ความทรงจำในวันคริสต์มาส

ฉบับพิมพ์ครั้งแรกในรูปแบบหนังสือเดี่ยว (ปี 1966)
ผู้เขียน	ทรูแมน คาโปเต้
ภาษา	ภาษาอังกฤษ
สำนักพิมพ์	แรนดอมเฮาส์
วันที่เผยแพร่	1956
สถานที่ตีพิมพ์	สหรัฐอเมริกา
หน้า	45
โอซีแอลซี	716694
ตามด้วย	" ผู้มาเยือนในวันขอบคุณพระเจ้า "

" ความทรงจำในวันคริสต์มาส " เป็นเรื่องสั้นของทรูแมน คาโปเต้ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารมาดมัวแซล ในเดือนธันวาคม ปี 1956 และตีพิมพ์ซ้ำใน หนังสือรวมเรื่องสั้นคัดสรรของทรูแมน คาโปเต้ในปี 1963 ต่อมาได้รับการตีพิมพ์เป็นฉบับปกแข็งโดยสำนักพิมพ์แรนดอมเฮาส์ในปี 1966 และมีการตีพิมพ์ซ้ำในรูปแบบต่างๆ และรวมเรื่องสั้นหลายเล่มนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

เรื่องราวส่วนใหญ่ที่อิงจากชีวิตจริง ซึ่งดำเนินเรื่องในช่วงต้นทศวรรษ 1930 บรรยายถึงช่วงชีวิตหนึ่งของผู้เล่าเรื่องวัยเจ็ดขวบและหญิงชราผู้เป็นญาติห่างๆ และเพื่อนสนิทของเขา หญิงชราผู้นั้นคือแนนนี่ ฟอล์ก พี่สาวของบ้านที่พ่อแม่ที่ประพฤติผิดของคาโปเต้ฝากเขาไว้ตั้งแต่ยังเด็ก แนนนี่ ซึ่งทุกคนเรียกเธอว่าซุก ถูกคิดว่ามีความบกพร่องทางพัฒนาการ แต่คาโปเต้เขียนถึงเพื่อนในภายหลังว่า "ผมมีญาติผู้ใหญ่คนหนึ่ง ผู้หญิงในเรื่อง 'ความทรงจำในวันคริสต์มาส' ของผม เธอเป็นอัจฉริยะ" ^{[ 1 ]}

เรื่องราวที่ชวนให้ระลึกถึงนี้เน้นไปที่ชีวิตในชนบท มิตรภาพ และความสุขของการให้ในช่วงเทศกาลคริสต์มาส และยังกล่าวถึงความเหงาและการสูญเสียอย่างนุ่มนวลแต่กินใจอีกด้วย

"A Christmas Memory" ซึ่งปัจจุบันกลายเป็นภาพยนตร์คลาสสิกประจำเทศกาลวันหยุด ได้ถูกนำมาออกอากาศ บันทึกเสียง ถ่ายทำ และแสดงบนเวทีหลายครั้ง ในรูปแบบการผลิตที่ได้รับรางวัลมากมาย

ซากปรักหักพังของอิฐเรียงรายรอบ "บ้านหลังเก่าที่แผ่ขยายออกไป" ในเมืองมอนโรวิลล์ รัฐอลาบามาซึ่งเป็นบ้านในวัยเด็กของทรูแมน คาโปเต้ และเป็นฉากหลังของนวนิยายเรื่อง "ความทรงจำในวันคริสต์มาส"

"ความทรงจำในวันคริสต์มาส" เล่าเรื่องโดยเด็กชายวัยเจ็ดขวบที่ไม่ระบุชื่อ ซึ่งญาติผู้ใหญ่ของเขาเรียกเธอว่า "บัดดี้" เรื่องราวเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างผู้เล่าเรื่องกับญาติผู้หญิงที่อายุมากกว่าซึ่งไม่ระบุชื่อเช่นกัน โดยเขาเรียกเธอว่า "เพื่อนของฉัน" ตลอดทั้งเรื่อง (ในฉบับดัดแปลงในภายหลัง เธอชื่อซุก) บัดดี้และญาติของเขาซึ่งมีนิสัยแปลกประหลาดและเหมือนเด็ก อาศัยอยู่ในบ้านกับญาติคนอื่นๆ ซึ่งมีอำนาจและเข้มงวด และมีสุนัขชื่อควีนนี่

ครอบครัวของบัดดี้ค่อนข้างยากจน แต่บัดดี้ก็ตั้งตารอคริสต์มาสทุกปี และเขากับลูกพี่ลูกน้องสูงอายุของเขาก็จะเก็บเงินเล็กๆ น้อยๆ ไว้สำหรับเทศกาลนี้ ทุกปีในช่วงคริสต์มาส บัดดี้และเพื่อนของเขาจะเก็บลูกพีแคนและซื้อส่วนผสมอื่นๆ เพื่อทำเค้กผลไม้ แม้ว่าเรื่องราวจะเกิดขึ้นในช่วงยุคห้ามขายสุราแต่ส่วนผสมเหล่านั้นก็มีวิสกี้ ซึ่งพวกเขาซื้อมาจาก พ่อค้าเหล้าเถื่อน ชาวอินเดีย ที่ดูน่ากลัว—แต่สุดท้ายก็เป็นมิตร —ชื่อฮาฮา โจนส์ พวกเขาส่งเค้กไปให้คนรู้จักที่เคยเจอกันเพียงครั้งหรือสองครั้ง และไปให้คนที่พวกเขาไม่เคยพบมาก่อนเลย เช่น ประธานาธิบดีแฟรงคลิน เดลาโน รูสเวลต์

ปีนี้ หลังจากที่ทั้งสองทำเค้กผลไม้แสนอร่อยเสร็จเรียบร้อยแล้ว ซึ่งใช้เวลาถึงสี่วัน ญาติผู้ใหญ่ก็ตัดสินใจฉลองด้วยการดื่มวิสกี้ที่เหลือให้หมด ทำให้บัดดี้และญาติของเขาเมามายจนมึนงง และญาติผู้ใหญ่ก็ถูกญาติคนอื่นๆ ตำหนิอย่างรุนแรงที่ปล่อยให้บัดดี้ดื่มเหล้า เธอวิ่งหนีไปที่ห้องร้องไห้ แต่บัดดี้ก็วิ่งตามไปปลอบใจเธอด้วยการเล่าเรื่องพิธีกรรมในวันคริสต์มาส

วันต่อมา บัดดี้และเพื่อนของเขาไปที่ป่าห่างไกลแห่งหนึ่ง ซึ่งญาติผู้ใหญ่บอกว่าเป็นสถานที่ที่ดีที่สุดในการตัดต้นคริสต์มาส พวกเขาตัดและแบกต้นคริสต์มาสขนาดใหญ่และสวยงามกลับบ้านได้สำเร็จ แม้ว่าการเดินทางจะเหน็ดเหนื่อยก็ตาม พวกเขาใช้เวลาหลายวันต่อมาทำของตกแต่งต้นคริสต์มาสและของขวัญสำหรับญาติๆ ควีนนี่ และกันและกัน บัดดี้และญาติผู้ใหญ่เก็บของขวัญที่ให้กันเป็นความลับ และถึงแม้บัดดี้จะรู้ว่าเพื่อนของเขาอยากได้จักรยานให้เขามาก แต่เขาก็คิดว่าเพื่อนของเขาคงทำว่าวให้เขาเหมือนทุกปี เขาเองก็ทำว่าวให้เธอด้วยเช่นกัน

พอถึงเช้าวันคริสต์มาส ทั้งสองก็ตื่นตั้งแต่เช้าตรู่ด้วยความตื่นเต้นที่จะเปิดของขวัญ บัดดี้ผิดหวังอย่างมากที่ได้รับของขวัญที่ค่อนข้างแย่ เป็นของใช้เก่าๆ และนิตยสารเกี่ยวกับศาสนา ส่วนเพื่อนของเขาได้ของขวัญที่ดีกว่าหน่อย คือส้มและผ้าพันคอถักมือ ควีนนี่ได้กระดูกเหมือนทุกปี

จากนั้นพวกเขาก็แลกเปลี่ยนว่าวสองตัว ซึ่งเป็นของขวัญแห่งความสุขที่มอบให้แก่กัน และเพื่อนของบัดดี้บอกว่าว่าวที่เขาทำนั้นเป็นของขวัญที่เธอชอบที่สุดในปีนั้น ในทุ่งหญ้าที่สวยงามและซ่อนเร้น พวกเขาปล่อยว่าวเล่นในวันนั้นท่ามกลางท้องฟ้าแจ่มใสในฤดูหนาว ขณะที่กินส้มคริสต์มาสของญาติผู้ใหญ่ ญาติผู้ใหญ่คิดว่านี่คือสวรรค์ และบอกว่าพระเจ้าและสวรรค์คงเป็นเช่นนี้ นี่คือคริสต์มาสครั้งสุดท้ายที่พวกเขาจะได้อยู่ด้วยกัน

ในปีต่อมา เด็กชายถูกส่งไปโรงเรียนทหาร แม้ว่าบัดดี้และเพื่อนของเขาจะติดต่อกันอย่างสม่ำเสมอ แต่ความสัมพันธ์ก็ไม่ยั่งยืน เพราะญาติผู้สูงอายุของเขาเริ่มมีอาการเสื่อมถอยตามวัย และเริ่มเป็นโรคสมองเสื่อม ในไม่ช้า เธอก็จำไม่ได้ว่าบัดดี้เป็นใคร และไม่นานหลังจากนั้น เธอก็เสียชีวิต

อย่างที่บัดดี้พูดในภายหลัง:

และเมื่อสิ่งนั้นเกิดขึ้น ฉันก็รู้ได้ทันที ข้อความที่บอกเช่นนั้นเป็นเพียงการยืนยันข่าวที่สายลับบางสายได้รับมาแล้ว มันตัดขาดส่วนที่ไม่อาจทดแทนได้ของตัวฉัน ปล่อยมันให้หลุดลอยไปเหมือนว่าวที่สายขาด นั่นคือเหตุผลที่ในเช้าวันหนึ่งของเดือนธันวาคม ขณะที่ฉันเดินข้ามวิทยาเขตของโรงเรียน ฉันจึงมองขึ้นไปบนท้องฟ้า ราวกับว่าฉันคาดหวังจะได้เห็นว่าวสองตัวที่หลงทางกำลังพุ่งทะยานขึ้นสู่สวรรค์ คล้ายกับรูปหัวใจ

"A Christmas Memory" ได้รับการดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์สำหรับABC Stage 67โดย Truman Capote และEleanor Perryละครเรื่องนี้มีGeraldine Pageและ Donnie Melvin เป็นนักแสดงนำ และ Truman Capote เป็นผู้บรรยาย ทั้งบทโทรทัศน์และนักแสดงนำของรายการ Geraldine Page ได้รับรางวัล Emmy Awards [ ^{2 ] [ 3 ] ละคร} เรื่องนี้ ยังได้รับรางวัล Peabody Award อีกด้วย [ ^{4 ​​]}ละครเรื่องนี้มีจำหน่ายในรูปแบบวิดีโอภายใต้ชื่อต่างๆ เช่นABC Playhouse 67: A Christmas MemoryหรือTruman Capote's "A Christmas Memory" เวอร์ชั่นที่นำแสดงโดย ^Geraldine Page นี้ยังได้รับการเผยแพร่ในโรงภาพยนตร์โดยAllied Artists ใน ^ปี 1969 ในฐานะส่วนหนึ่งของTruman Capote's Trilogy [ ^{5 ]}

เรื่องราวนี้ยังถูกดัดแปลงเป็น ละครโทรทัศน์ ของ Hallmarkในปี 1997 โดยมี Eric Lloyd รับบท เป็น Buddy และPatty Dukeรับบทเป็น Sook Eric Lloyd ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Young Artist Awardสาขาการแสดงยอดเยี่ยมในภาพยนตร์โทรทัศน์/ตอนนำร่อง/มินิซีรีส์ – นักแสดงรุ่นเยาว์อายุไม่เกิน 10 ปี^{[ 6 ]}เวอร์ชันนี้ถูกวิจารณ์ว่าด้อยกว่าภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้า^{[ 7 ]}

เรื่องราวนี้ได้รับการดัดแปลงเป็นส่วนหนึ่งของShort Story Anthologyซึ่งเป็นซีรีส์ 16 ตอนที่จัดจำหน่ายโดย Children's Television International โดย "ความทรงจำในวันคริสต์มาส" ประกอบด้วยตอนที่ 11 และ 12 ของซีรีส์นี้

สำหรับซีรีส์ Selected Shortsที่มีผู้ชมสดซึ่งออกอากาศทั่วประเทศทางสถานีNPR นักแสดง John Sheaได้บันทึก "A Christmas Memory" ในช่วงปลายทศวรรษ 1990 การอ่านที่อ่อนโยนของ Shea ได้รับการรวบรวมและจำหน่ายในรูปแบบเทปคาสเซ็ต^{[ 8 ]}และหนังสือรวมเรื่องSelected Shorts, Vol. XIIได้รับ รางวัล Earphones Award ของ นิตยสาร AudioFileในปี 1999 ^{[ 9 ]}

ซีดีที่อ่านเรื่องราวโดยCeleste Holmรวมอยู่ในหนังสือฉบับครบรอบ 50 ปีของ Knopf/Random House ที่พิมพ์ในปี 2006 ^{[ 10 ]}

การอ่านเรื่อง "A Christmas Memory" ของ Truman Capote เองได้รับการบันทึกในปี 1959 และเผยแพร่ในรูปแบบแผ่นเสียง LP ^{[ 11 ] [ 12 ]}เวอร์ชันย่อของแผ่นเสียง LP ปี 1959 ได้รับการนำเสนอในรายการวิทยุNPR This American Lifeในปี 2003 ^{[ 13 ]} Capote ยังได้รับการบันทึกเสียงในปี 1976 ขณะอ่านเรื่องนี้ให้ผู้ชมสดฟังในการประชุมนักเขียนของมหาวิทยาลัยนอร์ทดาโคตา^{[ 14 ]}

ในปี พ.ศ. 2534 ละครเพลงดัดแปลงโดย Malcolm Ruhl และ Russell Vandenbroucke ชื่อHoliday Memoriesได้รับการตีพิมพ์ ซึ่งเป็นการผสมผสานระหว่าง "A Christmas Memory" และ "The Thanksgiving Visitor" ^{[ 15 ] [ 16 ]}

ในปี 2010 นวนิยายเรื่อง "A Christmas Memory" ของ Capote ได้ถูกดัดแปลงเป็นละครเพลงเต็มเรื่องโดยLarry Grossman (ดนตรี) และCarol Hall (เนื้อร้อง) ผู้คร่ำหวอดในวงการบรอดเวย์ ^{[ 17 ]} Duane Poole ผู้เขียนบทโทรทัศน์ต้นฉบับที่นำแสดงโดย Patty Duke ได้เขียนบทละครเพลงเรื่องนี้A Christmas Memoryเปิดตัวรอบปฐมทัศน์โลกที่ TheatreWorks ในPalo Alto รัฐแคลิฟอร์เนีย เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 2010 โดยมี Penny Fullerผู้คร่ำหวอดในวงการบรอดเวย์เป็นนัก แสดงนำ ละครเพลงเรื่องนี้ เปิดตัวรอบปฐมทัศน์ นอกบรอดเวย์ที่Irish Repertory Theatre ในแมนฮัตตัน โดยมี Alice Ripleyผู้ได้รับรางวัล Tony Award รับบทเป็น Sook มีการแสดงระหว่างวันที่ 25 พฤศจิกายน 2014 – 4 มกราคม 2015 ที่โรงละครชั่วคราวของ Irish Rep คือ DR2 Theater ในUnion Square ^{[ 18 ]}

ในปี 1992 เรื่องสั้น "A Christmas Memory" ของ Capote ถูกดัดแปลงเป็นโอเปร่าหนึ่งองก์โดยนักแต่งเพลงชาวอเมริกันSamuel Jones [ ^{19 ] โอ}เปร่าเรื่องนี้จัดแสดงครั้งแรกโดย Gaitley Stevenson-Mathews ที่ Deep Ellum Opera Theatre ในดัลลัสในเดือนธันวาคม 1992 และได้รับการยกย่องจากนักวิจารณ์^{[ 20 ]}นักแต่งเพลงได้ประพันธ์บทโอเปร่าจากเรื่องราวและบทโทรทัศน์ของ Eleanor Perry/Truman Capote โดยได้รับความเห็นชอบจากพวกเขา นักแต่งเพลงยังได้สร้างชุดเพลงสำหรับวงออร์เคสตราจากโอเปร่าเรื่องนี้ด้วย^{[ 21 ]}

ทรูแมน คาโปเต้ ได้สำรวจชีวิตของบัดดี้และซุกเพิ่มเติมในเรื่องสั้นของเขาเรื่อง " The Thanksgiving Visitor " ซึ่งได้รับการดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ด้วย การผลิตละครโทรทัศน์เรื่องThe Thanksgiving Visitor ในปี 1967 ทำให้เจอร์รัลดีน เพจ ได้รับรางวัลเอมมีเป็นครั้งที่สอง^{[ 3 ]}เรื่องสั้นเรื่องที่สามของคาโปเต้เกี่ยวกับบัดดี้และซุกคือ " One Christmas " ซึ่งตีพิมพ์ในปี 1983 และออกอากาศทางโทรทัศน์ในปี 1994 ^{[ 22 ]}

• รายชื่อหนังสือวรรณกรรมเกี่ยวกับเทศกาลคริสต์มาส
• รายชื่อภาพยนตร์คริสต์มาส

• สามารถอ่าน "ความทรงจำในวันคริสต์มาส"ออนไลน์ได้
• ฉบับพิมพ์ครบรอบ 50 ปี ปี 2006พร้อมแผ่นซีดีเสียงบรรยายโดย เซเลสเต โฮล์ม
• ความทรงจำในวันคริสต์มาส (1966)ในฐานข้อมูลภาพยนตร์ทางอินเทอร์เน็ต
• ความทรงจำในวันคริสต์มาส (1997)ในฐานข้อมูลภาพยนตร์ทางอินเทอร์เน็ต