เดเมียน

ฉบับพิมพ์ครั้งแรก (ภาษาเยอรมัน)
ผู้เขียน	เฮอร์มันน์ เฮสเซ
ชื่อเรื่องเดิม	เดเมียน: ดี เกชิชเต้ ไอเนอร์ จูเกนด์
นักแปล	เอ็นเอช พรีเดย์
ภาษา	ภาษาเยอรมัน
สำนักพิมพ์	สำนักพิมพ์ฟิชเชอร์
วันที่เผยแพร่	1919
สถานที่ตีพิมพ์	เยอรมนี
เผยแพร่เป็นภาษาอังกฤษ	พ.ศ. 2466 [ 1 ]
ประเภทสื่อ	รูปแบบสิ่งพิมพ์ ( ปกแข็งและปกอ่อน )
หน้า	390 หน้า (ฉบับภาษาอังกฤษ ปี 1962 ปกอ่อน)
ISBN	0-06-093191-4(ฉบับพิมพ์ครั้งแรกภาษาอังกฤษ, ปกอ่อน)
โอซีแอลซี	40739012
ระบบดิวอี้	833/.912 21
คลาส LC	PT2617.E85 D413 1999

เดเมียน: เรื่องราวในวัยเด็กเป็นนวนิยายแนวพัฒนาการของเฮอร์มันน์ เฮสเซซึ่งตีพิมพ์ในปี 1919เดเมียนได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกภายใต้นามแฝง "เอมิล ซินแคลร์" ซึ่งเป็นชื่อของตัวละครผู้เล่าเรื่อง แต่ต่อมาได้มีการเปิดเผยว่าเฮสเซเป็นผู้เขียน ฉบับพิมพ์ครั้งที่สิบเป็นฉบับแรกที่ใช้ชื่อของเฮสเซ และชื่อเรื่องได้เปลี่ยนเป็นเดเมียน: เรื่องราววัยเยาว์ของเอมิล ซินแคลร์ ^{[ 2 ]}

เอมิล ซินแคลร์เป็นเด็กชายที่เติบโตใน ครอบครัว ชนชั้นกลางท่ามกลางสิ่งที่เรียกว่า " เชนเวลต์ " ซึ่งเป็นคำประสมที่หมายถึง "โลกแห่งภาพลวงตา" ดังนั้นการดำรงอยู่ทั้งหมดของเขาจึงสามารถสรุปได้ว่าเป็นการต่อสู้ระหว่างสองโลก: โลกแห่งภาพลวงตาที่แสดงออกมา (เกี่ยวข้องกับแนวคิดมายา ในศาสนา ฮินดู ) และโลกแห่งความเป็นจริง โลกแห่งสัจธรรมทางจิตวิญญาณ (ดูถ้ำของเพลโตและทฤษฎีทวิภาวะ )

จุดเปลี่ยนของเรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อเขาได้พบกับแม็กซ์ เดเมียน ชายหนุ่มลึกลับ เดเมียนตีความเรื่องราวในพระคัมภีร์เกี่ยวกับเคนและอาเบลในมุมมองใหม่ทั้งหมด โดยมองเคนว่าเป็นชายผู้กล้าหาญและแข็งแกร่ง แทนที่จะเป็นคนชั่วร้าย การพลิกผันค่านิยมที่มีอยู่เดิมนี้สั่นคลอนโลกทัศน์ของซินแคลร์อย่างมาก และเป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทางเพื่อค้นหาตัวเอง ภายใต้อิทธิพลของเดเมียน ซินแคลร์เริ่มตระหนักว่าโลกของเขาไม่ได้มีแต่ด้านดีเท่านั้น แต่ยังมีโลกแห่งความเป็นจริงอีกด้วย

ในโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา เขาได้พบกับเบียทริซและพิสโตริอุส นักเล่นออร์แกน ซึ่งพิสโตริอุสเป็นแรงบันดาลใจให้ซินแคลร์กำหนดเส้นทางและสร้างชีวิตของตนเอง แทนที่จะพึ่งพามาตรฐานภายนอก

เมื่อซินแคลร์เข้าเรียนในวิทยาลัย เขาเริ่มอ่านงานเขียนของฟรีดริช นีทเช่และได้รับอิทธิพลอย่างมาก ในที่สุด ซินแคลร์ก็ตื่นรู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของเขาว่า เพื่อที่จะค้นพบหนทางที่แท้จริงของตนเอง เขาต้องละทิ้งผู้ชี้นำทั้งหมดของเขา รวมทั้งเดเมียนด้วย^{[ 3 ]}

1. สองโลก
2. เคน
3. โจร
4. เบียทริซ
5. นกดิ้นรนออกจากไข่
6. จาคอบ เรสต์ลิ่ง
7. อีวา
8. จุดเริ่มต้นของจุดจบ

• เอมิล ซินแคลร์เป็นตัวเอกของนวนิยายเรื่องนี้ ซินแคลร์สับสนเกี่ยวกับชีวิตของตนเองและอนาคตของเขา และพยายามแสวงหาผู้ชี้แนะอยู่ตลอดทั้งเรื่อง เขาต้องการการยอมรับจากบุคคลที่มีอายุมากกว่า และพบผู้ชี้แนะในตัวละครต่างๆ เช่น เดเมียน พิสโตริอุส และอีวา
• พ่อและแม่ของซินแคลร์เป็นสัญลักษณ์แห่งความปลอดภัยที่ซินแคลร์หันไปพึ่งพาในตอนแรก แต่ในที่สุดเขาก็ต่อต้านพวกเขา
• ฟรานซ์ โครเมอร์เป็นอันธพาลประจำละแวกบ้าน การทรมานทางจิตใจของเขาทำให้ซินแคลร์ผูกมิตรกับเดเมียน
• แม็กซ์ เดเมียน เป็นเพื่อนสมัยเด็กและเป็นที่ปรึกษาของซินแคลร์ เดเมียนนำทางซินแคลร์ไปสู่การค้นพบตัวตนที่แท้จริง และอาจถือได้ว่าเป็นภูต ประจำตัวของซินแคล ร์
• ฟราวน์ เอวา คือมารดาของแม็กซ์ เดเมียน เธอค่อยๆ กลายเป็นภาพลักษณ์ในอุดมคติของซินแคลร์ในชีวิตจริง เริ่มจากในภาพวาดและนิมิตของเขา แล้วจึงกลายเป็นตัวตนที่แท้จริง เธอมีบทบาทสำคัญในฐานะผู้นำทางจิตวิญญาณ และซินแคลร์เปรียบเธอเหมือน "มารดาแห่งสรรพสิ่ง" ดังเช่นในปฐมกาล 3:20 ที่กล่าวถึงอีฟ ( เอวาในภาษาเยอรมัน) ว่าเป็น "มารดาแห่งสิ่งมีชีวิตทั้งปวง"
• พิสโตริอุสเป็นนักศึกษาศาสนศาสตร์ที่ลาออกกลางคัน เป็นนักเล่นออร์แกนที่เล่นในโบสถ์ท้องถิ่นในช่วงเวลาว่าง และเป็นที่ปรึกษาชั่วคราวของซินแคลร์ พิสโตริอุสสอนซินแคลร์ให้ค้นหาแนวทางทางจิตวิญญาณจากภายในตนเอง
• อัลฟอนส์ เบ็ค เป็นเด็กชายคนโตที่ "อัธยาศัยดี" และ "ใจดีเหมือนลุง" ในหอพักที่ซินแคลร์เข้าเรียนหลังจากรับศีลมหาสนิท เบ็คทำหน้าที่เป็นเหมือนพี่เลี้ยงให้ซินแคลร์ และแนะนำซินแคลร์ให้รู้จักกับความสุขและโทษของการดื่มแอลกอฮอล์
• คนาวเออร์เป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนที่ผิดหวังทั้งทางด้านจิตวิญญาณและทางเพศ แผนการฆ่าตัวตายของเขาทำให้ซินแคลร์ซึ่งบทบาทกลับตาลปัตร ต้องเข้ามาทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาให้เขาเป็นครั้งแรก

อย่างน้อยที่สุดตั้งแต่ปี 1914 หรืออาจจะตั้งแต่ปี 1909 เฮสเซ่ได้พบกับศาสตร์แห่งจิตวิเคราะห์ ที่กำลังเติบโตขึ้นเรื่อยๆ ในแวดวงปัญญาชนชาวเยอรมัน ในช่วงทศวรรษ 1910 เฮสเซ่รู้สึกว่าปัญหาทางจิตใจที่รุมเร้าเขามาตั้งแต่วัยเยาว์จำเป็นต้องได้รับการแก้ไขด้วยจิตบำบัด ในปี 1916–1917 เขาเข้ารับการรักษาทางจิตวิเคราะห์กับโจเซฟ แลง ศิษย์ของคาร์ล จุงจากการติดต่อกับแลง และต่อมาในปี 1921 จากการได้รับการวิเคราะห์ทางจิตจากจุง เฮสเซ่จึงสนใจการวิเคราะห์และการตีความแบบจุงเป็นอย่างมาก นวนิยาย เรื่องเดเมียนเต็มไปด้วยต้นแบบและสัญลักษณ์แบบจุง นอกจากนี้ จิตวิเคราะห์ยังช่วยให้เฮสเซ่ระบุปัญหาทางจิตใจที่เขาเคยประสบในวัยเยาว์ รวมถึงความตึงเครียดภายในที่เกิดจากความขัดแย้งระหว่างสัญชาตญาณทางเพศของเขาเองกับศีลธรรมอันเข้มงวดของพ่อแม่ ธีมเหล่านี้ปรากฏให้เห็นตลอดทั้งเรื่องเดเมียนในฐานะการสะท้อนกึ่งอัตชีวประวัติเกี่ยวกับการสำรวจปรัชญาแบบจุงของเฮสเซ่เอง^{[ 4 ]}

หนึ่งในธีมหลักคือการมีอยู่ของพลังที่ขัดแย้งกัน และแนวคิดที่ว่าทั้งสองล้วนมีความจำเป็น

นวนิยายเรื่องนี้กล่าวถึงแนวคิดของลัทธิไญยนิยมโดยเฉพาะอย่างยิ่งเทพเจ้าอับราซัสซึ่งแสดงให้เห็นถึงอิทธิพลของ จิตวิทยาของ คาร์ล จุงตามที่เฮสเซกล่าว นวนิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องราวของการพัฒนาตนเองตามแนวคิดของจุง ซึ่งเป็นกระบวนการของการเปิดรับจิตใต้สำนึกของตนเอง

ในมุมมองของจุง (Jungian) การตีความเรื่องเดเมียน (Demian)นั้น ผู้หญิงไม่ได้มีบทบาทสำคัญ แต่ถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นหญิง ในตอนต้นเรื่อง ซินแคลร์เคารพพี่สาวและแม่ของเขา รวมถึงแม้กระทั่งแม่บ้าน ขณะอยู่ที่โรงเรียน เขาได้พบกับหญิงสาวสวยคนหนึ่งซึ่งเขาเรียกว่าเบียทริซ และในช่วงท้ายของนวนิยาย เมื่อซินแคลร์เป็นวัยรุ่น เขาได้พบกับแม่ของเดเมียน คือ ฟราวน์ เอวา (Frau Eva) ผู้หญิงเหล่านี้มีบทบาทน้อยกว่าในเรื่อง และเฮสเซ (Hesse) ใช้พวกเธอเป็นเพียงสัญลักษณ์ที่แสดงให้เห็นถึงส่วนลึกในจิตใจของซินแคลร์เท่านั้น

เทพเจ้าอับราซัสในลัทธิไญยนิยมถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ตลอดทั้งเล่ม โดยแสดงถึงอุดมคติของการพึ่งพาอาศัยกันระหว่างสิ่งดีและสิ่งชั่วในโลก เดเมียนโต้แย้งว่าพระเยโฮวาห์ พระเจ้าของศาสนายูดาห์-คริสเตียน เป็นเพียงด้านเดียวของพระเจ้า พระองค์ทรงปกครองสิ่งที่ดีงามทั้งหมด แต่ยังมีอีกครึ่งหนึ่งของโลก และพระเจ้าผู้ไม่มีที่สิ้นสุดจะต้องครอบคลุมทั้งสองด้านของโลกนี้ สัญลักษณ์ของอับราซัสปรากฏในรูปของนกที่กำลังบินออกจากไข่หรือลูกโลก

โทมัส แมนน์เขียนคำนำให้กับหนังสือเล่มนี้ในปี พ.ศ. 2490 ^{[ 5 ]}

• NH Priday (นิวยอร์ก: Boni & Liveright, 1923) ^{[ 6 ]}
• ดับเบิลยู.เจ. สตราแชน (ลอนดอน: ปีเตอร์ โอเวน, 1958)
• ไมเคิล โรลอฟฟ์ และ ไมเคิล เลเบ็ค (นิวยอร์ก: ฮาร์เปอร์ แอนด์ โรว์, 1965)
• สแตนลีย์ แอปเปลบอม (ไมโนลา, นิวยอร์ก: สำนักพิมพ์โดเวอร์, 2000)
• เดเมียน เซิร์ลส์ (นิวยอร์ก: เพนกวิน, 2013)
• NH Priday และ Aldwin Grey (Midden, 2025) ^{[ 7 ]}

Wikiquote มีคำคมที่เกี่ยวข้องกับเดเมียน

• เดเมียนที่ Goodreads
• ข้อความฉบับเต็มในรูปแบบอีบุ๊ก (ภาษาเยอรมัน)
• ข้อความฉบับเต็มในรูปแบบอีบุ๊ก (ภาษาอังกฤษ)
• หนังสือเสียงสาธารณะเรื่อง Demian ที่ LibriVox