สมการบอร์นสามารถใช้ในการประมาณค่าองค์ประกอบทางไฟฟ้าสถิตของพลังงานอิสระกิบส์ของการละลายของไอออนได้ เป็นแบบจำลองทางไฟฟ้าสถิตที่ถือว่าตัวทำละลายเป็นตัวกลางไดอิเล็กตริกต่อเนื่อง (ดังนั้นจึงเป็นหนึ่งในวิธีการที่เรียกว่า วิธี การละลายแบบต่อเนื่อง )

สมการนี้ได้รับการพัฒนาโดยMax Born [ ^{1 ] [ 2 ] โดย} ที่: $${\displaystyle \Delta G=-{\frac {N_{\text{A}}z^{2}e^{2}}{8\pi \varepsilon _{0}r_{0}}}\left(1-{\frac {1}{\varepsilon _{\text{r}}}}\right)}$$

• N _A = ค่าคงที่ของอะโวกาโดร
• z = ประจุของไอออน
• e = ประจุพื้นฐาน , 1.6022 × 10 ⁻¹⁹ C
• ε ₀ = ค่าสภาพยอมทางไฟฟ้าของสุญญากาศ
• r _{0 =} รัศมีประสิทธิผล ของไอออน
• εr ₌ค่าคงที่ไดอิเล็กตริกของตัวทำละลาย

พลังงานUที่สะสมอยู่ในสนามไฟฟ้าสถิตคือ: เมื่อทราบขนาดของสนามไฟฟ้าของไอออนในตัวกลางที่มีค่าคงที่ไดอิเล็กตริกεr และปริมาตรองค์ประกอบสามารถแสดงได้เป็นพลังงานสามารถเขียนได้ดังนี้: ดังนั้น พลังงานของการละลายของไอออนจากสถานะแก๊ส ( _εr = 1 ₎ไปสู่ตัวกลางที่มีค่าคงที่ไดอิเล็กตริกεr _คือ :$${\displaystyle U={\frac {1}{2}}\varepsilon _{0}\varepsilon _{\text{r}}\int |{\bf {E}}|^{2}dV}$$${\displaystyle |{\bf {E}}|={\frac {ze}{4\pi \varepsilon _{0}\varepsilon _{r}r^{2}}}}$${\displaystyle dV}$${\displaystyle dV=4\pi r^{2}ดร.}$${\displaystyle U}$$${\displaystyle U={\frac {1}{2}}\varepsilon _{0}\varepsilon _{\text{r}}\int _{r_{0}}^{\infty }\left({\frac {ze}{4\pi \varepsilon _{0}\varepsilon _{\text{r}}r^{2}}}\right)^{2}4\pi r^{2}dr={\frac {z^{2}e^{2}}{8\pi \varepsilon _{0}\varepsilon _{\text{r}}r_{0}}}}$$$${\displaystyle {\frac {\Delta G}{N_{\text{A}}}}=U(\varepsilon _{\text{r}})-U(\varepsilon _{\text{r}}=1)=-{\frac {z^{2}e^{2}}{8\pi \varepsilon _{0}r_{0}}}\left(1-{\frac {1}{\varepsilon _{\text{r}}}}\right)}$$

• แง่มุมต่างๆ เกี่ยวกับสมการนี้

บทความเกี่ยวกับเคมีเชิงฟิสิกส์นี้ ยัง ไม่สมบูรณ์คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มข้อมูลที่ขาดหายไป

• วี
• ที
• อี