บุญรุ่ง ชุนหาวัน
บุญรุ่ง ชุนหาวัน | |
|---|---|
| บุญเรือน ชุณหะวัณ | |
| คู่สมรสของนายกรัฐมนตรีของประเทศไทย | |
| ดำรงตำแหน่งระหว่างวันที่ 4 สิงหาคม 1988 –23 กุมภาพันธ์ 1991 | |
| นำหน้าโดย | วิรัต ชามานันท์ |
| สืบทอดโดย | โสตสีปัญญารชุน |
| รายละเอียดส่วนบุคคล | |
| เกิด | บุญรุณโสภอท( 25 เมษายน 1920 ) 25 เมษายน 1920 |
| เสียชีวิต | 14 สิงหาคม 2564 (อายุ 101 ปี) กรุงเทพฯประเทศไทย |
| คู่สมรส | ชาติชัย ชุนหาวัน |
| เด็ก |
|
| อาชีพ | ครู |
ท่านผู้หญิงบุญเรือน ชุณหะวัน (née Sophot ; Thai : บุญเรือน ชุณหะวัณ ; RTGS : Bunruean Chunhawan ; 25 เมษายน พ.ศ. 2463 – 14 สิงหาคม พ.ศ. 2564) เป็นนักสังคมสงเคราะห์ชาวไทยซึ่งเป็นภรรยาของชาติชาย ชุณหะวันนายกรัฐมนตรีของประเทศไทย และ เป็นญาติของสมเด็จพระราชินีศรีนครินทร์[ 1 ]
ชีวิต
ชาติชัยและบุญเรืองมีบุตรสองคน คือ วานี หงษ์ประภาส บุตรสาว และ ไกรศักดิ์ ชุนหาวัน บุตรชายซึ่งเป็นนักรัฐศาสตร์ นักกิจกรรมทางสังคม และอดีตวุฒิสมาชิก[ 2 ]
บุญรุณและพี่น้องทุกคนได้รับการอุปถัมภ์จากเจ้าหญิงศรีนครินทร์และได้ติดตามเจ้าหญิงและครอบครัวเดินทางไปยังโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ โดยทางเรือจากปีนังในเดือนเมษายน พ.ศ. 2476 พร้อมกับ เจ้าหญิงกัลยา ณิ วัฒนา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอนันทมหิดลและเจ้าชายภูมิพลอดุลยเดชต่อมา เจ้าหญิงศรีนครินทร์ได้จัดให้บุญรุณไปอาศัยอยู่กับครอบครัวชาวสวิส และได้เข้าศึกษาต่อในโรงเรียนประจำสำหรับเด็กหญิง บุญรุณสำเร็จการศึกษาด้านการเลี้ยงดูเด็ก และได้เดินทางกลับประเทศไทยพร้อมกับเจ้าหญิงศรีนครินทร์ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2481 และได้เป็นครูที่โรงเรียนอนุบาลสาธิตลาวอธิทธ์ สถาบันสวนดุสิต
ความตาย
บุญรื่นเสียชีวิตในกรุงเทพฯจากโรคโควิด-19เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ขณะอายุ 101 ปี[ 3 ]
เกียรตินิยม
ท่านหญิงชั้นสูงสุด (ชั้นพิเศษ) แห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ช้างเผือก (ปี 1989)
ดยุกมหาราชชั้นพิเศษแห่งราชสมบัติพระมหากษัตริย์ไทย (พ.ศ. 2531)
ท่านหญิงชั้นสูงสุดจุฬาฬคมเกล้า (ชั้นสอง ระดับสูง) (1990)
เหรียญเชิดชูเกียรติลูกเสือชั้นที่หนึ่ง (ปี 1983)
เหรียญตราพระราชลัญจกรรัชกาลที่ 8 ชั้นที่ 5 (พ.ศ. 2481)