ตัวระบุ ตำแหน่งทรัพยากรอินเทอร์เน็ต (Internet resource locators ) ซึ่งอธิบายไว้ใน RFC 1736 นั้น ทำหน้าที่ส่งข้อมูลตำแหน่งและการเข้าถึงทรัพยากร ตัวอย่างทั่วไปของทรัพยากร ได้แก่ เอกสารที่เข้าถึงได้ผ่านเครือข่ายฐานข้อมูลWAIS เซิร์ฟเวอร์ FTPและปลายทางTelnet

ตัวระบุตำแหน่งอาจใช้กับทรัพยากรที่ไม่สามารถเข้าถึงได้ผ่านเครือข่ายเสมอไป หรืออาจไม่สามารถเข้าถึงได้เลย ตัวอย่างของทรัพยากรประเภทหลังนี้ ได้แก่มนุษย์และวัตถุทางกายภาพที่ไม่มีตัวตนในรูปแบบอิเล็กทรอนิกส์ (กล่าวคือ วัตถุที่ไม่มีตัวตนซึ่งถูกกำหนดไว้อย่างสมบูรณ์โดยวัตถุดิจิทัล เช่น ไฟล์ดิสก์)

ตัวระบุตำแหน่งทรัพยากรเป็นตัวระบุทรัพยากรชนิดหนึ่ง ตัวระบุทรัพยากรประเภทอื่น ๆ อนุญาตให้เชื่อมโยงชื่อและคำอธิบายกับทรัพยากรได้ ชื่อทรัพยากรมีจุดประสงค์เพื่อให้เป็นตัวจัดการที่มั่นคงในการอ้างอิงถึงทรัพยากรแม้หลังจากที่ทรัพยากรนั้นได้ย้ายไปแล้วหรืออาจไม่มีอยู่แล้ว คำอธิบายทรัพยากรประกอบด้วยข้อมูลเมตาเพื่อช่วยในการค้นหาและเลือกทรัพยากร^{[ 1 ]}

ตัวระบุตำแหน่งทรัพยากรอินเทอร์เน็ต (Internet resource locator) คือตัวระบุตำแหน่งที่กำหนดโดยมาตรฐานตำแหน่งทรัพยากรอินเทอร์เน็ต มาตรฐานตำแหน่งทรัพยากรนี้ ร่วมกับมาตรฐานการอธิบายทรัพยากรและการตั้งชื่อทรัพยากร จะกำหนดโครงสร้างพื้นฐานที่ครอบคลุมสำหรับการเผยแพร่ข้อมูลบนเครือข่าย รวมถึงกลไกสำหรับการจับคู่ระหว่างตัวระบุตำแหน่ง ชื่อ และตัวระบุเชิงพรรณนา

ผู้ให้บริการทรัพยากรข้อมูลบนเครือข่ายต้องการวิธีการอธิบายตำแหน่งที่ตั้งและการเข้าถึงทรัพยากรเหล่านั้น ในขณะเดียวกัน ผู้ใช้ระบบสารสนเทศก็ต้องการวิธีการที่ซอฟต์แวร์ไคลเอ็นต์สามารถตีความคำอธิบายการเข้าถึงและตำแหน่งที่ตั้งของทรัพยากรในนามของตนได้อย่างโปร่งใส หากไม่มีวิธีการดังกล่าว การเข้าถึงข้อมูลแบบเปิดที่โปร่งใสและแพร่หลายบนอินเทอร์เน็ตก็จะเป็นเรื่องยากหรือแทบเป็นไปไม่ได้เลย

• ตัวระบุทรัพยากรสากล