ลิโอล่า
Il vigneto di Zia CroceการออกแบบฉากสำหรับLiolà องก์ที่ 3 (1935)
ภาษาต้นฉบับ	ชาวซิซิเลีย
เขียนโดย	ลุยจิ ปิรันเดลโล
ประเภท	ตลก
รอบปฐมทัศน์
วันที่	4  พฤศจิกายน 1916  ( 1916-11-04 )
สถานที่	โรงละครอาร์เจนตินากรุงโรม

ลิโอลา ( Liolà) ( การออกเสียงภาษาอิตาลี: [ ljoˈla ] ) เป็นบทละครเวทีภาษาอิตาลีที่เขียนโดยลุยจิ ปิรันเดลโลในปี 1916 ซึ่งมีฉาก หลังเป็น เกาะซิซิลี ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 บทละครต้นฉบับเขียนด้วยภาษาถิ่นอากริเจนโตของตัวละครเอกคือชายวัยกลางคนที่เป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยวโดยสมัครใจ เขามีลูกชายสามคน โดยแต่ละคนมีแม่ที่แตกต่างกัน ลิโอลาเป็นคนรักอิสระ ชอบเดินทางไปตามเมืองต่างๆ เพื่อแสวงหาการเชื่อมต่อกับธรรมชาติ และเพื่อมีลูกโดยไม่ผูกพันกับแม่ของเด็ก เขาพยายามขายลูกชายคนหนึ่งให้กับซิโอ ซิโมเน ชายชราอารมณ์ฉุนเฉียว ซึ่งรู้สึกไม่พอใจกับข้อเสนอนั้น จากนั้นเขาก็ได้พบกับมิตา อดีตคนรัก ซึ่งบอกเขาว่าเขาเป็นพ่อของลูกในท้องของเธอ ปิรันเดลโลยกย่องลิโอลาให้เป็นพ่อในอุดมคติ และในบางฉากของบทละคร ลิโอลาแสดงให้เห็นถึงความรักและความห่วงใยที่มีต่อลูกๆ ของเขาอย่างมาก

"ลิโอลาเผยให้เห็นอีกด้านหนึ่งของปิรันเดลโลที่ไม่คุ้นเคย เป็นผลงานที่สะท้อนรากเหง้าชาวซิซิลีของเขา และแทนที่จะใช้มุมมองที่แตกแยกของภาพลวงตาและความจริง ภาพนี้กลับมองโลกอย่างเรียบง่ายเหมือนภาพวาดดั้งเดิม โดยทั้งทิวทัศน์และผู้คนต่างแสดงออกถึงแก่นแท้เดียวกันคือความอุดมสมบูรณ์"

• ลิโอล่ากำกับโดยอเลสซานโดร บลาเซ็ตติ ; เขียนโดย Sergio Amidei, Elio Bartolini, Alessandro Blasetti, 1964 ^{[ 2 ]}
• ลิโอลาดิกาเบรียล ลาเวีย , 2548

• โรงละคร Bloomsbury Theatreได้เปิดการแสดงภาษาอังกฤษเรื่องLiola ของ Pirandello โดยInternationalist Theatre (ซึ่งในขณะนั้นจดทะเบียนในชื่อ New Internationalist Theatre) ในลอนดอนเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม 1982 ^{[ 3 ]}กำกับและแปลโดย Fabio Perselli ซึ่งร่วมมือกับ Victoria Glyn ในการประพันธ์ดนตรีต้นฉบับ^{[ 4 ]}สำเนียงที่หลากหลายของนักแสดงที่มาจากภูมิหลังทางวัฒนธรรมที่หลากหลายเป็นประเด็นสำหรับThe Financial Times [ ^{5 ] สำหรับ}คนอื่นๆ "ความเพลิดเพลินของการแสดงที่มีเพลงเป็นครั้งคราวซึ่งอิงจากบัลลาดและทารันเทลลา อยู่ที่ความมีชีวิตชีวาของหมู่บ้าน องค์ประกอบพื้นบ้านที่สนุกสนาน และเด็กๆ ที่วิ่งเล่นอย่างสนุกสนาน เป็นค่ำคืนที่ดีมากในรูปแบบที่ไม่ธรรมดา" ^{[ 6 ]} "สิ่งสำคัญที่ผู้ชมชาวอังกฤษต้องเข้าใจคือ Pirandello กำลังเขียนเกี่ยวกับสังคมที่ไม่มีเด็กที่ไม่เป็นที่ต้องการ.....พวกเขาเป็นแหล่งแห่งความสุข" ^{[ 7 ]} Corriere della Seraตั้งข้อสังเกต: "Il Successo e stato particolarmente vivo e le recensioni della stampa molto positivo" ^{[ 8 ]}

• ในเดือนสิงหาคม 2013 โรงละครแห่งชาติได้จัดการแสดงเรื่อง Liolaที่ดัดแปลงโดย Tanya Ronder “การผลิตที่น่าประทับใจและสนุกสนานนี้เปล่งประกายด้วยความอบอุ่นของฤดูร้อน...ผู้กำกับRichard Eyreได้คัดเลือกนักแสดงชาวไอริชมาแสดงในบทละคร เพื่อสื่อถึงธรรมชาติในชนบทของเรื่อง” Charles Spencer จากThe Telegraphกล่าว^{[ 9 ]} “ต้องกล่าวถึงเป็นพิเศษถึงคู่ปรับสำคัญอย่าง Mita และ Tuzza (Lisa Dwyer Hogg และ Jessica Regan) และ Aisling O'Sullivan ในบทบาทแม่ผู้ทนทุกข์ทรมานของ Tuzza ในโลกนี้ คุณจะเป็นได้แค่ภรรยาหรือแม่ หรือไม่ก็ไม่มีอะไรเลย ดังที่ตัวละครตัวหนึ่งกล่าวไว้ “นั่นคือทั้งหมดที่มี” มีเพียง Liola (การแสดงที่มั่นใจโดยRory Keenan ) เท่านั้นที่มีอิสระที่จะเป็น “ธรรมชาติที่บริสุทธิ์”” ^{[ 10 ]}

• LiolaโดยInternationalist Theatreที่University College Dublin เก็บถาวรเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2020 ที่Wayback Machineดัชนีการศึกษาของ Pirandello เล่ม 3 (1983) Liolaหน้า 100-102
• Liolaที่โรงละครแห่งชาติบน Vimeo