ฌอง-แบปติสต์ ชาโบต์ (16 กุมภาพันธ์ 1860 – 7 มกราคม 1948) เป็นนักบวชฆราวาสนิกายโรมันคาทอลิกและ นักวิชาการ ภาษาซีเรีย ชั้นนำของฝรั่งเศส ในช่วงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 20

ชาบอตเกิดในครอบครัวผู้ปลูกองุ่นที่เมืองวูฟเรย์-ซูร์-ลัวร์ เขาได้รับการฝึกฝนที่โรงเรียนสอนศาสนาในเมืองตูร์และได้รับการบวชเป็นบาทหลวง เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยบาทหลวงที่ลาชาเปล-ซูร์-ลัวร์ในปี 1885 และรับใช้เป็นเวลาสองปีก่อนที่จะเข้าศึกษาต่อกับโทมัส โจเซฟ ลามี (1827–1907) ที่มหาวิทยาลัยคาทอลิกแห่งลูแวนในเบลเยียม^{[ 1 ]}วิทยานิพนธ์ของเขาที่ตีพิมพ์เป็นภาษาละตินในปี 1892 อุทิศให้กับไอแซคแห่งนิเนเวห์และรวมถึงบทเทศน์ที่ยังไม่ได้รับการตีพิมพ์สามบทจาก ต้นฉบับของ พิพิธภัณฑ์อังกฤษซึ่งชาบอตเป็นผู้แปล

จากนั้นเขาศึกษาที่โรงเรียนการศึกษาชั้นสูงที่ซอร์บอนน์ และอยู่ภายใต้ การดูแลของ รูเบนส์ ดูวาลซึ่งเขากลายเป็นผู้ร่วมงาน^{[ 1 ]}ในปี พ.ศ. 2436 ชาบอตได้ตีพิมพ์แคตตาล็อกของต้นฉบับภาษาซีเรียที่เก็บรักษาไว้ที่สำนักอัครสังฆราชกรีกออร์โธดอกซ์แห่งเยรูซาเลมและต้นฉบับภาษาซีเรียที่หอสมุดแห่งชาติ ฝรั่งเศสได้ มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2417 (กล่าวคือหลังจากแคตตาล็อกของโซเทนเบิร์ก) แคตตาล็อกอื่นๆ ของต้นฉบับภาษาตะวันออกที่อยู่ในครอบครองของคริสตจักรตะวันออกจะตามมา

ชาบอต เป็นนักศึกษารุ่นแรกๆ ของÉcole pratique des hautes études (ซึ่งก่อตั้งขึ้นส่วนหนึ่งเพื่อเติมเต็มช่องว่างที่เกิดจากการยุบคณะเทววิทยาแห่งซอร์บอนน์) เขาได้ทำงานในส่วนที่สี่ของพงศาวดารของ Pseudo-Dionysius แห่ง Tell-Mahre ซึ่งเขาตีพิมพ์ในปี 1895 ระหว่างปี 1897 ถึง 1900 เขาได้ตีพิมพ์คำแปลภาษาฝรั่งเศสของ ชีวประวัติของโจเซฟ บัสนายาโดยจอห์น บาร์ คัลดูน

สี่ปีต่อมา เขาได้รับสำเนาฉบับภาษาซีเรียคดั้งเดิมของ พงศาวดารสากลของ มิคาเอลชาวซีเรียซึ่งถูกค้นพบอีกครั้งในโบสถ์แห่งหนึ่งในเมืองอีเดสซาในปี 1887 โดยเอฟเรม ราห์มานีผู้ซึ่งต่อมาได้เป็นอัครสังฆราชแห่งคริสตจักรคาทอลิกซีเรียค สิ่งนี้ทำให้มีการตีพิมพ์หนังสือสี่เล่มพร้อมคำแปลภาษาละตินในปี 1899, 1901, 1905 และ 1910 ตามลำดับ โดยมีฉบับเพิ่มเติมประกอบด้วยบทนำ การแก้ไข และดัชนีในปี 1924

ในปี ค.ศ. 1903 ชาบอตได้ก่อตั้งCorpus Scriptorum Christianorum Orientaliumซึ่งเขาบริหารงานด้วยตนเองเป็นเวลาสิบปี โดยดูแลการตีพิมพ์ต้นฉบับ 70 ฉบับในสี่ภาษาตามที่วางแผนไว้ในตอนแรก ได้แก่ ภาษาซีเรียค ภาษาคอปติก ภาษาอาหรับ และภาษาเอธิโอเปีย และยังแก้ไขพงศาวดารภาษาซีเรียคเพิ่มเติมอีกหลายชุดด้วยตนเอง (รวมถึง Documenta ad Illustrandas Monophysitarum Origines 1908 อันทรงคุณค่า) พร้อมกับส่วนแรกของฉบับภาษาซีเรียคที่ยังหลงเหลืออยู่ของคำอธิบายพระวรสารของนักบุญลูกาโดยซีริลแห่งอเล็กซานเดรียในปี ค.ศ. 1912 และ (ร่วมกับA. Vaschalde ) Hexaemeron 1928 ของ เจมส์แห่งเอเดสซาชาบอตยังคงดำรงตำแหน่งเลขาธิการใหญ่ของ CSCO ตลอดชีวิตของเขา แม้ว่าความรับผิดชอบจะถูกส่งต่อไปยังมหาวิทยาลัยวอชิงตันและลูแวนในปี ค.ศ. 1913 เขายังเขียนบทความจำนวนหนึ่งให้กับสารานุกรมคาทอลิกเกี่ยวกับภาษาเซมิติกและภาษาซีเรียค^{[ 1 ]}

ในปี ค.ศ. 1917 ชาโบต์ได้รับเลือกเป็นสมาชิกของสถาบันการจารึกและวรรณคดีฝรั่งเศส (Académie des Inscriptions et Belles-Lettres )

ในปี 1922 เขาได้ตีพิมพ์หนังสือ Choix d' inscriptions de Palmyre ซึ่งเป็นผลงานชิ้นสำคัญเกี่ยวกับตำราภาษาอราเมอิกของเมืองปาลมีร์ และในปี 1935 ได้ตีพิมพ์หนังสือแนะนำทั่วไปชื่อ Littérature Syriaque เขาเสียชีวิตในปารีสเมื่ออายุ 87 ปี

ผลงานสำคัญ:

• ชาโบต์, ฌอง-แบปติสต์ (1902) Synodicon orientale เพื่อช่วยสนับสนุน synodes Nestoriens (PDF ) ปารีส: Imprimerie Nationale.

• E. Dhorme: «Notice sur la vie de M. L' Abbé Jean-Baptiste Chabot, membre de l'académie», ในComptes rendus des séances de l'Académie des Inscriptions et Belles-Lettres , vol. 96 (1952), หน้า 263–277.

• ผลงานโดยหรือเกี่ยวกับ Jean-Baptiste ChabotในInternet Archive