ดมิทรี เวอร์กุน ( รัสเซีย: Дмитрий Николаевич Вергун , ดมิทรี นิโคลาเยวิช แวร์กัน, ยูเครน: Дмитро Миколайович Вергун , Dmytro Mykolayovych Vergun; 2414-2494) เป็นนักประชาสัมพันธ์ นักข่าวกวีภาษารัสเซียและวรรณกรรม นักประวัติศาสตร์จากแคว้นกาลิเซีย

เมเลติอุส สโมตริตสกีเกิดที่เมืองโฮโรด็อกใน แคว้นกา ลิเซียและโลโดเมเรียออสเตรีย-ฮังการีในปี 1899 เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกสาขา " เมเลติ อุส ส โมตริตสกี ในฐานะนักเขียนและนักไวยากรณ์ชาวรูเธเนียตะวันตก" จากมหาวิทยาลัยเวียนนาเวอร์กุนเรียนภาษารัสเซีย (ภาษาสลาฟโบราณแบบเคียฟ) ที่โรงเรียนประถมกาลิเซีย-รูเธเนีย หรือที่รู้จักกันในชื่อ "ฮาลิตสโก-รุสกา มาตีเซีย" ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองเลมเบิร์ก (ปัจจุบันคือเมืองลวีฟ ) ในช่วงปี 1900-1905 เขาได้ตีพิมพ์นิตยสารแนวนีโอสลาฟนิยมชื่อ "สลาเวียนสกี เวก" ใน เวียนนาลัทธินีโอสลาฟในออสเตรีย-ฮังการีได้รับการสนับสนุนจากขุนนางรัสเซีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเคานต์วลาดิมีร์ โบบรินสกีผู้ให้ทุนสนับสนุนนิตยสาร "สลาเวียนสกี เวก" นอกจากนี้ เวอร์กุนยังเป็นสมาชิกของสมาคมการกุศลกาลิเซีย-รัสเซีย (ค.ศ. 1902-1914) ซึ่งได้รับเงินทุนสนับสนุนจากคริสตจักรนิกายออร์โธดอกซ์รัสเซีย

เนื่องจากเป็นพลเมืองของออสเตรีย-ฮังการีแต่กลับเห็นอกเห็นใจจักรวรรดิรัสเซียทั้งหมด เขาจึงถูกจับกุมในปี 1897 ในปี 1901 ที่เมืองเลมแบร์ก เวอร์กุนได้ตีพิมพ์รวมบทกวีเป็นภาษารัสเซียชื่อ "เสียงสะท้อนของรูเธเนียแดง (รัสเซียแดง)" นิตยสาร "Russkaya mysl" (ความคิดของรัสเซีย) ในมอสโกวิพากษ์วิจารณ์ผลงานและตัวเขาอย่างมาก

บทกวีของนายเวอร์กุนไม่ได้พิสูจน์อะไรเกี่ยวกับตัวเขาเลย นอกจากความไร้ซึ่งพรสวรรค์และความรู้ใน "ภาษาวรรณกรรมรัสเซีย" ทั้งๆ ที่ในปี 1865 นายเดียลิทสกีได้แสดงให้ชาวรัสเซียรุ่นเยาว์เห็นแล้วว่าสามารถเรียนรู้ภาษารัสเซียได้ในเวลาเพียงชั่วพริบตา ด้วย "บาปในวัยเยาว์" ของเขา โชคชะตาจึงไม่ได้ "ตกหลุมรัก" นายเวอร์กุน และไม่ได้ "จุดประกายให้เขาเขียนบทกวี" ...

---

Стихи г. Вергуна ничего не доказываютъ, кромъ его бездарности и плохого знания «общерусскаго литературнаго языка», несмотря на то, что еще въ 1865 г. Дѣлицкій показалъ «въ одинъ часъ научится малороссу по русски…». За «грѣхи юности» судьба дѣствительно не «влюбила» г. Вергуна и не «подожгла огня, чтобы писать стихи»... ^{[ 1 ] [ 2 ]}

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ที่กำลังดำเนินอยู่ ในปี 1915 ที่เปโตรกราด (ปัจจุบันคือเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ) สมาคมการพิมพ์ของอเล็กเซย์ ซูโวริน ( Novoye Vremya ) ได้ตีพิมพ์หนังสือของเขาเรื่อง "กาลิเซียคืออะไร"

ในช่วงปี ค.ศ. 1918-1919 เวอร์กุนได้สอนวิชาภาษาสลาฟที่มหาวิทยาลัยมอสโกและมหาวิทยาลัยอีร์คุตสค์

ปิโอตร์ กาตาลัก และดมิทรี มาร์คอฟ ได้ส่งเสริมแนวคิดเรื่องชาวรัสเซียแห่งเทือกเขาคาร์พาเทีย (Karpatorossy)

เนื่องจากสงครามกลางเมืองรัสเซียระหว่างปี 1922-1945 เขาจึงสอนภาษารัสเซียและวรรณคดีสลาฟที่โรงเรียนชั้นสูงในกรุงปราก ตั้งแต่ปี 1945 เวอร์กุนดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยฮิวสตัน

เขาเสียชีวิตที่เมืองฮิวสตันรัฐเท็กซัส ในปี 1951

• ยาส, โอวี เวอร์กุน ดมิตรี นิโคลาเยวิช (ВЕРГУН Дмитро Миколайович) . สารานุกรมประวัติศาสตร์ยูเครน

บทความชีวประวัติของชาวยูเครนชิ้นนี้ยังไม่สมบูรณ์คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มข้อมูลที่ขาดหายไป

• วี
• ที
• อี