มานี ราโอ (เกิด 28 กุมภาพันธ์ 1965) เป็นกวีและนักวิชาการอิสระชาวอินเดีย ผู้เขียนผลงานเป็นภาษาอังกฤษ

มานิ ราโอ ได้ประพันธ์บทกวี 12 เล่ม และหนังสือแปลจากภาษาสันสกฤต 3 เล่ม รวมถึงผลงานของกาลิดาสา การแปลภควัตคีตาเป็นบทกวี^{[ 1 ]}และการแปลบทสวดตันตระSaundarya Lahariนอกจากนี้ยังมีการศึกษาทางมานุษยวิทยาเกี่ยวกับการปฏิบัติมนต์ที่เรียกว่า " มนต์แห่งชีวิต: มนต์ เทพเจ้า และประสบการณ์แห่งวิสัยทัศน์ในปัจจุบัน " ^{[ 2 ]}

บทกวีของราโอได้รับการแปลและตีพิมพ์เป็นภาษาต่างๆ เช่น กันนาดา ละติน อิตาลี เกาหลี จีน อาหรับ ฝรั่งเศส เยอรมัน และกันนาดา บทกวีของราโอได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวรรณกรรมหลายฉบับ เช่นPoetry Magazine , Fulcrum , Wasafiri , Meanjin , Washington Square , West Coast Line , Tinfishและในหนังสือรวม บทกวี เช่น The Penguin Book of the Prose Poem , Language for a New Century: Contemporary Poetry from the Middle East, Asia, and Beyond ( WW Norton , 2008) และThe Bloodaxe Book of Contemporary Indian Poets ( Bloodaxe Books , 2008) ^{[ 3 ]}เธอเป็นนักวิจัยรับเชิญที่Iowa International Writing Programในปี 2005 และ 2009 ^{[ 4 ]}ได้รับทุนนักเขียนประจำโครงการนานาชาติของมหาวิทยาลัยไอโอวาสำหรับ นักเรียนระดับ K-12 ในปี 2006 และพำนักเพื่อการเขียนที่ Omi Ledig House ในปี 2018 ^{[ 5 ]}และ International Poetry Studies Institute (IPSI) Canberra ในปี 2019 ^{[ 6 ]}เธอเป็นผู้ร่วมก่อตั้ง OutLoud ซึ่งเป็นการรวมตัวอ่านบทกวีเป็นประจำในฮ่องกง^{[ 7 ]}และมีส่วนร่วมในรายการบทกวีทางวิทยุ RTHK Radio 4 ^{[ 3 ]}

เธอแสดงในเทศกาลวรรณกรรมในอินเดีย ได้แก่เทศกาลวรรณกรรมชัยปุระเทศกาลวรรณกรรมบังกาลอร์ วรรณกรรมฮินดูเพื่อชีวิต และเทศกาลวรรณกรรมอาปีเจย์ โกลกาตา และในเทศกาลวรรณกรรมนานาชาติในฮ่องกง สิงคโปร์ เมลเบิร์น แวนคูเวอร์ ชิคาโก แคนเบอร์รา และนิวยอร์กPEN World Voices ^{[ 8 ] [ 3 ]}

ราโอทำงานด้านโฆษณาและโทรทัศน์ตั้งแต่ปี 1985 ถึง 2004 ในเมืองเจนไน มุมไบ ฮ่องกง และโอ๊คแลนด์^{[ 3 ]}ในฮ่องกง ราโอทำงานให้กับ Star (TV) Group Ltd เป็นเวลา 9 ปี และดำรงตำแหน่งรองประธานอาวุโสฝ่ายการตลาดและการสื่อสารองค์กร^{[ 9 ]}เธอเป็นผู้นำในการรณรงค์ทางการตลาดของรายการ ' Kaun Banega Crorepati ' (ใครอยากเป็นเศรษฐี) ^{[ 10 ]}เธอสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทด้านศิลปกรรมศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเนวาดา-ลาสเวกัสและปริญญาเอกด้านศาสนศึกษาจากมหาวิทยาลัยดุ๊ก

(เกี่ยวกับ Saundarya Lahari) 'การแปลของ Mani Rao มีความเรียบง่ายและสมบูรณ์แบบที่ได้มาอย่างยากลำบาก การแปลข้อความอันเป็นสัญลักษณ์นี้อย่างสนุกสนานจะมอบความสุขทางวรรณกรรมส่วนหนึ่ง รวมถึงกุญแจสู่การเล่นแร่แปรธาตุที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น การแปลเหล่านี้ด้วยความง่ายดายและความเบาบางจะสะท้อนกับผู้รักบทกวีและผู้เดินทางบนเส้นทางแห่งสตรีศักดิ์สิทธิ์' - Arundhathi Subramaniam ^{[ 11 ]}

จากรายการในหนังสือThe Oxford Companion to Modern Poetry (บรรณาธิการ Ian Hamilton และ Jeremy Noel-Tod สำนักพิมพ์ Oxford University Press , 2013 ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 2): "ฉบับแปลภควัตคีตาของ Rao (Autumn Hill / Penguin, 2010 / 2011) ได้นำเอาเนื้อหาจากภาษาสันสกฤตดั้งเดิมมาตีความใหม่ด้วยเทคนิคแนวหน้าหลากหลายด้าน ทั้งในด้านฉันทลักษณ์ การเลือกใช้คำ การจัดวางหน้ากระดาษ และการแบ่งบรรทัด ทำให้การแปลข้อความปรัชญาอันเป็นที่รู้จักกันดีนี้มีความแปลกใหม่ไม่เหมือนใคร"

“คุณธรรมอันยิ่งใหญ่ของภควัตคีตาคือความกล้าหาญ และในการแปลใหม่ที่งดงามของเธอ ราวมีความกล้าหาญอย่างแท้จริง ถ้อยคำของเธอพยายามที่จะก้าวให้ทันต้นฉบับ ก้าวต่อก้าว การเปิดเผยต่อการเปิดเผย ดังที่วิทเกนสไตน์เขียนไว้ว่า 'ความกล้าหาญนั้นเป็นสิ่งที่เป็นต้นฉบับเสมอ' ผมสามารถยืนยันได้ว่างานแปลของราวเป็นฉบับดั้งเดิมอย่างแท้จริงฉบับแรกของคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์นี้ที่ปรากฏออกมาในรอบหลายทศวรรษ” – โดนัลด์ เรเวลล์

“มานี ราโอ ได้เปลี่ยนบทกวีทางจิตวิญญาณที่มีชื่อเสียงที่สุดในอินเดียให้กลายเป็นบทกวีหลายชั้น ถ่ายทอดความหมายหลากหลายและเสียงหลายรูปแบบ เช่นเดียวกับที่อรชุนเห็นจักรวาลในปากของพระกฤษณะ และเหมือนต้นไม้อันไม่มีที่สิ้นสุด ต้นไม้แห่งชีวิต ที่เผยให้เห็นรากเบื้องบนและใบเบื้องล่าง มานี ราโอ ได้แสดงให้เราเห็นจักรวาลนี้ ชีวิตอันไม่มีที่สิ้นสุดนี้ พร้อมด้วยปรัชญาที่ค้ำจุนอยู่ ในฐานะบทกวีที่สามารถรับรู้ได้โดยตรง ด้วยสัญชาตญาณ ตัดผ่านเหตุผลและความเป็นเส้นตรง เพื่อเข้าถึงบทกวีและความงดงามอันเป็นอมตะของมหากาพย์ชิ้นนี้” – เฟรเดอริก สมิธ

“นี่คือกวีผู้สร้างสรรค์ผลงานด้วยความกล้าหาญ – กล้าทั้งต่อตนเองและผู้อ่าน – ที่จะปล่อยวาง เธอทำงานในความมืดมิดด้วยไหวพริบ มีด เครื่องเจาะ และกรรไกรตัดกระดาษ เธอตัดและแปะ ทิ้งร่องรอยเป็นรูโหว่ ผลงานของเธอคือหน้ากากสีดำที่ส่วนต่างๆ ของคำพูดเปลี่ยนแปลงไป และทั้งหมดล้วนมีความถูกต้องราวกับสายฝนอิเล็กทรอนิกส์ ในบทกวีที่ดีที่สุด คุณจะได้ยิน รู้สึก และเฝ้ามองกระแสไฟฟ้า – ซึ่งร้อยแก้วธรรมดาๆ ห่อหุ้มไว้เป็นความหมาย – แล่นผ่านบรรทัดเปลือยเปล่าไปสู่บรรทัดใหม่ สร้างรูปแบบที่ไม่สามารถทำซ้ำได้ ซึ่งเป็นเพียงความรู้สึกชั่วขณะ มันเหมือนกับการเฝ้ามองสายฟ้าแลบ มานี ราโอ มีเสียงที่มืดมนและทรงพลัง มันคือเสียงของนักเดินทาง มันทำให้คุณรู้สึกไม่สบาย สั่นคลอน และสะเทือนใจ บทกวีของเธอไม่เคยหลับใหลและไม่กระพริบตา คุณไปหาบทกวีของเธอเพื่อสรุปผล เพื่อความรู้สึกตื่นเต้นที่คุณคาดหวังจากงานเขียนที่ดี และคุณก็กลับไป – หรือเธอจะตามคุณไป เธอคือแม่ค้าที่คุณคิดว่าคุณสลัดทิ้งไปแล้วในจัตุรัส เธอคือช่างซ่อมรถของคุณที่กลับบ้านมาใช้เวลาด้วยกัน” กลางคืน ปล่อยให้เธอเข้ามา คุณอาจจะเสียใจในภายหลัง แต่ถึงอย่างไรคุณก็ยังมีชีวิตอยู่” – อัลลัน ซีลีย์

หนังสือและจุลสาร

• ภควัดคีตา: บทเพลงแห่งพระเจ้า ( HarperCollins, 2023 )
• ซอนดาเรีย ลาฮารี ( ฮาร์เปอร์คอลลินส์, 2022 )
• Love Me in a รีบ /"Bega Preethsu Nanna" สองภาษาที่มีการแปลภาษากันนาดาโดย Prathibha Nandakumar (Atta Galatta, Bangalore, 2022)
• ร้องเพลงให้ฉันฟัง ( Recent Work Press, 2019 )
• Living Mantra – Mantra, Deity and Visionary Experience Today (Palgrave Macmillan, 2019)
• บทกวีใหม่และบทกวีคัดสรร ( Poetrywala, อินเดีย, 2014 )
• การหาตำแหน่งโดยใช้เสียงสะท้อน (สำนักพิมพ์ Math Paper Press, สิงคโปร์, 2014) (ตีพิมพ์ครั้งแรก: ฮ่องกง: สำนักพิมพ์ Chameleon Press, 2003)
• กาลิดาสะสำหรับผู้อ่านในศตวรรษที่ 21 ( สำนักพิมพ์ Aleph Book Co. 2014 )
• Ghostmasters (ฮ่องกง: Chameleon Press, 2010) ^{[ 3 ]}
• Mani Rao: บทกวี 100 บท, 1985–2005, (ฮ่องกง: Chameleon Press, 2006) ^{[ 3 ]}
• เกลือ (ฮ่องกง: เอเชีย 2000)
• ชายหาดสุดท้าย (ฉบับสองภาษา พร้อมคำแปลภาษาจีน แปลโดย หวง ชาน หลาน ฮ่องกง: เอเชีย 2000, 1999)
• เงาที่มีชีวิต (สองภาษา พร้อมคำแปลภาษาจีน แปลโดย หวง ชาน หลาน ภาพวาดโดย มานี ราว ฮ่องกง: HKADC, 1997)
• Catapult Season ( กัลกัตตา : Writers Workshop , 1993)
• ช่วงปีก ( กัล กัตตา : ไรเตอร์ส เวิร์คช็อป , 1987)

เรียงความ

• “การถอดรหัสความคิดของออกัสตินผ่านซอสซูร์” วารสารวิจารณ์วรรณกรรม In-Between (กันยายน 2552) หน้า 131-139
• “ความซ้ำซ้อนในการแปลคัมภีร์ภควัตคีตา” eXchanges (ฤดูหนาว 2009)
• “จากหนอนผีเสื้อสู่ผีเสื้อ: เส้นทางการกินอาหารของธอร์โรว์” วารสารสมาคมธอร์โรว์ (ฉบับที่ 270, 2010)
• “การอ่านฤคเวท” วรรณกรรมอินเดีย (ฉบับที่ 262 เล่มที่ 5 ฉบับที่ 2 มีนาคม-เมษายน 2554)
• “การเขียนอัตโนมัติ – จริง เหนือจริง และไม่แน่นอน” Fulcrum (ฉบับที่ 7, 2011)
• “Lorine Niedecker Condens.” Interim (เล่มที่ 28 ฉบับที่ 1 และ 2 ปี 2010 และเล่มที่ 29 ฉบับที่ 3 ปี 2012) โดยใช้เพียงถ้อยคำของ Niedecker เท่านั้น เป็นบทกวีเชิงเรียงความเกี่ยวกับหลักการทางกวีนิพนธ์ของเธอ
• บทวิจารณ์ หนังสือ Songs of Kabirของ Arvind K. Mehrotra ในวารสารTranslation Review (ฉบับที่ 83, 2012)
• “ประวัติโดยย่อของการประกาศคัมภีร์ภควัตคีตา” Religion Compass , พฤศจิกายน 2013
• “คำนำ” ถึงอัตชีวประวัติของเทพธิดา— Andal ” แปลโดย Priya Sarukkai Chabbria และ Ravi Shankar นิวเดลี: Zubaan Books, 2016
• “ขึ้น ลง ขึ้น” บทวิจารณ์ภาพยนตร์ Available Lightโดย CPSurendran Scroll 11 พฤศจิกายน 2017
• “ประสบการณ์ของ Srividya ที่ Devipuram” ศาสนา 2019, 10 , 14; ดอย:10.3390/rel10010014.
• การพรรณนาถึงอาตมันในการแปลคัมภีร์ภควัตคีตา วารสาร Osmania Journal of English Studies, 2019

• บทสัมภาษณ์ในมุมมองบุคคลที่หนึ่งโดย อุชา อเคลา (2020) "พลังแห่งมนตรา"
• บทสัมภาษณ์โดย PTI (24 กุมภาพันธ์ 2562) "ภูมิปัญญาโบราณในยุคสมัยใหม่"
• บทสัมภาษณ์ใน Scroll (7 ตุลาคม 2018) โดย Rohini Kejriwal "สิ่งที่สำคัญคือวิธีการพูดให้ลื่นหู..."
• บทสัมภาษณ์ใน DNA India (20 ตุลาคม 2558) โดย ลาธา ศรีนิวาสัน
• บทสัมภาษณ์ในนิตยสาร Kitaab โดย Zafar Anjum (2 พฤศจิกายน 2014) “สำหรับผมแล้ว บทกวีเป็นรูปแบบการเขียนที่เข้มข้น”
• บทสัมภาษณ์ในหนังสือพิมพ์ South China Morning Post (30 พฤษภาคม 2010) โดย มาร์ค ฟูเตอร์ เรื่อง "ชีวิตของผม"
• บทถอดเสียงการสนทนาเกี่ยวกับบทกวีและการแปลกับศาสตราจารย์ ดร. อัคชายา กุมาร์ จากมหาวิทยาลัยปัญจาบ เมื่อวันที่ 28 กันยายน 2565 ตีพิมพ์ในวารสาร Dialog ฉบับที่ 40 (ฤดูใบไม้ร่วง 2565) หน้า 333-353 คลิกที่นี่เพื่อไปยังหน้า Academia ของบทความนี้
• การสนทนาเกี่ยวกับบทกวีในยุคแรกและการแปลกับ Souradeep Roy พฤษภาคม 2021 ณCordite
• บทวิจารณ์หนังสือ "Sing to Me" ใน Business Standard News (16 พฤศจิกายน 2019) โดย Uttaran Das Gupta ในหัวข้อ "ตำนานและความทันสมัย"
• บทวิจารณ์ "บทกวีใหม่และบทกวีที่คัดสรร" ในวรรณกรรมอินเดีย โดย Rati Agnihotri "บทกวีสามมิติ" เล่มที่ 61 ฉบับที่ 1 (297) บทกวีอินเดียศตวรรษที่ 21 ในภาษาอังกฤษ (มกราคม/กุมภาพันธ์ 2017) หน้า 206-209
• บทวิจารณ์หนังสือ "ภควัตคีตา" ใน Asymptote โดย Eric M Gurevitch
• บทวิจารณ์หนังสือ "Ghostmasters" ในวารสารวรรณกรรมเอเชีย Cha โดย Reid Mitchell หัวข้อ "เรียนรู้ที่จะฟังเสียงของ Mani Rao"
• บทวิจารณ์หนังสือ "Ghostmasters" ใน Mascara Literary Review (1 มกราคม 2011) โดย Amos Toh
• บทวิจารณ์เรื่อง "การระบุตำแหน่งโดยใช้เสียงสะท้อน" ใน QLRS (เล่ม 3 ฉบับที่ 4 กรกฎาคม 2547) โดย Cyril Wong เรื่อง "การระบุตำแหน่งโลโก้"
• บทกวี "My Old Woman" ในนิตยสาร Poetry Magazine (กรกฎาคม/สิงหาคม 2562)
• "บทกวี ซิซิฟัส" ในเกม Omniverse
• บทกวีจาก "Ghostmasters" ใน Almost Island (ฤดูมรสุม 2009)
• บทกวีจาก "การระบุตำแหน่งด้วยเสียงสะท้อน" ใน Softblow
• ส่วนหนึ่งจากงานแปลภควัตคีตาในวารสาร eXchanges: Journal of Literary Translation (Exocity, Winter 2009)
• ส่วนหนึ่งจากคำแปลเรื่อง Ritusamharam ของกาลิดาสะ ในหนังสือ Almost Island
• ส่วนหนึ่งจากคำแปลเมฆธุตัมของกาลิดาสในหนังสือ Poetry at Sangam
• บทสนทนากับเดฟดุตต์ ปัตตานัยก์ ในงานเทศกาลวรรณกรรมบังกาลอร์ (3 กุมภาพันธ์ 2559)
• บทสนทนากับ ชิตรา มาเหช ในงาน Hindu Lit for Life 2019 เกี่ยวกับหนังสือ Living Mantra ของ มานิ ราโอ
• การสนทนากับ Lata Mani ที่ Atta Galatta เกี่ยวกับการแปลภควัทคีตาของ Mani Rao ในปี 2015
• กวีและนักเขียน > รายชื่อนักเขียน > มานิ ราโอ
• ติดตามข่าวสารด้านวรรณกรรมได้ที่หน้า Facebook ของผู้เขียน https://www.facebook.com/maniraopoem/
• บัญชีทวิตเตอร์ของผู้เขียน