การล่มสลายของปราสาทโอซาก้าเกิดขึ้นระหว่าง กอง กำลังจักรวรรดิและ กองกำลัง โชกุนโทกูงาวะในช่วงสงครามโบชินในญี่ปุ่นซึ่งหลังจากยุทธการโทบะ-ฟุชิมิ ไม่นาน ปราสาทโอซาก้าที่อยู่ภาย ใต้การปกครองของโทกูงาวะ ก็ถูกยึดครองโดยกองกำลัง "คังกุน" ที่สนับสนุนจักรวรรดิในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1868

ปราสาทโอซาก้าเป็นสัญลักษณ์เนื่องจากเป็นฐานอำนาจของโทกูงาวะบาคุฟุในภาคตะวันตกของญี่ปุ่น นอกจากนี้ยังมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และเป็นสถานที่ของการล้อมโอซาก้าซึ่งเป็นการรบครั้งสำคัญที่สร้างอำนาจของโทกูงาวะเมื่อกว่าสองศตวรรษก่อน^{[ 1 ]}

หลังจากการพ่ายแพ้ของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะในยุทธการโทบะ-ฟุชิมิ เมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1868 กองกำลังที่ภักดีต่อรัฐบาลโชกุนพยายามรวมตัวกันใหม่ภายใต้ การนำ ของโทกูงาวะ โยชิโนบุ ที่ปราสาทโอซาก้า โทกูงาวะ โยชิโนบุได้รวบรวมที่ปรึกษาและผู้นำทางทหารเพื่อวางแผนกลยุทธ์ และเพื่อเพิ่มขวัญกำลังใจ เขาได้แจ้งว่าเขาจะออกไปรบด้วยตนเองในฐานะผู้บัญชาการกองกำลัง ของรัฐบาล โชกุน

อย่างไรก็ตาม ในเย็นวันนั้น โทกูงาวะ โยชิโนบุ ได้หลบหนีออกจากปราสาทโอซาก้าพร้อมกับไดเมียวแห่งไอซุและคูวานะ เพื่อหลบหนีกลับไปยังเอโดะโดยเรือรบไคโยมารุ ของรัฐบาลโชกุน เนื่องจาก เรือ ไคโยมารุยังมาไม่ถึง เขาจึงหลบภัยในคืนนั้นบนเรือรบอเมริกันUSS Iroquoisซึ่งจอดทอดสมออยู่ในอ่าวโอซาก้าเรือไคโยมารุมาถึงในอีกสองชั่วโมงต่อมาและรับคณะของโทกูงาวะ^{[ 2 ]}

เมื่อกองกำลังที่เหลืออยู่ของเขาได้ทราบว่าโชกุนได้ละทิ้งพวกเขาไปแล้ว พวกเขาจึงออกจากปราสาทโอซาก้า ซึ่งต่อมาได้ยอมจำนนต่อกองกำลังจักรวรรดิโดยไม่มีการต่อต้าน ปราสาทถูกยึดและเผาในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2411 ^{[ 2 ]}

เมื่อปราสาทโอซาก้าถูกเผาและพังทลายลงโดยรัฐบาลใหม่ ต่อมาปราสาทแห่งนี้ถูกใช้เป็นที่ตั้งค่ายทหาร^{[ 1 ]}โยชิโนบุกล่าวในภายหลังว่าเขารู้สึกไม่สบายใจกับการอนุมัติของจักรพรรดิที่มีต่อการกระทำของซัตสึมะและโชชู และเมื่อธงปักดิ้นทองของจักรพรรดิปรากฏขึ้น เขาก็หมดกำลังใจที่จะต่อสู้

34°41′14″N 135°31′33″E / 34.68722°N 135.52583°E / 34.68722; 135.52583