บิลลี่ โอ'คัลลาแกน
บิลลี่ โอ'คัลลาแกน (สิงหาคม 2016)
เกิด	( 9 ธันวาคม 1974 )9 ธันวาคม พ.ศ. 2517 คอร์ก ประเทศไอร์แลนด์
อาชีพ	นักเขียน
สัญชาติ	ไอริช
ระยะเวลา	ปี 1999 – ปัจจุบัน
ขบวนการวรรณกรรม	เรื่องสั้นไอริช
ผลงานที่โดดเด่น	สิ่งที่เราสูญเสีย สิ่งที่เราทิ้งไว้เบื้องหลังที่รักของฉันที่โคนีย์ไอส์แลนด์โทษจำคุกตลอดชีวิต
เว็บไซต์
www.billyocallaghan.ie/en/bibliography/​​​​​

บิลลี่ โอ'คัลลาแกน (เกิด 9 ธันวาคม พ.ศ. 2517) เป็น นักเขียน เรื่องสั้นและนวนิยาย ชาวไอริช เขาเป็นที่รู้จักดีที่สุดจากผลงานรวมเรื่องสั้นThe Things We Lose, The Things We Leave Behindซึ่งได้รับรางวัล Bord Gáis Energy Irish Book Awardสาขาเรื่องสั้นในปี พ.ศ. 2556 ^{[ 1 ] [ 2 ] [ 3 ]}และนวนิยายเรื่องMy Coney Island Babyซึ่งได้รับการแปลอย่างกว้างขวางและได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Encore AwardของRoyal Society of Literature

บิลลี่ โอ'คัลลาแกน เกิดที่เมืองคอร์กในปี 1974 และเติบโตใน หมู่บ้าน ดักลาสซึ่งเขายังคงอาศัยอยู่จนถึงปัจจุบัน

ผลงานรวมเรื่องสั้นชุดแรกของเขาชื่อIn Exileได้รับการตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ Mercier Pressในปี 2008 ^{[ 4 ]}หนึ่งปีต่อมาก็มีผลงานรวมเรื่องสั้นชุดที่สองชื่อIn Too Deep (ซึ่งตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ Mercier Press เช่นกัน) ^{[ 5 ] [ 6 ]}ในปี 2013 ผลงานรวมเรื่องสั้นชุดที่สามของเขา ชื่อ The Things We Lose, The Things We Leave Behindได้รับการตีพิมพ์โดย สำนักพิมพ์ New Island Books [ ^{7 ] [ 8 ] เรื่องสั้น}ของเขาได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวรรณกรรมทั่วโลก^{[ 9 ]}และได้รับการแปลเป็นภาษาอื่นๆ อีกหลายภาษา ผลงานของเขาได้รับการออกอากาศทางรายการThe Book On One ของRTÉ Radio 1 ^{[ 10 ]} รายการ Sunday Miscellany ^{[ 11 ]}และ รายการ Francis McManus Award series ^{[ 12 ]}

ในปี 2017 Ploughshares ได้ตีพิมพ์เรื่องสั้น A Death in the Familyของ O'Callaghan เป็น Ploughshares Solo ^{[ 13 ]}

นวนิยายเรื่องแรกของ O'Callaghan เรื่องThe Dead Houseได้รับการตีพิมพ์ในไอร์แลนด์โดย Brandon ซึ่งเป็นสำนักพิมพ์ในเครือO'Brien Pressในปี 2017 และในอเมริกาเหนือโดยArcade Publishingในปี 2018 ^{[ 14 ] [ 15 ]}

นวนิยายของเขาเรื่องMy Coney Island Babyได้รับการตีพิมพ์ในปี 2019 โดยJonathan Cape (สหราชอาณาจักร) ^{[ 16 ]}และHarper (สหรัฐอเมริกา) ^{[ 17 ]}รวมถึงฉบับภาษาฝรั่งเศสโดยÉditions Grassetในชื่อLes amants de Coney Islandแปลโดย Carine Chichereau ^{[ 18 ]}ฉบับภาษาดัตช์โดย Ambo Anthos ในชื่อMijn lief op Coney Islandแปลโดย Lette Vos ^{[ 19 ]} ฉบับ ภาษาเยอรมันโดยbtb Verlagในชื่อDie Liebenden von Coney Islandแปลโดย Sibylle Schmidt ^{[ 20 ]}ฉบับภาษาเช็กโดยNakladatelství Pasekaในชื่อNáš Coney Islandแปลโดย Petr Eliáš ^{[ 21 ]}ฉบับภาษาคาตาลันโดย L'Altra Editorial ในชื่อEls amants de Coney Islandแปลโดย Ferran Ràfols Gesa ^{[ 22 ]} ฉบับ ภาษาอิตาลีโดย Guanda Editore ในชื่อMy Coney Island Babyแปลโดย Ada Arduini ^{[ 23 ]}ภาษาฮังการี โดย Jelenkor ขณะที่Szerelmem, Coney Islandแปลโดย Zoltán Pék ^{[ 24 ]}และในภาษาตุรกี โดย Othello Kitap เป็นConey Island Bebeğimแปลโดย Serkan Toy ^{[ 25 ]}

หนังสือรวมเรื่องสั้นเล่มใหม่ชื่อThe Boatman and Other Storiesได้รับการตีพิมพ์ในเดือนมกราคม 2020 โดยJonathan Cape (สหราชอาณาจักร) ^{[ 26 ]}และHarper Perennial (สหรัฐอเมริกา) ^{[ 27 ]}

นวนิยายเรื่องใหม่Life Sentencesได้รับการตีพิมพ์ในปี 2021 โดยJonathan Cape (สหราชอาณาจักร) ^{[ 28 ]}และในภาษาเช็กโดยNakladatelství Pasekaในชื่อDoživotíแปลโดย Petr Eliáš ^{[ 29 ]}และในปี 2022 ในสหรัฐอเมริกาโดยDavid R. Godine ^{[ 30 ]}

ในเดือนพฤศจิกายน 2013 เรื่องสั้น "The Things We Lose, The Things We Leave Behind" ได้รับรางวัลเรื่องสั้นยอดเยี่ยมแห่งปีครั้งแรกในงานBord Gáis Energy Irish Book Award ประจำปี 2013 ; เรื่องสั้น "Down by the River" ได้รับเลือกในปี 2014 ให้เป็นตัวแทนของไอร์แลนด์ใน โครงการ UNESCO Cities of Literature ที่กำลังดำเนินอยู่ ; ^{[ 31 ]}และเรื่องสั้น "The Boatman" เป็นผู้เข้ารอบสุดท้ายสำหรับรางวัล Costa Short Story Award ประจำปี 2016 ^{[ 32 ]}ในเดือนมิถุนายน 2020 เรื่องสั้น "My Coney Island Baby"ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลEncore AwardของRoyal Society of Literature ^{[ 33 ]}

• ในการเนรเทศ (2008)
• ลึกเกินไป (2009)
• สิ่งที่เราสูญเสีย สิ่งที่เราทิ้งไว้เบื้องหลัง (2013)
• คนพายเรือและเรื่องราวอื่นๆ (2020)

• บ้านแห่งความตาย (2017)
• ที่รักของฉัน โคนีย์ ไอส์แลนด์ (2019)
• โทษจำคุกตลอดชีวิต (2021)
• มนุษย์กระดาษ (2023)