กิลเบิร์ต บอร์น (ไม่ทราบวันเกิด; เสียชีวิต 10 กันยายน 1569 ที่ซิลเวอร์ตันเดวอน ) เป็นบิชอป โรมันคาทอลิก คนสุดท้ายของเมืองบาธและเวลส์ประเทศอังกฤษ

บอร์นเป็นบุตรชายของฟิลิป บอร์น แห่งวูสเตอร์เชอร์เข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ดในปี 1524 ได้รับตำแหน่งFellow of All Soulsในปี 1531 ศึกษาต่อด้านศิลปศาสตร์ในปี 1532 และในปี 1543 ได้รับปริญญาตรีด้านศาสนศาสตร์ [ ^{1 ] โดยใน ปี} 1541 ได้รับการแต่งตั้งเป็นพระสงฆ์ประจำวูสเตอร์หลังจากการยุบคณะสงฆ์เก่าที่นั่น^{[ 2 ]}

หลังจากย้ายไปลอนดอนในปี 1545 บอร์นได้ดำรงตำแหน่ง พระสังฆราชประจำ มหาวิหารเซนต์ปอลและในปี 1549 ได้เป็นอาร์คดีคอนแห่งเบดฟอร์ดพร้อมด้วยตำแหน่งเจ้าอาวาสแห่งไฮอองการ์ในเอสเซ็กซ์ในเวลานั้น การดำรงตำแหน่งดังกล่าวเกี่ยวข้องกับการยอมรับนิกาย เชิร์ชออฟ อิงแลนด์ที่ก่อตั้งขึ้นในสมัยพระเจ้าเฮนรีที่ 8และพระโอรสเอ็ดเวิร์ดที่ 6ไม่นานหลังจากสมเด็จพระราชินีนาถแมรีขึ้นครองราชย์ ขณะที่กำลังเทศน์อยู่ที่เซนต์ปอลครอส บอร์นถูกดึงลงจากแท่นเทศน์อย่างรุนแรง และเกือบถูกมีดสั้นที่คนคลั่งศาสนาขว้างใส่^{[ 3 ]}เมื่อได้รับการแต่งตั้งเป็นบิชอปแห่งบาธและเวลส์ บอร์นได้รับการอภัยโทษจากพระคาร์ดินัลเรจินัลด์ โพล ผู้แทน พระสันตะปาปาโดยจดหมายลงวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1554 จากการตำหนิทั้งหมดที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาของการแตกแยก และในวันที่ 1 เมษายน ได้รับการอภิเษกพร้อมกับอีกห้าคนโดยบิชอปบอนเนอร์ โดยมีบิชอปสตีเฟน การ์ดิเนอร์และบิชอปคัทเบิร์ต ทันสตอลเป็น ผู้ช่วย ^{[ 2 ]}

ในช่วงเวลาที่บอร์นดำรงตำแหน่งบิชอปเพียงช่วงสั้นๆ ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้มีส่วนร่วมในการกดขี่ข่มเหงของแมรีดังที่ฟรานซิส ก็อดวินยอมรับ เขาใช้ความเมตตามากกว่าความเข้มงวดเสมอ ไม่มีบันทึกเกี่ยวกับการประหารชีวิตทางศาสนาในเขตปกครองของเขา เขาตัดสิน ประหารชีวิต ริชาร์ด ลัชแต่ไม่มีหลักฐานว่าคำตัดสินนั้นถูกดำเนินการ^{[ 4 ]}สมเด็จพระราชินีแมรีทรงแสดงความเคารพอย่างสูงต่อเขาโดยทรงแต่งตั้งเขาเป็นประธานสภาแห่งเวลส์

ในช่วงต้นรัชสมัยของเอลิซาเบธ บอร์นถูกกันไม่ให้เข้าลอนดอนเนื่องจากอาการป่วยและภารกิจราชการ และมีการกล่าวถึงเขาเพียงครั้งเดียวว่าอยู่ในรัฐสภา ด้วยเหตุนี้ เขาจึงเป็นหนึ่งในบิชอปคนสุดท้ายที่ถูกปลดออกจากตำแหน่ง และเขายังได้รับการเสนอชื่อให้เป็นหนึ่งในผู้ที่ได้รับมอบหมายให้ทำพิธีอภิเษกแมทธิว พาร์คเกอร์ ซึ่ง ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นประมุขแห่งลำดับชั้นใหม่ของพระราชินี แม้ว่าสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธจะทรงแสดงความพอใจในการปฏิบัติหน้าที่ของเขา แต่การที่เขาปฏิเสธที่จะกล่าวคำสาบานแห่งอำนาจสูงสุดซึ่ง ผู้พิพากษา จากซัมเมอร์เซ็ต 4 คน ได้รับมอบหมายให้ดำเนินการในวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 1559 ทำให้เขาถูกปลดออกจากตำแหน่งอย่างรวดเร็ว^{[ 2 ]}

บอร์นถูกทิ้งไว้ในซัมเมอร์เซ็ตเป็นเวลาหลายเดือน เห็นได้ชัดว่าเป็นนักโทษที่ได้รับการปล่อยตัวชั่วคราว แต่ในวันที่ 31 พฤษภาคม 1560 เขาได้รับหมายเรียกให้ไปปรากฏตัวต่อหน้าพาร์เกอร์และคณะกรรมาธิการในลอนดอนภายในสิบสองวัน เขาออกเดินทาง ดังที่คำตอบของเขาต่อพาร์เกอร์แสดงให้เห็น โดยรู้ดีว่าจะเกิดอะไรขึ้น และในวันที่ 18 มิถุนายน เขาถูกส่งตัวไปยังหอคอยแห่งลอนดอนในฐานะนักโทษที่ถูกคุมขังอย่างเข้มงวด ร่วมกับบิชอปอีกห้าคนที่ถูกคุมขังอยู่ที่นั่นแล้ว เขาอยู่ในหอคอยเป็นเวลาสามปี ส่วนใหญ่เป็นการถูกคุมขังเดี่ยว จนกระทั่งเกิดการระบาดของโรคระบาดในเดือนกันยายน 1563 ทำให้เขาและเพื่อนร่วมคุกถูกย้ายไปอยู่ในการดูแลของผู้สืบทอดตำแหน่ง แองก ลิกัน บางคนชั่วคราวบอร์นเองถูกส่งตัวไปอยู่ในการดูแลของบิชอปนิโคลัส บุลลิงแฮมแห่งลินคอล์น^{[ 2 ]}

จากนั้นก็เริ่มมีการ "โยกย้ายและโยกย้าย" อย่างต่อเนื่องของบรรดาพระสังฆราชที่ถูกปลด "จากผู้ดูแลคนหนึ่งไปยังอีกคนหนึ่ง จากคุกหนึ่งไปยังอีกคุกหนึ่ง" ซึ่งวิลเลียม อัลเลน อธิบายว่าเป็นส่วนหนึ่งของ "การพลีชีพ" ของพวกเขา สภาในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1565 ได้ส่งพวกเขาทั้งหมดกลับไปยังหอคอยลอนดอน แม้ว่าต่อมาในจดหมายของพาร์เกอร์ (มกราคม ค.ศ. 1566) จะมีการกล่าวถึงบูลลิงแฮมราวกับว่าเขาเป็นผู้ดูแลบิชอปบอร์นอีกครั้งในช่วงเวลาหนึ่ง หรือตั้งใจจะเป็นผู้ดูแล ในขณะที่บรรดาพระสังฆราชที่ถูกคุมขังทั้งหมดก็ยังคงถูกกล่าวถึงว่าอยู่ในคุกสาธารณะในช่วงสองปีถัดมา หลังจากนั้นเกือบสิบปี บอร์นก็เสียชีวิตที่ซิลเวอร์ตันในเดวอนเชอร์ หลังจากถูกส่งตัวไปอยู่ในการดูแลของจอร์จ แคร์รูว์อาร์คดีคอนแห่งเอ็กซิเตอร์และคณบดีแห่งวินด์เซอร์ (เห็นได้ชัดว่าไม่นานนัก) เขาถูกฝังไว้ในโบสถ์ที่นั่น^{[ 2 ]}

เขาเป็นหนึ่งใน "บิชอปทั้งสิบเอ็ด" ซึ่งสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 13 ทรงอนุญาต ให้ตั้งภาพคุกของเขาไว้ใน โบสถ์ วิทยาลัยอังกฤษที่กรุงโรม ท่ามกลางภาพของนักบุญและผู้พลีชีพชาวอังกฤษพร้อมจารึกที่ระบุว่าพวกเขา "เสียชีวิตเพื่อการสารภาพความเชื่อในสำนักวาติกันและศรัทธาในศาสนาคาทอลิก อ่อนล้าจากความทุกข์ยากของการถูกจำคุกเป็นเวลานาน" ^{[ 2 ]}

• อัลเลน, การปกป้องชาวคาทอลิก (อิงโกลสตัดท์, 1584)
• บริดเจ็ตต์, สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธและลำดับชั้นทางศาสนาคาทอลิก (ลอนดอน, 1889)
• บริดจ์วอเตอร์Concertatio (สิงหาคม เทรฟ 1588)
• Gairnder, English Historical Review (เมษายน 1906) 377
• ก็อดวิน ฟรานซิส แคตาโลกัส เอปิสโคโพรัม บาทอน เอต เวลเลน (1594) ใน MS. ทริน. คอล. แคมบ.
• ฟิลลิปส์, การสูญสิ้นของลำดับชั้นโบราณ (ลอนดอน, 1905)
• แซนเดอร์สรายงานถึงพระคาร์ดินัลโมโรน 1561 (สมาคมบันทึกคาทอลิก 1905) I
• แซนเดอร์ส, เดวิซิบิลีโมนาร์เชีย (ลูเวน, 1571)
• Rishton-Sanders, การแตกแยกของนิกายแองกลิกันยังคงดำเนินต่อไป , แปลโดย Lewis (ลอนดอน, 1877)