โลอา โฮ ( จีน :賴和; พินอิน : Lài Hé ; เป๋อ-โอ-จี : Loā Hô ) (28 พฤษภาคม 1894 – 31 มกราคม 1943) ชื่อจริงโลอา โฮ (賴河) และไล่ กุย-โฮนามปากกาหลาน หยุน , ฟู่ ซาน , อัน ตู-เซิง,ฮุ ย , โจว เจี๋ย-เซียน , กง อี้-จี , หลางฯลฯ เป็นกวีชาว ไต้หวัน เกิดที่อำเภอฉางฮวามณฑลฝูเจี้ยน-ไต้หวันใน สมัย ราชวงศ์ชิง (ปัจจุบันคือเมืองฉางฮวาประเทศไต้หวัน ) เขาเป็น ทั้ง แพทย์นักเขียน กวี ศัลยแพทย์ และนักกิจกรรมทางสังคมจากฉางฮวา ไต้หวัน มีชื่อเสียงอย่างมากในวงการวรรณกรรม เขาเป็นผู้ก่อตั้งคอลัมน์วรรณกรรมและศิลปะของหนังสือพิมพ์ไต้หวันหมินเปาและดำรงตำแหน่งบรรณาธิการบริหาร

โลอา โฮ ได้บ่มเพาะ นักเขียนชาว ไต้หวัน ที่มีชื่อเสียงหลายคน ซึ่งส่งผลกระทบอย่างลึกซึ้งต่อการพัฒนาวรรณกรรมไต้หวันและด้วยเหตุนี้จึงได้รับฉายาว่า "บิดาแห่งวรรณกรรมไต้หวันสมัยใหม่" ^{[ 1 ]}และ "บิดาแห่งวรรณกรรมไต้หวันยุคใหม่" ^{[ 2 ]}เขาเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญในวงการวรรณกรรมไต้หวันในช่วงทศวรรษ 1930

ผลงานส่วนใหญ่ของโลอา โฮ กล่าวถึงปัญหาที่เกิดขึ้นในสังคมไต้หวันภายใต้การปกครองของญี่ปุ่นเช่น การทำลายประเพณีฮั่นดั้งเดิมอันเป็นผลมาจากการล่าอาณานิคมและการพัฒนาของญี่ปุ่น การกดขี่และเอารัดเอาเปรียบชาวไต้หวันโดยทางการญี่ปุ่น และความพยายามอย่างไม่ย่อท้อของประชากรผู้ด้อยโอกาสในไต้หวันในการดำรงชีวิตในสภาพแวดล้อมที่ยากลำบากในแต่ละวัน ส่งผลให้ผลงานเหล่านี้ได้รับการยกย่องว่ามีมนุษยธรรมสูง^{[ 3 ]}

ผลงานของโลอาสามารถแบ่งออกได้เป็นสามช่วงใหญ่ๆ ในช่วงต้นอาชีพ เขาเขียนบทกวีจีนคลาสสิกเป็นหลัก ระหว่างที่ไปเป็นแพทย์ในโรงพยาบาลญี่ปุ่นที่เมืองอามอย (ปัจจุบันคือเซี่ยเหมิน ) เมืองท่าในประเทศจีน เขาได้รู้จักกับผลงานของนักเขียนชาวจีนในยุค 4 พฤษภาคมเช่นลู่ซุนแม้ว่าการพำนักอยู่ในจีนดูเหมือนจะทำให้เขาหดหู่ แต่เขาก็กลับมาไต้หวันด้วยความตั้งใจที่จะมีส่วนร่วมในแวดวงวัฒนธรรมของไต้หวัน เขาเปิดห้องอ่านหนังสือในคลินิกของเขา โดยจัดหาหนังสือวรรณกรรมพื้นบ้านจีนและวารสารญี่ปุ่นมาให้ ห้องอ่านหนังสือนี้ทำให้เขาสามารถให้คำแนะนำแก่นักเขียนสำคัญหลายคนในช่วงปลายยุคอาณานิคมญี่ปุ่นงานเขียนส่วนใหญ่ของเขาในช่วงที่สองนี้ มีแนวคิดชาตินิยมในแง่ของธีมและมีลักษณะเสียดสี ผ่านเรื่องสั้นหลายเรื่องที่เขียนขึ้นในช่วงทศวรรษ 1920 และต้นทศวรรษ 1930 โลอาได้เสียดสีความโหดร้ายของตำรวจอาณานิคม ความเฉยเมยของประชาชน และความไร้ประสิทธิภาพของปัญญาชนพื้นเมือง ในช่วงที่สาม โลอาเริ่มมีแนวคิดชาตินิยมมากขึ้นและทดลองเขียนด้วยภาษาฮกเกี้ยนไต้หวัน อย่างจริงจัง แม้ว่าการทดลองเหล่านี้จะไม่ประสบความสำเร็จอย่างสมบูรณ์ แต่ก็แสดงให้เห็นถึงจิตสำนึกแห่งชาติไต้หวันที่กำลังก่อตัวขึ้น ซึ่งเป็นรากฐานให้แก่นักเขียนชาวไต้หวันรุ่นหลัง

โลอา โฮ ใช้แนวทางการเล่าเรื่องที่สมจริงอย่างมีประสิทธิภาพในวรรณกรรมหลากหลายประเภท^{[ 3 ]}ซึ่งครอบคลุมนวนิยาย บทความ บทกวีใหม่ และบทกวีคลาสสิก^{[ 4 ]}ผลงานหลักของเขา ได้แก่ นวนิยายเช่นA Lever Scale (一桿稱仔), ปีใหม่ที่น่าผิดหวัง (不如意的過年), เรื่องราวของการกระทำในชั้นเรียน (善訟的人的故事), เรื่องราวที่ไม่เป็นทางการสามเรื่องจากโรแมนติกของปลาไหลลื่น (浪漫外紀) และบทกวีใหม่ ๆ เช่น “流離曲” (บทเพลงแห่งการเดินทาง), “การเสียสละด้วยความตระหนักรู้: แด่สหายในเออร์ลิน” (覺悟下的犧牲：寄二林的同志) และ “ความงดงามแห่งดินแดนทางใต้” (南國哀歌) ในบรรดาบทกวีเหล่านั้น "บทไว้อาลัยแด่แผ่นดินใต้" ซึ่งอิงจากเหตุการณ์วูเช่ (ปี 1930) เป็นหนึ่งในบทกวีที่ยาวที่สุดในขบวนการวรรณกรรมใหม่ของไต้หวันในยุคญี่ปุ่นปกครอง

มีการใช้ภาษาจีนแบบไต้หวัน ภาษาจีน และภาษาจีนแบบญี่ปุ่นบ่อยครั้งในงานของเขา ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงความหลากหลายทางภาษาของไต้หวันในขณะนั้น^{[ 5 ]}ตามที่นักวิจารณ์วรรณกรรมบางคนกล่าวไว้ งานเขียนของเขาเป็นแรงบันดาลใจให้เกิดรูปแบบการเขียนในอนาคตของไต้หวัน เช่นวรรณกรรมพื้นเมืองของไต้หวัน^{[ 4 ]}

นอกจากงานเขียนแล้ว โลอายังเข้าร่วมสมาคมวัฒนธรรมไต้หวันและกลุ่มนักกิจกรรมอื่นๆ กิจกรรมทางการเมืองของเขานำไปสู่การถูกจับกุมและเจ็บป่วยในเวลาต่อมาในคุก ซึ่งเป็นสาเหตุให้เขาเสียชีวิตก่อนวัยอันควร^{[ 6 ]}ข้อจำกัดในช่วงสงครามของญี่ปุ่นเกี่ยวกับการเขียนในภาษาอื่นที่ไม่ใช่ภาษาประจำชาติ ทำให้เขาต้องหยุดเขียนผลงานวรรณกรรมก่อนเสียชีวิตไม่นาน เขามีอิทธิพลต่อนักเขียนรุ่นน้องอย่างหยางกุยและอู๋ฉั่วหลิวการค้นพบผลงานของเขาอีกครั้งในช่วงปลายทศวรรษ 1970 และต้นทศวรรษ 1980 ยังมีส่วนช่วยให้เกิดวรรณกรรมชาตินิยมใหม่ของไต้หวันอีกด้วย

แหล่งที่มา: ^{[ 7 ]}

• โลอา, โฮ ( 1996). "ผู้สนับสนุน". เกวียนวัว: เรื่องราวชาตินิยมจากไต้หวัน 1934-1977แปลโดย โรสแมรี แฮดดอน ดอร์ทมุนด์: โปรเจกต์-เวอร์ล หน้า  59–72 ISBN 9783928861571.
• โลอา, โฮ (2004). 獄中日記[บันทึกในคุก]. วรรณคดีไต้หวัน: ชุดแปลภาษาอังกฤษ (15) แปลโดย Lloyd Sciban และ Shu-Ning Sciban มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานตาบาร์บารา: 155– 64. OCLC  607653193
• โลอา, โฮ (2004). 不如意的過年[ปีใหม่ที่ไม่น่าพึงพอใจ] วรรณกรรมไต้หวัน ชุดแปลภาษาอังกฤษ ( 15) แปลโดย John Balcom มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานตาบาร์บารา: 41–48 OCLC  607653193
• โลอา, โฮ (2006). 鬥鬧熱[ความสนุกสนานรื่นเริงในเทศกาล] วรรณกรรมไต้หวัน: ชุดแปลภาษาอังกฤษ ( 19) แปลโดยซิลเวีย หลี่ชุน หลินมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานตาบาร์บารา: 19–26 OCLC  607653193
• โลอา, โฮ (2004). 歸home[การกลับบ้าน] วรรณกรรมไต้หวัน: ชุดแปลภาษาอังกฤษ ( 15) แปลโดย Yingtsih Hwang มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานตาบาร์บารา: 49–54 OCLC  607653193
• โลอา, โฮ (2004). 惹事[สร้างปัญหา] วรรณกรรมไต้หวัน: ชุดแปลภาษาอังกฤษ ( 15) แปลโดย จอห์น บัลคอม มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานตาบาร์บารา: 25–40 OCLC  607653193
• โลอา, โฮ (2004). 前進[ความคืบหน้า] วรรณกรรมไต้หวัน: ชุดแปลภาษาอังกฤษ ( 15) แปลโดย Lloyd และ Shu-Ning Sciban มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานตาบาร์บารา: 149–54 OCLC  607653193
• โลอา, โฮ (2004). 赴了春宴回來[กลับจากงานเลี้ยงฤดูใบไม้ผลิ] วรรณกรรมไต้หวัน: ชุดแปลภาษาอังกฤษ ( 15) แปลโดย Yingtsih Hwang มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานตาบาร์บารา: 55–58 OCLC  607653193
• โลอา, โฮ (2004). 一桿稱仔[The Steelyard]. วรรณกรรมไต้หวัน: ชุดแปลภาษาอังกฤษ ( 15). แปลโดย Howard Goldblatt. มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานตาบาร์บารา: 15– 24. OCLC  607653193นอกจากนี้Loa, Ho (1983). "The Steelyard"ใน Lau, Joseph SM (บรรณาธิการ). The Unbroken Chain: An Anthology of Fiction from Taiwan fiction since 1926แปลโดย Jane Parish Yang. Bloomington: Indiana Univ. Pr. หน้า  3–11 . ISBN 9780253361622.

• บทกวีใน: วรรณกรรมไต้หวัน ฉบับแปลภาษาอังกฤษ เล่มที่ 15 (2004): 165–75