" First They Came " ( ภาษาเยอรมัน : Als sie kamen แปลตรงตัวว่า' เมื่อพวกเขามา'หรือHabe ich geschwiegenแปลตรง ตัวว่า ' ฉันไม่ได้พูดออกมา' ) เป็นบทกวีที่ดัดแปลงมาจากบทความสารภาพบาปหลังสงครามในปี 1946 โดยบาทหลวงลูเธอรันชาว เยอรมัน มาร์ติน นีเมิลเลอร์ (1892–1984) บทกวีนี้ประณามการสมรู้ร่วมคิดของปัญญาชนและนักบวชชาวเยอรมันหลังจากการขึ้นสู่อำนาจของนาซีและการกวาดล้างเป้าหมายที่พวกเขาเลือกอย่างค่อยเป็นค่อยไป มีการตีพิมพ์บทกวีนี้ในรูปแบบต่างๆ และดัดแปลงเป็นภาษาอังกฤษมากมาย โดยยังคงรักษาเจตนารมณ์ของต้นฉบับไว้

เวอร์ชันคำสารภาพที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดในภาษาอังกฤษคือเวอร์ชันที่แก้ไขในรูปแบบบทกวีซึ่งเริ่มแพร่หลายในช่วงทศวรรษ 1950 ^{[ 1 ]}

เวอร์ชันของHolocaust Memorial Day Trustซึ่งเป็นองค์กรการกุศลที่จัดตั้งขึ้นโดยรัฐบาลอังกฤษ มีดังนี้: ^{[ 2 ]}

ตอนแรกพวกเขามาจับพวกคอมมิวนิสต์ และฉันก็ไม่ได้พูดอะไร เพราะฉันไม่ใช่คอมมิวนิสต์

จากนั้นพวกเขาก็มาจับกุมพวกสังคมนิยม และฉันก็ไม่ได้พูดอะไร เพราะฉันไม่ใช่สังคมนิยม

จากนั้นพวกเขาก็มาจับกุมพวกสหภาพแรงงาน และฉันก็ไม่ได้พูดอะไร เพราะฉันไม่ใช่สมาชิกสหภาพแรงงาน

จากนั้นพวกเขาก็มาจับชาวยิว และฉันก็ไม่ได้พูดอะไร เพราะฉันไม่ใช่ชาวยิว

แล้วพวกเขาก็มาจับตัวฉัน และไม่มีใครเหลืออยู่ ที่จะพูดปกป้องฉันอีกแล้ว

พิพิธภัณฑ์อนุสรณ์สถานการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์แห่งสหรัฐอเมริกาได้ยกข้อความต่อไปนี้มาเป็นหนึ่งในบทกวีหลายเวอร์ชันของสุนทรพจน์: ^{[ 3 ] [ 4 ]}

ตอนแรกพวกเขามาจับพวกสังคมนิยม และฉันก็ไม่ได้พูดอะไร      เพราะฉันไม่ใช่สังคมนิยม

จากนั้นพวกเขาก็มาจับกุมพวกสหภาพแรงงาน และผมก็ไม่ได้พูดอะไร      เพราะผมไม่ใช่สมาชิกสหภาพแรงงาน

จากนั้นพวกเขาก็มาจับพวกยิวไป และฉันก็ไม่ได้พูดอะไร      เพราะฉันไม่ใช่ยิว

แล้วพวกเขาก็มาจับตัวฉันไป และไม่มีใครเหลืออยู่ที่จะพูดปกป้องฉันได้อีกเลย

การเขียน ภาษาเยอรมันดั้งเดิมตามที่เก็บรักษาไว้โดยMartin-Niemöller-Haus Berlin-Dahlemมีดังนี้: ^{[ 5 ]}

มาร์ติน นีเมิลเลอร์ เป็นบาทหลวงและนัก богоศาสนาชาวเยอรมันนิกายลูเธอรัน เกิดที่เมืองลิปป์สตัดท์ประเทศเยอรมนี ในปี 1892 เดิมทีนีเมิลเลอร์ต่อต้านคอมมิวนิสต์ ต่อต้านชาวยิวและสนับสนุนอดอล์ฟ ฮิตเลอร์แต่เมื่อฮิตเลอร์ขึ้นสู่อำนาจและยืนกรานในอำนาจสูงสุดของรัฐเหนือศาสนานีเมิลเลอร์ก็เริ่มผิดหวัง เขาจึงกลายเป็นผู้นำกลุ่มบาทหลวงชาวเยอรมันที่ต่อต้านฮิตเลอร์

ในปี 1937 เขาถูกจับกุมและในที่สุดก็ถูกคุมขังในค่ายกักกันซัคเซินเฮาเซนและดาเคาเขาได้รับการปล่อยตัวในปี 1945 โดยฝ่ายสัมพันธมิตรเขาดำเนินอาชีพต่อในเยอรมนีในฐานะนักบวชและเป็นผู้นำในการเรียกร้องการสำนึกผิดและการปรองดองสำหรับชาวเยอรมันหลังสงครามโลกครั้งที่สอง

นีเมิลเลอร์สารภาพบาปในสุนทรพจน์ของเขาสำหรับคริสตจักรสารภาพบาปในแฟรงก์เฟิร์ตเมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2489 ซึ่งมีการแปลบางส่วนดังนี้: ^{[ 1 ]}

"...คนที่ถูกส่งไปค่ายกักกันในตอนนั้นเป็นพวกคอมมิวนิสต์ใครจะไปสนใจพวกเขา? เรารู้กันอยู่แล้ว เพราะมีตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ ใครกันที่ออกมาเรียกร้องสิทธิ อาจจะเป็นคริสตจักรสารภาพบาปหรือเปล่า? เราคิดว่า: พวกคอมมิวนิสต์ พวกต่อต้านศาสนา พวกศัตรูของคริสเตียน—"ฉันควรจะเป็นผู้ดูแลพี่น้องของฉันหรือ?"

จากนั้นพวกเขาก็กำจัดคนป่วย คนที่ถูกเรียกว่ารักษาไม่หายฉันจำได้ว่าเคยคุยกับคนคนหนึ่งที่อ้างว่าเป็นคริสเตียน เขาพูดว่า "บางทีมันอาจจะถูกต้อง คนป่วยที่รักษาไม่หายเหล่านี้ทำให้รัฐต้องเสียเงิน พวกเขาเป็นภาระทั้งต่อตัวเองและผู้อื่น ไม่ใช่ว่าจะเป็นการดีที่สุดสำหรับทุกฝ่ายถ้าพวกเขาถูกกำจัดออกไปจากสังคมเหรอ?" หลังจากนั้นคริสตจักรจึงเริ่มตระหนักถึงเรื่องนี้

จากนั้นเราก็เริ่มพูดคุยกัน จนกระทั่งเสียงของเราถูกปิดเงียบอีกครั้งในที่สาธารณะ เราจะบอกได้ไหมว่าเราไม่ผิด/ไม่รับผิดชอบ?

การกดขี่ข่มเหงชาวยิว วิธีที่เราปฏิบัติต่อประเทศที่ถูกยึดครองหรือสิ่งต่างๆ ในกรีซโปแลนด์เชโกสโลวาเกียหรือเนเธอร์แลนด์ที่เขียนอยู่ในหนังสือพิมพ์ ผมเชื่อว่า พวกเราคริสเตียนนิกายสารภาพความเชื่อ มีเหตุผลทุกประการที่จะกล่าวว่า: ข้าพเจ้าผิดข้าพเจ้าผิด! เราอาจจะหาข้อแก้ตัวให้ตัวเองได้ด้วยข้ออ้างว่า ถ้าข้าพเจ้าพูดออกไป ข้าพเจ้าคงต้องเสียชีวิตไป

เราเลือกที่จะเงียบ เราไม่ได้ไร้ความผิดอย่างแน่นอน และผมถามตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่าว่า จะเกิดอะไรขึ้นหากในปี 1933 หรือ 1934—มันต้องมีความเป็นไปได้—บาทหลวงโปรเตสแตนต์ 14,000 คน และชุมชนโปรเตสแตนต์ทั้งหมดในเยอรมนี ได้ปกป้องความจริงจนกระทั่งถึงแก่ความตาย? หากเราพูดในตอนนั้นว่า มันไม่ถูกต้อง เมื่อเฮอร์มันน์ เกอริงเพียงแค่จับคอมมิวนิสต์ 100,000 คนไปอยู่ในค่ายกักกันเพื่อปล่อยให้พวกเขาตาย ผมนึกภาพออกว่าอาจจะมีคริสเตียนโปรเตสแตนต์ 30,000 ถึง 40,000 คนถูกตัดหัว แต่ผมก็นึกภาพออกเช่นกันว่าเราอาจช่วยชีวิตผู้คนได้ 30-40 ล้านคนเพราะนั่นคือสิ่งที่เราต้องสูญเสียไปในตอนนี้"

สุนทรพจน์นี้ได้รับการแปลและตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษในปี 1947 แต่ต่อมาถูกถอนคืนเมื่อมีข้อกล่าวหาว่านีเมิลเลอร์เป็นผู้สนับสนุนนาซีตั้งแต่แรก^{[ 6 ]}คอมมิวนิสต์ สังคมนิยม โรงเรียน ชาวยิว สื่อมวลชน และศาสนจักร ถูกกล่าวถึงในสุนทรพจน์ของนีเมิลเลอร์ฉบับปี 1955 ซึ่งถูกอ้างถึงในการสัมภาษณ์กับศาสตราจารย์ชาวเยอรมันที่อ้างคำพูดของนีเมิลเลอร์ ตัวแทนในอเมริกาได้กล่าวสุนทรพจน์ที่คล้ายกันในปี 1968 โดยละเว้นคอมมิวนิสต์ แต่รวมถึงนักอุตสาหกรรมซึ่งถูกนาซีกำหนดเป้าหมายเป็นรายบุคคลเท่านั้น

มีการอ้างว่านีเมิลเลอร์ใช้ข้อความหลายเวอร์ชันในช่วงอาชีพของเขา แต่หลักฐานที่ระบุโดยศาสตราจารย์แฮโรลด์ มาร์คูเซแห่งมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานตาบาร์บารา ชี้ให้เห็นว่า เวอร์ชัน ของพิพิธภัณฑ์อนุสรณ์สถานการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์แห่งสหรัฐอเมริกาไม่ถูกต้อง เนื่องจากนีเมิลเลอร์มักใช้คำว่า " คอมมิวนิสต์ " และไม่ใช่ " สังคมนิยม " ^{[ 1 ]}การแทนที่ "คอมมิวนิสต์" ด้วย "สังคมนิยม" เป็นผลมาจากการต่อต้านคอมมิวนิสต์และพบได้บ่อยที่สุดในเวอร์ชันที่แพร่หลายในสหรัฐอเมริกา ตามที่มาร์คูเซกล่าวว่า "ข้อโต้แย้งดั้งเดิมของนีเมิลเลอร์ตั้งอยู่บนพื้นฐานของการตั้งชื่อกลุ่มที่เขาและผู้ฟังของเขาจะไม่สนใจโดยสัญชาตญาณ การละเว้นคอมมิวนิสต์ในวอชิงตัน และชาวยิวในเยอรมนี ทำให้ความหมายนั้นบิดเบือนไป และควรได้รับการแก้ไข" ^{[ 1 ]}

ตามที่Matthew D. Hockenos ผู้เขียนชีวประวัติของ Niemöller กล่าวไว้ ในการสัมภาษณ์เมื่อปี 2025 ความเป็นไปได้อีกอย่างหนึ่งคือรูปแบบที่รู้จักกันดีนั้นเป็นผลงานของ Niemöller ^{[ 7 ]}

ในปี พ.ศ. 2519 นีเมิลเลอร์ได้ให้คำตอบต่อไปนี้เพื่อตอบคำถามในการสัมภาษณ์เกี่ยวกับที่มาของบทกวี^{[ 1 ]}มูลนิธิมาร์ติน นีเมิลเลอร์ (Martin Niemöller Foundation) ถือว่านี่คือเวอร์ชัน "คลาสสิก" ของคำพูดดังกล่าว:

ไม่มีบันทึกหรือสำเนาของสิ่งที่ฉันพูด และอาจเป็นไปได้ว่าฉันเรียบเรียงมันแตกต่างออกไป แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม แนวคิดก็คือ: คอมมิวนิสต์ เรายังคงปล่อยให้มันเกิดขึ้นอย่างสงบ และสหภาพแรงงาน เราก็ปล่อยให้มันเกิดขึ้นเช่นกัน และเรายังปล่อยให้พรรคสังคมประชาธิปไตยเกิดขึ้นด้วย ทั้งหมดนั้นไม่ใช่เรื่องของเรา^{[ 8 ]}

เช่นเดียวกับบาทหลวงโปรเตสแตนต์หลายคน นีเมิลเลอร์เป็นผู้ยึดมั่นในแนวคิดอนุรักษ์นิยมระดับชาติและสนับสนุนฝ่ายตรงข้ามที่เป็นอนุรักษ์นิยมของสาธารณรัฐไวมาร์ดังนั้นเขาจึงยินดีกับการขึ้นสู่อำนาจของฮิตเลอร์ในปี 1933 โดยเชื่อว่าจะนำมาซึ่งการฟื้นฟูชาติในช่วงฤดูใบไม้ร่วงปี 1934 นีเมิลเลอร์ได้เข้าร่วมกับนักบวชลูเธอรันและโปรเตสแตนต์คนอื่นๆ เช่นคาร์ล บาร์ธและดีทริช บอนโฮเฟอร์ในการก่อตั้งคริสตจักรสารภาพบาปซึ่งเป็นกลุ่มโปรเตสแตนต์ที่ต่อต้านการทำให้คริสตจักรโปรเตสแตนต์ เยอรมันกลายเป็น นาซี

ถึงกระนั้น ในปี พ.ศ. 2478 นีเมิลเลอร์ได้กล่าวคำดูหมิ่นชาวยิว ในขณะที่ปกป้องผู้ที่มีเชื้อสายยิวที่รับบัพติศมาในโบสถ์ของเขาเอง แต่ถูกนาซีข่มเหงเพราะต้นกำเนิดทางเชื้อชาติ ของพวกเขา ในคำเทศนาในปี พ.ศ. 2478 เขากล่าวว่า "อะไรคือสาเหตุของการลงโทษที่ชัดเจนของพวกเขา ซึ่งดำเนินมาเป็นเวลาหลายพันปี? พี่น้องที่รัก สาเหตุนั้นง่ายมาก: ชาวยิวพาพระคริสต์ของพระเจ้าไปที่ไม้กางเขน! " ^{[ 9 ]}

อย่างไรก็ตาม ในปี พ.ศ. 2479 เขาได้คัดค้าน " มาตราอารยัน " ของนาซีอย่างเด็ดขาดนีเมิลเลอร์ได้ลงนามในคำร้องของกลุ่มนักบวชโปรเตสแตนต์ซึ่งวิพากษ์วิจารณ์นโยบายของนาซีอย่างรุนแรง และประกาศว่ามาตราอารยันไม่สอดคล้องกับคุณธรรมแห่งความรัก ของคริสเตียน ระบอบนาซีตอบโต้ด้วยการจับกุมและตั้งข้อหาบาทหลวงและนักกฎหมายทางศาสนาเกือบ 800 คน^{[ 10 ]}

หลังจากถูกจำคุก เขาอาสาเป็นผู้บัญชาการเรือดำน้ำ โดยรับบทบาทเดิมในสงครามโลกครั้งที่ 1 แต่ข้อเสนอนี้ถูกทางการนาซีปฏิเสธ^{[ 11 ]}

ที่พิพิธภัณฑ์อนุสรณ์สถานการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์แห่งสหรัฐอเมริกาในวอชิงตัน ดี.ซี. คำคมดังกล่าวได้รับการนำเสนออย่างโดดเด่นบนผนังในฐานะนิทรรศการถาวรสุดท้ายของพิพิธภัณฑ์ และเว็บไซต์ของพิพิธภัณฑ์ยังมีการอภิปรายเกี่ยวกับประวัติของคำคมดังกล่าวด้วย^{[ 3 ]}

บทกวีฉบับหนึ่งจัดแสดงอยู่ที่อนุสรณ์สถานรำลึกถึงเหตุการณ์ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ยาด วาเชมใน กรุง เยรูซาเลมนอกจากนี้ บทกวีนี้ยังจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์รำลึกถึงเหตุการณ์ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์เวอร์จิเนียในเมืองริชมอนด์ รัฐเวอร์จิเนีย ; อนุสรณ์สถานรำลึกถึงเหตุการณ์ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์นิวอิงแลนด์ในเมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ ; พิพิธภัณฑ์รำลึกถึงเหตุการณ์ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ฟลอริดาในเมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก รัฐฟลอริดา ; และพิพิธภัณฑ์และศูนย์การศึกษารำลึกถึงเหตุการณ์ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์อิลลินอยส์ในเมืองสโกกี รัฐอิลลินอยส์

บิลลี่ แบร็กก์อ้างอิงบทกวีนี้ในเพลง "City of Heroes" ของเขาเกี่ยวกับ^{ปฏิบัติการ} Metro Surgeในสหรัฐอเมริกาและการประท้วงต่อต้าน [ ^{12 ]}

• แล้วพวกเขาก็มาหาฉัน
• เพชฌฆาต
• ไม่ใช่เรื่องของฉัน
• แล้วพวกเขาก็มาหาฉัน : เรื่องราวความรัก การถูกจับเป็นเชลย และการเอาชีวิตรอดของครอบครัวหนึ่ง

• สไตน์, ลีโอ (2003), พวกเขามาหานีโมเอลเลอร์: สงครามนาซีต่อต้านศาสนา , เกรตนา, ลุยเซียนา: สำนักพิมพ์เพลิแคน, ISBN 1-58980-063-Xสืบค้นข้อมูลเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม 2555ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1942 โดยสำนักพิมพ์ Fleming H. Revell Co.

• คำคมที่เกี่ยวข้องกับมาร์ติน นีเมิลเลอร์ที่วิกิคำคม
• สื่อที่เกี่ยวข้องกับ"First they came..."ใน Wikimedia Commons