เขาได้รับการคัดเลือกเข้าสู่ทีมชาติบราซิล ครั้งแรก เมื่ออายุ 21 ปี แม้ว่าเขาจะไม่ได้รับเลือกให้ติดทีมชุดสุดท้ายสำหรับการแข่งขันฟุตบอลโลก 1970แต่เขาก็เป็นส่วนหนึ่งของการเตรียมทีมของซากัลโล ผู้จัดการทีมบราซิล

หลังจากโบตาโฟโกเขาได้เล่นให้กับซานโตสแอตเลติโก ปารานาเอนเซบังกูและซีเอสเอซึ่งเป็นสโมสรที่เขาจบอาชีพการเล่น^{[ 3 ]}

คาร์ลอสได้เป็นผู้ฝึกสอนให้กับทีมอัล-ไทยแห่งซาอุดีอาระเบียนับเป็นประสบการณ์ครั้งแรกของเขาในตะวันออกกลางและเขาก็ประสบความสำเร็จอย่างมาก จากนั้นเขากลับไปบราซิลเพื่อฝึกสอนทีมอเมริกา-เอ็มจี ประสบการณ์ระดับนานาชาติของเขายังคงดำเนินต่อไปเมื่อเขาไปเอเชียเพื่อรับหน้าที่คุมทีมชาติไทย

เขากลับไปซาอุดีอาระเบียเพื่อฝึกสอนสโมสรฟุตบอลอัลชาบับ (ริยาด)จากนั้นกลับไปที่มินาสเจไรส์เขาใช้เวลาฝึกสอนทีมริโอ บรังโก ก่อนจะเดินทางไป ซาอุดีอาระเบียเป็นครั้งที่สามเพื่อฝึกสอนสโมสรฟุตบอลอัลอันซาร์และต่อมาก็ ฝึกสอน สโมสรฟุตบอลอัลชาบับ (ริยาด )

ต่อมาเขาได้เป็นผู้จัดการทีมอัลวิเนโกร จากนั้นย้ายไปทำงานในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์เมื่อวันที่ 4 มีนาคม 2550 คาร์ลอส โรเบิร์ตได้เป็นผู้จัดการทีมอเมริกาฟุตบอลคลับ (อาร์เจ)ในปี 2551 เขาคุมทีมมาดูเรราในลีกคาริโอคาแชมเปี้ยนชิพ ก่อนจะลาออกจากตำแหน่งเพื่อไปทำงานภายนอก

คาร์ลอสเข้ารับตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายเทคนิคของสโมสรบางกอกกลาสในไทยพรีเมียร์ลีกในเดือนมิถุนายน 2552 และดำรงตำแหน่งหัวหน้าโค้ชในปี 2553

เขาเข้ารับตำแหน่งหัวหน้าโค้ชของทีมเมืองทอง ยูไนเต็ดต่อจากเรเน่ เดซาเยเร่ในเดือนมกราคม 2011 อย่างไรก็ตาม ทีมเมืองทอง ยูไนเต็ดของเขาแพ้การดวลจุดโทษให้กับศรีวิจายา จากอินโดนีเซีย ในการแข่งขันรอบเพลย์ออฟคัดเลือกเอเอฟซี แชมเปียนส์ลีก 2011ทำให้พวกเขาตกรอบไป