เสียงหยุดแบบริมฝีปาก-ฟัน ( labial –alveolar ejective stop) เป็น เสียงพยัญชนะชนิดหนึ่ง ที่ใช้ใน ภาษาพูดบาง ภาษา เป็นเสียง[ t ]และ[ p ]ที่ออกเสียงพร้อมกันและเป็นแบบพ่นลม สัญลักษณ์ในอักษรเสียงสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ ⟨ t͡pʼ ⟩ พบได้ในภาษาอับคาเซียภาษาอูบีคและบางสำเนียงของภาษาลัก^{[ 1 ]}

ลักษณะของเสียงพยัญชนะระเบิดริมฝีปาก-ฟันที่ไม่มีเสียง ได้แก่:

• ลักษณะการออกเสียงเป็นแบบปิดกั้นซึ่งหมายความว่าเกิดจากการอุดกั้นการไหลของอากาศในช่องเสียง เนื่องจากพยัญชนะนี้เป็นพยัญชนะที่ออกเสียงทางปาก โดยไม่มีทางออกทางจมูกการไหลของอากาศจึงถูกปิดกั้นอย่างสมบูรณ์ และพยัญชนะนี้จึงเป็นพยัญชนะระเบิด
• ตำแหน่งการออกเสียงคือตำแหน่งริมฝีปาก-เหงือกซึ่งหมายความว่าส่วนหน้าของลิ้นจะสัมผัสกับสันเหงือกและริมฝีปากพร้อมกัน
• เสียงของมันเป็นเสียงที่ไม่มีการสั่นสะเทือนของเส้นเสียง ซึ่งหมายความว่าเสียงนั้นเกิดขึ้นโดยไม่มีการสั่นสะเทือนของเส้นเสียง
• เป็นพยัญชนะที่ออกเสียงทางปากซึ่งหมายความว่าอากาศไม่สามารถเล็ดลอดออกทางจมูกได้
• เป็นพยัญชนะกลางซึ่งหมายความว่าออกเสียงโดยการควบคุมกระแสลมให้ไหลลงมาตามแนวกลางของลิ้น ไม่ใช่ไปทางด้านข้าง
• กลไกการไหลของอากาศเป็นแบบขับออก (glottalic egressive) ซึ่งหมายความว่าอากาศถูกดันออกมาโดยการปั๊มกล่องเสียงขึ้นด้านบน