อาเรนช์
อาเรนช์ | |
|---|---|
พื้นที่ท้องถิ่น | |
 | |
| ประเทศ | เยอรมนี |
| สถานะ | โลเวอร์แซกโซนี |
| เมือง | คุกซ์เฮเวน |
อาเรนช์เป็นส่วนหนึ่งของเมืองคุกซ์ฮาเฟนซึ่งเป็นเมืองในรัฐโลเวอร์แซกโซนีประเทศเยอรมนี
ประวัติศาสตร์
Arensch เป็นส่วนหนึ่งของดินแดน Hadelnและผู้ปกครองท้องถิ่นคือหัวหน้าตระกูล LappeบนปราสาทSahlenburgและRitzebüttelตระกูล Lappe ได้โอนอำนาจปกครองแบบศักดินาใน Arensch, Berensch , Gudendorf , HolteและOxstedtซึ่งรวมกันเรียกว่าหมู่บ้านทุ่งหญ้า (Heidedörfer) ให้กับอารามใน Wolde (ต่อมาใน Neuenwalde)หลังปี 1282 [ 1 ]อย่างไรก็ตาม อำนาจการปกครองแบบศักดินายังคงอยู่กับตระกูล Lappe
ในปี ค.ศ. 1372 ชาวแลปป์ได้จำนำที่ดินให้กับฮัมบูร์กซึ่งทำให้หมู่บ้านบนที่ราบสูงกลายเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนส่วนแยก ของตน คือเขตปกครองริตเซบูทเทลในปี ค.ศ. 1394 ซึ่งเข้ามาแทนที่ชาวแลปป์อย่างเด็ดขาด[ 2 ]หลังจากปี ค.ศ. 1571 ฮัมบูร์กได้ยึดสิทธิพิเศษทางศักดินาของนอยเอ็นวัลเดอในอาเรนช์และหมู่บ้านบนที่ราบสูงอื่นๆ ทั้งในทางเทคนิคและโดยพฤตินัย[ 3 ]เจ้าหน้าที่ปกครองริตเซบูทเทลของฮัมบูร์กได้บังคับให้ชาวนาผู้เช่าที่ดินในหมู่บ้านบนที่ราบสูงสาบานว่าจะจงรักภักดีต่อวุฒิสภาแห่งฮัมบูร์ก[ 4 ]
หลังจากถูก ฝรั่งเศสยึดครองและผนวกเข้ากับราชอาณาจักรเวสต์ฟาเลียซึ่งเป็นรัฐบริวารชั่วคราวของฝรั่งเศสในปี 1810 อาเรนช์เองก็ถูกผนวกเข้ากับฝรั่งเศสในปี 1811 ในปี 1813 เขตปกครองริตเซบูทเทลถูกคืนให้กับฮัมบูร์ก ซึ่งอำนาจอธิปไตยของฮัมบูร์กก็ได้รับการฟื้นฟูเช่นกัน ในปี 1937 ฮัมบูร์กได้ยกเขตปกครองริตเซบูทเทลให้กับเขตปกครองสตาเดภายใน จังหวัดฮัน โนเวอร์ของ ปรัสเซีย
ระหว่างปี 1945 ถึง 1964 มีการทดลองปล่อยจรวดหลายครั้งในบริเวณใกล้เคียงกับเมืองอาเรนช์ เช่น จรวด A4 ในปฏิบัติการ Backfireที่เริ่มต้นในเดือนตุลาคม 1945 จากป่าเวอร์เนอร์ระหว่างเมืองอาเรนช์และซาห์เลนบูร์ก ซึ่งปัจจุบันยังคงมีซากที่พักพิงและหลุมดินหลงเหลืออยู่ ต่อมาตั้งแต่ปี 1957 ถึง 1964 บริษัทHermann-Oberth-Gesellschaftและผู้ทดลองอื่นๆ ในบริเวณใกล้เคียงกับอาเรนช์ได้เริ่มทำการทดลอง และปล่อยจรวดจำนวนมากทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือและในพื้นที่ป่าโปร่ง โดยมีระยะยิงไกลถึง 50 กิโลเมตร นอกจากนี้ บริษัทSeliger Forschungs- und Entwicklungsgesellschaft mbHยังได้ทำการทดลองปล่อยจรวดเพิ่มเติม โดยมีระยะยิงไกลกว่า 100 กิโลเมตร ในบริเวณใกล้เคียงกับเมืองเบเรนช์ ในปี 1971 อาเรนช์ถูกผนวกเข้ากับเมืองคุกซ์ฮาเฟน
หมายเหตุ
- ↑เดิร์ก เฮมเพล, `Exkurs: Das hamburgische Amt Ritzebüttel im 18. Jahrhundert“, ใน: Geschichte des Landes zwischen Elbe und Weser : 3 vols., Hans-Eckhard Dannenberg และ Heinz-Joachim Schulze (บรรณาธิการ) ในนามของ Landschaftsverband der ehemaligen Herzogtümer Bremen und Verden, สนามกีฬา: Landschaftsverband der ehemaligen Herzogtümer Bremen und Verden, 1995 และ 2008, ฉบับที่ ฉัน 'Vor- und Frühgeschichte' (1995; ISBN 978-3-9801919-7-5) เล่มที่ II 'Mittelalter (einschl. Kunstgeschichte)' (1995; ISBN 978-3-9801919-8-2) เล่มที่ III 'นอยไซต์' (2008; ISBN 978-3-9801919-9-9), (=Schriftenreihe des Landschaftsverbandes der ehemaligen Herzogtümer Bremen und Verden; vols. 7–9), เล่ม. III: หน้า 1–158 ที่นี่หน้า 364.
- ↑ปีเตอร์ นีเมเยอร์, „Eine unbekannte Landesherrschaft? Das ehemalige Amt Ritzebüttel – Gedanken über eine landesherrschaftliche Besonderheit Hamburgs“, in: Zeitschrift des Vereins für Hamburgische Geschichte , vol. 83, ฉบับที่ 1 (1997), หน้า 151–165, ที่นี่หน้า. 152.
- ↑ ER, "บทวิจารณ์ 'Heinrich Rüther, «Das Kloster Neuenwalde als Grundherrschaft», ใน: Jahrbuch der Männer vom Morgenstern , vol. 11 (1908/1909), หน้า 85–109“, in: Zeitschrift des Vereins für Hamburgische Geschichte , vol. XV (1910), หน้า 291seq., ที่นี่หน้า. 292.
- ↑ Elke Freifrau von Boeselager, „Das Land Hadeln bis zum Beginn der frühen Neuzeit“, ใน: Geschichte des Landes zwischen Elbe und Weser : 3 vols., Hans-Eckhard Dannenberg und Heinz-Joachim Schulze (บรรณาธิการ), สนามกีฬา: Landschaftsverband der ehem. Herzogtümer Bremen und Verden, 1995 และ 2008, ฉบับที่ ฉัน 'Vor- und Frühgeschichte' (1995), เล่ม 1 II 'Mittelalter (einschl. Kunstgeschichte)' (1995), เล่ม 1 III 'Neuzeit (2008)', (=Schriftenreihe des Landschaftsverbandes der ehem. Herzogtümer Bremen und Verden; vols. 7–9), ISBN (ฉบับที่ I) ISBN 978-3-9801919-7-5(เล่มที่ 2) ISBN 978-3-9801919-8-2(เล่มที่ 3) ISBN 978-3-9801919-9-9เล่มที่ 2: หน้า 321–388, ในที่นี้ หน้า 375
53°50′N 8°35′E / 53.833°N 8.583°E / 53.833; 8.583