สุนัขสีเหลือง

ฉบับพิมพ์ครั้งแรก
ผู้เขียน	จอร์จ ซิเมนอน
ชื่อเรื่องเดิม	ภาษาฝรั่งเศส : Le Chien jaune
ภาษา	ภาษาฝรั่งเศส
ชุด	สารวัตรจูลส์ ไมเกรต์
ประเภท	นิยายสืบสวนสอบสวน
สำนักพิมพ์	เฟยาร์ด
วันที่เผยแพร่	1931
สถานที่ตีพิมพ์	ฝรั่งเศส
เผยแพร่เป็นภาษาอังกฤษ	1939
ประเภทสื่อ	พิมพ์
นำหน้าโดย	การต่อสู้ทางประสาท
ตามด้วย	ไมเกรต์ที่ทางแยก

สุนัขสีเหลือง (ภาษาฝรั่งเศส: Le Chien jaune ) เป็นนวนิยายสืบสวนสอบสวนโดยจอร์จ ซิเมนอน นักเขียนชาวเบลเยียม นวนิยายเรื่องนี้มีตัวละครเอกคือ สารวัตรใหญ่ไมเกรต์และเกี่ยวข้องกับการสืบสวนคดีฆาตกรรมด้วยปืนและวางยาพิษหลายคดีในเมืองชายฝั่งคอนการ์โนนวนิยายเรื่องนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกเป็นภาษาฝรั่งเศสในปี 1931 และได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษสองครั้ง และดัดแปลงเป็นภาพยนตร์และโทรทัศน์สามครั้ง

สารวัตรใหญ่ไมเกรต์ถูกส่งตัวไปประจำการที่ หน่วยเคลื่อนที่ แรนส์เมื่อเขาได้รับคำสั่งให้ไปที่เมืองคองการ์โนเพื่อสืบสวนคดีการยิงนายโมสตาเก็ง พ่อค้าไวน์ โมสตาเก็งกำลังเล่นไพ่อยู่ที่โรงแรมแอดมิรัลกับอีฟส์ เลอ ปอมเมอเรต์ (รองกงสุลเดนมาร์ก), ฌอง แซร์วิแยร์ (นักข่าว) และดร.มิชูซ์ (นักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์) ไม่นานหลังจากออกจากโรงแรม เขาถูกยิงและได้รับบาดเจ็บสาหัสจากประตูบ้านร้างใกล้โรงแรม สุนัขสีเหลืองตัวใหญ่ที่ไม่มีใครจำได้อยู่ในที่เกิดเหตุ

ไมเกรต์ เลอ ปอมเมอเรต์ แซร์วิแยร์ และมิชูซ์ กำลังจะดื่มเครื่องดื่มที่โรงแรม แต่แล้วมิชูซ์ก็สังเกตเห็นว่าเครื่องดื่มนั้นถูกวางยาพิษ มิชูซ์จึงพักค้างคืนที่โรงแรม โดยอ้างว่าป่วยและแม่ไม่อยู่บ้าน ไมเกรต์สอบถามเอ็มมา พนักงานเสิร์ฟ ซึ่งเธอสารภาพว่าเป็นคนรักของมิชูซ์ แต่ไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับการวางยาพิษในเครื่องดื่มเลย

ไมเกรต์และนักสืบเลอรอยตรวจสอบบ้านของมิชูซ์และพบรอยเท้าของชายร่างใหญ่และสุนัข เซอร์วิแยร์ถูกแจ้งว่าหายตัวไป และพบรถยนต์ของเขาที่ถูกทิ้งไว้โดยมีคราบเลือดบนเบาะที่นั่งหนังสือพิมพ์เบรสต์บีคอนตีพิมพ์บทความที่สร้างความตื่นตระหนกเกี่ยวกับเหตุการณ์ดังกล่าว

นักข่าวจากทั่วฝรั่งเศสแห่กันมาที่โรงแรม ช่างทำรองเท้าคนหนึ่งยิงสุนัขสีเหลืองบาดเจ็บ และไมเกรต์นำมันไปที่โรงแรม ที่นั่นเขาได้รู้ว่าเลอ ปอมเมอเรต์ถูกวางยาพิษจนตายในบ้านของเขา หลังจากตรวจสอบที่เกิดเหตุ ไมเกรต์กลับไปที่โรงแรมและพบว่าสุนัขหายไป

ตำรวจจับกุมคนจรจัดร่างใหญ่ได้ แต่เขาหนีไปได้ นายกเทศมนตรีเรียกร้องให้ไมเกรต์จับกุมตัวเขา ไมเกรต์จึงจับกุมมิชูซ์และส่งเขาไปขังไว้ในห้องขังที่สถานีตำรวจเพื่อความปลอดภัยของเขาเอง คืนนั้น ไมเกรต์และเลอรัวเห็นเอ็มมาและคนจรจัดพบกันในบ้านร้าง เจ้าหน้าที่ศุลกากรถูกยิงที่น่องโดยบุคคลนิรนาม ขณะที่ไมเกรต์กำลังเฝ้าดูเอ็มมาและคนจรจัดอยู่ เอ็มมาและชายคนนั้นออกจากบ้านไป ไมเกรต์จึงส่งเลอรัวตามไป แต่ทั้งคู่ก็หลบหนีไปได้ ไมเกรต์ได้รับโทรเลขแจ้งการจับกุมแซร์วิแยร์ในปารีส

ไมเกรต์รู้ว่ามาดามมิชูซ์กลับมาที่คอนคาร์โนแล้ว เขาค้นห้องพักของเอ็มมาในโรงแรมและพบจดหมายเก่าจาก "เลอง" ที่ระบุว่าเขาซื้อเรือแล้ว และเมื่อเขามีเงินมากพอจากการขนส่งสินค้า พวกเขาก็จะแต่งงานกันได้ เขาค้นห้องของมิชูซ์และพบหลักฐานว่าเอ็มมาได้นัดพบกับใครบางคนในบ้านร้างในเวลาเดียวกับที่โมสตาเกนถูกยิง

ไมเกรต์จัดการให้แซร์วิแยร์ มาดามมิชูซ์ และนายกเทศมนตรีมาพบเขาที่สถานีตำรวจ และให้นำเอ็มมาและเลออนมาที่นั่นเมื่อพบตัว เมื่อทุกคนมารวมตัวกัน นายกเทศมนตรีก็เปิดเผยว่าเลออนถูกจำคุกในสหรัฐอเมริกาในข้อหาลักลอบขนโคเคน เลออนอธิบายว่ามิชูซ์ เลอ ปอมเมอเรต์ แซร์วิแยร์ และชาวอเมริกันคนหนึ่งเป็นผู้จัดหาโคเคน แต่เมื่อทั้งสี่คนพบว่าทางการอเมริกันได้เข้มงวดการควบคุมชายแดน พวกเขาจึงแจ้งเบาะแสเกี่ยวกับเลออนเพื่อแลกกับรางวัล เมื่อได้รับการปล่อยตัวจากคุก เลออนก็กลับไปที่คอนการ์โนเพื่อแก้แค้น เขาสะกดรอยตามมิชูซ์ โดยหวังว่าจะทำให้มิชูซ์หวาดกลัวจนทำอะไรบุ่มบ่ามจนมิชูซ์ต้องติดคุก สุนัขตัวนั้นซึ่งตอนนี้ตายแล้ว เป็นของเลออน

ไมเกรต์อธิบายว่ามิชูซ์หลอกเอ็มมาให้จัดนัดพบกับเลองในบ้านร้าง จากนั้นมิชูซ์ก็ซ่อนตัวอยู่ที่นั่นโดยตั้งใจจะยิงเลองเมื่อเขามาถึง แต่เขากลับยิงโมสตาเกนโดยไม่ได้ตั้งใจ ไมเกรต์กล่าวว่าเขาเป็นคนวางยาพิษในเครื่องดื่มที่โรงแรมเองเพื่อดูว่าคนอื่นๆ จะมีปฏิกิริยาอย่างไร โดยตั้งใจจะเตือนพวกเขาก่อนที่พวกเขาจะดื่มมัน เซอร์วิแยร์แกล้งทำเป็นตายและเขียนบทความลงหนังสือพิมพ์ที่ตั้งใจจะทำให้เกิดความตื่นตระหนกโดยหวังว่าจะมีคนมายิงเลอง มิชูซ์วางยาพิษเลอ ปอมเมอเรต์เพราะสงสัยว่าเขาจะไปแจ้งตำรวจ มาดามมิชูซ์ยิงเจ้าหน้าที่ศุลกากรที่ขาเพื่อเบี่ยงเบนความสงสัยจากลูกชายของเธอ

หลังจากตั้งข้อหาไมเกรต์กับมิชูซ์และแม่ของเขาแล้ว ไมเกรต์แนะนำให้ปล่อยตัวเลองและเอ็มมาเป็นอิสระ ขณะที่ไมเกรต์ เลอง และเอ็มมากำลังเดินทางไปสถานีรถไฟ เอ็มมาสารภาพว่าเธอเป็นคนใส่ยาพิษในเครื่องดื่มที่โรงแรม และถามไมเกรต์ว่าทำไมเขาถึงบอกว่าเป็นเขา ไมเกรต์บอกว่าความคิดนั้นผุดขึ้นมาเอง เขาให้เงินพวกเขา 200 ฟรังก์เพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยกัน

นวนิยายเรื่องนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกเป็นภาษาฝรั่งเศสในปี 1931 ในชื่อLe Chien jaune โดยสำนัก พิมพ์Fayardในปารีส^{[ 1 ]}การแปลเป็นภาษาอังกฤษครั้งแรกโดย Geoffrey Sainsbury ตีพิมพ์โดยGeorge Routledge & Sonsในปี 1939 ในชื่อA Face for a Clueและได้รับการตีพิมพ์ซ้ำ (โดยSevern House ) ในชื่อMaigret and the Concarneau Murdersในปี 1980 นวนิยายเรื่องนี้ปรากฏในชื่อMaigret and the Yellow Dogในฉบับแปลใหม่โดย Linda Asher ตีพิมพ์โดยHarcourt Brace Jovanovichในปี 1987 และในชื่อThe Yellow Dogในลอนดอนในปี 2003 ( Penguin Books ) ^{[ 2 ] [ 3 ]} Penguin ได้ตีพิมพ์ฉบับปรับปรุงเล็กน้อยของการแปลโดย Linda Asher ในชื่อ Penguin Modern Classic ในปี 2013 ^{[ 4 ]}

หนังสือเล่มนี้ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2475 ในประเทศฝรั่งเศส ในชื่อLe Chien Jaune โดยมี Jean Tarrideเป็นผู้กำกับ ซึ่งAbel Tarrideผู้เป็นบิดาของเขารับบทเป็น Maigret ^{[ 5 ]}

ละครโทรทัศน์ฝรั่งเศสที่ดัดแปลงมาจากหนังสือเรื่องนี้ออกอากาศเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2511 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของซีรีส์Les enquêtes du commissaire MaigretโดยJean Richardรับบทนำ^{[ 6 ]}ซีรีส์เดียวกันนี้ได้ดัดแปลงหนังสือเป็นครั้งที่สองเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2531 โดย Jean Richard กลับมารับบทเดิมอีกครั้ง

• ซิเมนอน, จอร์จส์ (2013). สุนัขสีเหลือง . แปลโดย แอชเชอร์, ลินดา. ลอนดอน: เพนกวิน คลาสสิกส์. ISBN 9780141393476.
• Young, Trudee (1976). Georges Simenon, รายชื่อนวนิยายลึกลับและเรื่องสั้นเรื่อง 'Maigret' และเรื่องอื่นๆ ของเขา ทั้งในภาษาฝรั่งเศสและฉบับแปลภาษาอังกฤษ Metuchen, NJ: The Scarecrow Press. ISBN 0-8108-0964-8.

บทความเกี่ยวกับนวนิยายลึกลับในทศวรรษ 1930 นี้เป็นบทความย่อคุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มข้อมูลที่ขาดหายไป โปรดดูแนวทางการเขียนเกี่ยวกับนวนิยายและอาจพบคำแนะนำเพิ่มเติมได้ในหน้าพูดคุย ของ บทความ

• วี
• ที
• อี