โฮราโปลโล (จากโฮรัสอพอลโล ; ภาษากรีกโบราณ : Ὡραπόλλων ; มีชีวิตอยู่ราวศตวรรษที่ 5 ^{[ 1 ]} ) เชื่อกันว่าเป็นผู้เขียนตำราชื่อHieroglyphicaเกี่ยวกับอักษรฮีโรกลิฟของอียิปต์ซึ่งยังคงหลงเหลืออยู่ใน ฉบับแปล ภาษากรีกโดยฟิลิปปัส (ซึ่งมีอายุราวศตวรรษที่ 5 เช่นกัน )

ซูดา (ω 159) กล่าวถึงโฮราโปลโลว่าเป็นครูชาวอียิปต์ใน อเล็กซาน เดรียในรัชสมัยของซีโน (ค.ศ. 474–491) ^{[ 2 ]}

Suda ระบุชื่อของชายสองคนชื่อ Horapollo ^{[ 2 ]}และคนใดคนหนึ่งอาจเป็นผู้เขียนHieroglyphica [ ^{3 ] [ 4 ] ทั้ง} Horapollo ผู้เยาว์และผู้สูงอายุ ซึ่งเป็นปู่ อาจมีลักษณะเป็นศิษย์ของทั้งประเพณีการบูชาเทพเจ้าอียิปต์และปรัชญากรีก แต่ความรู้ของอียิปต์ที่สูญหายที่พวกเขาพยายามรวบรวมและสร้างขึ้นใหม่นั้นเป็นการผสมผสานระหว่างของแท้และของปลอม^{[ 3 ]}

โฮราโปลโลผู้พ่อถูกกล่าวถึงในซูดาว่าเป็นนักไวยากรณ์จากฟาเนบิทิสใน สมัยของ ธีโอโดซิอุสที่ 2 (408–450) ^{[ 2 ] [ 4 ]}โฮราโปลโลผู้ลูกเป็นชาวอียิปต์ชื่อเดียวกัน ซึ่งมีชีวิตอยู่ในรัชสมัยของซีโน (474–491) ^{[ 4 ]}โฮราโปลโลผู้พ่อนี้เขียนคำอธิบายเกี่ยวกับโซโฟคลีสอัลเคอุสแห่งมิทิเลเนและโฮเมอร์และงานเขียน ( ภาษากรีกโบราณ : Τεμενικά "ชื่อสำหรับวิหาร") เกี่ยวกับสถานที่ที่อุทิศให้กับเทพเจ้า^{[ 2 ] [ 4 ]}โฟติอุส (cod. 279) ซึ่งเรียกเขาว่าเป็นทั้งนักเขียนบทละครและนักไวยากรณ์ ได้ระบุว่าเขาเขียนประวัติศาสตร์การก่อตั้งและโบราณวัตถุของอเล็กซานเดรียทิโมธีอุสแห่งกาซาผู้ซึ่งตำราเกี่ยวกับสัตว์มีอิทธิพลต่อวรรณกรรมวิทยาศาสตร์ของไบแซนไทน์และอาหรับ เป็นหนึ่งในลูกศิษย์ของเขา^{[ 5 ]}

บรรณาธิการ ส่วนใหญ่ในศตวรรษที่ 16 ระบุว่า Horapollo ผู้เฒ่าเป็นผู้เขียน Hieroglyphica ^{[ 4 ]}แม้ว่าจะมีความคิดเห็นที่ลึกลับกว่านั้น โดยระบุว่า Horapollo คือHorusเอง หรือฟาโรห์

หลักฐานในภายหลังเชื่อมโยงเขากับกลุ่มปัญญาชนนอกรีตรอบเมืองอเล็กซานเดรีย ในบันทึกนี้ โฮราโปลโลถูกสอบถามเกี่ยวกับที่อยู่ของนักบวชนอกรีตฮาร์โปคราสและถูกทรมาน แต่เขาไม่ได้เปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์ ในทันที แต่เขายังคงยึดมั่นในเทพเจ้าดั้งเดิมอย่างลับๆ อยู่ระยะหนึ่งก่อนที่จะเปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์ในที่สุด^{[ 2 ]}

ข้อความของHieroglyphica ( Ἱερογλυφικά ) ประกอบด้วยหนังสือสองเล่ม ซึ่งมีคำอธิบายเกี่ยวกับ อักษรฮีโรกลิฟของอียิปต์ทั้งหมด 189 รายการ หนังสือเหล่านี้อ้างว่าเป็นการแปลจากต้นฉบับภาษาอียิปต์ (เช่นภาษาคอปติก^{[ 1 ]} ) เป็นภาษากรีกโดยฟิลิปปัส ซึ่งไม่มีข้อมูลอื่นใดเกี่ยวกับเขา ภาษากรีกที่ด้อยกว่าของการแปล และลักษณะของส่วนเพิ่มเติมในหนังสือเล่มที่สอง ชี้ให้เห็นว่าการแปลนี้มีอายุค่อนข้างช้า บางคนถึงกับระบุว่ามีอายุอยู่ในศตวรรษที่ 15 ^{[ 4 ]}ข้อความนี้ถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1419 บนเกาะอันดรอสและถูกนำไปยังฟลอเรนซ์โดยคริสโตโฟโร บูออนเดลมอนติ (ปัจจุบันเก็บรักษาไว้ที่ห้องสมุดลอเรนเซียนา พลูตาห์ 69,27) เมื่อถึงปลายศตวรรษที่ 15 ข้อความนี้ได้รับความนิยมอย่างมากในหมู่นักมนุษยนิยมและได้รับการแปลเป็นภาษาละตินโดยจอร์โจ วัลลา (ใน ms. Vat. lat. 3898 ) ฉบับพิมพ์ครั้งแรกของข้อความนี้ปรากฏขึ้นในปี 1505 (ตีพิมพ์โดยมานูซิโอ ) และได้รับการแปลเป็นภาษาละตินในปี 1517 โดยฟิลิปโป ฟาซานินีซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของลำดับการตีพิมพ์และการแปลที่ยาวนาน ตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 ความถูกต้องของหนังสือเล่มนี้ถูกตั้งคำถาม แต่อียิปต์วิทยาสมัยใหม่ถือว่าอย่างน้อยหนังสือเล่มแรกนั้นมีพื้นฐานมาจากความรู้ที่แท้จริงเกี่ยวกับอักษรฮีโรกลิฟ แม้ว่าจะสับสน และมีสัญลักษณ์แบบบาโรกและการคาดเดาทางเทววิทยา และหนังสือเล่มนี้อาจมีต้นกำเนิดมาจากกลุ่มนักบวชชาวอียิปต์ที่เหลืออยู่ในช่วงสุดท้ายของศตวรรษที่ 5 ^{[ 6 ]}

แม้ว่าข้อความส่วนใหญ่ดูเหมือนจะไร้สาระและไม่สามารถอธิบายได้ด้วยสิ่งใดที่รู้จักในการใช้งานล่าสุดและจินตนาการที่สุด แต่ก็มีหลักฐานมากมายในหนังสือทั้งสองเล่ม ในแต่ละกรณี ว่าประเพณีของค่าของอักษรภาพยังไม่สูญหายไปในสมัยของผู้เขียน^{[ 4 ]}

แนวทางการคาดเดาเชิงสัญลักษณ์เกี่ยวกับอักษรภาพ (ซึ่งเดิมทีหลายตัวเป็นเพียง อักษร พยางค์ ธรรมดา ) เป็นที่นิยมในยุคเฮลเลนิสม์ซึ่งนักมนุษยนิยมยุคแรกๆ จนถึงอทานาซิอุส คีร์เชอ ร์ ได้สืบทอดความเข้าใจผิดเกี่ยวกับอักษรภาพว่าเป็นอักษรภาพเชิงสัญลักษณ์ที่มีมนต์ขลัง ในปี ค.ศ. 1556 นักมนุษยนิยมชาวอิตาลี ปีเอริโอ วาเลริอาโน โบลซานีได้ตีพิมพ์หนังสืออักษรภาพขนาดใหญ่ชื่อHieroglyphicaที่โรงพิมพ์ของไมเคิล ไอเซนกริน ใน เมืองบาเซิลซึ่งเดิมทีวางแผนไว้เป็นคำอธิบายงานเขียนของโฮราโปลโล และอุทิศให้แก่โคซิโมที่ 1 เด เมดิชี

ส่วนที่สองของหนังสือเล่มที่ 2 กล่าวถึงสัญลักษณ์และอุปมาอุปไมยของสัตว์ในประเพณีกรีก^{[ 1 ]}ซึ่งโดยพื้นฐานแล้วมาจาก อริสโตเติลเอเลียนพลินี อาร์เทมิดอรัสและฟิซิโอโลกัสเป็นต้น^{[ 7 ]}และน่าจะเป็นส่วนเพิ่มเติมโดยนักแปลชาวกรีก

ฉบับโดย C. Leemans (1835) และ AT Cory (1840) พร้อมคำแปลและบันทึกภาษาอังกฤษ; ดู G. Rathgeber ใน Ersch และ Gruber's Allgemeine Encyclopädie ; เอช. ชาเฟอร์, Zeitschrift für ägyptische Sprache (1905), p. 72. ^{[ 4 ]}

• โฮราโปลโล (1505) อัลดัส มานูเชียส , เวนิส ( ฉบับพิมพ์ พรินซ์เซป )
• —— (1950) แปลโดย จอร์จ โบอาส นิวยอร์ก: มูลนิธิโบลลิงเกน อิงค์ พิมพ์ซ้ำ 1993 ISBN 0-691-00092-1.
• —— (2545) [2483] สบอร์โดน, ฟรานเชสโก (เอ็ด) โฮริ อพอลลินิส อักษรอียิปต์โบราณ . ฮิลเดสไฮม์ : เกออร์ก โอล์มส แวร์แล็กไอเอสบีเอ็น 9783487418858.
• Orapollo (1996), I geroglifici , Rizzoli, มิลานISBN 88-17-16997-8.

• เฮอร์เมส ทริสเมจิสโตส