นาเซอร์เกิดที่อัล-ตูร์รา ประเทศจอร์แดน เป็นบุตรชายคนโตในครอบครัวเบดูอินที่เน้นด้านการทหาร ในช่วงมัธยมปลาย เขาเริ่มเขียนบทกวีและสนใจการเมืองและภาษาอาหรับ นาเซอร์เติบโตในเมืองซาร์กาตั้งแต่อายุสามขวบ ที่นั่นเขาได้เห็นชะตากรรมของผู้ลี้ภัยชาวปาเลสไตน์ในเมืองด้วยตาตนเองและได้รับผลกระทบอย่างมาก เขายังประทับใจกับการเคลื่อนไหวของกลุ่มติดอาวุธปาเลสไตน์ ซึ่งเขาได้เข้าร่วมหลังจากจบการศึกษา

เขาทำงานในสถานีโทรทัศน์และสื่อสิ่งพิมพ์ของจอร์แดนในกรุงอัมมานเป็นเวลาประมาณสองปี จากนั้นจึงเดินทางไปเลบานอนในปี 1977 หลังเกิดวิกฤตทางการเมืองที่เกี่ยวข้องกับองค์กรปาเลสไตน์ที่เขาเป็นสมาชิกอยู่ ซึ่งก็คือพรรคปฏิวัติประชาชนจอร์แดน

ในเลบานอน เขาเข้าร่วมกับหนึ่งในองค์กรใต้ดินติดอาวุธของปาเลสไตน์ ในขณะเดียวกันก็ศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยอาหรับเบรุตแต่ไม่นานเขาก็เลิกเรียนและอุทิศตนให้กับงานด้านวารสารศาสตร์และวัฒนธรรมในสื่อปาเลสไตน์อย่างเต็มเวลา เขาทำงานเป็นบรรณาธิการฝ่ายวัฒนธรรมของนิตยสารอัล-ฮาดาฟ^{[ 2 ]}ซึ่งก่อตั้งโดยกัสซาน คานาฟานีเขาทำงานที่นั่นจนกระทั่งเกิดการปิดล้อมเบรุตในฤดูร้อนปี 1982 เมื่อเขาเริ่มทำงานกับวิทยุปาเลสไตน์

ต่อมา ในฐานะส่วนหนึ่งของกิจกรรมทางการเมือง นัสเซอร์ได้เข้าร่วม "สถาบันสังคมนิยมวิทยาศาสตร์" แห่งเอเดน ในอดีตสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเยเมนซึ่งเขาได้สอนวิชารัฐศาสตร์ในขณะที่อับดุล ฟัตตาห์ อิสมาอิลดำรงตำแหน่งผู้นำ

ในปี 1979 เขาได้ตีพิมพ์รวมบทกวีเล่มแรกชื่อMadih li-Maqha Akharซึ่งมีกวีชาวอิรักซาอาดี ยูเซฟเขียนคำนำให้ รวมบทกวีเล่มนี้ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีจากนักวิจารณ์ โดยเฉพาะในสื่อเลบานอนและสื่ออาหรับ

หลังจากการปิดล้อมเบรุตในปี 1982 อัมจาด นัสเซอร์ได้เดินทางไปยังไซปรัสซึ่งเขายังคงทำงานในสื่อปาเลสไตน์ต่อไป ในปี 1987 เขาเดินทางไปลอนดอนเพื่อทำงานในสื่ออาหรับในสหราชอาณาจักร รวมถึงหนังสือพิมพ์รายวันAl-Quds al-Arabiซึ่งเขาดำรงตำแหน่งบรรณาธิการฝ่ายวัฒนธรรมของหนังสือพิมพ์^{[ 3 ] [ 4 ]}

ในปี 2014 สหรัฐอเมริกาได้ห้ามไม่ให้เขาเดินทางเข้าประเทศ^{[ 5 ]}

แม้ว่านาสเซอร์จะมีแนวคิดทางการเมืองและอุดมการณ์ฝ่ายซ้าย แต่บทกวีของเขากลับปราศจากสโลแกนทางการเมือง บทกวีของเขาเน้นการเฉลิมฉลองชีวิตประจำวันอย่างละเอียดมากกว่าการเมืองที่โจ่งแจ้ง คุณลักษณะนี้เป็นเอกลักษณ์ของบทกวีของนาสเซอร์มาอย่างยาวนาน

อัมจาด นัสเซอร์ เป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกในกลุ่มกวีรุ่นใหม่ที่หลังจากได้สัมผัสประสบการณ์อันน่าทึ่งกับบทกวีแล้ว ก็หันมาเขียนบทกวีร้อยแก้ว โดยเริ่มจากผลงานชิ้นที่สองของเขาที่มีชื่อว่ามุนด์ฮู จิลอัดซึ่งตีพิมพ์ในปี 1981 เขาได้เขียนบทกวีประเภทนี้ต่อไปด้วยการใช้ภาษาอาหรับที่เป็นเอกลักษณ์ ซึ่งนักวิจารณ์ซูบี ฮาดิดีกล่าวว่าขาดหายไปในผลงานชิ้นที่สามของเขาที่มีชื่อว่า ราอัต อัล-อุซลา (1986)

ในผลงานรวมบทกวีชื่อSurra man Raak (ผู้ใดพบเห็นท่าน ผู้นั้นย่อมมีความสุข) ซึ่งตีพิมพ์ในปี 1994 เขาได้สร้างสรรค์บทกวีรักภาษาอาหรับรูปแบบใหม่ ซึ่งนักวิจารณ์ชาวอาหรับหลายคนบรรยายว่าเป็นบทกวีที่ทันสมัยและมีเอกลักษณ์

ในผลงานรวมบทกวีอีกชุดหนึ่งชื่อMurtaqa al anfas (ยุครุ่งเรืองแห่งลมหายใจ) ซึ่งตีพิมพ์ในปี 1997 เขาได้พัฒนาวิธีการนำเสนอโศกนาฏกรรมอันกว้างขวาง งดงาม และยิ่งใหญ่ของอบู อับดุลลาห์ อัส-ซาฆีร์ กษัตริย์อาหรับองค์สุดท้ายแห่งอันดาลูเซีย

ในผลงานกวีนิพนธ์ชิ้นสุดท้ายของเขาHayatun sardin mutaqatta'in ka (ชีวิตดุจเรื่องเล่าที่ไม่ต่อเนื่อง) ที่ตีพิมพ์ในปี 2547 อัมจาด นัสเซอร์ ได้ก้าวไปสู่เส้นทางใหม่ในบทกวีร้อยแก้วภาษาอาหรับ ผลงานชิ้นนี้ได้ผลักดันขอบเขตของบทกวีเชิงบรรยายอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน แต่ก็ไม่ได้ลดทอนคุณค่าทางกวีนิพนธ์ที่ฝังลึกอยู่ในเนื้อหา ผลงานชิ้นนี้ได้รับการตอบรับที่หลากหลาย ตั้งแต่การตอบรับที่ดีต่อการเปิดเรื่องอย่างกล้าหาญด้วยรูปแบบร้อยแก้วที่จำเป็น ไปจนถึงการปฏิเสธจากผู้ที่คิดว่าเรื่องเล่าแบบร้อยแก้วนั้นยิ่งใหญ่กว่าบทกวี แต่แนวทางของอัมจาด นัสเซอร์ในผลงานชิ้นนี้ยังคงเป็นแรงบันดาลใจทางสุนทรียศาสตร์ใหม่ที่จะก่อให้เกิดการถกเถียงในบริบทกวีนิพนธ์อาหรับที่แทบจะไม่มีการถกเถียงใดๆ เกี่ยวกับประเด็นเรื่องรูปแบบและเนื้อหา บทสนทนานี้จัดทำโดยอับบาส เบย์ดูน กวีและนักวิจารณ์ชาวเลบานอน ในการสนทนากับอัมจาด นัสเซอร์หลังจากการตีพิมพ์ผลงานรวมเล่มดังกล่าว

ผลงานบางส่วนของเขาได้รับการแปลเป็นภาษาฝรั่งเศส อิตาลี สเปน เยอรมัน ดัตช์ และอังกฤษ

เขามีส่วนร่วมในเทศกาลกวีนิพนธ์อาหรับและนานาชาติมากมาย เช่น เทศกาลที่ไคโรหรือที่เจราชในจอร์แดน ซึ่งเขารับผิดชอบในฐานะผู้นำระดับนานาชาติ หรือเทศกาลที่ลอนดอน ( เทศกาลกวีนิพนธ์ลอนดอน ) ซึ่งเป็นครั้งแรกที่กวีชาวอาหรับได้อ่านบทกวีของเขาในค่ำคืนเปิดงาน หรือเทศกาลที่รอตเตอร์ดัม ( เทศกาลกวีนิพนธ์นานาชาติรอตเตอร์ดัม ) หรือเทศกาลที่โคลอมเบีย ( เทศกาลกวีนิพนธ์นานาชาติเมเดลลิน ประเทศโคลอมเบีย) ^{[ 6 ]}

นอกจากนี้ เขายังมีความสนใจในฐานะกรรมการตัดสินรางวัลวรรณกรรม หรือสื่อมวลชน ทั้งในโลกอาหรับและต่างประเทศ โดยรางวัลวรรณกรรม "โมห์เซน กัตตัน" และ "รายงานวรรณกรรม" ของเขาได้รับการยอมรับจากนิตยสาร "Letter" อันทรงเกียรติของเยอรมนี

เขาตีพิมพ์หนังสือบทกวีแปดเล่มและหนังสือบันทึกการเดินทางสองเล่ม ด้วยเรื่องราวเหล่านี้ อัมจาด นัสเซอร์จึงถือเป็นหนึ่งในปัญญาชนชาวอาหรับร่วมสมัยคนแรกๆ ที่สนใจในประเภทนี้ ในปี 2549 เขาได้รับ รางวัล โมฮัมเหม็ด อัล-มาฆูตสำหรับบทกวี^{[ 7 ]}

มีการสร้างสารคดีทางโทรทัศน์หลายเรื่องเกี่ยวกับอัมจาด นัสเซอร์และผลงานของเขา ภาพยนตร์ที่ผลิตโดยสถานีโทรทัศน์จอร์แดนชื่อ " ซินบาดเจ้าของที่ดิน"เนื่องในโอกาสที่อัมมานได้รับเลือกให้เป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของโลกอาหรับประจำปี 2002 หรือภาพยนตร์ที่ผลิตโดยช่อง "อัล อาราบิยา" ในรายการ " ราวาฟิด (บรรณาการ)" ออกอากาศสองตอน

เกี่ยวกับประสบการณ์ของเขา มีรายงานว่ามีคำรับรองจำนวนหนึ่งที่เขียนโดยนักวิจารณ์และกวีชาวอาหรับ เช่นAdunis , Subhi Hadidi , Hatem al-Sakr , Kamal Abu-Deeb , Sabry Hafez , Abbas Beydoun Hussein Bin Hamza , Rashid Yahyaoui , Qassim Haddad , Fakhri Saleh , Mohammad Ali Shams al-Din , Shawqi บีซี โมห์เซ่น ยัสซิม อัล-มุสซาวี , ราจา เบน สลามา , ฟาธี อับดุลลาห์และฮิลมี ซาลิม เรื่องราวบางส่วนของเขาได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสารAl-Palestinian shou'ara (กวี) ฉบับพิเศษสองฉบับ และในวารสารJordanian Afkar (Ideas) ซึ่งทำให้ประสบการณ์บทกวีของเขาได้รับการยืนยัน

อัมจาด นัสเซอร์ ได้ตีพิมพ์ผลงานบทกวีแปดเล่มและนวนิยายหนึ่งเล่มนับตั้งแต่เริ่มเขียน ผลงานบทกวีทั้งหมดของเขาได้รับการตีพิมพ์รวมเล่มในปี 2002 โดยสำนักพิมพ์อัล-อาราบิยา มูอัสซาซา ( สถาบันอาหรับเพื่อการศึกษาและสิ่งพิมพ์ )

• Madih li maq'ha akher (สรรเสริญกาแฟอีกชนิดหนึ่ง) เบรุต 1979
• จิลอัด เมาน์ดฮู (นับตั้งแต่กิเลียด เขาได้ปีนภูเขา) เบรุต 1981
• รูอัต อัล-อูซลา (ผู้พิทักษ์แห่งความสันโดษ), อัมมาน 1986
• Woussoul al-ghourabaa (การมาถึงของชาวต่างชาติ), ลอนดอน, ฉบับพิมพ์ครั้งแรก, 1990
• Surra man Raak (ผู้ที่ได้พบคุณย่อมมีความสุข) ลอนดอน, 1994
• อะธาร์ อัล-อะบีร์ (ร่องรอยแห่งหนทาง) บทกวีคัดสรร ไคโร ปี 1995
• Khabtu'l ajniha (ปีกที่กระพือ), การเดินทาง, ลอนดอน, เบรุต 1996
• มูร์ทากา อัล อันฟาส (ยุคทองแห่งลมหายใจ), เบรุต, 1997
• วาฮิดัน กะ-ดีบ อัล-ฟาราซดัก (เฉพาะหมาป่าอัล-ฟาราซดัก) ดามัสกัส ในปี พ.ศ. 2551
• Haythou the tasqoutoul 'Amtar (ที่ซึ่งฝนไม่ตก) นวนิยาย ปี 2010

ผลงานภาษาฝรั่งเศส

• Ascension de l'amant , ฉบับ L'Harmattan, 1998, ISBN 9782296364905

ผลงานภาษาอังกฤษ

• ผู้เลี้ยงแกะแห่งความสันโดษ: บทกวีคัดสรร 1979-2004แปลโดย คาเลด มัตตาว่า สำนักพิมพ์ บานิปาล บุ๊คส์ ปี 2009 ISBN 9780954966683^{[ 8 ]}
• ดินแดนไร้ฝนแปลโดย โจนาธาน ไรท์ สำนักพิมพ์ A&C Black 5 มิถุนายน 2014 ISBN 978-9927-101-17-5.^{[ 9 ] [ 10 ]}
• เพตรา: ดอกกุหลาบที่ซ่อนเร้นแปลโดย ฟาดี จูดาห์ สำนักพิมพ์ Tavern Books ปี 2014 ISBN 9781935635406
• ผู้เขียนร่วมในหนังสือA New Divan: A Lyrical Dialogue Between East and West ISBN 9781909942288

• "เมื่อชื่อของคุณอยู่ในบัญชีดำ"สถาบันศึกษาอาหรับ
• อัมจาด นัสเซอร์ แปลโดย คาเลด มัตตาว่า ไดโอด v1n3