'Little Robin Redbreast'เป็นเพลงกล่อมเด็กภาษาอังกฤษ ซึ่งโดดเด่นในฐานะหลักฐานของการเปลี่ยนแปลงและแก้ไขบทกลอนดั้งเดิม มี หมายเลข ดัชนีเพลงพื้นบ้าน Roudคือ 20612 ^{[ 1 ]}

บทกลอนนี้เป็นหนึ่งในบทกลอนสำหรับเด็กภาษาอังกฤษที่มีรูปแบบหลากหลายที่สุด อาจเป็นเพราะฉบับแรกเริ่มนั้นค่อนข้างหยาบกระด้าง ฉบับที่นิยมใช้ในปัจจุบัน ได้แก่:

นกโรบินน้อย อกแดง

มาเยี่ยมฉัน;

นี่คือสิ่งที่เขาผิวปาก

ขอบคุณสำหรับชาของฉัน^{[ 2 ]}

และ:

นกโรบินน้อย อกแดง

นั่งอยู่บนต้นไม้

แมวเหมียวบินขึ้นไป

แล้วเขาก็ลงไป;

พุซซี่แคทลงมาแล้ว

โรบินวิ่งหนีไป

นกโรบินน้อยพูดว่า—

จับฉันให้ได้สิ!

นกโรบินน้อยกระโดดขึ้นไปบนกำแพง

พุซซี่แคทกระโดดตามเขาไป และเกือบจะล้มลง

นกโรบินตัวน้อยร้องเจื้อยแจ้วและขับขานบทเพลง แล้วเจ้าแมวตัวนั้นพูดว่าอะไร?

พุซซี่แคทร้องเหมียวๆ และโรบินก็กระโดดหนีไป^{[ 3 ]}

บทกลอนเวอร์ชั่นแรกสุดเผยให้เห็นอารมณ์ขันที่เรียบง่ายกว่า เวอร์ชั่นที่บันทึกไว้เก่าที่สุดมาจากหนังสือเพลงน่ารักของทอมมี่ ธัมบ์ (ปี 1744) ซึ่งมีเนื้อเพลงดังนี้:

นกโรบินน้อยอกแดง

นั่งอยู่บนเสา

นีดเดิล, นูเดิล,

เขาหัวเสีย

และอุจจาระ^{[ 4 ]}เข้าไปในรูของเขา^{[ 2 ]}

ในช่วงปลายศตวรรษที่สิบแปด บรรทัดสุดท้ายถูกแปลเป็น 'และหางของเขาก็กระดิก' และมีการใช้รูปแบบอื่นๆ ในหนังสือสำหรับเด็กในศตวรรษที่สิบเก้า ซึ่งเป็นหนึ่งในกรณีที่ชัดเจนที่สุดของการตัดทอนเนื้อหาในบทกลอนสำหรับเด็ก^{[ 2 ]}

บทกลอนนี้ถูกนำมาใช้เป็นเพลงประกอบท่าทางนิ้วมือฉบับปี 1920 มีคำแนะนำประกอบเนื้อเพลงด้วย:

นกโรบินน้อย อกแดง

นั่งอยู่บนราวเหล็ก

(มือขวาเหยียดออกเป็นรูปนก วางอยู่บนนิ้วชี้ที่เหยียดออกของมือซ้าย)

นีเดิลพยักหน้า

และหางของเขาก็กระดิกไปมา

(นิ้วก้อยมือขวากระดิกไปมา) ^{[ 5 ]}