อัลเฟรด วาเลนติน คอร์บิน (26 กุมภาพันธ์ 1916 ที่คลิชีประเทศฝรั่งเศส; 28 กรกฎาคม 1943 ในเรือนจำพลอตเซนเซกรุงเบอร์ลิน ) เป็นชาวฝรั่งเศส ผู้เห็นอกเห็นใจ คอมมิวนิสต์บรรณาธิการและนักวิจารณ์ ผู้อำนวยการฝ่ายการค้า[ ^{1 ] และ}นักต่อสู้เพื่อการต่อต้าน^{[ 2 ]}ก่อนสงคราม คอร์บินดำเนินธุรกิจอาหารสัตว์ปีกกับพี่ชายของเขา หลังจากรับราชการในกองทหารต่างชาติฝรั่งเศสในช่วงก่อนสงคราม คอร์บินได้รับการทาบทามจากหน่วยข่าวกรองโซเวียตให้บริหารบริษัทการค้าในตลาดมืด ในปี 1941 คอร์บินทำงานเป็นผู้อำนวยการของบริษัทการ ค้าในตลาดมืด Simex ซึ่งตั้งอยู่ในปารีส ซึ่งในความเป็นจริงแล้วเป็นฉากบังหน้าขององค์กรจารกรรมของโซเวียต ซึ่งต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อวงดุริยางค์แดง ("Rote Kapelle") ^{[ 3 ]}

ก่อนสงคราม คอร์บินอาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์ในเขตที่ 17 ของปารีสพร้อมกับภรรยาของเขา มารี คอร์บิน และเดนิส ลูกสาววัย 16 ปีของเขา^{[ 4 ]}เขาและโรเบิร์ต คอร์บิน น้องชายของเขา ดำเนินธุรกิจผลิตอาหารสัตว์ปีกและเพาะพันธุ์ไก่ในเมืองกิเวอร์นี [ ^{4 ] [ 3 ] ใน}ขณะเดียวกันกับที่เขาดำเนินธุรกิจ คอร์บินทำงานเป็นนักวิจารณ์และบรรณาธิการภายใต้ชื่อ A. Belleme ให้กับสำนักพิมพ์Rusticaในกรุงบรัสเซลส์^{[ 4 ]}ในขณะนั้น Rustica ตีพิมพ์หนังสือเกี่ยวกับการดูแลและการให้อาหารสัตว์ในฟาร์ม

คอร์บินได้รับการว่าจ้างให้ทำงานในบริษัทการค้าลับที่ดำเนินการเพื่อผลประโยชน์ของกลุ่มจารกรรมโซเวียต ซึ่งบริหารโดยเลโอโปลด์ เทรปเปอร์สายลับโซเวียตประจำหน่วยข่าวกรองกองทัพแดงและผู้อำนวยการด้านเทคนิคของหน่วยข่าวกรองกองทัพแดงโซเวียตในยุโรปตะวันตก^{[ 5 ]}ในปี 1940 ฮิลเลล คัตซ์ซึ่งเป็นผู้สรรหาบุคลากรของกลุ่ม ได้ติดต่อคอร์บินเป็นการส่วนตัว^{[ 6 ]}เพื่อให้เก็บเครื่องส่งสัญญาณไร้สายไว้ที่กิเวอร์นี ซึ่งวางแผนไว้ว่าจะใช้เพื่อติดต่อหน่วยข่าวกรองโซเวียต^{[ 4 ]}คัตซ์และคอร์บินเคยอยู่ในกรมทหารเดียวกันในกองทหารต่างชาติฝรั่งเศสก่อนสงคราม^{[ 6 ]}ทั้งคู่หนีรอดจากการถูกคุมขังโดยการว่ายน้ำข้ามแม่น้ำซอมม์^{[ 7 ]}หลังจากถูกจับกุมในเดือนมิถุนายน 1940 ระหว่าง การรุกคืบ ของเยอรมัน^{[ 8 ]}คัตซ์เชิญคอร์บินให้มาบริหารธุรกิจนำเข้าและส่งออกใหม่ที่เพื่อนร่วมงานของเขากำลังก่อตั้งขึ้น^{[ 6 ]}หลังจากปี 1940 แนวโน้มธุรกิจอาหารสัตว์ปีกของคอร์บินดูมืดมนเนื่องจากการรุกคืบของเยอรมัน โรเบิร์ต คอร์บิน น้องชายของเขาซึ่งตกงานจากร้านตัดเย็บเสื้อผ้า Creeds บนถนนRue Royaleในปารีส ตัดสินใจเข้าร่วมกับเขา^{[ 6 ]}เนื่องจากการตัดสินใจครั้งนั้นประสบความสำเร็จทางการเงินเป็นอย่างดี^{[ 6 ]}

ในฤดูใบไม้ร่วงปี 1940 Léon Grossvogelนักธุรกิจชาวยิวชาวโปแลนด์-ฝรั่งเศสและ เจ้าหน้าที่ ของ Cominternใช้เงินที่จัดหาโดยJules Jasparอดีตกงสุลเบลเยียม เพื่อจัดตั้ง บริษัท Simexในปารีส^{[ 9 ]} Grossvogel กลายเป็นกรรมการผู้จัดการ^{[ 10 ]} Simex เป็นบริษัทการค้าตลาดมืด ลับ ^{[ 11 ]}และก่อตั้งขึ้นในห้องสองห้องเหนือLe Lidoติดกับ 78 Champs-Élyséesในปารีส^{[ 12 ]} Simex บริหารจัดการด้านการเงินและรวบรวมข้อมูลข่าวกรองจากบริษัทเยอรมันและกองทัพเยอรมัน ลูกค้าหลักคือOrganisation Todtซึ่งเป็นองค์กรวิศวกรรมทหารของเยอรมัน^{[ 13 ]}

เมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2484 คอร์บินได้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายการค้าของบริษัท^{[ 14 ]}เมื่อกรอสโวเกลลาออกไปช่วยเหลือเทรปเปอร์ กรอสโวเกลรู้สึกว่าความเป็นยิวของเขาจะขัดขวางการติดต่อที่บริษัทรักษาไว้และสร้างความเสียหายให้กับธุรกิจ^{[ 1 ]}ในตอนแรก คอร์บินไม่ทราบถึงธรรมชาติที่แท้จริงของบริษัทซิเม็กซ์โก แต่เมื่อเวลาผ่านไปหลายเดือน เขาเริ่มสงสัยถึงจุดประสงค์ที่แท้จริงของบริษัท^{[ 1 ]}โรเบิร์ต คอร์บิน น้องชายของเขา กลายเป็นผู้ประสานงานหลักระหว่างธุรกิจและองค์กรทอดต์ ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2485 จูลส์ จาสปาร์ ออกไปจัดตั้งสาขาใหม่ของซิเม็กซ์ในมาร์เซย์พร้อมกับอนาโตลี กูเรวิช สายลับโซเวียต ^{[ 15 ] [ 16 ]}คอร์บินรักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับชาวเยอรมัน ในบริบทของการเดินทางไปยังเขตปลอดการยึดครอง คอร์บินทำงานเป็นผู้ส่งสารระหว่างปารีส มาร์เซย์ และลียง^{[ 1 ]}

ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2485 บริษัท Simex ได้ย้ายไปที่สำนักงานชั้น 3 ที่เลขที่ 89 ถนน Boulevard Haussmann ในเขตที่ 9 ของกรุงปารีส ซึ่งอยู่ตรงข้ามโบสถ์ Saint Augustine ตามคำเรียกร้องของ Corbin ซึ่งเชื่อว่าที่ตั้งปัจจุบันของพวกเขาเต็มไปด้วยโจร^{[ 17 ]}

เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2485 คอร์บิน พร้อมด้วยซูซานน์ คอยน์เต เลขานุการ และวลาดิมีร์ เคลเลอร์ ผู้แปลของ ซิเม็กซ์ ถูกจับกุมโดย คาร์ล เกียริง เจ้าหน้าที่เกสตาโปแห่ง หน่วยซอนเดอร์คอมมานโด โรเต คาเปลเล^{[ 18 ]}คอร์บินถูกสอบสวนอย่างเข้มข้นโดยเกสตาโปและต่อมาได้แจ้งที่อยู่ของทันตแพทย์ของเทรปเปอร์ให้พวกเขาทราบ^{[ 19 ]}ซึ่งส่งผลให้เทรปเปอร์ถูกจับกุมเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2485 โดยเกียริง^{[ 20 ]}

เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2486 ศาลทหารของกองทัพอากาศเยอรมัน (Luftwaffe) ได้เปิดทำการที่ อาคาร Roger & Galletเลขที่ 62-64 ถนน Rue du Faubourg Saint Honoré กรุงปารีส โดยมีผู้พิพากษาทั่วไปของกองทัพอากาศManfred Roederเป็น ประธาน ^{[ 21 ]}พนักงานของ Simex ถูกนำตัวขึ้นศาล รวมถึง Jaspar และภรรยาของเขา Claire Legrand ^{[ 22 ]} Corbin ถูก Roeder ตัดสินประหารชีวิตในการพิจารณาคดีที่ใช้เวลาเพียงไม่กี่นาที^{[ 23 ]} Corbin พร้อมกับนักโทษอีกหลายคนถูกนำตัวขึ้นรถไฟที่ปิดมิดชิดและนำตัวไปยังประเทศเยอรมนี Corbin ถูกเนรเทศไปยังเรือนจำ Lehrterstrasseใน Moabit กรุงเบอร์ลิน เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2486 เขาถูกประหารชีวิตด้วยเครื่องกิโยตินที่เรือนจำ Plötzensee ^{[ 24 ]}