เข็มขัดแอลไพด์

แถบเทือกเขาแอลป์หรือแถบเทือกเขาแอลป์-หิมาลัยหรือแถบเทือกเขาแอลป์-เปอร์เซีย-ทิเบต-พม่า^{[ 1 ]}หรือที่เรียกกันในภายหลังว่าแถบเทือกเขาเททิสเป็น แถบ แผ่นดินไหวและเทือกเขา ที่ประกอบด้วย เทือกเขาหลายแห่งทอดยาวกว่า15,000 กิโลเมตร (9,300 ไมล์)ตามแนวขอบทางใต้ของทวีปยูเรเซียทอดยาวจาก เกาะ ชวาและสุมาตราผ่านคาบสมุทรอินโดจีนเทือกเขาหิมาลัยและทรานส์หิมาลัยเทือกเขาของอิหร่านคอเคซัสอนา โตเลีย ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและออกไปสู่มหาสมุทรแอตแลนติก^[²^]

ประกอบด้วยเทือกเขาแอตลาส เทือกเขา แอลป์ เทือกเขาคอเคซัสเทือกเขาอัลบอร์ซ เทือกเขาฮินดูกุชเทือกเขาคารา โครัมและเทือกเขาหิมาลัย จาก ทิศ ตะวันตกไปทิศตะวันออก เป็นภูมิภาคที่มีกิจกรรมแผ่นดินไหวมากเป็นอันดับสองของโลก รองจากแถบวงแหวนรอบมหาสมุทรแปซิฟิก ( วงแหวนแห่งไฟ ) โดยมีแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ที่สุดในโลกถึง 17% ^[²^]

แถบนี้เป็นผลมาจากการปิดตัวของมหาสมุทรเททิส ใน ช่วง ยุคมี โซโซอิก ถึง ยุคซีโนโซอิก จนถึงปัจจุบัน และกระบวนการชนกันระหว่าง แผ่นเปลือกโลก แอฟริกา อาหรับและอินเดีย ที่เคลื่อนตัวไปทางเหนือ กับแผ่นเปลือกโลกยูเรเซีย [ ¹^]^การชนกันแต่ละครั้งส่งผลให้เกิดขอบเขตบรรจบกันซึ่งเป็นหัวข้อที่กล่าวถึงในธรณีแปรสัณฐานการเรียงตัวโดยประมาณของขอบเขตบรรจบกันจำนวนมากที่ทอดยาวจากตะวันออกไปตะวันตก ซึ่งนักธรณีวิทยาชาวออสเตรียEduard Suess สังเกตเห็นเป็นครั้งแรก บ่งชี้ว่าครั้งหนึ่งแผ่นเปลือกโลกหลายแผ่นเคยเป็นแผ่นเดียว และการชนกันก่อให้เกิดเขตมุดตัวหนึ่งแห่ง ซึ่งเป็นเขตมุดตัวของมหาสมุทรที่มุดตัวพื้นมหาสมุทรเททิส

ซูสส์เรียกทวีปเดียวนี้ว่ากอนด์วานาตามชื่อของกลุ่มหินในอินเดีย ซึ่งในขณะนั้นเป็นส่วนหนึ่งของมหาทวีป กอนด์วานา ที่แยกตัวออกมาจากมหาทวีปอีกแห่งหนึ่งคือลอราเซียและกำลังเคลื่อนตัวกลับมารวมกันอีกครั้ง ยูเรเซียสืบเชื้อสายมาจากลอราเซีย โดยส่วนของลอราเซียได้แยกตัวออกไปทางตะวันตกอันเป็นผลมาจากการก่อตัวของมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ เมื่อทะเลเททิสปิดตัวลง กอนด์วานาก็ได้ดันตัวขึ้นเป็นเทือกเขาทางขอบด้านใต้ของยูเรเซีย

ประวัติโดยย่อของแนวคิดนี้

แนวเทือกเขาแอลป์เป็นแนวคิดจากธรณีวิทยาประวัติศาสตร์ สมัยใหม่ ซึ่งเป็นการศึกษาเหตุการณ์ที่ก่อรูปร่างพื้นผิวโลกในช่วงเวลาทางธรณีวิทยา^{[ 3 ]}หัวข้อนี้เริ่มต้นขึ้นอย่างกะทันหันในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 โดยนักชีววิทยาวิวัฒนาการ นักธรณีวิทยาประวัติศาสตร์ยุคแรก เช่นชาร์ลส์ ดาร์วินและชาร์ลส์ ไลเอลได้จัดเรียงฟอสซิลและชั้นหินตะกอนที่มีฟอสซิลเหล่านั้นไว้ในช่วงเวลาต่างๆ ซึ่งกรอบแนวคิดนี้ยังคงอยู่^{[ 4 ]}

ช่วงปลายศตวรรษที่ 19 เป็นช่วงเวลาแห่งการสังเคราะห์ ซึ่งนักธรณีวิทยาพยายามรวบรวมรายละเอียดทั้งหมดเข้าไว้ในภาพรวม นักธรณีวิทยาคนแรกในประเภทนี้คือEduard Suessซึ่งใช้คำว่า "ภูมิศาสตร์เปรียบเทียบ" เพื่ออ้างถึงวิธีการเปรียบเทียบเทือกเขาของเขา ซึ่งคล้ายคลึงกับ "กายวิภาคเปรียบเทียบ" และ "ภาษาศาสตร์เปรียบเทียบ" ^{[ 4 ]}

งานของเขาเกิดขึ้นก่อนทฤษฎีแผ่นเปลือกโลกและการเคลื่อนตัวของทวีป ช่วงเวลาก่อนทฤษฎีแผ่นเปลือกโลกนี้กินเวลานานจนถึงประมาณปี 1950 เมื่อทฤษฎีการเคลื่อนตัวของทวีปเข้ามามีบทบาทอย่างฉับพลันเช่นเดียวกับทฤษฎีวิวัฒนาการ แนวคิดและภาษาของนักกราฟเปรียบเทียบยังคงถูกนำมาใช้โดยมีการปรับเปลี่ยนบ้าง แต่ได้รับการอธิบายในรูปแบบใหม่

ทฤษฎีการทรุดตัวของซูสส์

ผู้เขียนแนวคิดของเขตการทรุดตัว ข้ามทวีปยูเรเซีย ซึ่งเขาเรียกว่าTethysคือEduard Suessเขาทราบว่ามันเป็นการทรุดตัวเพราะมันแสดงให้เห็นถึงตะกอนของยุคมีโซโซอิกซึ่งตอนนี้แข็งตัวเป็นชั้นๆ และยกตัวขึ้นเป็นที่ราบสูงด้วยแรงอัด^{[ 5 ]} Suess ค้นพบเขตนี้ในระหว่างงานช่วงแรกๆ ของเขาเกี่ยวกับเทือกเขาแอลป์เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ในอาชีพการงานของเขาติดตามเขตนี้อย่างละเอียด ซึ่งเขารวบรวมไว้ในงานต่อเนื่องชิ้นหนึ่งคือdas Antlitz der Erdeหรือ "ใบหน้าของโลก" เช่นเดียวกับใบหน้าของมนุษย์ ใบหน้าของโลกก็มีเส้นแบ่งเขตหัวข้อของ Suess คือการกำหนดและการจำแนกประเภทของเส้นแบ่งเขตนี้ ซึ่งเขาติดตามจากปลายด้านหนึ่งของยูเรเซียไปยังอีกด้านหนึ่ง โดยสิ้นสุดทางตะวันออกที่คาบสมุทรมาเลย์

เช่นเดียวกับนักธรณีวิทยาคนอื่นๆ ซูเอสได้ศึกษาชั้นหินและองค์ประกอบของหินตะกอนซึ่งสะสมตัวเป็นตะกอนในแอ่งมหาสมุทร แข็งตัวภายใต้แรงดันจากใต้ทะเลลึก และต่อมาถูกยกตัวขึ้นภายใต้แรงดันในแนวนอนกลายเป็นแนวเทือกเขา สิ่งที่เขาเพิ่มเติมเข้ามาในสาขานี้คือการศึกษาในสิ่งที่เขาเรียกว่า "แนวเส้นแนวโน้ม" หรือทิศทางของเทือกเขา ซึ่งจะค้นพบได้จากการตรวจสอบแนวตัดหรือจุดตัดกับพื้นผิว เขาค้นพบสิ่งที่ปัจจุบันรู้จักกันในชื่อแนวแผ่นเปลือกโลกบรรจบกัน ซึ่งเป็นเทือกเขาที่ยกตัวขึ้นจากการบีบอัดหรือการมุดตัวของแผ่นเปลือกโลกหนึ่งใต้แผ่นเปลือกโลกอีกแผ่นหนึ่ง แต่ความรู้ในขณะนั้นยังไม่เพียงพอที่จะระบุได้อย่างชัดเจน เขาจึงสนใจในรูปแบบต่างๆ แทน

เทือกเขาหลัก (จากทิศตะวันตกไปทิศตะวันออก)

เทือกเขาแคนตาเบรียน (รวมถึงเทือกเขาบาสก์ ), ระบบเทือกเขากลาง , ระบบเทือกเขาอิเบริ โก , เทือกเขาพิเรนี ส , เทือกเขาแอลป์ , เทือกเขาคาร์พาเทียน, เทือกเขาบอลข่าน (บอลคานิดส์), เทือกเขาริลา - โร โดเป , หมู่เกาะ ในทะเลเทรเชียน , เทือกเขาไครเมีย – ทั้งหมดอยู่ในทวีปยุโรป
เทือกเขาแอตลาสและริฟ ใน แอฟริกาเหนือระบบเทือกเขาเบติก ( เทือกเขาเซียร์ราเนวาดาและหมู่เกาะบาเลอริก ) เทือกเขาอะเพนไนน์เทือกเขา ดีนาริก แอล ป์ เทือกเขา พินดัส ( เฮลเลนิดิส ) และภูเขาไอดา
เทือกเขาคอเคซัส (บริเวณชายแดนระหว่างเอเชียและยุโรป ), เทือกเขาโคเปต , เทือกเขา ปามีร์ , เทือกเขา อา ลาย , เทือกเขาเทียนซาน , เทือกเขาอัลไต , เทือกเขาซายัน ;
เทือกเขาปอนติค , ที่ราบสูงอาร์ เมเนีย , อัลบอร์ซ , เทือกเขา ฮินดูกูช , เทือกเขาคุนหลุน , เทือกเขาเหิงตวน , เทือกเขาอันนาไมต์ , เทือกเขาติติวังซา , เทือกเขาบาริซาน – ทั้งหมดในเอเชีย ;
เทือกเขาทอรัสเทือกเขาโทรอดอสเทือกเขาซากรอส ที่ราบสูงมากราน เทือกเขาสุไลมานเทือกเขา คารา โครัม เทือกเขา หิมาลัย เทือกเขาทรานส์หิมาลัย เทือกเขาปัตไก เทือกเขาชิน เทือกเขาอาระกัน หมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์ – ทั้งหมดอยู่ในทวีปเอเชีย

อินโดนีเซียตั้งอยู่ระหว่างวงแหวนแห่งไฟ ในมหาสมุทรแปซิฟิกตามแนวหมู่เกาะทางตะวันออกเฉียง เหนือที่อยู่ติดกับและรวมถึงเกาะนิวกินีและแนวเทือกเขาแอลป์ทางใต้และตะวันตกจาก เกาะ สุมาตราเกาะชวาและหมู่เกาะซุนดาเล็ก ( บาหลี ฟลอเรสและติมอร์ ) แผ่นดินไหวในมหาสมุทรอินเดียเมื่อปี 2547นอกชายฝั่งเกาะสุมาตรา ตั้งอยู่ในแนวเทือกเขาแอลป์

นิรุกติศาสตร์

คำว่าAlpideเป็นคำที่นักธรณีวิทยาชาวออสเตรียEduard Suess บัญญัติขึ้นครั้งแรกในภาษาเยอรมัน ในผลงานชิ้นเอกของเขาDas Antlitz der Erde ในปี 1883 ^{[ 6 ]}และต่อมาได้รับความนิยมในวรรณกรรมวิทยาศาสตร์ภาษาอังกฤษโดยนักธรณีวิทยาและนักประวัติศาสตร์ชาวตุรกีAM Celâl Şengörในบทความเกี่ยวกับหัวข้อนี้ในปี 1984 ^{[ 7 ]}คำนี้เพิ่มคำต่อท้าย-idesซึ่งมาจากคำต่อท้ายชื่อสกุล/ครอบครัวของกรีกโบราณ-ίδης ( -ídēs ) เข้ากับ คำว่า Alpsซึ่งบ่งบอกถึง "ตระกูล" ของเทือกเขาที่เกี่ยวข้องกัน คำว่าbeltหมายถึงข้อเท็จจริงที่ว่าเทือกเขาแอลป์ก่อตัวเป็นแนวเทือกเขาที่ยาวและส่วนใหญ่ไม่ขาดตอนทอดยาวจากตะวันตกไปตะวันออกตามขอบทางใต้ของยูเรเซีย

การเกิดภูเขา

หากคำว่า "Alpide" ถูกตีความตามความหมายของ Kober ว่าหมายถึงสันเขาสุดท้ายและปัจจุบันในกลุ่มสันเขาที่เกิดขึ้นพร้อมกันทั่วทั้งภูมิภาคเททิสแล้ว คำว่า "Alpine orogeny" ก็จะถูกใช้ในความหมายรวมของการเกิดเทือกเขาทั้งหมดที่จำเป็นในการสร้างเทือกเขาแอลป์ ซึ่งเป็นคำจำกัดความที่แตกต่างจากความหมายดั้งเดิมของคำว่า Alpide และ Alpine อย่างมาก และเป็นการใช้ในทางธรณีวิทยาเฉพาะทาง

ดูเพิ่มเติม

ธรณีวิทยาของเทือกเขาแอลป์
ธรณีวิทยาของเทือกเขาจูรา– เขตแนวรอยเลื่อน
ธรณีวิทยาของเทือกเขาหิมาลัย– กำเนิดและโครงสร้างของเทือกเขาหิมาลัย
การก่อตัวของเทือกเขาแอลป์ —การก่อตัวของเทือกเขาแอลป์

การอ้างอิง

1 2 K.M. Storetvedt, KM,ทะเลเททิสและแนวเทือกเขาแอลป์-หิมาลัย; องค์ประกอบขนาดใหญ่ในระบบธรณีแปรสัณฐานโลกใหม่,ฟิสิกส์ของโลกและภายในดาวเคราะห์, เล่มที่ 62, ฉบับที่ 1–2, 1990, หน้า 141–184บทคัดย่อ
1 2 "แผ่นดินไหวเกิดขึ้นที่ไหน?"สำนักงานสำรวจทางธรณีวิทยาแห่งสหรัฐอเมริกา เก็บถาวรจากต้นฉบับเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 2557 สืบค้นเมื่อวันที่ 8 มีนาคม 2558
↑ซูสส์ 1904 หน้า594 "ในกิจการของมนุษย์ เช่นเดียวกับในโลกทางกายภาพ ปัจจุบันเป็นเพียงส่วนตัดขวาง เราไม่สามารถมองเห็นอนาคตที่อยู่ไกลออกไปได้ แต่เราสามารถเรียนรู้จากอดีตได้ ดังนั้น ประวัติศาสตร์ของโลกจึงมีความสำคัญอย่างยิ่งในการอธิบายโลก"
1 2 Suess 1904 , หน้า594 "ยังไม่มีการสร้างแผนที่ภูมิประเทศเปรียบเทียบทั่วไปที่รวบรวมจากข้อมูลการสังเกตที่มีอยู่ และผู้ที่พยายามจัดระเบียบองค์ประกอบของการสังเคราะห์ดังกล่าวทีละขั้นตอนจะต้องพอใจหากพบว่าโครงสร้างที่เขาสร้างขึ้นนั้นยังเปิดโอกาสให้มีการเติมเต็มและแก้ไข..."
↑ซูสส์ 1908 หน้า19 "แผ่นดินกอนด์วานาถูกล้อมรอบทางทิศเหนือด้วยเขตตะกอนทางทะเลกว้างใหญ่ในยุคมีโซโซอิก...ต้องถือว่าทั้งหมดเป็นซากของทะเลที่เคยแผ่ขยายไปทั่วทวีปเอเชียในปัจจุบัน"
↑ ซูส, เอดูอาร์ด (1909) [1883]. 10: ไอน์ทริตต์ เดอร์ อัลไตเดน และ ยูโรปาDas Antlitz der Erde [ ใบหน้าของโลก] (ภาษาเยอรมัน) ฉบับที่3.2 ตอนที่ 4 เวียนนา: F. Tempsky พี3.LCCN 10004406 . โอซีแอลซี1414429730 . สืบค้นเมื่อ30-12-2023 . Die zweite Aenderung besteht darin, dass nun die Ketten, welche jünger sind als das Ober-Carbon หรือ Perm, sich räumlich scharf abtrennen. Sie liegen รวดเร็ว ganz Innerhalb von Senkungen der Altaiden, umrahmt von Linien, die nicht selten das Streichen der Altaiden durchschneiden. มานน์ คานน์ อุมเราะห์มเทน เคตเทน อัลไตเดน อันเซเฮน Die Alpenn Ketten ( Alpiden ) และ Ihr wichtigstes Glied. Die Alpidenอยู่เคียงข้างไอเน็น เทอร์เทียเรน โซม์ ฉัน variscischen Aussenrande, z. บี. ออสเซอร์ฮาลบ์ เดอร์ เบลกิสเชน โคห์เลนเฟลเดอร์, เซียท มาน นิชท์ส อายห์ลิเชส. Ueberhaupt ist jüngere Faltung ใน den Horsten der europäischen Altaiden nur gar selten und in geringem Maasse sichtbar. Es ist, als wäre der Rahmen erstarrt, und die Faltung vom Ober-Carbon an auf die gesenkten Räume eingeschränkt. [ในตำแหน่งถัดไป เทือกเขาแอลไตส์ซึ่งมีอายุอ่อนกว่ายุคคาร์บอนิเฟอรัสตอนบนและยุคเพอร์เมียนนั้นแยกออกจากกันอย่างชัดเจนในเชิงพื้นที่ พวกมันตั้งอยู่เกือบทั้งหมดภายในพื้นที่ทรุดตัวของเทือกเขาแอลไตส์ โดยมีเส้นแบ่งเขตที่มักตัดผ่านแนวการวางตัวของเทือกเขาเหล่านี้ล้อมรอบอยู่ เราอาจมองว่าเทือกเขาที่ถูกล้อมรอบเช่นนี้เป็นเทือกเขาแอลไตส์ที่เกิดขึ้นภายหลัง เทือกเขาแอลป์ ( แอลไพดีส ) เป็นสมาชิกที่สำคัญที่สุดของเทือกเขา นี้ แอลไพดีสมีพรมแดนติดกับเขตเทอร์เชียรี ไม่มีสิ่งใดที่คล้ายคลึงกันนี้ให้เห็นในขอบนอกของส่วนโค้งวาริสกัน กล่าวคือ นอกเขตเหมืองถ่านหินของเบลเยียม อันที่จริง การพับตัวที่อายุน้อยกว่าเกิดขึ้นไม่บ่อยนักในพื้นที่ยกตัวของเทือกเขาแอลไตส์ในยุโรป และเมื่อเกิดขึ้นก็พัฒนาไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ] ราวกับว่าโครงสร้างนั้นแข็งตัวขึ้น และการพับตัวตั้งแต่ยุคคาร์บอนิเฟอรัสตอนบนเป็นต้นมา ถูกจำกัดอยู่เฉพาะบริเวณที่ทรุดตัวลงเท่านั้น (แปลโดย เฮอร์ธา บีซี โซลลาส ภายใต้การกำกับดูแลของ ดับเบิลยูซี โซลลาส, 1909 )
↑ Şengör, AM Celâl (1984). ระบบเทือกเขาซิมเมอไรด์และธรณีแปรสัณฐานของยูเรเซียเอกสารพิเศษของสมาคมธรณีวิทยาแห่งอเมริกา เล่มที่195 โบลเดอร์ โคโลราโด: สมาคมธรณีวิทยาแห่งอเมริกาหน้า11 doi : 10.1130/SPE195 ISBN 9780813721958LCCN 84018845 OCLC 859566590 สืบค้นเมื่อ30 ธันวาคม 2023ภาพที่7 แสดงขอบเขตปัจจุบันของระบบการเกิดภูเขาที่เกี่ยวข้องกับการหายไปของทะเลเททิสโบราณ เมื่อเปรียบเทียบกับที่เกิดขึ้นระหว่างการปิดตัวลงของทะเลเททิสใหม่ ผมเรียกกลุ่มแรกว่า ซิมเมอไรด์ (ภาพที่ 7B, I) และกลุ่มหลังว่า แอลไพด์ (ภาพที่ 7B, II) ซิมเมอไรด์และแอลไพด์อาจถูกกำหนดให้เป็นกลุ่มเททิส เนื่องจากทั้งสองสืบเชื้อสายมาจากทะเลเททิส (ภาพที่ 7A) ดังนั้น เทือกเขาแอลป์-หิมาลัยจึงประกอบด้วยกลุ่มการเกิดภูเขา 2 กลุ่มที่แยกจากกัน แต่ส่วนใหญ่ทับซ้อนกัน (ภาพที่ 7A)

เอกสารอ้างอิงทั่วไปและเอกสารอ้างอิงที่อ้างถึง

ซูสส์, เอดูอาร์ด (1904). โซลลาส, ดับเบิลยู.เจ. (บรรณาธิการ). ใบหน้าของโลก [ das Antlitz der Erde ]เล่มที่ 1 แปลโดย โซลลาส, เฮอร์ธา บีซี อ็อกซ์ฟอร์ด: สำนักพิมพ์แคลเรนดอน
ซูส, เอดูอาร์ด (1908) โซลาส, ดับบลิวเจ (เอ็ด.) ใบหน้าของโลก [ das Antlitz der Erde ]ฉบับที่ ที่สาม แปลโดย Sollas, Hertha BC (แก้ไข ฉบับแก้ไข) อ็อกซ์ฟอร์ด: Clarendon Press.

ลิงก์ภายนอก

แผ่นดินไหวครั้งประวัติศาสตร์และสถิติแผ่นดินไหว – USGS
"วงแหวนแห่งไฟ", ธรณีแปรสัณฐาน, การขยายตัวของพื้นทะเล, เขตมุดตัวของแผ่นเปลือกโลก, "จุดร้อน" – USGS

[Storetvedt-1] 1 2 K.M. Storetvedt, KM,ทะเลเททิสและแนวเทือกเขาแอลป์-หิมาลัย; องค์ประกอบขนาดใหญ่ในระบบธรณีแปรสัณฐานโลกใหม่,ฟิสิกส์ของโลกและภายในดาวเคราะห์, เล่มที่ 62, ฉบับที่ 1–2, 1990, หน้า 141–184บทคัดย่อ

[USGS1-2] 1 2 "แผ่นดินไหวเกิดขึ้นที่ไหน?"สำนักงานสำรวจทางธรณีวิทยาแห่งสหรัฐอเมริกา เก็บถาวรจากต้นฉบับเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 2557 สืบค้นเมื่อวันที่ 8 มีนาคม 2558

[3] ซูสส์ 1904 หน้า594 "ในกิจการของมนุษย์ เช่นเดียวกับในโลกทางกายภาพ ปัจจุบันเป็นเพียงส่วนตัดขวาง เราไม่สามารถมองเห็นอนาคตที่อยู่ไกลออกไปได้ แต่เราสามารถเรียนรู้จากอดีตได้ ดังนั้น ประวัติศาสตร์ของโลกจึงมีความสำคัญอย่างยิ่งในการอธิบายโลก"

[Suess_1904_594-4] 1 2 Suess 1904 , หน้า594 "ยังไม่มีการสร้างแผนที่ภูมิประเทศเปรียบเทียบทั่วไปที่รวบรวมจากข้อมูลการสังเกตที่มีอยู่ และผู้ที่พยายามจัดระเบียบองค์ประกอบของการสังเคราะห์ดังกล่าวทีละขั้นตอนจะต้องพอใจหากพบว่าโครงสร้างที่เขาสร้างขึ้นนั้นยังเปิดโอกาสให้มีการเติมเต็มและแก้ไข..."

[5] ซูสส์ 1908 หน้า19 "แผ่นดินกอนด์วานาถูกล้อมรอบทางทิศเหนือด้วยเขตตะกอนทางทะเลกว้างใหญ่ในยุคมีโซโซอิก...ต้องถือว่าทั้งหมดเป็นซากของทะเลที่เคยแผ่ขยายไปทั่วทวีปเอเชียในปัจจุบัน"

[suess1909-6] ซูส, เอดูอาร์ด (1909) [1883]. 10: ไอน์ทริตต์ เดอร์ อัลไตเดน และ ยูโรปาDas Antlitz der Erde [ ใบหน้าของโลก] (ภาษาเยอรมัน) ฉบับที่3.2 ตอนที่ 4 เวียนนา: F. Tempsky พี3.LCCN 10004406 . โอซีแอลซี1414429730 . สืบค้นเมื่อ30-12-2023 . Die zweite Aenderung besteht darin, dass nun die Ketten, welche jünger sind als das Ober-Carbon หรือ Perm, sich räumlich scharf abtrennen. Sie liegen รวดเร็ว ganz Innerhalb von Senkungen der Altaiden, umrahmt von Linien, die nicht selten das Streichen der Altaiden durchschneiden. มานน์ คานน์ อุมเราะห์มเทน เคตเทน อัลไตเดน อันเซเฮน Die Alpenn Ketten ( Alpiden ) และ Ihr wichtigstes Glied. Die Alpidenอยู่เคียงข้างไอเน็น เทอร์เทียเรน โซม์ ฉัน variscischen Aussenrande, z. บี. ออสเซอร์ฮาลบ์ เดอร์ เบลกิสเชน โคห์เลนเฟลเดอร์, เซียท มาน นิชท์ส อายห์ลิเชส. Ueberhaupt ist jüngere Faltung ใน den Horsten der europäischen Altaiden nur gar selten und in geringem Maasse sichtbar. Es ist, als wäre der Rahmen erstarrt, und die Faltung vom Ober-Carbon an auf die gesenkten Räume eingeschränkt. [ในตำแหน่งถัดไป เทือกเขาแอลไตส์ซึ่งมีอายุอ่อนกว่ายุคคาร์บอนิเฟอรัสตอนบนและยุคเพอร์เมียนนั้นแยกออกจากกันอย่างชัดเจนในเชิงพื้นที่ พวกมันตั้งอยู่เกือบทั้งหมดภายในพื้นที่ทรุดตัวของเทือกเขาแอลไตส์ โดยมีเส้นแบ่งเขตที่มักตัดผ่านแนวการวางตัวของเทือกเขาเหล่านี้ล้อมรอบอยู่ เราอาจมองว่าเทือกเขาที่ถูกล้อมรอบเช่นนี้เป็นเทือกเขาแอลไตส์ที่เกิดขึ้นภายหลัง เทือกเขาแอลป์ ( แอลไพดีส ) เป็นสมาชิกที่สำคัญที่สุดของเทือกเขา นี้ แอลไพดีสมีพรมแดนติดกับเขตเทอร์เชียรี ไม่มีสิ่งใดที่คล้ายคลึงกันนี้ให้เห็นในขอบนอกของส่วนโค้งวาริสกัน กล่าวคือ นอกเขตเหมืองถ่านหินของเบลเยียม อันที่จริง การพับตัวที่อายุน้อยกว่าเกิดขึ้นไม่บ่อยนักในพื้นที่ยกตัวของเทือกเขาแอลไตส์ในยุโรป และเมื่อเกิดขึ้นก็พัฒนาไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ] ราวกับว่าโครงสร้างนั้นแข็งตัวขึ้น และการพับตัวตั้งแต่ยุคคาร์บอนิเฟอรัสตอนบนเป็นต้นมา ถูกจำกัดอยู่เฉพาะบริเวณที่ทรุดตัวลงเท่านั้น (แปลโดย เฮอร์ธา บีซี โซลลาส ภายใต้การกำกับดูแลของ ดับเบิลยูซี โซลลาส, 1909 )

[sengor1984-7] Şengör, AM Celâl (1984). ระบบเทือกเขาซิมเมอไรด์และธรณีแปรสัณฐานของยูเรเซียเอกสารพิเศษของสมาคมธรณีวิทยาแห่งอเมริกา เล่มที่195 โบลเดอร์ โคโลราโด: สมาคมธรณีวิทยาแห่งอเมริกาหน้า11 doi : 10.1130/SPE195 ISBN 9780813721958LCCN 84018845 OCLC 859566590 สืบค้นเมื่อ30 ธันวาคม 2023ภาพที่7 แสดงขอบเขตปัจจุบันของระบบการเกิดภูเขาที่เกี่ยวข้องกับการหายไปของทะเลเททิสโบราณ เมื่อเปรียบเทียบกับที่เกิดขึ้นระหว่างการปิดตัวลงของทะเลเททิสใหม่ ผมเรียกกลุ่มแรกว่า ซิมเมอไรด์ (ภาพที่ 7B, I) และกลุ่มหลังว่า แอลไพด์ (ภาพที่ 7B, II) ซิมเมอไรด์และแอลไพด์อาจถูกกำหนดให้เป็นกลุ่มเททิส เนื่องจากทั้งสองสืบเชื้อสายมาจากทะเลเททิส (ภาพที่ 7A) ดังนั้น เทือกเขาแอลป์-หิมาลัยจึงประกอบด้วยกลุ่มการเกิดภูเขา 2 กลุ่มที่แยกจากกัน แต่ส่วนใหญ่ทับซ้อนกัน (ภาพที่ 7A)

[ 1 ]

[

[ 3 ]

[ 4 ]

[ 5 ]

[ 6 ]

[ 7 ]