คอกม้าฮานาคาโกะ (พ.ศ. 2495-2528)
ค่ายซูโม่ฮานาคาโกะ(花籠部屋, Hanakago beya ) (ค.ศ. 1952–1985) เป็นค่ายซูโม่ ในกลุ่มนิโชโนเซกิซึ่งรู้จักกันในชื่อค่ายชิบาตายามะตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 1952 ถึงพฤษภาคม ค.ศ. 1953 ก่อตั้งโดยอดีตมาเอะกาชิระโอโนอุมิ ฮิซามิต สึ ค่ายนี้ปิดตัวลงในปี ค.ศ. 1985 โดยนักซูโม่และบุคลากรทั้งหมดได้ย้ายไปที่ค่ายฮานาเรโกมะ
ประวัติศาสตร์
ชาติก่อน
ก่อนหน้านี้ ค่ายซูโม่แห่งนี้เคยมีอยู่มาก่อนในช่วงปี 1929 ถึง 1947 โดยบริหารงานโดยมิสึกิโซะ อดีตเซกิวาเกะ ค่ายในยุคนั้นได้ผลิต เซกิโทริมาหลายคนโดยผู้ที่มีอันดับสูงสุดคือโทมิโนยามะ
เวอร์ชั่นของโอโนอุมิ
เมื่อโอโนอุมิเกษียณอายุในเดือนพฤษภาคม ปี 1952 เขาได้แยกตัวออกจากค่ายนิโชโนเซกิและก่อตั้งค่ายชิบาตายามะของตัวเอง โดยพาวาคาโนฮานะ คันจิที่ 1 ซึ่งต่อมาได้เป็นโยโกะซึนะไปด้วย ในเดือนพฤษภาคม ปี 1953 เขาได้รับสต็อกผู้อาวุโสของฮานาคาโกะและเปลี่ยนชื่อค่ายให้สอดคล้องกัน เขาประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็วในการฝึกฝนวาคาโนฮานะให้เป็นโอเซกิในปี 1956 และเป็นโยโกะซึนะ ในปี 1958 ปี 1958 เป็นปีที่ดีสำหรับค่าย เพราะได้เห็นการเลื่อนขั้นของ เซกิโทริสองคนแรกที่เติบโตมาจากค่ายฮานาคาโกะ (ผู้ที่เริ่มต้นอาชีพในค่าย) ความสำเร็จของค่ายซูโม่แห่งนี้ยังคงดำเนินต่อไปตลอดช่วงทศวรรษ 1960 และ 1970 โดยวาจิมะได้รับ การเลื่อนขั้น เป็นโอเซกิในเดือนพฤศจิกายน 1972 และโยโกะซึนะในเดือนกรกฎาคม 1973 ในปี 1975 โอโนอุมิได้ดูแลการเลื่อนขั้นของไคเค็ตสึเป็นโอเซกิทำให้ค่ายนี้กลายเป็นหนึ่งในค่ายซูโม่ที่ทรงอิทธิพลที่สุดในทศวรรษ 1970
คอกม้าสาขา
ในปี 1962 หลังจากที่วาคาโนฮานะเกษียณอายุ ค่ายเพลงนี้ก็ได้แยกตัวออกมาเป็นครั้งแรก โดยวาคาโนฮานะได้ก่อตั้งค่ายเพลงฟุตาโกยามะขึ้น
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2524 ค่ายมวยปล้ำแห่งนี้ก็ได้มีนักมวยปล้ำอีกคนคือ ไคเค็ตสึ แยกตัวออกไปก่อตั้งค่ายฮานาเรโกมะโดยพาโอโนคุ นิซึ่งต่อมากลายเป็นโย โกะซึนะไปด้วย[ 1 ]
การเกษียณอายุและข้อโต้แย้ง
เพียงเดือนกว่าๆ ต่อมาในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2524 โอโนอุมิก็ถึงวัยเกษียณภาคบังคับ ส่งต่อค่ายซูโม่ให้กับวาจิมะ ซึ่งแต่งงานกับลูกสาวคนโตของเจ้าของค่าย[ 1 ]อย่างไรก็ตาม ช่วงเวลาที่เขาดำรงตำแหน่งโอโยกาตะ ที่นั่นเต็มไป ด้วยข้อโต้แย้ง เขาขาดคุณสมบัติความเป็นผู้นำ และที่แปลกไปกว่านั้นคือเขาไม่ได้อาศัยอยู่ในค่ายซูโม่ด้วยซ้ำ แต่เลือกที่จะเดินทางไปกลับ[ 2 ]ฮานาคาโกะตกต่ำลงจนไม่มีนักซูโม่ระดับท็อปดิวิชั่นเหลืออยู่เลย ในปี พ.ศ. 2525 ภรรยาของเขาพยายามฆ่าตัวตาย และเขาถูกลดตำแหน่งจากตำแหน่งกรรมการตัดสินเป็นผลตามมา ในที่สุดการแต่งงานก็จบลงด้วยการหย่าร้าง ในปี พ.ศ. 2528 เขาถูกกดดันจากโอโยกาตะ คนอื่นๆ ให้ลาออกจากสมาคมซูโม่หลังจากปรากฏว่าเขามีหนี้สินจำนวนมากเนื่องจาก ร้านอาหาร ชังโกนาเบะ ของเขาล้มเหลว และได้นำส่วนแบ่งในสมาคมซูโม่ไปเป็นหลักประกันเงินกู้ ซึ่งเป็นสิ่งที่ต้องห้ามอย่างเคร่งครัด ค่ายมวยปล้ำแห่งนี้ปิดตัวลงอย่างสมบูรณ์ในปี 1985 โดยนักมวยปล้ำทั้งหมดได้ย้ายไปอยู่กับค่าย Hanaregoma ซึ่งเป็นค่ายในเครือเดียวกัน
เจ้าของ
- 1981–1985: ฮานาคาโกะ ฮิโรชิที่ 12 ( โยโกสึนะที่ 54 , วาจิมะ ฮิโรชิ ) [ 3 ]
- 1952–1981: ฮานาคาโกะ ฮิซามิตสึที่ 11 ( มาเอกาชิระ , โอโนมิ ฮิซามิตสึ ) [ 3 ]