โดยเฉพาะการคว้าเหรียญรางวัลจากการแข่งขันระดับโลกหลายรายการ จนได้รับฉายาว่า "The Leprechaun"
Barnes เริ่มต้นเส้นทางบนสังเวียนตั้งแต่อายุ 11 ปี โดยเข้าฝึกซ้อมที่ East Coast Boxing club แม้ในช่วงแรกของการชกสมัครเล่น 21 ไฟต์แรก เขาจะมีสถิติที่ค่อนข้างลำบากด้วยการชนะเพียง 2 ครั้งและแพ้ถึง 19 ครั้ง แต่จุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นเมื่อเขาอายุ 16 ปี และได้ย้ายไปร่วมทีม Holy Family ABC ในเมืองเบลฟาสต์ ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการพัฒนาฝีมือสู่ระดับสากล
ความสำเร็จในระดับสมัครเล่นและเกียรติยศโอลิมปิก
ในช่วงปี 2005 ถึง 2016 Barnes ประสบความสำเร็จอย่างสูงในรุ่น Light Flyweight (รุ่นไลต์ฟลายเวต หรือรุ่นน้ำหนักน้อยพิเศษ) โดยเขาสามารถสร้างประวัติศาสตร์เป็นนักมวยชาวไอร์แลนด์คนแรกที่คว้าเหรียญรางวัลจากโอลิมปิกได้สองสมัยติดต่อกัน
- โอลิมปิก 2008 (ปักกิ่ง): คว้าเหรียญทองแดง ซึ่งเป็นเหรียญแรกของไอร์แลนด์ในครั้งนั้น
- โอลิมปิก 2012 (ลอนดอน): คว้าเหรียญทองแดงอีกครั้ง โดยในรอบรองชนะเลิศเขาทำคะแนนเสมอกับ Zou Shiming ยอดมวยชาวจีนที่ 15-15 แต่ต้องพ่ายแพ้ด้วยการนับคะแนนย้อนหลัง (Countback) 45-44
- โอลิมปิก 2016 (ริโอ): ได้รับเกียรติสูงสุดในการเป็นผู้ถือธงชาติไอร์แลนด์ในพิธีเปิด
นอกจากโอลิมปิกแล้ว เขายังโชว์ฟอร์มดุในรายการ Commonwealth Games (กีฬาเครือจักรภพ) โดยเป็นตัวแทนไอร์แลนด์เหนือคว้าเหรียญทองได้ถึง 2 สมัยในปี 2010 และ 2014 ซึ่งในปี 2014 เขายังสร้างสถิติเป็นนักมวยชาวไอร์แลนด์เหนือคนแรกที่ป้องกันแชมป์ในรายการนี้ได้สำเร็จ
การก้าวสู่ระดับอาชีพและการอำลาสังเวียน
หลังจากประสบความสำเร็จในระดับสมัครเล่น Barnes ตัดสินใจหันมาเป็นนักมวยอาชีพในปี 2016 โดยเริ่มชกในรุ่น Bantamweight (รุ่นแบนตัมเวต) และต่อมาได้ขยับลงมาสู้ในรุ่น Flyweight (รุ่นฟลายเวต) จุดสูงสุดของอาชีพคือการท้าชิงแชมป์โลก WBC flyweight ในปี 2018 แต่ต้องพ่ายแพ้ให้กับ Cristofer Rosales ด้วยการถูกน็อกเอาต์ในยกที่ 4
เส้นทางอาชีพของเขาจบลงในปี 2019 หลังจากพ่ายแพ้ให้กับ Jay Harris ด้วยการถูกน็อกเอาต์ในยกที่ 4 เช่นกัน ทำให้เขาตัดสินใจประกาศแขวนนวมอย่างเป็นทางการในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน
| รายการ/ประเภท | ผลงานเด่น | รางวัล/สถิติ |
|---|---|---|
| โอลิมปิกเกมส์ | ปักกิ่ง 2008, ลอนดอน 2012 | เหรียญทองแดง 2 สมัย |
| Commonwealth Games | เดลี 2010, กลาสโกว์ 2014 | เหรียญทอง 2 สมัย |
| ชิงแชมป์ยุโรป (สมัครเล่น) | มอสโก 2010 | เหรียญทอง |
| มวยสากลอาชีพ | ชกทั้งหมด 9 ไฟต์ | ชนะ 6 แพ้ 3 (KO 1) |
ข้อเท็จจริงสำคัญ
- ฉายา: The Leprechaun
- ความสำเร็จสูงสุด: เหรียญทอง Commonwealth Games 2 สมัย และเหรียญทองแดงโอลิมปิก 2 สมัย
- เกียรติยศ: ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ MBE ในปี 2015 จากผลงานด้านกีฬาและชุมชน
- ทักษะพิเศษ: สามารถพูดภาษาไอริชได้ และได้รับรางวัล Silver Fáinne ในปี 2019
- สถิติ WSB: ในรายการ World Series of Boxing มีสถิติชนะ 5 แพ้ 1
คำถามที่พบบ่อย
Paddy Barnes ชกในรุ่นน้ำหนักใดบ้าง?
ในช่วงสมัครเล่นเขาชกในรุ่น Light Flyweight ส่วนในระดับอาชีพเขาเริ่มต้นที่รุ่น Bantamweight ก่อนจะขยับมาสู้ในรุ่น Flyweight
ความสำเร็จที่โดดเด่นที่สุดของเขาคืออะไร?
การเป็นนักมวยชาวไอร์แลนด์คนแรกที่คว้าเหรียญรางวัลโอลิมปิกได้ 2 สมัยติดต่อกัน (2008 และ 2012) และการคว้าเหรียญทองใน Commonwealth Games 2 ครั้ง
ทำไมเขาถึงได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ MBE?
เขาได้รับรางวัล MBE (Member of the Order of the British Empire) ในปี 2015 เพื่อเป็นเกียรติแก่การอุทิศตนให้กับกีฬามวยและงานบริการชุมชนในไอร์แลนด์เหนือ
เขายุติอาชีพนักมวยเมื่อไหร่?
Paddy Barnes ประกาศรีไทร์จากการชกมวยอาชีพในเดือนพฤศจิกายน ปี 2019
ใครคือคู่ปรับสำคัญของเขาในระดับสมัครเล่น?
Zou Shiming นักชกชาวจีน คือคู่ปรับคนสำคัญที่ Barnes ต้องเผชิญหน้าในรอบรองชนะเลิศโอลิมปิกทั้งปี 2008 และ 2012