การโจมตีซินยาวิโนครั้งแรกเป็นการโจมตีตอบโต้ของโซเวียตในช่วงที่เยอรมันปิดล้อมเลนินกราดระหว่างวันที่ 10 ถึง 26 กันยายน 1941 ดำเนินการโดยกองทัพที่ 54ซึ่งโจมตีจากทางตะวันออก และโดย กองพลปืนไรเฟิลที่ 115 และกองพลนาวิกโยธินที่ 4 ของ แนวรบเลนิน กราด ซึ่งโจมตีจากบริเวณเนฟสกายา ดูบรอฟกาในเลนินกราด กองกำลังของกองทัพที่ 54 สามารถรุกคืบไปได้ประมาณ 6-10  กิโลเมตร แต่ก็ถูกล้อมและถูกทำลายเกือบทั้งหมด กองกำลังของแนวรบเลนินกราดได้ข้ามแม่น้ำเนวาอย่างยากลำบากและยึดครองหัวสะพานเนวาได้ แต่ก็ไม่สามารถรุกคืบต่อไปได้ จอมพล กริกอรี คูลิกผู้บัญชาการกองทัพที่ 54 ถูกปลดจากตำแหน่งเนื่องจากความล้มเหลวนี้

การรุกซินยาวิโนครั้งที่สองเป็นการปฏิบัติการของโซเวียตระหว่างวันที่ 20 ถึง 28 ตุลาคม 1941 ดำเนินการโดยกองทัพที่ 54 อีกครั้ง ซึ่งโจมตีจากบริเวณทางใต้ของไกโตโลโว และโดยกลุ่มปฏิบัติการเนวาซึ่งเปิดฉากโจมตีจากหัวสะพานเนวา ไปยังซินยาวิโน การโจมตีทั้งสองครั้งไม่ประสบความสำเร็จ แต่ทำให้ การรุกทิควินของเยอรมันซึ่งเกิดขึ้นในเวลาเดียวกันนั้น ยากลำบากขึ้นอย่างมาก

การรุกซินยาวิโนครั้งที่สามเป็นการรุกครั้งใหญ่ของโซเวียตระหว่างวันที่ 19 สิงหาคมถึง 10 ตุลาคม 1942 ซึ่งไม่ประสบผลสำเร็จใดๆ แต่ทำให้ทั้งสองฝ่ายสูญเสียอย่างหนัก

การรุกครั้งที่สี่ของซินยาวิโน หรือที่รู้จักกันดีในชื่อปฏิบัติการอิสคราเป็นการรุกที่ประสบความสำเร็จของโซเวียตในเดือนมกราคม ค.ศ. 1943 ซึ่งยึดครองดินแดนทางเหนือของซินยาวิโนและเปิดเส้นทางเชื่อมระหว่างเมืองเลนินกราดที่ถูกปิดล้อมกับส่วนอื่นๆ ของสหภาพโซเวียต ส่วนเนินเขาซินยาวิโนเองยังคงอยู่ในมือของเยอรมัน

การรุกครั้งที่ห้าของซินยาวิโน หรือที่รู้จักกันในชื่อการรุกมกา (โซเวียต) หรือยุทธการทะเลสาบลาโดกาครั้งที่สาม (เยอรมัน) เป็นการรุกของโซเวียตที่เกิดขึ้นระหว่างวันที่ 22 กรกฎาคมถึง 25 กันยายน 1943 ซึ่งประสบความสำเร็จเพียงเล็กน้อย แต่ก็สามารถยึดครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของที่ราบสูงซินยาวิโนได้

ในระหว่างการรุกครั้งที่ห้าของซินยาวิโน มีการหยุดพักระหว่างวันที่ 22 สิงหาคมถึง 15 กันยายน 1943 ดังนั้นบางครั้งการรบครั้งนี้จึงถูกอธิบายว่าเป็นสองการรบที่แตกต่างกัน