เลโอนาร์ด มาร์ซัค (1924–2013) เป็นนักวิชาการด้านประวัติศาสตร์ยุโรป สมัยใหม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งประวัติศาสตร์ทางปัญญา

หลังจากรับราชการทหารในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองมาร์ซัคได้รับปริญญาตรีด้านวรรณคดีจากมหาวิทยาลัยคอร์เนลล์ในปี 1948 ^{[ 1 ]} (และศึกษาที่มหาวิทยาลัยปารีส เป็นเวลาหนึ่งภาคการศึกษา ในฤดูใบไม้ผลิปี 1947) ^{[ 2 ]}เขาเป็นนักศึกษาปริญญาโทชาวยิวคนแรกในสาขาประวัติศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยคอร์เนลล์ และได้รับปริญญาโทด้านประวัติศาสตร์จากคอร์เนลล์ในปี 1949 ^{[ 3 ]} ในขณะที่เขียนวิทยานิพนธ์ภายใต้การดูแลของเฮนรี เกอร์แลคที่คอร์เนลล์^{[ 4 ]}มาร์ซัคได้เข้ารับตำแหน่งเป็นอาจารย์สอนประวัติศาสตร์และมนุษยศาสตร์ที่วิทยาลัยรีดในพอร์ตแลนด์ รัฐโอเรกอนในปี 1953 ^{[ 5 ]}ในขณะที่สอนอยู่ที่วิทยาลัยรีดในปี 1954 มาร์ซัคถูกสอบสวนต่อหน้าคณะกรรมการกิจกรรมต่อต้านอเมริกาของสภาผู้แทนราษฎรซึ่งเขาปฏิเสธที่จะตอบอย่างสุภาพโดยอ้างถึงบทแก้ไขเพิ่มเติมที่ 1 และ 5 ของรัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐอเมริกา^{[ 6 ]} ในขณะที่ประสบปัญหาในการหางานอื่น^{[ 7 ]} มาร์ซั คสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก^{สำเร็จ}การศึกษาด้านประวัติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยคอร์เนลล์ในปี 1957 โดยมีวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับนักปรัชญาชาวฝรั่งเศสBernard le Bovier de Fontenelle [ ^{8 ] ใน}ที่สุดเขาได้รับการว่าจ้างจากภาควิชาประวัติศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยไรซ์ ในปี 1960 [ ^{9 ]}ซึ่งเขาได้สอนอยู่หลายปีก่อนที่จะได้รับการว่าจ้างเป็นรองศาสตราจารย์ในภาควิชาประวัติศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานตาบาร์บาราในปี 1965 ซึ่งเขาได้ร่วมงานกับJoachim RemakและC. Warren Hollisterในการสร้างหลักสูตรประวัติศาสตร์ยุโรปที่แข็งแกร่ง^{[ 10 ]} ศาสตราจารย์ Marsak ได้ตีพิมพ์ผลงานมากมายเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ทางปัญญาของยุโรปสมัยใหม่ในหนังสือ บทความ และบทวิจารณ์ บทความของเขาเรื่อง “Cartesianism in Fontenelle and French Science, 1686-1752” (ตีพิมพ์ในวารสารIsisในปี 1959) ทำให้เขามีชื่อเสียงในฐานะนักวิชาการด้านประวัติศาสตร์วิทยาศาสตร์ ต่อมาเขาได้เขียนหนังสือBernard de Fontenelle: The Idea of ​​Science in the French Enlightenmentในปี 1959 (ซึ่งเป็นการปรับปรุงแก้ไขวิทยานิพนธ์ระดับปริญญาเอกของเขา) แม้ว่าเขาจะยังคงตีพิมพ์บทความวิชาการและบทวิจารณ์ต่อไป แต่ผลงานที่เข้าถึงกลุ่มผู้อ่านกว้างขวางที่สุดของมาร์ซัคคือชุดหนังสือที่เขาเป็นบรรณาธิการร่วมกับสำนักพิมพ์ใหญ่ๆ ในอีกหลายปีต่อมา ซึ่งรวมถึงFrench Philosophers: From Descartes to Sartre ด้วย(นิวยอร์ก: เมริเดียน, 1961); การกำเนิดของวิทยาศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับสังคม (นิวยอร์ก: แมคมิลแลน, 1964); ความสำเร็จของเบอร์นาร์ด เลอ โบวิเยร์ เดอ ฟงเตเนลล์ (นิวยอร์ก: จอห์นสัน รีพรินต์, 1970); ยุคแห่งการตรัสรู้ (นิวยอร์ก: จอห์น ไวลีย์ แอนด์ ซันส์, 1972); และธรรมชาติของการสืบสวนทางประวัติศาสตร์ (นิวยอร์ก: โฮลต์, ไรน์ฮาร์ต แอนด์ วินสตัน, 1970) มาร์ซัคเป็นอาจารย์ผู้สอนในห้องเรียนที่เป็นที่นิยมและมีความคิดลึกซึ้ง

เขาและภรรยาของเขา แอนน์ มาร์แซค (นักวิชาการที่มีความสามารถและเป็นนักเคลื่อนไหวด้านสิ่งแวดล้อม) ^{[ 11 ]}ยังได้สะสมงานศิลปะเอเชียอย่างกว้างขวางอีกด้วย^{[ 12 ]}เลียวนาร์ด มาร์แซค เกษียณอายุจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานตาบาร์บาราและได้รับสถานะศาสตราจารย์กิตติคุณในปี 1986 ^{[ 13 ]} ศาสตราจารย์มาร์แซคเสียชีวิตเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2013 บุตรชายของเขาคือ นาธาน มาร์แซค นักประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรมและวัฒนธรรม และคาร์ล มาร์แซค ผู้เชี่ยวชาญชั้นนำด้านเอนเนีย แก รม

• Leonard Marsak, “ลัทธิคาร์เทเซียนใน Fontenelle และวิทยาศาสตร์ฝรั่งเศส, 1686-1752,” Isis 50 (1959): 51-60.
• Leonard Marsak, Bernard de Fontenelle: แนวคิดเรื่องวิทยาศาสตร์ในยุคเรืองปัญญาของฝรั่งเศส (ฟิลาเดลเฟีย: วารสารสมาคมปรัชญาอเมริกัน , 1959)
• Leonard Marsak, บรรณาธิการ, นักปรัชญาชาวฝรั่งเศส: จากเดส์การ์ตถึงซาร์ตร์ (นิวยอร์ก: Meridian, 1961)
• Leonard Marsak, บรรณาธิการ, การเติบโตของวิทยาศาสตร์ในความสัมพันธ์กับสังคม (นิวยอร์ก: Macmillan, 1964)
• Leonard Marsak, “วิทยาศาสตร์และจิตใจสาธารณะ: ผู้เผยแพร่วิทยาศาสตร์ยุคแรกๆ บางคน,” Cahiers d'historie mondiale 10 (1967): 512-18
• Leonard Marsak, “แนวคิดแห่งเหตุผลในฝรั่งเศสสมัยศตวรรษที่ 17” Cahiers d'Histoire Mondiale 11 (1969): 407-416
• Leonard Marsak, บรรณาธิการและผู้แปล, ผลงานของ Bernard le Bovier de Fontenelle (นิวยอร์ก: Johnson Reprint, 1970)
• Leonard Marsak, บรรณาธิการ, ธรรมชาติของการสืบสวนทางประวัติศาสตร์ (นิวยอร์ก: Holt, Rinehart, and Winston: 1970)
• Leonard Marsak, บรรณาธิการ, The Enlightenment (นิวยอร์ก: John Wiley and Sons, 1972)