กลับไปหน้าบทความ

อ่าน 2 นาที

ฟาฉิง

ฟาฉิง ( ภาษาจีน : 法慶 ; พินอิน : Fǎ qìng ) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ซื่อฟาฉิง (释法庆) เป็นพระภิกษุที่อาศัยอยู่ในสมัย ราชวงศ์เว่ยเหนือ ผู้ก่อตั้ง นิกายมหายานไมตรี (彌勒大乘教)...

ฟาฉิง

ฟาฉิง ( ภาษาจีน :法慶; พินอิน : Fǎ qìng ) หรือที่รู้จักกันในชื่อซื่อฟาฉิง (释法庆) เป็นพระภิกษุที่อาศัยอยู่ในสมัยราชวงศ์เว่ยเหนือผู้ก่อตั้งนิกายมหายานไมตรี (彌勒大乘教) ซึ่งได้จัดตั้งกองทัพเพื่อต่อสู้กับราชวงศ์เว่ยเหนือ สังหารผู้คนจำนวนมาก ซึ่งรู้จักกันในชื่อกบฏฟาฉิง (法慶之亂) [ 1 ]

ชีวิต

การสังหารหมู่

ฟาชิงมีชีวิตอยู่ในสมัยราชวงศ์เว่ยเหนือ เขาเป็นพระภิกษุที่ไม่ปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ของพุทธศาสนาและมีภรรยาชื่อฮุยฮุย (惠暉) ฟาชิงประกาศตนเองว่าเป็น “พระพุทธเจ้าองค์ใหม่” และก่อตั้ง “นิกายมหายาน” (大乘教) ซึ่งรู้จักกันในชื่อนิกายมหายานเมตไตรย (彌勒大乘教) คำว่า “พระพุทธเจ้าองค์ใหม่” นั้นมาจากการอ้างอิงพระคัมภีร์พุทธศาสนาที่ว่า “พระเมตไตรยเสด็จลงมาเป็นพระพุทธเจ้า” และ “พระพุทธเจ้าเมตไตรยเสด็จมาแทนที่พระพุทธเจ้าศากยมุนีเพื่อช่วยโลก” ฟาชิงได้ปรับปรุงหลักคำสอนของสำนักปัญญาสมบูรณ์ในพุทธศาสนามหายาน[ 2 ]

ในเวลานั้น พระภิกษุฟาฉิงจากจี้โจวเริ่มเผยแพร่สิ่งแปลกประหลาดและมายาต่างๆ เขาดึงดูดหลี่กุ้ยป๋อ (李歸伯) จากโป๋ไห่ให้ติดตามเขามาพร้อมกับครอบครัวทั้งหมด และยังนำผู้คนจากบ้านเกิดของเขามาด้วย ดังนั้น [หลี่กุ้ยป๋อ] จึงสนับสนุนฟาฉิงในฐานะผู้นำ ฟาฉิง [ตอบแทน] ประกาศว่ากุ้ยป๋อเป็นพระโพธิสัตว์ขั้นที่สิบ (shizhu pusa 十住菩薩) แต่งตั้งเขาเป็น "แม่ทัพปราบปีศาจ" (pingmo junsi 平摩軍司) และ "กษัตริย์ผู้สถาปนาราชวงศ์ฮั่น" (dinghan wang 定漢王) ส่วนตัวเขาเองเรียกว่าต้าเฉิง (大乘) (มหายาน)

[ฟาฉิงสอนสาวกของเขาว่า] ผู้ใดฆ่าคนหนึ่งคนจะได้เป็นพระโพธิสัตว์ขั้นที่หนึ่ง ส่วนผู้ฆ่าสิบคนจะได้เป็นพระโพธิสัตว์ขั้นที่สิบ เขายังผสมยาเสพติดและสั่งให้สาวกของเขากิน [ผลที่ตามมาคือจิตใจของสาวกของเขาเกิดความสับสนวุ่นวาย จนกระทั่ง] พ่อ ลูก และพี่น้องไม่รู้จักกัน และคิดแต่เรื่องฆ่าฟันเท่านั้น

หนังสือแห่งเว่ย (ประมาณ ค.ศ. 554) [ 3 ]

การกบฏและความตาย

ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 515 ฟาชิงได้รับการสนับสนุนจากหลี่กุ้ยป๋อ รวบรวมกองทัพในเมืองจี้โจว (ปัจจุบันคือมณฑลเหอเป่ย ) เพื่อก่อกบฏต่อต้านการปกครองของราชวงศ์เว่ยเหนือในนามของพุทธศาสนา จำนวนผู้ติดตามของเขาในเวลานั้นมีมากกว่า 50,000 คน[ 4 ]

ดังนั้น ฝูงชนของเขาจึงสังหารเจ้าเมืองฝูเฉิง ทำลายล้างเขตโป๋ไห่ และฆ่าข้าราชการ เมื่อผู้ตรวจการประจำภูมิภาค เซียวเป่าหยิน (蕭寶夤) และผู้บริหาร ชุยโป๋หลิน (崔伯麟) ยกทัพไปลงโทษและมาถึงที่เกิดเหตุ พวกเขาก็พ่ายแพ้ที่จูจ่าว ซึ่งชุยโป๋หลินเสียชีวิตในสมรภูมิรบ จากนั้นกองทัพชั่วร้ายก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น พวกเขาฆ่าฟันและทำลายวัดและอารามทุกหนทุกแห่ง สังหารพระภิกษุและภิกษุณี เผาคัมภีร์และรูปเคารพศักดิ์สิทธิ์ พร้อมประกาศว่า "พระพุทธเจ้าองค์ใหม่ได้ปรากฏแล้ว ผู้ที่จะกำจัดปีศาจร้ายในอดีต"

เพื่อปราบปรามการกบฏครั้งนี้ หยวนเหยา (元遙) ได้รับมอบอำนาจเต็มในฐานะผู้บัญชาการกองทัพฝ่ายเหนือ เขานำกองทัพทหารราบและทหารม้าจำนวนหนึ่งแสนนาย ฟาฉิงโจมตีทัพของเหยา แต่เหยาก็ปราบปรามเขาได้อย่างราบคาบ จากนั้นเหยาจึงสั่งให้แม่ทัพจางชิว (張虯) และคนอื่นๆ ไล่ตามเขาไปพร้อมกับทหารม้าเพื่อปราบปรามพวกกบฏ พวกเขาจับฟาฉิงและภรรยาของเขา รวมถึงแม่ชีฮุยฮุย และคนอื่นๆ ได้ และตัดหัวพวกเขาส่งไปยังเมืองหลวง ต่อมา กุ้ยป๋อ ก็ถูกจับและถูกฆ่าในเมืองหลวงเช่นกัน

หนังสือแห่งเว่ย (ประมาณ ค.ศ. 554) [ 3 ]

แหล่งที่มา

  • หม่า ซีชา; Huiying Meng (2011), Popular Religion and Shamanism , Brill, ISBN 978-9004174559{{citation}}: CS1 maint: multiple names: authors list ( link )
  • เซเวิร์ต, ฮูเบิร์ต ไมเคิล (2003), ขบวนการทางศาสนาที่เป็นที่นิยมและนิกายที่นอกรีตในประวัติศาสตร์จีน , บริลล์, ISBN 9004131469
  • Zhuo, Xinping, Dong Zhao (2019), ความเชื่อทางศาสนาของชาวจีน , Springer, ISBN 9789811348679{{citation}}: CS1 maint: multiple names: authors list ( link )
ดึงข้อมูลมาจาก " https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Faqing&oldid=1342888024 "

สรุปเนื้อหา

ข้อมูลสำคัญจากบทความ

ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับ ฟาฉิง

ฟาฉิง ( ภาษาจีน : 法慶 ; พินอิน : Fǎ qìng ) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ซื่อฟาฉิง (释法庆) เป็นพระภิกษุที่อาศัยอยู่ในสมัย ราชวงศ์เว่ยเหนือ ผู้ก่อตั้ง นิกายมหายานไมตรี (彌勒大乘教)...

การสังหารหมู่

ฟาชิงมีชีวิตอยู่ในสมัยราชวงศ์เว่ยเหนือ เขาเป็นพระภิกษุที่ไม่ปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ของ พุทธศาสนา และมีภรรยาชื่อฮุยฮุย (惠暉) ฟาชิงประกาศตนเองว่าเป็น “พระพุทธเจ้าองค์ใหม่” และก่อตั้ง “นิกายมหายาน” (大乘教) ซึ่งรู้จักกันในชื่อนิกายมหายานเมตไตรย (彌勒大乘教) คำว่า...

การกบฏและความตาย

ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 515 ฟาชิงได้รับการสนับสนุนจากหลี่กุ้ยป๋อ รวบรวมกองทัพในเมืองจี้โจว (ปัจจุบัน คือมณฑลเหอเป่ย ) เพื่อก่อกบฏต่อต้านการปกครองของราชวงศ์เว่ยเหนือในนามของพุทธศาสนา จำนวนผู้ติดตามของเขาในเวลานั้นมีมากกว่า 50,000 คน [ 4 ]

แหล่งที่มา

หม่า ซีชา; Huiying Meng (2011), Popular Religion and Shamanism , Brill, ISBN 978-9004174559 {{citation}} : CS1 maint: multiple names: authors list ( link ) เซเวิร์ต, ฮูเบิร์ต ไมเคิล (2003), ขบวนการทางศาสนาที่เป็นที่นิยมและนิกายที่นอกรีตในประวัติศาสตร์จีน ,...