การอ่านหนังสือในห้องน้ำคือการอ่านข้อความขณะอยู่ในห้องน้ำโดยปกติแล้วมักจะทำขณะนั่งอยู่บนโถส้วมและกำลังขับถ่ายการกระทำนี้เป็นเรื่องปกติมาตั้งแต่สมัยโบราณและยังคงแพร่หลายอยู่ในปัจจุบัน ทั้งในรูปแบบสิ่งพิมพ์และสมาร์ทโฟน

การอ่านหนังสือในห้องน้ำเป็นเรื่องปกติในประวัติศาสตร์ก่อนการประดิษฐ์กระดาษชำระ สมัยใหม่ ชาวอเมริกันในยุคอาณานิคมมักใช้หนังสือพิมพ์หรือวัสดุพิมพ์ที่คล้ายกันเช็ดทำความสะอาดตัวเอง^{[ 1 ]}เนื่องจาก กระดาษ หนังสือพิมพ์ค่อนข้างนุ่มและดูดซับได้ดี^{[ 2 ]}

ฟิลิป สแตนโฮป เอิร์ลแห่งเชสเตอร์ฟิลด์ที่ 4นักการเมืองชาวอังกฤษ เขียนในศตวรรษที่ 18 ว่าเขารู้จัก "สุภาพบุรุษท่านหนึ่งซึ่งบริหารเวลาได้ดีมากจนเขาจะไม่เสียเวลาแม้แต่น้อยนิดที่ต้องไปเข้าห้องน้ำ แต่กลับค่อยๆ อ่านบทกวีภาษาละติน ทั้งหมด ในช่วงเวลานั้น^{[ 3 ]}

เชื่อกันว่าการถือกำเนิดของโทรศัพท์มือถือ ทำให้การอ่านหนังสือในห้องน้ำเพิ่มขึ้นอย่างมาก การศึกษาในปี 2009 ที่ดำเนินการในอิสราเอลพบว่าผู้ใหญ่ส่วนใหญ่อ่านจากโทรศัพท์มือถือขณะอยู่ในห้องน้ำ และการศึกษาในปี 2015 ที่ดำเนินการโดย Verizonพบว่า 90% ของผู้ใช้โทรศัพท์มือถือยอมรับว่าอ่านจากโทรศัพท์ขณะอยู่ในห้องน้ำ^{[ 4 ]}

คำว่า "หนังสืออ่านในห้องน้ำ" หมายถึงวรรณกรรมใดๆ ก็ตามที่ถือว่าเหมาะสมสำหรับการอ่านแบบสบายๆ หรืออ่านง่ายๆ ในปี 2011 นักเขียนชาวแคนาดามาร์กาเร็ต แอทวูดได้เขียนไว้ว่า:

การอ่านหนังสือในห้องน้ำเป็นการอ่านประเภทหนึ่ง คือเป็นการอ่านแบบเป็นตอนๆ แต่เป็นการอ่านหนังสือที่ให้กำลังใจในตอนเช้า ห้องน้ำเป็นสถานที่ที่คุณสามารถเข้าไปและแสร้งทำเป็นว่ากำลังทำอย่างอื่นอยู่ ในขณะที่จริงๆ แล้วคุณกำลังอ่านหนังสืออยู่ ไม่มีใครสามารถรบกวนคุณได้ หนังสือรวมเรื่องสั้นหรือเรื่องอื่นๆ มีประโยชน์มากสำหรับการอ่านหนังสือในห้องน้ำ เพราะเป็นหนังสืออ่านเล่นขนาดเล็กที่อยู่ในเล่มใหญ่ คุณคงไม่อยากอ่านสงครามและสันติภาพในห้องน้ำหรอก คุณคงไม่อยากออกมาแน่ๆ พวกเขาอาจจะโทรแจ้งตำรวจและพังประตูเข้ามา^{[ 5 ]}

นิตยสาร Pulpเกี่ยวข้องกับการอ่านในห้องน้ำ ซึ่งภาพยนตร์เรื่องPulp Fictionได้อ้างอิงถึงในฉากที่ตัวละครของจอห์น ทราโวลตา ชื่อวินเซนต์ เวกา อ่านนิยายสายลับเรื่องModesty Blaise ซ้ำๆ ขณะนั่งอยู่บนโถส้วม^{[ 6 ]}การอ่านในห้องน้ำยังหมายถึงประเภทของหนังสือที่มีอารมณ์ขันและเกร็ดความรู้เช่นชุดหนังสือ Uncle John's Bathroom Reader ^{[ 6 ]}

ใน นวนิยาย UlyssesของJames JoyceตัวละครเอกLeopold Bloomอ่านนิตยสารบนโถส้วมแล้วเช็ดตัวด้วยนิตยสารนั้น^{[ 4 ]}

ตามที่ศาสตราจารย์จากศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยโคลัมเบียกล่าว การอ่านหนังสือในห้องน้ำอาจส่งเสริมการแพร่กระจายของโรค ได้ หากแบคทีเรียในอากาศ ตกลงบนวัสดุที่อ่านและถูกส่งต่อไปยังผู้อ่าน อย่างไรก็ตาม กิจกรรมดังกล่าวไม่ได้ก่อให้เกิดความกังวลด้านสุขภาพอย่างมีนัยสำคัญ ตราบใดที่สภาพแวดล้อมในการอ่านสะอาดผู้อ่านไม่มีระบบภูมิคุ้มกันที่บกพร่องและผู้อ่านปฏิบัติตามสุขอนามัยทั่วไป^{[ 7 ]}

นักจุลชีววิทยาจากมหาวิทยาลัยแอริโซนา ที่ทำการวิจัยเรื่องนี้ในปี 2545 พบว่าการอ่านหนังสือในห้องน้ำที่ทำงานไม่ใช่ความเสี่ยงด้านสุขอนามัยที่สำคัญ โดยสังเกตว่ากระดาษเป็นสภาพแวดล้อมที่ไม่น่าดึงดูดสำหรับแบคทีเรีย และ บริเวณ โต๊ะทำงานมักมีแบคทีเรียมากกว่าห้องน้ำเพราะมีการทำความสะอาดน้อยกว่า^{[ 1 ]}

แม้ว่าเวลาที่ใช้ในห้องน้ำอาจเพิ่มโอกาสการเกิดโรคริดสีดวงทวารได้ แต่การศึกษาในปี 2009 พบว่าผู้ที่อ่านหนังสือในห้องน้ำไม่ได้มีโอกาสเป็นโรคริดสีดวงทวารมากกว่าผู้ที่ไม่อ่านหนังสือในห้องน้ำ^{[ 4 ]}

แม้ว่าผู้คนจะอ่านหนังสือเป็นเวลานานขณะขับถ่าย ก็เป็นเรื่องยากที่ผู้อ่านในห้องน้ำจะรู้สึกรังเกียจกลิ่นอุจจาระ ของตนเอง หรือแม้แต่จะสังเกตเห็นกลิ่นนั้นอย่างตั้งใจ^{[ 8 ] [ 9 ]}ซิกมุนด์ ฟรอยด์ก็ได้กล่าวถึงปรากฏการณ์นี้ใน หนังสือ Civilization and Its Discontents เช่นกัน แม้ว่าเขาจะอธิบายถึงการขาดความตระหนักรู้ถึงกลิ่นอุจจาระโดยทั่วไป ไม่ใช่เฉพาะขณะอ่านหนังสือเท่านั้น: "แม้ว่ามนุษย์จะมีความก้าวหน้าในการพัฒนามากมายเพียงใด เขาก็แทบจะไม่รู้สึกรังเกียจกลิ่นอุจจาระของตนเอง แต่กลับรู้สึกรังเกียจเฉพาะกลิ่นอุจจาระของผู้อื่นเท่านั้น" ^{[ 10 ]}

นักจิตวิเคราะห์Otto Fenichelเชื่อว่าการอ่านหนังสือในห้องน้ำเป็นสัญญาณบ่งบอกถึงบาดแผลในวัยเด็กเขาเขียนว่ากิจกรรมนี้เป็น "ความพยายามที่จะรักษาสมดุลของอัตตาส่วนหนึ่งของสารในร่างกายกำลังสูญเสียไป ดังนั้นจึงต้องดูดซับสารใหม่ผ่านทางดวงตา" ^{[ 4 ]} James Stracheyผู้แปลงานของ Freud เป็นภาษาอังกฤษ ก็ได้ตั้งข้อสังเกตในทำนองเดียวกันว่ากิจกรรมการอ่านหนังสือแบบสบายๆ ขณะขับถ่ายนั้นเป็นพฤติกรรม "แบบเด็ก" โดยพื้นฐาน^{[ 4 ]}

บริษัท DiMassimo Brand Advertisingเคยทดสอบการโฆษณาทางการเมืองในห้องน้ำ โดยวางข้อความต่างๆ เกี่ยวกับGeorge W. BushและAl Goreในห้องน้ำสาธารณะของเมืองนิวยอร์ก ผลการศึกษาของบริษัทพบว่า 62 เปอร์เซ็นต์ของผู้คน "จำข้อความที่แน่นอน" ของโฆษณาในห้องน้ำได้ เมื่อเทียบกับ 16 เปอร์เซ็นต์สำหรับโฆษณาบนป้ายบิลบอร์ด^{[ 1 ]}

• เซ็กส์ในห้องน้ำ
• ปรากฏการณ์มาริโกะ อาโอกิซึ่งกลิ่นของร้านหนังสือทำให้เกิดความรู้สึกอยากถ่ายอุจจาระ
• อาหารในห้องน้ำ