โคบายาชิ อิสสะ 小林 一茶
ภาพเหมือนของ Issa วาดโดย Muramatsu Shunpo 1772-1858 (หอรำลึก Issa, Shinano, Nagano , Japan)
เกิด	โคบายาชิ โนบุยูกิ (小林 信之) (1763-06-15)วันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2306 ใกล้กับ ชินาโนะ มาชิจังหวัดชินาโนะประเทศญี่ปุ่น
เสียชีวิต	5 มกราคม พ.ศ. 2461 (1828-01-05)(อายุ 64 ปี) ชินาโนะมาชิ จังหวัดชินาโนะ ประเทศญี่ปุ่น
นามปากกา	อิซซา(一茶)
อาชีพ	กวี

โคบายาชิ อิสสะ(小林 一茶; 15 มิถุนายน 1763 – 5 มกราคม 1828) ^{[ 1 ]}เป็นกวีชาวญี่ปุ่น เขาเป็นที่รู้จักจาก บทกวี ไฮกุและบันทึกประจำวันของเขา เขาเป็นที่รู้จักกันดีในนามปากกาว่าอิสสะ(一茶)ซึ่งหมายถึง ถ้วยชา^{[ 2 ]} (แปลตรงตัวว่า "ชาหนึ่งถ้วย") เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในสี่ปรมาจารย์ไฮกุในญี่ปุ่น ร่วมกับบาโชบุซอนและชิกิ — "สี่ผู้ยิ่งใหญ่" ^{[ 3 ]}

จากการที่อิสสะได้รับความนิยมและความสนใจในฐานะบุคคลและกวี หนังสือญี่ปุ่นเกี่ยวกับอิสสะจึงมีจำนวนมากกว่าหนังสือเกี่ยวกับบุซอน และมีจำนวนเกือบเท่ากับหนังสือเกี่ยวกับบาโช^{[ 4 ]}

อิสสะเกิดและจดทะเบียนในชื่อ โคบายาชิ โนบุยูกิ^{[ 2 ]} (小林 信之) โดยมีชื่อในวัยเด็กว่า โคบายาชิ ยาตาโร (小林 弥太郎) เป็นบุตรชายคนแรกของครอบครัวชาวนาแห่งคาชิวาบาระ ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของชินาโนะมาจิจังหวัดชินาโนะ (ปัจจุบันคือจังหวัดนากาโนะ ) อิสสะต้องเผชิญกับการสูญเสียมารดาซึ่งเสียชีวิตเมื่อเขาอายุได้สามขวบ^{[ 5 ]}การเสียชีวิตของมารดาเป็นความยากลำบากครั้งแรกในหลายๆ อย่างที่อิสสะหนุ่มต้องเผชิญ

เขาได้รับการดูแลจากยายของเขาซึ่งรักและเอ็นดูเขามาก แต่ชีวิตของเขาก็เปลี่ยนไปอีกครั้งเมื่อพ่อของเขาแต่งงานใหม่ในอีกห้าปีต่อมา น้องชายต่างมารดาของอิสซาเกิดในอีกสองปีต่อมา เมื่อยายของเขาเสียชีวิตเมื่อเขาอายุ 14 ปี อิสซารู้สึกแปลกแยกในบ้านของตัวเอง เป็นเด็กที่โดดเดี่ยวและอารมณ์แปรปรวน ชอบออกไปเดินเล่นในทุ่งนา ท่าทีของเขาไม่เป็นที่พอใจของแม่เลี้ยง ซึ่งตามที่ลูอิส แมคเคนซีกล่าวไว้ว่าเป็น "ผู้หญิง 'จัดการ' ที่แข็งแกร่งและขยันขันแข็งจากตระกูลชาวนา" ^{[ 6 ]}

หนึ่งปีต่อมา เขาถูกส่งไปที่เอโดะ ( โตเกียวในปัจจุบัน) โดยบิดาของเขาเพื่อหาเลี้ยงชีพ ไม่มีข้อมูลแน่ชัดเกี่ยวกับชีวิตของเขาในช่วงสิบปีถัดมา ชื่อของเขามีความเกี่ยวข้องกับโคบายาชิ ชิคุอะ (小林 竹阿) แห่งสำนักไฮกุนิโรคุอัน (二六庵) แต่ความสัมพันธ์ของพวกเขายังไม่ชัดเจน ในช่วงหลายปีต่อมา เขาเร่ร่อนไปทั่วญี่ปุ่นและต่อสู้แย่งชิงมรดกกับแม่เลี้ยงของเขา (บิดาของเขาเสียชีวิตในปี 1801) เขาเขียนบันทึกประจำวัน ซึ่งปัจจุบันเรียกว่า " วันสุดท้ายของบิดาของอิสสะ "

หลังจากต่อสู้ทางกฎหมายมาหลายปี อิสสะก็สามารถได้รับสิทธิ์ในทรัพย์สินครึ่งหนึ่งที่พ่อของเขาทิ้งไว้ เขากลับไปยังหมู่บ้านเกิดเมื่ออายุ 49 ปี^{[ 7 ]}และในไม่ช้าก็ได้แต่งงานกับคิคุ (菊) หลังจากช่วงเวลาแห่งความสุขสั้นๆ โศกนาฏกรรมก็กลับมา ลูกคนแรกของทั้งคู่เสียชีวิตไม่นานหลังจากเกิด ลูกสาวชื่อซาโตโย (里世) เสียชีวิตหลังจากนั้นไม่ถึงสองปีครึ่ง ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจให้อิสสะเขียนไฮกุนี้ (แปลโดย Lewis Mackenzie):

露の世HA露の世ながらさりながら

สึยุ โนะ โย วะ สึยุ โนะ โย นาการา ส่ารี นาการา

โลกแห่งหยาดน้ำค้างนี้ --

โลกแห่งหยาดน้ำค้าง

แต่กระนั้น...

อิสสะแต่งงานอีกสองครั้งในช่วงปลายชีวิต และตลอดช่วงเวลานั้นเขาสร้างผลงานมากมาย ลูกคนที่สามเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2363 จากนั้นคิกุล้มป่วยและเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2366 เมื่ออิสสะอายุได้ 61 ปี การตอบสนองของอิสสะคือไฮกุนี้: ^{[ 8 ]}

生กิ残り生กิ残りたな寒さかな

อิคิโนะโคริ อิคิโนะโคริตารุ ซามุสะ คานะ

การมีชีวิตยืนยาวกว่าพวกเขา

มีชีวิตยืนยาวกว่าพวกเขาทุกคน

โอ้ หนาวจัง!

เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1828 ในหมู่บ้านเกิดของเขา ตาม ปฏิทิน ญี่ปุ่นโบราณเขาเสียชีวิตในวันที่ 19 ของเดือนที่สิบเอ็ด ปีที่สิบแห่ง ยุค บุนเซย์เนื่องจากปีที่สิบแห่งยุคบุนเซย์ตรงกับปี ค.ศ. 1827 โดยประมาณ แหล่งข้อมูลหลายแห่งจึงระบุปีนั้นเป็นปีที่เขาเสียชีวิต

อิสสะเขียนไฮกุมากกว่า 20,000 บท ซึ่งได้รับความนิยมจากผู้อ่านมาจนถึงปัจจุบัน แม้ว่าผลงานของเขาจะเป็นที่นิยม แต่เขาก็ประสบกับความไม่มั่นคงทางการเงินอย่างมาก บทกวีของเขาใช้ภาษาถิ่นและสำนวนการสนทนาอย่างแพร่หลาย และ 'รวมถึงบทกวีจำนวนมากเกี่ยวกับพืชและสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำ อิสสะเขียนไฮกุ 54 บทเกี่ยวกับหอยทาก 15 บทเกี่ยวกับคางคก เกือบ 200 บทเกี่ยวกับกบ ประมาณ 230 บทเกี่ยวกับหิ่งห้อย มากกว่า 150 บทเกี่ยวกับยุง 90 บทเกี่ยวกับแมลงวัน มากกว่า 100 บทเกี่ยวกับหมัด และเกือบ 90 บทเกี่ยวกับจักจั่น รวมแล้วประมาณหนึ่งพันบทเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตเหล่านี้' ^{[ 9 ]}ในทางตรงกันข้าม บทกวีของบาโชมีจำนวนน้อยกว่ามาก ประมาณ 2,000 บทเท่านั้น^{[ 10 ]}บางครั้งไฮกุของอิสสะก็อ่อนโยน แต่โดดเด่นที่สุดด้วยความไม่เคารพและอารมณ์ขันแบบเสียดสี ดังที่แสดงให้เห็นในบทกวีเหล่านี้ที่แปลโดยโรเบิร์ต ฮาส : ^{[ 11 ]}

ไม่ต้องสงสัยเลย

นกคuckooภูเขา

เป็นคนขี้ร้องไห้

วันปีใหม่—

ทุกอย่างกำลังเบ่งบาน!

ฉันรู้สึกว่าตัวเองอยู่ในระดับเฉลี่ย

อิสสะ 'ด้วยบุคลิกที่เข้มข้นและภาษาที่มีชีวิตชีวา [และ] บทกวีที่เปี่ยมด้วยอารมณ์อย่างน่าตกใจ...มักถูกมองว่าเป็นพวกนอกรีตที่โดดเด่นที่สุดต่อประเพณีดั้งเดิมของบาโช' ^{[ 12 ]}อย่างไรก็ตาม 'เนื่องจากบทกวีและชีวิตเป็นหนึ่งเดียวกันในตัวเขา...[&] บทกวีเป็นบันทึกประจำวันของหัวใจเขา' จึงอาจกล่าวได้ว่า 'อิสสะอาจกล่าวได้อย่างแท้จริงว่าเป็นทายาทของบาโชมากกว่ากวีไฮไกส่วนใหญ่ในศตวรรษที่ 19' ^{[ 13 ]}

ผลงานของอิสซา ได้แก่ไฮบุน (ข้อความร้อยแก้วที่มีไฮกุบูรณาการ) เช่นOraga Haru (おらが春 "My Spring") และShichiban Nikki (七番日記 "Number Seven Journal") และเขาร่วมมือกับมากกว่า 250 renku (กลอนที่เชื่อมโยงการทำงานร่วมกัน) ^{[ 14 ]}

อิสสะยังเป็นที่รู้จักจากภาพวาดของเขา ซึ่งโดยทั่วไปจะประกอบกับไฮกุ: "พุทธศาสนาของไฮกุนั้นตรงกันข้ามกับเซนของภาพร่าง " ^{[ 15 ]}แนวทางของเขาได้รับการอธิบายว่า "คล้ายกับของเซ็นไก ... ภาพร่างของอิสสะได้รับการยกย่องในความสุดขั้วของการย่อให้สั้นลง ซึ่งสอดคล้องกับแนวคิดของไฮกุในฐานะการทำให้ประสบการณ์บางประเภทง่ายขึ้น" ^{[ 16 ]}

ไฮกุบทหนึ่งของอิสสะ ซึ่งแปลโดยอาร์.เอช. บลายธ์ปรากฏอยู่ใน นวนิยาย เรื่อง Franny and Zooeyของเจ.ดี. ซาลิงเจอร์ ในปี 1961 :

โอ หอยทาก

ปีนภูเขาไฟฟูจิ

แต่ค่อยเป็นค่อยไปนะ!

( Katatsumuri sorosoro nobore Fuji no yama蝸牛そろそろ登れ富士のyama) บทกวีเดียวกันนี้ในการแปลภาษารัสเซีย ทำหน้าที่เป็นบทสรุปของนวนิยายเรื่องSnail on the SlopeโดยArkady และ Boris Strugatsky (ตีพิมพ์ในปี 1966–68) และยังใช้เป็นชื่อนวนิยายด้วย

อีกฉบับหนึ่งซึ่งแปลโดยDT Suzukiเขียนขึ้นในช่วงชีวิตของอิสสะขณะที่เขายากจนและเป็นหนี้มากมาย^{[ 17 ]}มีใจความว่า:

ともかくもあなたまかせの年の暮

โทโมคาคุ โม อานาตะ มากาเสะ โนะ โทชิ โนะ คุเระ

เชื่อมั่นในพระพุทธเจ้าทั้งในเรื่องดีและเรื่องร้าย

ฉันขอลาจาก

สู่ปีที่กำลังจะผ่านพ้นไป

อีกฉบับหนึ่งซึ่งแปลโดยปีเตอร์ ไบเลนสันร่วมกับแฮร์รี่ เบห์น [ ^{18 ] อ่าน}ว่า:

ทุกสิ่งที่ฉันสัมผัส

ด้วยความอ่อนโยนเหลือเกิน

แหลมคมเหมือนหนาม

ผลงานที่ได้รับความนิยมและเป็นที่รู้จักมากที่สุดของอิสสะ มีชื่อว่า " ฤดูใบไม้ผลิแห่งชีวิตของฉัน"ซึ่งเป็นอัตชีวประวัติ และมีโครงสร้างที่ผสมผสานระหว่างร้อยแก้วและไฮกุ

หลังจากเกิดเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ที่สถานีไปรษณีย์คาชิวาบาระเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1827 อิสสะก็สูญเสียบ้านของเขาและถูกบังคับให้ไปอาศัยอยู่ในคุระ (โกดังเก็บของ) ของเขา “หมัดหนีออกมาจากบ้านที่กำลังไหม้และมาหลบภัยอยู่กับฉันที่นี่” อิสสะกล่าว และเกี่ยวกับเหตุการณ์เพลิงไหม้ครั้งนี้ เขายังเขียนอีกว่า:

โฮตารุบิ โม อามาเซบะ อิยะ ฮายา โคเร วา ฮายา (蛍火もあませばいやHAやこれHAHAや)

ถ้าคุณทิ้งสิ่งของไว้มากมายขนาดนั้น

ราวกับแสงระยิบระยับของหิ่งห้อย—

พระเจ้า! สวรรค์! ^{[ 19 ]}

อาคารหลังนี้ ซึ่งเป็นโครงสร้างผนังดินเหนียวที่ไม่มีหน้าต่าง ยังคงอยู่รอดมาได้ และได้รับการกำหนดให้เป็นสถานที่ทางประวัติศาสตร์แห่งชาติของญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2476 ^{[ 20 ] [ 21 ]}

• โคบายาชิ, อิสสะ (2015). การฆ่าแมลงวัน . ซาร์บรึคเคิน: สำนักพิมพ์คาลัมบัค . ISBN 978-3-943117-87-5.
• Hamill, Sam, ผู้แปล (1997). ฤดูใบไม้ผลิแห่งชีวิตของฉันและไฮกุที่คัดสรร: โคบายาชิ อิสสะ . สำนักพิมพ์ชัมบาลา. ISBN 1-57062-144-6.{{cite book}}: CS1 maint: multiple names: authors list (link)(ปกอ่อน, 180 หน้า, ไฮกุ 160 บท และ " ฤดูใบไม้ ผลิแห่งชีวิตของฉัน " ซึ่งเป็น ไฮบุนอัตชีวประวัติ)
• ฮาสส์, โรเบิร์ต (1995). ไฮกุที่สำคัญ: ฉบับของบาโช, บุซอน และอิสสะ . สหรัฐอเมริกา: สำนักพิมพ์เอคโค. ISBN 0880013516.
• แม็คเคนซี, ลูอิส (1984) ลมฤดูใบไม้ร่วง ไฮกุ . ญี่ปุ่น: Kodansha International. ไอเอสบีเอ็น 0-87011-657-6.
• ซาซากิ, นานาโอะ, ผู้แปล (1999). ทีละนิ้ว: ไฮกุ 45 บทโดยอิสสะ . อัลบูเคอร์คี: สำนักพิมพ์ลา อลาเมดา. ISBN 1-888809-13-2.{{cite book}}: CS1 maint: multiple names: authors list (link)(ปกอ่อน, 96 หน้า, บทกวีไฮกุ 45 บท และ "ถ้วยชา จานปลา: บทสัมภาษณ์นานาโอะ ซากากิ ")

• บิเคอร์ตัน, แม็กซ์ (1932). "ชีวิตและบทกวีของอิสสะ" . วารสารสมาคมเอเชียแห่งญี่ปุ่นชุดที่ 2 เล่มที่ 9. โตเกียว: สมาคมเอเชียแห่งญี่ปุ่น : 110– 154. ISSN  0913-4271 .(ชีวประวัติและบทกวีไฮกุที่แปลแล้วบางส่วน; สารบัญอยู่ที่หน้า 111)
• Lanoue, David G. (2005). "อาจารย์บาโช อาจารย์บุซง... และยังมีอิสสะอีกด้วย" . Simply Haiku . 3 (3, ฤดูใบไม้ร่วง 2005). เว็บไซต์: www.simplyhaiku.com: ส่วน "บทความพิเศษ: บทสัมภาษณ์และเรียงความ". ISSN  1545-4355 . เก็บถาวรจากต้นฉบับเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม 2007.(บทความเกี่ยวกับตัวตนในรูปแบบไฮกุของอิสสะ โดยผู้แปลจากหอจดหมายเหตุอิสสะ)
• Hislop, Scot (ฤดูใบไม้ร่วง 2003). "การพูดคุยยามเย็นของทานุกิสองตน: การอ่านลำดับโทบิฮิโยโร" (PDF) . ญี่ปุ่นยุคต้นสมัยใหม่ . 11 (2). โคลัมบัส, โอไฮโอ: เครือข่ายญี่ปุ่นยุคต้นสมัยใหม่: 22– 31. ISSN  1940-7947 ​​.(การอภิปรายถึงแนวทางของ Issa ในhaikai no rengaรวมถึงการแปลhankasenโดย Issa และ Kawahara Ippyo)

Wikiquote มีคำคมที่เกี่ยวข้องกับโคบายาชิ อิสะ

• ไฮกุของโคบายาชิ อิสสะ คลังข้อมูลออนไลน์ที่สามารถค้นหาได้ของไฮกุของอิสสะประมาณ 10,000 บท แปลโดยเดวิด จี. ลานูเอ
• (ในภาษาญี่ปุ่น) พิพิธภัณฑ์โคบายาชิ อิสะ
• ภาพเหมือนตนเองของอิสซาในปี ค.ศ. 1818 (ภาพหน้าปกของหนังสือของบิกเกอร์ตัน ปี ค.ศ. 1932)
• (ในภาษาญี่ปุ่น)一茶発句全集 (ไฮกุฉบับสมบูรณ์ของอิสซา)
• (ในภาษาญี่ปุ่น)一茶の俳句デーTAベースไฮกุประมาณ 21,000 ของอิสซา
• พิพิธภัณฑ์อนุสรณ์อิสซา - เว็บไซต์ภาษาอังกฤษอย่างเป็นทางการ
• (ภาษาอังกฤษและภาษาญี่ปุ่น) หน้าหลักของอิสสะเกี่ยวกับไฮกุเก็บถาวรเมื่อ 2022-05-23 ที่Wayback Machine