โก-บูเกียว

โกะ-บูเกียว(五奉行, go-Bugyō )หรือคณะกรรมาธิการห้าคนเป็นองค์กรปกครองของญี่ปุ่นในยุคศักดินา ซึ่งต่อมาได้พัฒนาเป็นโกะ-ไทโร ( สภาผู้อาวุโสห้าคน ) องค์กรนี้ก่อตั้งขึ้นโดยเจ้าผู้ครองนครโทโยโทมิ ฮิเดโยชิเมื่อครั้งที่ท่านดำรงตำแหน่งคัมปาคุ (ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์) ในปี ค.ศ. 1585
หน้าที่
คณะกรรมาธิการมีหน้าที่ปกครองเมืองหลวงเกียวโตและพื้นที่โดยรอบ ซึ่งเรียกว่าคิไนหรือมณฑลบ้านเกิด อย่างไรก็ตาม ฮิเดโยชิยังคงให้ความสนใจอย่างมากในเรื่องการบริหาร และนักวิชาการบางคนได้ตั้งทฤษฎีว่า โกะ-บูเกียวแตกต่างจากโกะ-ไทโรที่เข้ามาแทนที่ โดยทำหน้าที่เป็นคณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญและที่ปรึกษามากกว่าเป็นกลุ่มที่ออกนโยบายจริง ๆ
ห้าคนที่ได้รับการแต่งตั้งเดิมคืออาซาโนะ นากามาสะ , มาเอดะ เก็นอิ , มาชิตะ นากาโมริ , นัตสึกะ มาซาอิเอะและอิชิดะ มิตสึนาริ ทั้งห้าคนเป็นซามูไรจาก จังหวัด โอมิและโอวาริและเป็นผู้สนับสนุนอย่างแข็งแกร่งของโอดะ โนบุนางะอดีต ขุนนางของฮิเดโยชิ
อาซาโนะ นางามาสะ มีอาวุโสเหนือกว่าคณะกรรมาธิการผู้มีหน้าที่ปกครองเมืองหลวงเกียวโตและมณฑลต่างๆ หรือคิไนในฐานะที่ปรึกษาคนสนิทของฮิเดโยชิ อาซาโนะเป็นผู้ริเริ่มการสำรวจที่ดินและนโยบายอื่นๆ อีกหลายประการที่ประกาศใช้ในสมัยการปกครองของเขา
มาเอดะ เก็นอิ เจ้าอาวาสพุทธศาสนาผู้เป็นที่รู้จักในนามเจ้าอาวาสโทคุเซ็นอิน ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งโชชิไดหรือผู้แทนพระองค์ประจำเขตมหานคร (เกียวโต) ส่งผลให้ท่านมีหน้าที่จัดการเรื่องทางศาสนาหลากหลายด้าน รวมถึงทำหน้าที่เป็นผู้พิพากษาในข้อพิพาททางแพ่งด้วย
อิชิดะ มิตสึนาริ ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการตำรวจ และยังปกครองพื้นที่ซาไกซึ่งอยู่ใกล้โอซาก้าด้วย ซาไกเป็นท่าเรือสำคัญ ดังนั้นอิชิดะจึงมีบทบาทอย่างมากในการปกครองและควบคุมด้านต่างๆ ของการค้าเช่นกัน
Natsuka Masaie ดำรงตำแหน่งกรรมาธิการการคลัง และ Mashida Nagamori ได้รับมอบหมายให้ทำงานด้านโยธาธิการ