เขาเกิดในหมู่บ้านไบโลโวในเขตโซเฟีย [ ^{2 ] เขา}สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษา แต่ไม่ได้สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา^{[ 2 ]}เขาเรียนเพื่อเป็นครู และสอนหนังสือเป็นเวลาหนึ่งปีในปี 1895 ในหมู่บ้านเกิดของเขา^{[ 3 ]}หลังจากนั้นไม่นานเขาก็ไปโซเฟีย และตั้งแต่ปี 1898 ถึง 1900 เขากลับไปอาศัยอยู่ที่ไบโลโว^{[ 3 ]}ผลงานของเขาได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1901 และความเคารพที่เขาได้รับในแวดวงวรรณกรรมเป็นแรงผลักดันให้เขาไปโซเฟียในปี 1903 ซึ่งเขาทำงานเป็นบรรณารักษ์ที่ ห้องสมุด มหาวิทยาลัยโซเฟียและห้องสมุดแห่งชาติของบัลแกเรียตั้งแต่ปี 1904 ตั้งแต่ปี 1922 เขาเป็นภัณฑารักษ์ของพิพิธภัณฑ์อีวาน วาซอฟ^{[ 3 ]}ชื่อของเขามาจากเพลงพื้นบ้านของบัลแกเรีย^{[ 3 ]}เขาใช้เวลาในปี พ.ศ. 2447–2448 ในฝรั่งเศสและเดินทางไปอิตาลีและรัสเซียในปี พ.ศ. 2449 และ พ.ศ. 2456 ^{[ 3 ]}เขาใช้ชีวิตส่วนใหญ่ในโซเฟีย^{[ 3 ]}

ระหว่างปี 1910 ถึง 1916 เขาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายหนังสือหายากของหอสมุดแห่งชาติ และยังทำหน้าที่เป็นบรรณาธิการนิตยสารหลายฉบับ รวมถึงนิตยสารสำหรับเด็กชื่อVeselushkaนอกจากนี้ เขายังทำหน้าที่เป็นผู้สื่อข่าวสงครามในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งด้วย

ในปี ค.ศ. 1911 หนึ่งในผลงานวรรณกรรมบัลแกเรียที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขาคือเรื่องครอบครัวเกรัก (ภาษาบัลแกเรีย: Geratsite ) ได้ปรากฏขึ้น นี่เป็นหนึ่งในผลงานวรรณกรรมบัลแกเรียที่รู้จักกันดีที่สุด และกล่าวถึงเรื่องราวการเปลี่ยนแปลงของครอบครัวชาวบ้านแบบดั้งเดิมของบัลแกเรีย จากความเรียบง่ายของชนบทไปสู่ความทันสมัยของสังคมบัลแกเรีย โลกสังคมที่ประเพณีดั้งเดิมของชนบทซึ่งตั้งอยู่บนความรักในครอบครัวและความจงรักภักดีต่อแผ่นดินเริ่มเลือนหายไป ผลงานชิ้นเอกชิ้นที่สองของเขาในวรรณกรรมบัลแกเรียคือโลก (ภาษาบัลแกเรีย: Zemya ) ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1922 ในหนังสือเล่มนี้ เพลินได้สร้างตัวละครที่น่าจดจำมากมาย ซึ่งอาจสะท้อนถึงลักษณะนิสัยของชาติบัลแกเรียและจิตสำนึกของชาวบอลข่านได้

ผลงานวรรณกรรมของเพลิน ทั้งบทกวี เรื่องสั้น และนวนิยาย ได้ถ่ายทอดบรรยากาศชีวิตชาวนาและชนบทของ บัลแกเรียหลังได้รับเอกราช ความชื่นชอบในเรื่องสั้นทำให้เขาเขียนเรื่องสั้นจำนวนมาก ซึ่งเรื่องที่รู้จักกันดีที่สุดอาจจะเป็น เรื่อง Pizho and Penda ที่มีอารมณ์ขัน ผลงานของเขา มีลักษณะเป็นสัจนิยม แบบชนบทอย่างแท้จริง พร้อมด้วยคำบรรยายที่เต็มไปด้วยแสงสี เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในปรมาจารย์ด้านร้อยแก้วของบัลแกเรีย และยังเป็นหนึ่งในผู้ริเริ่มวรรณกรรมเด็กของบัลแกเรีย นิทานสำหรับเด็กเรื่องYan Bibiyanและการผจญภัยบนดวงจันทร์ของเขายังคงสร้างความสุขให้กับผู้คนในปัจจุบัน

Pelin ได้ตีพิมพ์หนังสือนิทานเป็นบทกวีเล่มแรกในภาษาบัลแกเรีย ผลงานหลายชิ้นของเขาเขียนขึ้นสำหรับเด็ก^{[ 4 ]}ในปี พ.ศ. 2483 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานสหภาพนักเขียนบัลแกเรีย

หลังสงครามเขาหนีรอดจากการถูกขึ้นบัญชีดำในฐานะนักเขียนต้องห้ามโดย รัฐบาล คอมมิวนิสต์แห่งสาธารณรัฐประชาชนบัลแกเรียได้สำเร็จ ระบอบการปกครองเลือกที่จะพิจารณาผลงานของเขาว่าเป็นผลงานของนักเขียนที่สมจริงและวิพากษ์วิจารณ์ เป็นผู้บุกเบิกแนวสัจนิยมสังคมนิยมซึ่งแม้ว่าจะไม่ได้เข้าใจธรรมชาติที่แท้จริงของ รัฐ ชนชั้นนายทุน อย่างถูกต้อง แต่ก็รู้วิธีที่จะเล่าเรื่องราวชีวิตของชนชั้นแรงงานและการลุกฮือของชาวนาผู้ถูกเอารัดเอาเปรียบ

ผลงาน เรื่อง EarthและThe Gerak Familyรวมถึงผลงานอื่นๆ ได้ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์หลายครั้ง (ในปี 1930, 1957 และ 1958 ตามลำดับ)

ในปี พ.ศ. 2492 เขาได้รับเหรียญทองสำหรับวิทยาศาสตร์และศิลปะจอร์จี คาราสลาฟอฟอธิบายว่าเขาเป็นรองเพียงโบเตฟในวรรณกรรมบัลแกเรีย^{[ 2 ]}

เมืองElin Pelin ในประเทศบัลแกเรีย ได้รับการตั้งชื่อตามเขา เช่นเดียวกับElin Pelin Pointบนเกาะ Smithในหมู่เกาะ South Shetland ^{[ 5 ]}

• ห้องสมุดวรรณกรรมบัลแกเรียออนไลน์ Slovoto - ห้องสมุดวรรณกรรมบัลแกเรียออนไลน์ในภาษาบัลแกเรียและภาษาอื่นๆ อีกหลายภาษา
• บัลแกเรีย: Ivanov, Dimitr (Elin Pelin) (1922). "คริสต์มาสของข้าหลวง"ใน Clark, Barrett H.; Lieber, Maxim (บรรณาธิการ). เรื่องสั้นยอดเยี่ยมของโลก; รวมเรื่องสั้นฉบับสมบูรณ์ที่คัดสรรจากวรรณกรรมทุกยุคทุกสมัยและทุกประเทศแปลโดย Hrbkova, Sarka B. นิวยอร์ก: Robert M. McBride & Company. หน้า889–895 . สืบค้นเมื่อ19 พฤศจิกายน 2020 –ผ่านทางInternet Archive