บริเวณขั้วโลกหรือที่เรียกว่าเขตหนาวหรือเขตขั้วโลกคือบริเวณที่ปกคลุมด้วยน้ำแข็งขั้วโลก ซึ่งเป็น บริเวณ ของ โลกที่ล้อมรอบขั้วโลกทางภูมิศาสตร์ ( ขั้วโลกเหนือและขั้วโลกใต้ ) โดยอยู่ภายในวงกลมขั้วโลกบริเวณละติจูดสูงเหล่านี้ถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็งทะเล ลอยน้ำ ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของมหาสมุทรอาร์กติกทางเหนือ และแผ่นน้ำแข็งแอนตาร์กติกบนทวีปแอนตาร์กติกาและมหาสมุทรใต้ทางใต้

อาร์กติกมีคำจำกัดความที่หลากหลาย รวมถึงภูมิภาคทางเหนือของวงกลมอาร์กติก (ปัจจุบัน Epoch 2010 ที่ 66°33'44" เหนือ) หรือเพียงแค่ภูมิภาคทางเหนือของ เส้นละติจูด 60° เหนือหรือภูมิภาคจากขั้วโลกเหนือลงไปทางใต้จนถึง^{แนวป่า [ 1 ]}แอนตาร์กติกาโดยทั่วไป^{มักถูก}กำหนดอย่างง่ายๆ ว่าอยู่ทางใต้ของ เส้นละติจูด 60° ใต้หรือทวีปแอนตาร์กติกาสนธิสัญญาแอนตาร์กติกา ปี 1959 ใช้คำจำกัดความแบบแรก

เขตขั้วโลกทั้งสองแตกต่างจากเขตภูมิอากาศและชีวภาพอีกสองเขตของโลก ได้แก่ เขต ร้อนใกล้เส้นศูนย์สูตร และ เขต ละติจูดกลาง สอง เขตที่อยู่ระหว่างเขตร้อนและเขตขั้วโลก

บริเวณขั้วโลกได้รับรังสีจากดวงอาทิตย์ ที่มีความเข้มข้นน้อย กว่าส่วนอื่นๆ ของโลก เนื่องจากพลังงานจากดวงอาทิตย์มาถึงในมุมเฉียงทำให้กระจายไปในพื้นที่กว้างกว่า มีความเข้มข้นน้อยกว่า และยังเดินทางเป็นระยะทางไกลกว่าผ่านชั้นบรรยากาศของโลก ซึ่งอาจถูกดูดซับ กระเจิง หรือสะท้อน ซึ่งเป็นสาเหตุเดียวกันที่ทำให้ฤดูหนาวมีอากาศหนาวเย็นกว่าช่วงเวลาอื่นๆ ของปี ยกเว้นในเขตร้อน

การเอียงของแกน โลกมี ผลกระทบต่อสภาพภูมิอากาศ ของบริเวณขั้วโลก มากที่สุดเนื่องจากละติจูดของบริเวณนั้น อย่างไรก็ตาม เนื่องจากบริเวณขั้วโลกอยู่ห่างจากเส้นศูนย์สูตร มากที่สุด จึงได้รับรังสีจากดวงอาทิตย์น้อยที่สุด และโดยทั่วไปจึงหนาวเย็นตลอดทั้งปี เนื่องจากแกนโลกเอียง 23.5° ซึ่งไม่เพียงพอที่จะสร้างค่าความเอียง สูงสุดในช่วงกลางวันให้สูง พอที่จะชดเชยรังสีจากดวงอาทิตย์สำหรับละติจูดสูงได้ แม้ในฤดูร้อน ยกเว้นช่วงเวลาสั้นๆ ในบริเวณรอบนอกใกล้กับวงกลมขั้วโลก ปริมาณน้ำแข็งและหิมะจำนวนมากยังสะท้อนและลดทอนแสงแดดที่อ่อนๆ ที่บริเวณขั้วโลกได้รับ ทำให้ความหนาวเย็นเพิ่มมากขึ้น บริเวณขั้วโลกมีลักษณะเฉพาะคือ อุณหภูมิที่หนาวจัด การ เกิด ธารน้ำแข็ง จำนวนมาก ในบริเวณที่มีปริมาณน้ำ ฝนเพียงพอที่จะก่อตัวเป็น น้ำแข็งถาวรฤดูร้อนที่สั้นและยังคงหนาวเย็น และความแปรปรวนอย่างมากของชั่วโมงกลางวัน โดยมีกลางวัน 24 ชั่วโมงในฤดูร้อน และมืดสนิทในช่วงกลางฤดูหนาว

มีการตั้งถิ่นฐานมากมายในเขตขั้วโลกเหนือของโลก ประเทศที่อ้างสิทธิ์ในดินแดนอาร์กติก ได้แก่สหรัฐอเมริกา(อะแลสกา)แคนาดา(ยูคอน ดินแดนตะวันตกเฉียงเหนือและนูนาวุต ) เดนมาร์ก ( กรีนแลนด์ ) นอร์เวย์ฟินแลนด์สวีเดนไอซ์แลนด์และรัสเซียประชากรในเขตขั้วโลกเหนือ แม้จะมีจำนวนน้อย แต่ก็มักมีสิ่งต่างๆ ที่เหมือนกันมากกว่าประชากรภายในประเทศของตนเอง ด้วยเหตุนี้ เขตขั้วโลกเหนือจึงมีความหลากหลายทั้งในด้านการตั้งถิ่นฐานและวัฒนธรรมของมนุษย์

ปัจจุบันภูมิภาคขั้วโลกใต้ยังไม่มีการตั้งถิ่นฐานถาวรของมนุษย์^{[ 2 ]}สถานี McMurdoเป็นสถานีวิจัยที่ใหญ่ที่สุดในทวีปแอนตาร์กติกาซึ่งบริหารงานโดยสหรัฐอเมริกา สถานีสำคัญอื่นๆ ได้แก่สถานี Palmerและสถานี Amundsen–Scott South Pole (สหรัฐอเมริกา) ฐาน Esperanzaและฐาน Marambio ( อาร์เจนตินา ) ฐาน Scott ( นิวซีแลนด์ ) และสถานี Vostok (รัสเซีย)

แม้ว่าจะไม่มีวัฒนธรรมมนุษย์ดั้งเดิม แต่ก็มีระบบนิเวศที่ซับซ้อน โดยเฉพาะอย่างยิ่งตามแนวชายฝั่ง ของทวีปแอนตาร์กติกา การไหลขึ้นของน้ำ ตามชายฝั่ง นำมาซึ่งสารอาหารมากมายที่เลี้ยงเคย ซึ่งเป็น สัตว์จำพวกกุ้งในทะเลและเคยก็เป็นอาหารของสิ่งมีชีวิตหลากหลายชนิด ตั้งแต่เพนกวินไปจนถึงวาฬสีน้ำเงิน

• ไครโอสเฟียร์
• ภูมิอากาศขั้วโลก

• วิคเตอร์, ปอล-เอมิล. มนุษย์และการพิชิตชาวโปแลนด์ , แปลโดย สก็อตต์ ซัลลิแวน. นิวยอร์ก: ไซมอน แอนด์ ชูสเตอร์, 1963.

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ ภูมิภาคขั้วโลก ของโลก

• ภูมิภาคขั้วโลก
• มูลนิธิขั้วโลกนานาชาติ
• แผนที่สิ่งแวดล้อมอาร์กติก (UNDP)
• ภูมิภาคขั้วโลกของโลกบน Windows to the Universe
• ศูนย์ศึกษาอาร์กติก สถาบันสมิธโซเนียน
• สถาบันวิจัยขั้วโลกสกอตต์ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
• WWF: ภูมิภาคขั้วโลก
• แกลเลอรี่ภาพ "น้ำแข็งละลาย" เนื่องในวันสิ่งแวดล้อมโลก ปี 2007 จากหนังสือพิมพ์เดอะการ์เดียน
• การค้นพบขั้วโลก