วิกิพีเดียภาษาไทย
กลับไปหน้าบทความ

อ่าน 2 นาที

ไม่มีชื่อบทความ

ภาษา บิซู ( ภาษาจีน : 毕苏语 ) เป็น ภาษาตระกูลโลลอย ของ ประเทศไทย มีผู้พูดประมาณสองพันคนในประเทศจีน ภาษาบิซูแบ่งออกเป็นสองประเภทหลัก คือ ภาษาบิซูแท้ (มบิซู) และ ภาษาลาวเมียน (กูบา)...

ภาษาบิสุ

ภาษา บิซู ( ภาษาจีน:毕苏语) เป็นภาษาตระกูลโลลอยของประเทศไทยมีผู้พูดประมาณสองพันคนในประเทศจีน ภาษาบิซูแบ่งออกเป็นสองประเภทหลัก คือ ภาษาบิซูแท้ (มบิซู) และภาษาลาวเมียน (กูบา) ซึ่งเพลคีย์ถือว่าเป็นภาษาที่แตกต่างกัน

ชาวลาโอเมียนถูกจัดอยู่ใน กลุ่มชาติพันธุ์ ลาหูชาวลาหูเรียกพวกเขาว่า "ลาเมห์" [ 2 ]

การกระจาย

จากข้อมูลของBisuyu Yanjiu毕苏语研究 (2002) พบว่ามีผู้พูดภาษาบิซูมากกว่า 5,000 คนในมณฑลยูนนานประเทศจีน และมีผู้พูดภาษาบิซูรวมทั้งหมดเกือบ 10,000 คนในทุกประเทศ โดยในมณฑลยูนนานนั้น ภาษาบิซูส่วนใหญ่พูดกันใน เขตปกครอง ผู่เอ๋อร์รวมถึงบางส่วนของซีซวงปันนาที่ อยู่ใกล้เคียง

ในประเทศไทย มีภาษาถิ่นสองภาษาของภาษาบิสุที่พูดกันในหมู่บ้านต่อไปนี้ของอำเภอพานจังหวัดเชียงราย ( Bisuyu Yanjiu 2002:152)

  • ภาษาถิ่นที่ 1 : บ้านห้วยชมภู (เรียกอีกอย่างว่าบ้านห้วยสาร) และบ้านดอยปุย
  • ภาษาถิ่นที่ 2 : หมู่บ้านผาแดง

ภาษาบิสุอีก รูปแบบหนึ่งที่แตกต่างจากภาษาบิสุที่พูดกันในพะเยา คือภาษาที่พูดกันในหมู่บ้านตะโก (บ้านทาโก) อำเภอแม่สวายจังหวัดเชียงราย

ในประเทศลาวภาษาบิสุ ( pi33 su44 ; เรียกอีกอย่างว่า ลาว-ไผ่) พูดกันในหมู่บ้านพุดอกชามอำเภอพงษ์ซาลี [ 5 ] ใน ประเทศเมียนมาร์ภาษาบิสุพูดกันในหมู่บ้านสามหรือสองแห่งในรัฐฉานและผู้พูดภาษาบิสุอาศัยอยู่ร่วมกับผู้พูดภาษาเปียน

การสะกดคำ

ในประเทศไทย ภาษาบิสุเขียนด้วยอักษรไทย

พยัญชนะ

พยัญชนะ[ 6 ] [ 7 ]
ริมฝีปากโคโรนัลเพดานปากเวลาร์เส้นเสียง
ธรรมดาเสียงเสียดแทรก
เสียงระเบิด/ เสียงกึ่งระเบิดไม่มีการดูดp ⟨ p, ป⟩t ⟨ t, ต⟩ts ⟨ c, จฺ⟩t͡ɕ ~ t͡ʃ ⟨ č, จ⟩k ⟨ k, ก⟩ʔ ⟨ -, อ⟩
ดูดpʰ ⟨ ph, พ⟩tʰ ⟨ th, ท⟩tsʰ ⟨ ch, ब ⟩t͡ɕʰ ~ t͡ʃʰ ⟨ čh, ช⟩kʰ ⟨ kh, ค⟩
เปล่งเสียงb ⟨ b, บ⟩d ⟨ d, ด⟩g ⟨ g, กง⟩
เสียงเสียดแทรกf ⟨ f, ฟ⟩s ⟨ s, ซ⟩ʃ ⟨ š, ซฺ⟩h ⟨ h, ퟩ
จมูกธรรมดาm ⟨ m, ม⟩n ⟨ n, น⟩ɲ ⟨ ñ, не ⟩ŋ ⟨ ŋ, ง⟩
ดูดก่อนm̥ ⟨ hm,ฮม⟩n̥ ⟨ hn,핿 ⟩ɲ̊ ⟨ hñ,핀 ⟩ŋ̊ ⟨ hŋ, � ⟩
โดยประมาณธรรมดาw ⟨ w, ว⟩l ⟨ l, ล⟩j ⟨ y, ย⟩
ดูดก่อนl̥ ⟨ hl ,ퟩj̊ ⟨ hy,힀 ⟩

สระ

สระเสียงยาวและสระเสียงสั้นไม่ได้มีความหมายแตกต่างกัน อย่างไรก็ตาม พยางค์ที่มีเครื่องหมายกริยาอาจฟังดูสั้นกว่าพยางค์ที่ไม่มีเครื่องหมายกริยาเมื่อออกเสียง ภาษาไทยมาตรฐานใช้เฉพาะสระเสียงยาวเท่านั้น

  • -า – อะ – [อะ]
  • -ิ – i – [i]
  • -ือ/-ื – ɨ – [ɨ~ʉ]
  • - เอ่อ – u – [u]
  • เ- – อี – [อี]
  • แ- – ɛ – [ɛ~æ]
  • โจ- – o – [o]
  • -อ – ɔ – [ɔ]
  • เ-อ/เ-อิ – ə – [ə]
  • เ-ีย – ia – [ia] [ 6 ] [ 7 ]

โทนเสียง

  • – – ไม่มีเครื่องหมาย – กลาง
  • - – เครื่องหมายเน้นเสียงต่ำ – ต่ำ
  • -� – สำเนียงแหลม – สูง
  • พระคัมภีร์พันธสัญญาใหม่ฉบับภาษาบิซู บนเว็บไซต์ Bible.com

สรุปเนื้อหา

ข้อมูลสำคัญจากบทความ

ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับ ไม่มีชื่อบทความ

ภาษา บิซู ( ภาษาจีน : 毕苏语 ) เป็น ภาษาตระกูลโลลอย ของ ประเทศไทย มีผู้พูดประมาณสองพันคนในประเทศจีน ภาษาบิซูแบ่งออกเป็นสองประเภทหลัก คือ ภาษาบิซูแท้ (มบิซู) และ ภาษาลาวเมียน (กูบา)...

การกระจาย

จากข้อมูลของ Bisuyu Yanjiu 毕苏语研究 (2002) พบว่ามีผู้พูดภาษาบิซูมากกว่า 5,000 คนใน มณฑลยูนนาน ประเทศจีน และมีผู้พูดภาษาบิซูรวมทั้งหมดเกือบ 10,000 คนในทุกประเทศ โดยในมณฑลยูนนานนั้น ภาษาบิซูส่วนใหญ่พูดกันใน เขตปกครอง ผู่เอ๋อร์ รวมถึงบางส่วนของ ซีซวงปันนา ที่...

พยัญชนะ

พยัญชนะ [ 6 ] [ 7 ] ริมฝีปาก โคโรนัล เพดานปาก เวลาร์ เส้นเสียง ธรรมดา เสียงเสียดแทรก เสียงระเบิด/ เสียงกึ่งระเบิด ไม่มีการดูด p ⟨ p, ป ⟩ t ⟨ t, ต ⟩ ts ⟨ c, จฺ ⟩ t͡ɕ ~ t͡ʃ ⟨ č, จ ⟩ k ⟨ k, ก ⟩ ʔ ⟨ -, อ ⟩ ดูด pʰ ⟨ ph, พ ⟩ tʰ ⟨ th, ท ⟩ tsʰ ⟨ ch, ब ⟩ t͡ɕʰ ~ t͡ʃʰ ⟨...

สระ

สระเสียงยาวและสระเสียงสั้นไม่ได้มีความหมายแตกต่างกัน อย่างไรก็ตาม พยางค์ที่มีเครื่องหมายกริยาอาจฟังดูสั้นกว่าพยางค์ที่ไม่มีเครื่องหมายกริยาเมื่อออกเสียง ภาษาไทยมาตรฐานใช้เฉพาะสระเสียงยาวเท่านั้น