Agos Ակօս

หน้าปกนิตยสารAgosฉบับวันที่ 18 มกราคม 2013 ที่มีรูปถ่ายของฮรานต์ ดิงค์ บรรณาธิการบริหารที่ถูกลอบสังหาร
พิมพ์	หนังสือพิมพ์รายสัปดาห์
รูปแบบ	เบอร์ลินเนอร์
ผู้ก่อตั้ง	ฮรันต์ ดิงค์
บรรณาธิการบริหาร	ฮรันต์ ดิงค์ (1996–2007) เอเตียน มาห์คูปยัน (2007–2010) โรเบอร์ คอปตัส (2010–2015) เยวาร์ต ดานซิเคียน (2015–ปัจจุบัน)
ก่อตั้ง	พ.ศ. 2539
แนวทางการเมือง	เป็นกลาง
ภาษา	ภาษาตุรกีและอาร์เมเนีย (ฉบับพิมพ์และฉบับออนไลน์) ภาษาอังกฤษ (ฉบับออนไลน์)
สำนักงานใหญ่	อิสตันบูลประเทศตุรกี
เว็บไซต์	www.agos.com.tr​​​

Agos (ในภาษาอาร์เมเนีย : Ակօս, "ร่อง ") เป็นหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์สองภาษาที่ตีพิมพ์ในอิสตันบูลประเทศตุรกีก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 โดย Hrant Dink , Luiz Bakar , Harutyun Şeşetyanและ Anna Turay ^{[ 1 ]}

Agosมีทั้ง หน้าภาษา อาร์เมเนียและภาษาตุรกีรวมถึง ฉบับ ภาษาอังกฤษ ออนไลน์ และจำหน่ายฉบับพิมพ์ประมาณ 3,000 ฉบับต่อสัปดาห์^{[ 2 ]}หนังสือพิมพ์ฉบับนี้มีความเป็นอิสระทางการเงินอย่างสมบูรณ์ และมุ่งเน้นที่จะแก้ไขปัญหาที่เกี่ยวข้องกับชุมชนชาวอาร์เมเนียในตุรกีรวมถึงเรื่องภายในของตุรกีเกี่ยวกับด้านการเมือง สังคม วัฒนธรรม สิทธิของชนกลุ่มน้อย สิทธิมนุษยชน และอื่นๆ^{[ 3 ] [ 4 ]}

ก่อนที่Agosจะเข้ามามีบทบาทในชีวิตสาธารณะในตุรกี ชาวอาร์เมเนียจำนวน 50,000-80,000 คนที่อาศัยอยู่ในเขตแดนตุรกีนั้นได้รับการเป็นตัวแทนน้อยมาก สื่อที่นำเสนอกลุ่มนี้มีเพียงสื่อที่เขียนเป็นภาษาอาร์เมเนียทั้งหมด แม้ว่าจะมีเพียงประมาณ 20% เท่านั้นที่เข้าใจภาษานี้^{[ 3 ]}ชุมชนอยู่ในสถานการณ์ที่เปราะบางเนื่องจากกลุ่มชนกลุ่มน้อยได้รับผลกระทบจากภาษีความมั่งคั่งในปี 1942 การจลาจล ในเดือนกันยายนปี 1955และความไม่สงบต่อชาวอาร์เมเนียผู้บริสุทธิ์หลังจากการก่อการร้ายโดยASALAนอกจากนี้ยังมีเหตุการณ์ในปี 1915 ซึ่งโดยทั่วไปเรียกว่าการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวอาร์เมเนีย^{[ 1 ] [ 5 ] [ 6 ] [ 7 ]}

ในช่วงทศวรรษที่ 1990 ตุรกีได้เปลี่ยนแปลงนโยบายภายในประเทศ ทำให้เกิดการเคลื่อนไหวทางสังคมที่เรียกร้องการเป็นตัวแทนทางวัฒนธรรมสำหรับชนกลุ่มน้อย โดยมีความต้องการการเป็นตัวแทนที่เป็นธรรมเพิ่มมากขึ้น^{[ 3 ] [ 5 ]} Hrant Dinkนักเขียนและปัญญาชนชาวอาร์เมเนียที่อาศัยอยู่ในตุรกี ได้จัดตั้งคณะกรรมการโดยมีเป้าหมายเพื่อแก้ไขปัญหา 3 ประการสำหรับชุมชนชาวอาร์เมเนีย

• เป้าหมายแรกคือการยกระดับสถานะของชุมชนชาวอาร์เมเนียผ่านมุมมองของนักการเมืองตุรกีและการรายงานข่าวของสื่อ
• ประการที่สอง มุ่งเน้นการสร้างความเท่าเทียมกันโดยการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมของชาวอาร์เมเนีย ปรับปรุงการศึกษา และให้การสนับสนุนด้านภาษาแก่ชาวอาร์เมเนีย
• และสุดท้าย ประการที่สาม คือการอนุญาตให้ชาวอาร์เมเนียสามารถจัดการกับบาดแผลทางจิตใจที่สืบทอดกันมาหลายรุ่นและทางวัฒนธรรมอันเนื่องมาจากวัฒนธรรมที่กดขี่^{[ 5 ] [ 8 ]}

Hrant Dink และMesrob Mutafyanได้พัฒนาโครงการเพื่อค้นหาหนังสือพิมพ์รายวันที่จะสะท้อนถึงชนกลุ่มน้อยชาวอาร์เมเนียในตุรกี โครงการนี้ได้พัฒนามาเป็นสิ่งที่เรารู้จักกันในปัจจุบันว่าคือAgosผู้ก่อตั้งLuiz Bakar , Hrant Dink, Harutyun ŞeşetyanและAnna Turayได้เปิดตัวสิ่งพิมพ์ฉบับแรกเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 1996 โดยฉบับพิมพ์ครั้งแรกออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 เมษายน^{[ 3 ] [ 7 ]}

การก่อตั้งAgosทำให้เกิดผลกระทบทางวัฒนธรรมโดยการมีส่วนร่วมทางการเมือง การเมืองของชาวอาร์เมเนียพลัดถิ่นและสร้างสะพานเชื่อมระหว่างชาวเติร์กและชาวอาร์เมเนีย^{[ 8 ] [ 9 ]}ในบทความชุดหนึ่งเนื่องในโอกาสครบรอบสิบปีในปี 2549 Hrant Dink ได้สะท้อนว่า:

“เราไม่ได้เพียงแต่นำเสนอปัญหาของชุมชนชาวอาร์เมเนียให้สังคมตุรกีรับรู้เท่านั้น แต่เรายังได้นำเสนอปัญหาของสังคมตุรกีให้ชุมชนชาวอาร์เมเนียรับรู้ด้วย ... อากอสกลายเป็นจุดอ้างอิงสำหรับสื่อต่างประเทศ วงการการเมืองระหว่างประเทศ และปัญญาชน” ^{[ 3 ]}

ในช่วงปีแรก ๆ ความกังวลหลักของAgosคือจำนวนประชากรชาวอาร์เมเนียที่ลดลงเรื่อย ๆ และความอ่อนแอของสถาบันพลเรือนในตุรกี^{[ 10 ]}นอกจากนี้Agosยังให้ความสำคัญอย่างมากต่อผลกระทบของโลกาภิวัตน์ และเปิดโอกาสให้มีแนวคิดเกี่ยวกับอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมและการสร้างรัฐชาติ^{[ 10 ]}นักเขียนหลายคน รวมทั้ง Hrant Dink ได้วิพากษ์วิจารณ์ชาวอาร์เมเนียในตุรกีว่าเป็นชุมชนที่ปิดกั้นตัวเอง พวกเขาเสนอแนะว่าชุมชนควรยอมรับแนวคิดของการอยู่ร่วมกันกับประชากรส่วนที่เหลือ^{[ 10 ]}

หนังสือพิมพ์ Agos สร้างความขัดแย้งหลายประการเกี่ยวกับการดำรงอยู่และความหมายของอัตลักษณ์อาร์เมเนีย ในปี 2546 หนังสือพิมพ์ได้เปลี่ยนนโยบายเกี่ยวกับความเข้าใจในอัตลักษณ์อาร์เมเนีย ในช่วงเวลานั้น ดิงค์ได้เขียนเกี่ยวกับประเด็นนี้ในบทความชุด "ว่าด้วยอัตลักษณ์อาร์เมเนีย" ในบทความชุดนี้ ดิงค์ได้กล่าวถึง:

• ความสำคัญของชาวอาร์เมเนียพลัดถิ่นรุ่นที่สี่;
• ความสำคัญของการอภิปรายเรื่อง การ ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ในที่สาธารณะ
• ความสัมพันธ์ระหว่างศาสนจักรและอัตลักษณ์ของชาวอาร์เมเนีย;
• แนวคิดเรื่อง "อัตลักษณ์สองด้าน"
• การพลัดถิ่นและการสลายตัวของอัตลักษณ์ที่อิงกับชาติ

ดิงค์เสนอแนวทางแก้ไขตามวิสัยทัศน์ของเขาเอง^{[ 10 ] [ 1 ]}หลังจากตีพิมพ์บทความชุดนี้ สาธารณชนตราหน้าเขาว่าเป็นศัตรูของชาวตุรกี มีการพิจารณาคดีและดิงค์ถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานหมิ่นประมาทตุรกี ชาติตุรกี และสถาบันรัฐบาลตุรกี ตามมาตรา 301 ของประมวลกฎหมายอาญาตุรกี^{[ 1 ] [ 11 ]}

หลังจากการลอบสังหารดิงค์เมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2550 ประชาชนเกือบ 100,000 คนได้ออกมาเดินขบวนบนท้องถนนในอิสตันบูลเพื่อแสดงออกถึงความเป็นชนกลุ่มน้อยต่อระบบ^{[ 8 ] [ 11 ]}การเสียชีวิตของดิงค์ทำให้เขาต้องเสียชีวิตและกลายเป็นวีรชน ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของช่วงเวลาแห่งการเปลี่ยนแปลงที่ทำให้ชาวอาร์เมเนียสามารถแสดงออกถึงเรื่องราวในปี พ.ศ. 2458ได้ อย่างกล้าหาญมากขึ้น ^{[ 8 ] [ 11 ]}ชาวเติร์กเชื้อสายต่างๆ ที่เห็นอกเห็นใจและแสดงความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันต่ออุดมการณ์ของ Agos ทำให้ Agosสามารถเผยแพร่ข้อความของพวกเขาได้อาริส นาลซีนักข่าวของ Agos กล่าวในปี พ.ศ. 2553 ว่า:

"ฉันเอาชนะความกลัวได้ในปี 2007 ถ้าฉันพูด ฉันอาจถูกฆ่า ถ้าฉันไม่พูด ฉันก็อาจถูกฆ่า ดังนั้นทำไมฉันถึงจะไม่พูดล่ะ?"

หลังจากการลอบสังหารในปี 2007 เอเตียน มาห์ชูปยานได้รับการแต่งตั้งเป็นบรรณาธิการบริหาร อารัต ดิงค์ บุตรชายของฮรานต์ดิงค์ซึ่งดำรงตำแหน่งบรรณาธิการบริหารของนิตยสารรายสัปดาห์ และซาร์กิส ซาโรปยาน บรรณาธิการร่วม จะถูกตัดสินจำคุกหนึ่งปีหลังจากพูดต่อต้านสาธารณรัฐตุรกี^{[ 12 ]}

ในปี 2010 Mahçupyanได้รับการสืบทอดตำแหน่งต่อโดยRober Koptaşในฐานะบรรณาธิการบริหาร^{[ 13 ]} Arat Dink กลับมาดำรงตำแหน่งบรรณาธิการบริหารอีกครั้งหลังจากที่เขาหายไปหนึ่งปีนอกจากนี้ ในปี 2010 เป็นที่น่าสังเกตว่าส่วนที่เป็นภาษาอาร์เมเนียของหนังสือพิมพ์มีขนาดเล็กกว่าส่วนที่เป็นภาษาตุรกีอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการต่อสู้ของชาวอาร์เมเนียเพื่อให้ภาษาของพวกเขายังคงมีชีวิตอยู่ภายในสาธารณรัฐตุรกี อย่างไรก็ตาม บทบาท ของ Agosในเรื่องนี้เป็นหนึ่งในผลดีเพียงไม่กี่อย่าง เนื่องจากพวกเขาฝังตัวอยู่ในกระบวนการของสังคมพลเมือง อำนวยความสะดวกในการสนทนาใหม่ ๆ และทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมระหว่างวัฒนธรรม^{[ 8 ]}

ในปี 2555 แผนการของกลุ่มเยาวชน Atsızที่จะโจมตี สำนักงานใหญ่ของ Agosถูกเปิดเผย^{[ 14 ] [ 15 ]}ยิ่งไปกว่านั้น ปีนี้มีความสำคัญสำหรับAgosเนื่องจากแผนการที่พวกเขาปรารถนามานานหลายอย่างได้เกิดขึ้นจริง มีการก่อตั้งสถานีวิทยุอาร์เมเนียชื่อ ' Nor Radyo ' และที่สำคัญกว่านั้นคือ หนังสือพิมพ์จะมีเวอร์ชันออนไลน์ในที่สุด^{[ 3 ]}

ในปี 2015 Yetvart Danzikyanได้ดำรงตำแหน่งบรรณาธิการบริหารของหนังสือพิมพ์ และAris Nalcı ได้ ดำรงตำแหน่งบรรณาธิการบริหาร^{[ 16 ]}

ในปี 2025 เยตวาร์ต ดานซิกยาน ยังคงดำรงตำแหน่งบรรณาธิการ บริหาร ส่วนมิราน มานูคยานเข้ามารับบทบาทเป็นบรรณาธิการอำนวยการ

หนังสือพิมพ์ซึ่งเป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรก็ยืนหยัดได้ด้วยตนเองโดยอาศัยรายได้จากการเป็นสมาชิก การขาย และโฆษณา^{[ 1 ] [ 17 ]}แนวคิดเบื้องหลังเรื่องนี้คือควรปฏิเสธการรับเงินทุนจากมูลนิธิหรือสถาบันใดๆ เพราะจะจำกัดเสรีภาพในการแสดงออกและความเป็นอิสระ^{[ 17 ] [ 18 ]}ในการสัมภาษณ์กับPakrat Estukyanหนึ่งใน ผู้พูดที่แสดงความคิดเห็นอย่างเปิดเผยมากที่สุด ของ Agosนับตั้งแต่ การเสียชีวิต ของ Hrant Dinkเขาจะกล่าวอย่างภาคภูมิใจว่า:

“Agos ไม่ได้เป็นขององค์กรทุนนิยมเฉพาะที่ปกป้องผลประโยชน์ของเจ้าของเป็นหลัก ดังเช่นกรณีของหนังสือพิมพ์ส่วนใหญ่ในตุรกี Agos เป็นของคนงานของหนังสือพิมพ์ ไม่ได้เป็นตัวแทนผลประโยชน์ของทุน แต่เป็นตัวแทนผลประโยชน์และจุดยืนของคนงานเท่านั้น” ^{[ 3 ]}

ในปี 2018 บรรณาธิการบริหารYetvart Danzikyanเน้นย้ำว่าความยั่งยืนทางเศรษฐกิจของหนังสือพิมพ์ไม่ใช่เรื่องง่าย เนื่องจากวัฒนธรรมการเข้าถึงหนังสือพิมพ์ฟรีเป็นเรื่องปกติในตุรกี^{[ 18 ]}

เพื่อให้มั่นใจในความเป็นอิสระ ผู้ก่อตั้งAgosจึงปฏิเสธแนวคิดเรื่องการสนับสนุนจากภายนอก และเลือกที่จะหาเงินทุนที่จำเป็นจากภายในองค์กรเอง โดยผู้ก่อตั้งและพนักงานได้รวบรวมเงินได้ 18,000-20,000 ดอลลาร์ และกู้ยืมเงินจากธนาคารที่ไม่เปิดเผยชื่ออีก 20,000 ดอลลาร์^{[ 1 ]}นอกจากนี้Sarkis Seropyanพนักงาน คนแรกของ Agosยังกล่าวถึงกระบวนการก่อตั้งว่า:

“ผู้ที่ก่อตั้งหนังสือพิมพ์หรือเริ่มทำงานตั้งแต่วันแรกได้ร่วมสนับสนุนทางการเงินในกระบวนการก่อตั้ง เราไม่ได้รับเงินหรือการสนับสนุนทางการเงินจากแหล่งอื่นใด ... Hrant Dink เป็นผู้ที่ร่วมสนับสนุนมากที่สุด เนื่องจากเขาเป็นนักธุรกิจขนาดเล็กอยู่แล้ว ... ในระหว่างกระบวนการก่อตั้ง ทุกคนได้รับส่วนแบ่งจากหนังสือพิมพ์ตามสัดส่วนของเงินที่เขา/เธอได้ร่วมสนับสนุน” ^{[ 3 ]}

ในปี พ.ศ. 2539 ซึ่งเป็นปีแรกของหนังสือพิมพ์ พวกเขาจะพิมพ์และขายได้ 1,800 ฉบับต่อสัปดาห์^{[ 1 ]}

ในปี พ.ศ. 2544 หลังจากเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง หนังสือพิมพ์ฉบับพิมพ์มียอดขาย 3,000 ฉบับต่อสัปดาห์^{[ 3 ]}

จากตัวอย่างในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2546 Agosจะพิมพ์และจำหน่ายได้ 5,324 ฉบับต่อสัปดาห์^{[ 7 ]}

ในปี พ.ศ. 2549 Agosจะพิมพ์และจำหน่าย 6,000 ฉบับต่อสัปดาห์ โดย 3,000 ฉบับจะจำหน่ายให้กับชาวอาร์เมเนียในประเทศตุรกี 2,000 ฉบับจะจำหน่ายให้กับต่างประเทศ และ 1,000 ฉบับจำหน่ายให้กับผู้ที่ไม่ใช่ชาวอาร์เมเนียในประเทศตุรกี^{[ 1 ]}

ในปี 2550 ในช่วงหลายสัปดาห์หลังจากการลอบสังหาร Hrant Dinkยอดขายจะสูงถึง 50,000 ชุดต่อสัปดาห์^{[ 3 ]}

ในปี 2558 หนังสือพิมพ์ฉบับพิมพ์จำหน่ายได้ 4,000-5,000 ฉบับต่อสัปดาห์ บวกกับสมาชิกเพิ่มอีก 500 รายในต่างประเทศ^{[ 4 ] [ 3 ]}

ในปี 2023 หนังสือพิมพ์ฉบับพิมพ์จำหน่ายได้ 3,000 ฉบับต่อสัปดาห์ ซึ่งมาจากผู้สมัครสมาชิกภายในประเทศตุรกีเท่านั้น^{[ 2 ]}

Agosมีจุดยืนที่แตกต่างและเป็นอิสระทั้งภายในชุมชนชาวอาร์เมเนียและความสัมพันธ์กับรัฐ^{[ 17 ]}หนังสือพิมพ์ฉบับนี้มุ่งเน้นไปที่หัวข้อเกี่ยวกับการละเมิดสิทธิมนุษยชนและความก้าวหน้าทางประชาธิปไตยในตุรกี การกล่าวหาต่อชุมชน การเจรจาระหว่างตุรกีและอาร์เมเนีย มรดกทางวัฒนธรรมของอาร์เมเนีย และข้อบกพร่องภายในชุมชนชาวอาร์เมเนีย เช่น การขาดความโปร่งใสในการบริหารของตุรกี^{[ 1 ]}

นอกจากนี้ ชาวอาร์เมเนียพลัดถิ่นประมาณ 80 เปอร์เซ็นต์ไม่สามารถเข้าใจข้อความภาษาอาร์เมเนียได้ หนังสือพิมพ์จึงมุ่งหวังที่จะเพิ่มทักษะทางภาษาของชุมชนด้วยเช่นกัน^{[ 3 ] [ 8 ]}การนำเสนอมุมมองใหม่ๆ ในการสนทนาสาธารณะและการแสดงอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมนั้น ในตอนแรกเป็นผลมาจากสถานะที่ไม่มั่นคงของชาวอาร์เมเนียในตุรกี ในขณะนั้น ความหมายเชิงลบหลายอย่างได้ปรากฏออกมาจากการกล่าวอ้างเกี่ยวกับองค์กรASALA ^{[ 3 ] [ 6 ]}ในคณะกรรมการที่นำโดย Hrant Dink และปัญญาชนชาวอาร์เมเนียคนอื่นๆ Agos ได้ตั้งเป้าที่จะมุ่งเน้นไปที่:

• การปรับปรุงสถานะของชาวอาร์เมเนียในชีวิตสาธารณะโดยการเปลี่ยนแปลงการปฏิบัติต่อพวกเขาจากนักการเมืองและโดยการเปลี่ยนแปลงการรายงานข่าวของสื่อกระแสหลัก (หรืออย่างน้อยที่สุดก็คือการจัดหาทางเลือกอื่นในสื่อกระแสหลัก )
• สร้างความเท่าเทียมกันมากขึ้นระหว่างพลเมืองของสาธารณรัฐตุรกี โดยการอนุรักษ์มรดกทางสถาปัตยกรรมและประวัติศาสตร์ของอาร์เมเนีย ปรับปรุงคุณภาพของตำราเรียน และปกป้องภาษาอาร์เมเนีย
• การทำให้การอภิปรายสาธารณะเกี่ยวกับบาดแผลทางจิตใจระหว่างรุ่นและวัฒนธรรมเป็นเรื่องปกติเกิดขึ้นหลังจากประวัติศาสตร์ที่ถูกกดขี่^{[ 5 ] [ 8 ]}

ในฐานะหนังสือพิมพ์ของชนกลุ่มน้อยAgos ได้ทำให้ ชุมชนชาวอาร์เมเนียมีบทบาททางการเมืองและเสริมสร้างการปรากฏตัวของพวกเขาในวาทกรรมสาธารณะของตุรกี^{[ 5 ]}

ก่อน Agos การเน้นย้ำถึงบาดแผลทางใจร่วมกันจากเหตุการณ์ปี 1915 (การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวอาร์เมเนีย) ถูกซ่อนไว้ภายในตุรกี^{[ 7 ] [ 9 ]} Agosและโดยเฉพาะอย่างยิ่งHrant Dinkได้ปรองดองและเผชิญหน้ากับสาธารณชนเกี่ยวกับการต่อสู้และบาดแผลทางใจของชนกลุ่มน้อยในเชิงรุก แทนที่จะรอการอนุมัติจากรัฐบาลตุรกี Agos ดำเนินการอย่างระมัดระวังเป็นอย่างยิ่งโดยใช้คำว่า "การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์" ^{[ 9 ]}

นอกจากนี้Agosยังเรียกร้องให้จำกัดอำนาจของอาร์เมเนียอัครสังฆราชและการเป็นตัวแทนของชุมชนโดยทั่วไป^{[ 9 ]}

สนธิสัญญาโลซานน์และการทำให้พลเมืองทั้งหมดภายในพรมแดนตุรกีกลายเป็นชาวตุรกี ส่งผลให้ชุมชนชาวอาร์เมเนียถูกซ่อนไว้ในฐานะชนกลุ่มน้อยเงื่อนไขทางศาสนา การแยกพื้นที่สาธารณะและส่วนตัวของชุมชน ถูกละเลยอย่างมาก^{[ 6 ] [ 7 ] [ 9 ]}อากอสจะนำเสนอประเด็นเหล่านี้ต่อสาธารณชนชาวตุรกีและสร้างการถกเถียงสาธารณะภายในชุมชนชาวอาร์เมเนีย^{[ 3 ]}

หลังจากการลอบสังหาร Hrant Dinkสถานะของ Agosก็เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางและได้รับการยอมรับจากกลุ่มชาวอาร์เมเนียที่กระจายอยู่ทั่วโลก^{[ 11 ] [ 5 ]}

จากทั้งหมด 24 หน้าที่ตีพิมพ์รายสัปดาห์ มี 20 หน้าที่เป็นภาษาตุรกี ในขณะที่มีเพียง 4 หน้าที่เป็นภาษาอาร์เมเนีย^{[ 4 ​​]}ความสำคัญในที่นี้คือทำให้สามารถเข้าถึงชาวตุรกีได้เช่นกัน รวมถึงการเข้าถึงชาวอาร์เมเนียพลัดถิ่นส่วนใหญ่ที่ไม่สามารถเข้าใจภาษาอาร์เมเนียได้^{[ 3 ]}

หลังจากมีผู้อ่านถึงจำนวนหนึ่งแล้วAgosก็เปลี่ยนวิธีการสนับสนุนคริสตจักรและอ้างว่าชุมชนชาวอาร์เมเนียควรปฏิบัติตามแนวทางฆราวาสมากขึ้น^{[ 19 ]}การเปลี่ยนแปลงนี้ถือเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญครั้งหนึ่งในนโยบายการเผยแพร่ของหนังสือพิมพ์^{[ 10 ]}

ในปี 2025 Agosได้รายงานข่าวการประท้วงในตุรกีที่เกิดขึ้นหลังจากการจับกุมและควบคุมตัวEkrem Imamoğluและสมาชิกฝ่ายค้านจำนวนมาก อย่างครอบคลุม ^{[ 20 ]}บรรณาธิการออนไลน์Nazan Özcanได้เน้นย้ำเกี่ยวกับเรื่องนี้:

“(...) ไม่มีใครเหลืออยู่ที่จะพูดแทนพวกเขา—ไม่มีใครเลยนอกจากคนเหล่านั้น เช่นที่ Agos ซึ่งความเข้าใจในอดีตของพวกเขาบอกพวกเขาว่าไม่มีกลุ่มใดในระบอบการเมืองที่รับประกันสิทธิพลเมืองเมื่อสิทธิของผู้อื่นถูกโจมตี” ^{[ 20 ]}

• Eraslan, Hülya (กรกฎาคม 2550) อากอส (1996–2005): Türkçe-Ermenice Bir Gazetenin Tarihi (ตุรกี) Gazi Üniversitesi ıletişim Fakültesi. ไอเอสบีเอ็น 978-975-483-749-0เก็บถาวรจากไฟล์ต้นฉบับ( PDF )เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม 2551

• อากอส (ในภาษาตุรกี)