บาร์บารา โฮนิกมันน์ (เกิด 12 กุมภาพันธ์ 1949) เป็นนักเขียน ศิลปิน และผู้กำกับละครชาวเยอรมัน

โฮนิกมันน์เป็นลูกสาวของพ่อแม่ชาวยิวที่อพยพกลับมายังเบอร์ลินตะวันออกในปี 1947 หลังจากลี้ภัยในสหราชอาณาจักร พ่อแม่ของเธอคือลิตซี ฟรีดมันน์ (1910–1991; นามสกุลเดิมอลิซ โคลมันน์) นักคอมมิวนิสต์ ชาวออสเตรีย ซึ่งเป็นภรรยาคนแรกของคิม ฟิลบีสมาชิกของกลุ่มเคมบริดจ์ไฟว์ [ ^{1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] และ}จอร์จ โฮนิกมันน์ ปริญญาเอก (1903–1984) ^{[ 5 ]}แม่ของเธอเกิดที่เวียนนา ออสเตรีย-ฮังการี และทำงานด้านการพากย์เสียงภาพยนตร์ในช่วงบั้นปลายชีวิต พ่อของเธอเกิดที่วิสบาเดนประเทศเยอรมนี และเป็นหัวหน้าบรรณาธิการของหนังสือพิมพ์เบอร์ลินเนอร์ไซตุงรวมถึงเป็นผู้สร้างภาพยนตร์ด้วย ทั้งคู่หย่าร้างกันในปี 1954 ^{[ 5 ]}

ตั้งแต่ปี 1967 ถึง 1972 โฮนิกมันน์ศึกษาการละครที่มหาวิทยาลัยฮุมโบลต์ในเบอร์ลินตะวันออก ในปีต่อมาเธอทำงานเป็นนักเขียนบทละครและผู้กำกับในบรันเดนบูร์กและเบอร์ลินเธอเป็นนักเขียนอิสระมาตั้งแต่ปี 1975 ในปี 1981 เธอแต่งงานกับปีเตอร์ โอเบอร์มันน์ซึ่งต่อมาได้ใช้นามสกุลของเธอ ทั้งสองมีบุตรด้วยกันสองคน คือ โยฮันเนส (เกิดปี 1976) และรูเบน (เกิดปี 1983) ในปี 1984 เธอและปีเตอร์ออกจากGDRเพื่อไปอาศัยอยู่ในชุมชนชาวยิวเยอรมันในเมืองสตราสบูร์ก ประเทศฝรั่งเศสในที่สุดโฮนิกมันน์ก็เริ่มสำรวจรากเหง้าเยอรมันของเธอในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 ^{[ 6 ]}

ตามที่ Emily Jeremiah จากสถาบันวิจัยภาษาสมัยใหม่กล่าวไว้ว่า "ข้อความของ Honigmann ยังเป็นต้นแบบของงานเขียนหลังการลี้ภัยของนักเขียนชาวยิวชาวเยอรมัน นอกจากนี้ ข้อความเหล่านั้นยังเป็นตัวอย่างของปฏิกิริยาทางวรรณกรรมต่อการล่มสลายของ GDR โดยปัญญาชนที่ลี้ภัย และเป็นตัวแทนของการแสดงออกของนักเขียนหญิงรุ่นใหม่" ^{[ 7 ]}

Honigmann ทำงานในโรงละครเป็นเวลาหลายปีในฐานะนักเขียนบทละครและนักเขียนบทละคร นอกจากการทำงานในแบรนเดนบูร์กแล้ว เธอยังทำงานในโรงละครเยอรมันในเบอร์ลินอีกด้วย บทละครบางเรื่องที่เธอเขียนได้ถูกดัดแปลงเป็นบทละครวิทยุในภายหลัง^{[ 8 ]}

ทั้งบทละครและบทละครวิทยุของเธอต่างมีองค์ประกอบของนิทานหรือเรื่องราวทางประวัติศาสตร์สอดแทรกอยู่ บทละครวิทยุเรื่องหนึ่งของโฮนิกมันน์ได้รับรางวัล "บทละครวิทยุประจำเดือน" จากสถานีวิทยุเยอรมันใต้

• 1986 – แอสเพ็คเต้-วรรณกรรม
• 1992 – สเตฟาน-อันเดรส-ไพรส์
• 1994 – นิโคลัส-บอร์น-เปรส์ ฟูร์ ลิริค
• 1996 – เอเรนกาเบ เดอร์ ดอยท์เชน ชิลเลอร์สติฟตุง
• รางวัลไคลสต์ปี 2000
• 2001 – ฌองเนตต์-ชอคเคิน-ปรีส์
• 2004 – โซโลเธอร์เนอร์ ลิเทอร์เทอร์เพรส์
• รางวัลหนังสือยิวโคเร็ตประจำปี 2004
• รางวัลแม็กซ์ ฟริชประจำปี 2011
• 2016: ทุนการศึกษาลอนดอน 10 สัปดาห์จากกองทุนวรรณกรรมเยอรมัน^{[ 9 ]}ในฐานะนักเขียนประจำที่มหาวิทยาลัยควีนแมรีแห่งลอนดอน (ฤดูใบไม้ผลิ 2017) ^{[ 10 ]}
• 2023 – รางวัลเกอเธ่^{[ 11 ]}
• 2024 – รางวัลอนุสรณ์ชิลเลอร์^{[ 12 ]}

• Das singende, springende Löweneckerchen , เบอร์ลิน 1979
• แดร์ ชไนเดอร์ ฟอน อุล์ม , เบอร์ลิน 1981
• ดอน ฮวน , เบอร์ลิน 1981
• Roman von einem Kinde , ดาร์มสตัดท์ [ua] 1986 ISBN 3-423-12893-3
• Eine Liebe aus nichts , เรนเบก: Rowohlt 1991 ISBN 3-499-13245-1
• โซฮารัส ไรส์ , เบอร์ลิน 1996 ISBN 3-499-22495-X
• Am Sonntag spielt der Rabbi Fußball , ไฮเดลเบิร์ก: Wunderhorn 1998 ISBN 3-88423-134-0
• Damals, dann und danach , มิวนิค: Hanser 1999 ISBN 3-446-19668-4
• อัลเลส อัลเลส ลีเบ้! , มิวนิก: dtv 2000 ISBN 3-423-13135-7
• Ein Kapitel aus meinem Leben , มิวนิก: Hanser 2004 ISBN 3-446-20531-4
• ดาส เกซิชท์ วีเดอร์ฟินเดน Über Schreiben, Schriftsteller und Judentum , มิวนิก: Hanser 2006 ISBN 3-446-20681-7และISBN 978-3-446-20681-6
• Blick übers Tal. Zu Fotos โดย Arnold Zwahlen Basel/Weil am Rhein: Engeler 2007, ISBN 978-3-938767-38-2
• แหล่งข้อมูล: Rückkehr nach New York , Munich: Hanser 2008 ISBN 3-446-23085-8 และISBN 978-3-446-23085-9
• Bilder von A. , มิวนิก: Hanser 2011 ISBN 3-446-23742-9และISBN 978-3-446-23742-1
• Chronik meiner Straße , มิวนิก: Hanser 2015 ISBN 3-446-24762-9และISBN 978-3-446-24762-8

• Lev Ustinov: Die Holz-Eisenbahn , เบอร์ลิน 1979 (ร่วมกับ Nelly Drechsler)
• Anna Akhmatova : Vor den Fenstern Frost , เบอร์ลิน 1988 (ร่วมกับ Fritz Mierau)

• บาร์บารา โฮนิกมันน์บนartnet