Ruud Krol ตำนานกองหลังผู้พลิกโฉมเกมรับสู่เกมรุกของเนเธอร์แลนด์
หากจะกล่าวถึงหนึ่งในกองหลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ฟุตบอล ชื่อของ Ruud Krol (รูด โครล) จะต้องถูกพูดถึงอย่างแน่นอน เขาไม่ใช่เพียงแค่ผู้เล่นที่ทำหน้าที่สกัดกั้นคู่ต่อสู้ แต่เป็นสถาปนิกจากแนวรับที่สามารถขับเคลื่อนเกมรุกได้อย่างชาญฉลาด ด้วยทักษะการจ่ายบอลที่แม่นยำทั้งสองเท้าและความเข้าใจเกมในระดับสูง ทำให้เขากลายเป็นหัวใจสำคัญของทีมชาติเนเธอร์แลนด์และสโมสรอาแจ็กซ์ในช่วงยุคทอง
เส้นทางอาชีพนักเตะ: จากอาแจ็กซ์สู่เวทีระดับโลก
รูด โครล เริ่มต้นเส้นทางลูกหนังกับ Ajax (อาแจ็กซ์) ภายใต้การคุมทีมของ รีนุส มิเชลส์ แม้ในช่วงแรกจะยังไม่ได้รับโอกาสลงสนามมากนัก แต่หลังจากปี 1969 เขาก็ก้าวขึ้นมาเป็นตัวหลักของทีมอย่างเต็มตัว โครลมีความสามารถพิเศษในการเล่นได้หลากหลายตำแหน่งในแนวรับ ไม่ว่าจะเป็น Left-back (แบ็กซ้าย) หรือ Sweeper (ลิเบอโร่ หรือกองหลังตัวกวาด ซึ่งเป็นตำแหน่งที่คอยซัพพอร์ตเพื่อนร่วมทีมและเริ่มสร้างเกมจากแดนหลัง) รวมถึงสามารถขยับขึ้นไปเล่นเป็นกองกลางตัวรับได้อีกด้วย
ตลอดระยะเวลาที่อยู่กับอาแจ็กซ์ เขาคว้าแชมป์มากมายและเป็นกัปตันทีมที่พาทีมประสบความสำเร็จอย่างสูง ก่อนจะย้ายไปหาความท้าทายใหม่กับ แวนคูเวอร์ ไวท์แคปส์ ในสหรัฐอเมริกา และย้ายไปสร้างชื่อในอิตาลีกับ Napoli ซึ่งที่นั่นเขาได้รับฉายาว่า "Grande Rudy" และ "Il Tulipano Azzurro" (ทิวลิปสีน้ำเงิน) เนื่องจากสไตล์การเล่นที่สง่างามและทรงพลัง ก่อนจะปิดฉากอาชีพนักเตะกับสโมสรคานส์ในฝรั่งเศสในปี 1986
บทบาทในทีมชาติและยุค Total Football
ในนามทีมชาติเนเธอร์แลนด์ รูด โครล คือฟันเฟืองสำคัญของระบบ Total Football (ฟุตบอลรวมศูนย์ ซึ่งเป็นปรัชญาที่ผู้เล่นสามารถสลับตำแหน่งกันได้อย่างอิสระ) เขาลงเล่นให้ทีมชาติไปถึง 83 นัด และรับหน้าที่กัปตันทีมถึง 45 นัด โดยมีผลงานโดดเด่นในการพาทีมเข้าชิงชนะเลิศฟุตบอลโลกถึง 2 ครั้ง คือในปี 1974 และ 1978
ในฟุตบอลโลกปี 1974 โครลโชว์ฟอร์มได้อย่างยอดเยี่ยมในตำแหน่งแบ็กซ้าย โดยเป็นผู้ส่งบอลให้ โยฮัน ครัฟฟ์ ทำประตูในเกมพบกับบราซิล และยิงประตูไกลสุดสวยในเกมพบกับอาร์เจนตินา ต่อมาในฟุตบอลโลกปี 1978 เขาได้เปลี่ยนบทบาทมาเป็นตัวกวาด (Sweeper) และรับปลอกแขนกัปตันทีมนำทัพ "กังหันสีส้ม" เข้าสู่รอบชิงชนะเลิศอีกครั้ง
การผันตัวสู่บทบาทผู้จัดการทีม
หลังแขวนสตั๊ด รูด โครล ได้นำประสบการณ์อันล้นเหลือมาใช้ในงานโค้ช เขาผ่านการคุมทีมในหลายทวีป โดยเฉพาะในแอฟริกาที่เขาประสบความสำเร็จอย่างมาก เช่น การคุมทีม Zamalek ในอียิปต์ และ Orlando Pirates ในแอฟริกาใต้ ซึ่งเขาสามารถพาทีมคว้าแชมป์ลีกและถ้วยรางวัลสำคัญได้หลายรายการ นอกจากนี้เขายังเคยรับหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีมชาติเนเธอร์แลนด์ภายใต้การนำของ แฟรงก์ ไรจ์การ์ด และ หลุยส์ ฟาน กัล รวมถึงเคยคุมทีมชาติอียิปต์และตูนิเซียอีกด้วย
ข้อเท็จจริงสำคัญ
- ตำแหน่งที่ถนัด: แบ็กซ้าย และ ตัวกวาด (Sweeper)
- สถิติทีมชาติ: ลงเล่น 83 นัด ทำได้ 4 ประตู และเป็นกัปตันทีม 45 นัด
- ความสำเร็จสูงสุด: รองแชมป์ฟุตบอลโลก 2 สมัย (1974, 1978) และแชมป์ยูโร 1976 (อันดับ 3)
- รางวัลส่วนตัว: ติดทีม All-Star ฟุตบอลโลกปี 1974 และ 1978 และเคยได้อันดับ 3 รางวัล Ballon d'Or ในปี 1979
- ฉายาที่นาโปลี: Grande Rudy และ Il Tulipano Azzurro
| สโมสร | ช่วงปี | ลงสนาม (นัด) | ประตู |
|---|---|---|---|
| Ajax | 1968–1980 | 339 | 23 |
| Vancouver Whitecaps | 1980 | 14 | 0 |
| Napoli | 1980–1984 | 107 | 1 |
| Cannes | 1984–1986 | 63 | 0 |
| รวมทั้งหมด | - | 523 | 24 |
คำถามที่พบบ่อย
Ruud Krol เล่นตำแหน่งอะไรเป็นหลัก?
เขามีความเชี่ยวชาญทั้งในตำแหน่งแบ็กซ้าย (Left-back) และตัวกวาด (Sweeper) แต่ด้วยความสามารถในการอ่านเกมและการจ่ายบอลที่ยอดเยี่ยม ทำให้เขาสามารถเล่นได้ทุกตำแหน่งในแนวรับหรือแม้แต่กองกลางตัวรับ
ทำไม Ruud Krol ถึงถูกยกย่องว่าเป็นหนึ่งในกองหลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุด?
เพราะเขาเปลี่ยนนิยามของกองหลังจากการเป็นเพียงผู้สกัดกั้น ให้กลายเป็นผู้เริ่มต้นเกมรุก (Playmaker จากแนวรับ) ซึ่งสอดคล้องกับปรัชญา Total Football ของเนเธอร์แลนด์ในยุคนั้น
ความสำเร็จที่โดดเด่นที่สุดในระดับทีมชาติคืออะไร?
การพาทีมชาติเนเธอร์แลนด์เข้าถึงรอบชิงชนะเลิศฟุตบอลโลก 2 สมัยติดต่อกันในปี 1974 และ 1978 รวมถึงการติดทีม All-Star ของฟุตบอลโลกทั้งสองครั้ง
ในฐานะผู้จัดการทีม Ruud Krol ประสบความสำเร็จที่ไหนบ้าง?
เขาประสบความสำเร็จอย่างมากในแอฟริกา โดยเฉพาะกับสโมสร Orlando Pirates ที่พาทีมคว้าทริปเปิลแชมป์ (ลีกและถ้วยรางวัล 2 รายการ) ในปีสุดท้ายที่คุมทีม รวมถึงการพาทีม Zamalek คว้าแชมป์ Afro-Asian Club Championship
Ruud Krol มีความสัมพันธ์อย่างไรกับสโมสร Napoli?
เขาเป็นที่รักอย่างมากของแฟนบอลนาโปลีจนได้รับฉายาว่า "Grande Rudy" และเขายังคงมีความผูกพันกับสโมสรและเมืองนาโปลีอย่างลึกซึ้งแม้จะเลิกเล่นไปนานแล้ว