อเรเตอุสแห่งคัปปาโดเกีย
เกิด	Ἀρεταῖος
อาชีพ	แพทย์
จำนวนปีที่ปฏิบัติงาน	คริสต์ศตวรรษที่ 2

อเรเตอุส ( ภาษากรีกโบราณ : Ἀρεταῖος ) เป็นหนึ่งในแพทย์ ชาวกรีกโบราณที่มีชื่อเสียงที่สุด มีข้อมูลเกี่ยวกับชีวิตของเขาน้อยมาก เขาเป็นชาวกรีก โดยชาติพันธุ์ เกิดในจังหวัดคัปปาโด เกียของโรมัน เอเชียไมเนอร์ ( ตุรกีในปัจจุบัน) ^{[ 1 ] [ 2 ] [ 3 ]}และน่าจะมีชีวิตอยู่ในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 2 หลังคริสต์ศักราช^{[ 4 ]}โดยทั่วไปแล้วเขาถูกเรียกว่า "ชาวคัปปาโดเกีย" ( Καππάδοξ )

Aretaeus เขียนเป็นภาษากรีกไอโอเนียนตำราแปดเล่มของเขาเกี่ยวกับโรคต่างๆซึ่งยังคงหลงเหลืออยู่ ถือเป็นหนึ่งในผลงานทางการแพทย์ของกรีก-โรมันที่สำคัญที่สุดเท่าที่เคยเขียนมา^{[ 5 ]} ผลงานอันทรงคุณค่าของเขาแสดงให้เห็นถึงความแม่นยำอย่างมากในรายละเอียดของอาการ และในการจับลักษณะการวินิจฉัยของโรคต่างๆ ในการปฏิบัติของเขา เขาปฏิบัติตามวิธีการของ ฮิปโปเครติส เป็นส่วนใหญ่แต่เขาให้ความสนใจน้อยลงกับสิ่งที่เรียกว่า "การกระทำตามธรรมชาติ" ของระบบ และตรงกันข้ามกับการปฏิบัติของบิดาแห่งการแพทย์เขาไม่ลังเลที่จะพยายามต่อต้านสิ่งเหล่านั้น เมื่อเขาเห็นว่ามันเป็นอันตราย

Aretaeus ได้นำเสนอคำอธิบายทางคลินิกเกี่ยวกับโรคต่างๆ จำนวนมาก ซึ่งรวมถึงโรคหอบหืด โรคลมชัก โรคปอดบวม โรคบาดทะยัก มะเร็งมดลูก มะเร็งตับ[ 6 ] และโรคจิตชนิดต่างๆเขาได้แยกแยะโรค^{ทางระบบประสาท}และความผิดปกติทางจิต และอธิบายถึงโรคฮิสทีเรียอาการปวดหัวโรคคลั่งและโรคซึมเศร้าความคิดบางอย่างของเขาเกี่ยวกับความผิดปกติทางระบบประสาทนั้นล้ำหน้ากว่าแนวคิดในศตวรรษที่ 19 และ 20 ^{[ 7 ] [ 8 ]} เขาเขียนคำอธิบายเกี่ยวกับ โรคเซลิแอคเป็นครั้งแรกโดยตั้งชื่อว่าโรคในช่องท้องkoiliakos ^{[ 9 ] [ 10 ]}เขายังเขียนคำอธิบายเกี่ยวกับโรคเบาหวานเป็น ครั้งแรกอีกด้วย ^{[ 11 ]}

คำบรรยายของอเรเตอุสเกี่ยวกับการรักษาโรคต่างๆ บ่งชี้ถึงระบบการรักษาที่เรียบง่ายและชาญฉลาด อีกทั้งยังมีประสิทธิภาพมากกว่าระบบของบรรดา ผู้เชี่ยวชาญด้าน การแพทย์ แผนโบราณเสียอีก เช่น เขาใช้ยา ระบายอย่างอิสระไม่คัดค้านยาเสพติด และ ไม่รังเกียจการเจาะเลือดรักษาโดยรวมแล้วตำรายา ของเขา ทั้งครบถ้วนและมีประสิทธิภาพ

โดยทั่วไปอาจกล่าวได้ว่า มีแพทย์โบราณเพียงไม่กี่คนนับตั้งแต่สมัยฮิปโปเครติส ที่ดูเหมือนจะไม่ได้รับอิทธิพลจากความคิดเห็นเฉพาะกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งมากนัก และคำอธิบายเกี่ยวกับปรากฏการณ์และการรักษาโรคของพวกเขาก็ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าถูกต้องจากประสบการณ์ในภายหลัง นักเขียนบางคนจัดให้ Aretaeus อยู่ในกลุ่มPneumaticiเพราะเขายึดมั่นในหลักคำสอนที่เป็นเอกลักษณ์ของกลุ่มนี้ อย่างไรก็ตาม นักเขียนเชิงระบบคนอื่นๆ คิดว่าเขาควรอยู่ในกลุ่มEclecticsมากกว่า

งานของ Aretaeus ประกอบด้วยหนังสือแปดเล่มDe causis et signis acutorum morborum สองเล่ม De causis et signis diuturnorum morborumสองเล่มDe curatione acutorum morborumสองเล่มและDe curatione diuturnorum morborum สองเล่ม พวกเขาอยู่ในสภาพการเก็บรักษาที่สมบูรณ์พอสมควร แม้ว่าจะสูญหายไปบางส่วนก็ตาม

งานเขียนนี้ได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกใน ฉบับแปล ภาษาละตินโดย จูเนียส เปาโลส ครัสซัส (จูนิโอ เปาโล กราสซี) ที่เวนิส ในปี 1552 ร่วมกับรูฟัส แห่งเอเฟซัสฉบับภาษากรีกฉบับแรกคือฉบับของ จาโคบัส กูพิลัส ที่ปารีส ในปี 1554 ซึ่งมีความสมบูรณ์กว่าฉบับภาษาละตินของครัสซัส ในปี 1723 มีการตีพิมพ์ฉบับพิมพ์ขนาดใหญ่ (folio) ที่สำนักพิมพ์แคลเรนดอนในออกซ์ฟอร์ด โดยมีจอห์น วิกาน เป็นผู้เรียบเรียง ซึ่งประกอบด้วยข้อความที่ได้รับการปรับปรุง ฉบับภาษาละตินใหม่ บทความและหมายเหตุเชิงวิชาการ และดัชนีที่ครอบคลุมโดยมิเชล ไมแทร์ในปี 1731 บอร์ฮาฟได้จัดพิมพ์ฉบับใหม่ ซึ่งข้อความและฉบับภาษาละตินได้รับการพิมพ์ก่อนการตีพิมพ์ของวิกาน ฉบับนี้มีคำอธิบายประกอบโดยปิแอร์ เปอตีต์และ ดาเนียล วิลเฮล์ม ทริลเลอร์ ฉบับที่จัดพิมพ์โดย CG Kühn ในเมืองไลป์ซิก ปี 1828 ประกอบด้วยข้อความของ Wigan ฉบับภาษาละติน บทความวิเคราะห์ ฯลฯ พร้อมด้วยคำอธิบายของ Petit การแก้ไขของ Triller และดัชนีของ Maittaire ส่วนฉบับที่จัดพิมพ์โดยFZ Ermerinsตีพิมพ์ในเมืองอูเทรคต์ในปี 1847

ฉบับมาตรฐานล่าสุดจัดทำโดย Karl Hude (1860–1936) ในCorpus medicorum graecorum (ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 2, Berlin, Akademie-Verlag, 1958, online ) หนังสือสี่เล่มDe causis et signisได้รับการตีพิมพ์ในฉบับสองภาษาพร้อมคำอธิบายประกอบในภาษากรีกและฝรั่งเศส (Arétée de Cappadoce, Des Causes et des signes des maladies aiguës et chroniques , trans. RTH Laennec, ed. and comm. Mirko D. Grmek, pref. by Danielle Gourevitch , Geneva, 2000)

ความคิดเห็นทางการแพทย์ของอเรเตอุสได้รับการอภิปรายโดยนักวิชาการหลายท่าน เช่นโยฮันน์ อัลเบิร์ต ฟาบริซิอุส , อัลเบรชต์ ฟอน ฮัลเลอร์และเคิร์ต สเปรงเกลนอกจากนี้ ยังมีการกล่าวถึงอเรเตอุสในบทความสั้นๆ สองฉบับเมื่อไม่นานมานี้

• คาร์ล ไดค์กราเบอร์ , Aretaeus von Kappadozien als medizinischer Schriftsteller , เบอร์ลิน, 1971
• ฟรีดอล์ฟ คุดเลียน, Unterschungen zu Aretaios von Kappadokien , ไมนซ์, 1964.

สำหรับข้อมูลเกี่ยวกับอิทธิพลของ Aretaeus ที่มีต่อGiambattista Morgagniบิดาแห่งพยาธิวิทยากายวิภาค โปรดดูที่:

• Giorgio Weber, Areteo di Cappadocia: ตีความ , ฟลอเรนซ์, 1996

•  บทความนี้ได้นำข้อความจากสิ่งพิมพ์ที่อยู่ในสาธารณสมบัติ มาใช้ :  Smith, William , ed. (1870). " Aretaeus ". Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology .

• ออลบัตต์, เซอร์ โทมัส (1970). การแพทย์กรีกในกรุงโรม . นิวยอร์ก: บลอม.นิวยอร์ก: บลอม, 1970.
• Cordell, EF (1909). "Aretaeus แห่ง Cappadocia". Bulletin of the Johns Hopkins Hospital . 20 : 371– 377.
• คุดเลียน, ฟริดอล์ฟ (1970). "อาเรเตอุสแห่งคัปปาโดเกีย". พจนานุกรมชีวประวัติทางวิทยาศาสตร์เล่ม 1. นิวยอร์ก: ชาร์ลส์ สคริบเนอร์ส ซันส์. หน้า  234–235 . ISBN 0-684-10114-9.
• Leopold, Eugene (1930). "Aretaeus the Cappadocian: His Contribution to Diabetes Mellitus" . Annals of Medical History . 2 (4): 424– 435. PMC  7945771 . PMID  33944324 .
• เมตต์เลอร์, เซซิเลีย (1947). ประวัติศาสตร์การแพทย์ . ฟิลาเดลเฟีย: แบลคิสตัน.
• นอยเบอร์เกอร์, แม็กซ์ (1910) เพลย์แทร์, เออร์เนสต์ (เอ็ด.) ประวัติศาสตร์การแพทย์ . ลอนดอน: ฟราวด์.
• โรบินสัน, วิคเตอร์ (1929). ผู้บุกเบิกทางการแพทย์ . นิวยอร์ก: สำนักพิมพ์เมดิคอลไลฟ์.
• Stannard, J. (มีนาคม 1964) "Materia Medica และทฤษฎีปรัชญาใน Aretaeus" เอกสาร Sudhoffs für Geschichte der Medizin และ Naturwissenschaften 48 : 27– 53. PMID  14189267 .
• แมกิลล์, แฟรงค์ นอร์เธน; เอเวส, อลิสัน (1998). พจนานุกรมชีวประวัติโลก . เทย์เลอร์ แอนด์ ฟรานซิส. ISBN 9781579580407สืบค้นข้อมูลเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน 2556

• ผลงานทั้งหมดของอาเรเตอุสในภาษากรีกและภาษาอังกฤษ (ฉบับพิมพ์ของฟรานซิส อดัมส์, 1856) อยู่ในโครงการดิจิทัลฮิปโปเครติส
• ผลงานที่ยังหลงเหลืออยู่ของอาเรเตอุส ชาวแคปปาโดเซีย เรียบเรียงและแปลโดยฟรานซิส อดัมส์ ลอนดอน จัดพิมพ์โดยสมาคมไซเดนแฮม ปี 1856
• ทำงานที่Open Library