ศิลาจารึกอักษรรูนแมนซ์สร้างขึ้นโดย ชาว นอร์สบนเกาะแมนในช่วงยุคไวกิ้งส่วนใหญ่ในศตวรรษที่ 10 เกาะแมน (มีพื้นที่ 572 ตารางกิโลเมตร (221 ตารางไมล์) ^{[ 1 ]} ) มีศิลาจารึกอักษรรูน ยุคไวกิ้งที่ยังหลงเหลืออยู่ 26 ชิ้น ในปี 1983 เมื่อเทียบกับ 33 ชิ้นในนอร์เวย์ทั้งหมด^{[ 2 ] จำนวนศิลาจารึกที่ค่อนข้างสูงอาจปรากฏบนเกาะแมนเนื่องจากการผสมผสานระหว่างประเพณีศิลาจารึก อักษร}รูนของชาวนอร์สผู้อพยพกับ ประเพณี เซลติก ท้องถิ่น ในการยกไม้กางเขนสูง [ ^{2 ]}

นอกจากนี้ คริสตจักรยังให้การสนับสนุนโดยไม่ประณามอักษรรูนว่าเป็นสิ่งนอกรีต แต่กลับสนับสนุนให้มีการบันทึกชื่อผู้คนเพื่อจุดประสงค์ทางศาสนาคริสต์ หินสิบหกก้อนมีข้อความทั่วไปว่า "N ... ตั้งไม้กางเขนนี้เพื่อระลึกถึง M" แต่ในบรรดาหินอีกสิบก้อนนั้น ยังมีหินอีกก้อนหนึ่งที่ตั้งขึ้นเพื่อประโยชน์ของผู้ตั้งหินรูนด้วย

ดังนั้นศิลาจารึกรูนของชาวแมนซ์จึงคล้ายกับของชาวสแกนดิเนเวีย^{[ 3 ]}แต่ในขณะที่ศิลาจารึกรูนของชาวนอร์เวย์เรียกว่า "หิน" ในจารึก แม้ว่าจะมีรูปร่างเป็นไม้กางเขนก็ตาม ศิลาจารึกรูนที่ถูกสร้างขึ้นในหมู่เกาะบริเตนมักจะเรียกว่า "ไม้กางเขน" ^{[ 4 ]}นอกจากนี้ยังมีแผ่นหินสองแผ่นที่สลักด้วย^รูนแองโกล-แซกซอนที่Maughold [ ^{5 ]}

ศิลาจารึกนี้เป็นหินรูปไม้กางเขนที่ตั้งอยู่ในโบสถ์อันเดรียส จารึกนั้นเขียนด้วยอักษรรูนแบบกิ่งสั้นและเป็นการระลึกถึงบิดา

ไม้กางเขนหินนี้ตั้งอยู่ในโบสถ์อันเดรียส สลักด้วยอักษรรูนกิ่งสั้น และมีอายุราวปี ค.ศ. 940 สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ภรรยา

เรียกกันว่าไม้กางเขนของธอร์วัลด์ไม้กางเขนหินนี้พบได้ในโบสถ์อันเดรียสข้อความที่จารึกบนไม้กางเขนเหลือเพียงการระบุชื่อผู้ที่ยกหินขึ้น—ธอร์วัลเดอร์—เท่านั้น^{[ 8 ]}มันได้รับความเสียหายอย่างหนักนับตั้งแต่มีการบันทึกไว้^{[ 9 ]}หินก้อนนี้แสดงภาพมนุษย์มีเคราถือหอกแทงหมาป่า เท้าขวาของเขาอยู่ในปากหมาป่า ขณะที่นกตัวใหญ่เกาะอยู่ที่ไหล่ของเขา^{[ 10 ]}รุนดาต้ากำหนดอายุของมันไว้ที่ 940 ^{[ 8 ]}ในขณะที่พลัสโกวสกีกำหนดอายุไว้ที่ศตวรรษที่ 11 ^{[ 10 ]}

ภาพนี้ได้รับการตีความว่าเป็นเทพเจ้าโอดีนแห่งนอร์สโดยมีอีกาหรือนกอินทรีอยู่ที่ไหล่ของเขา กำลังถูกหมาป่าเฟนริร์ กลืนกิน ในช่วงเหตุการณ์แร็กนาร็อก [ ^{11 ] ถัด}จากภาพนี้เป็นภาพไม้กางเขนขนาดใหญ่ และอีกภาพหนึ่งที่ขนานกัน ซึ่งได้รับการอธิบายว่าเป็นพระคริสต์ทรงมีชัยเหนือซาตาน^{[ 12 ]}องค์ประกอบที่รวมกันเหล่านี้ทำให้ไม้กางเขนนี้ถูกอธิบายว่าเป็น " ศิลปะแบบผสมผสาน " ซึ่งเป็นการผสมผสานระหว่างความเชื่อของศาสนาเพแกนและศาสนาคริสต์^{[ 10 ]}แอนดี้ ออร์ชาร์ด แสดงความคิดเห็นว่านกบนไหล่ของโอดีนอาจเป็นฮูกินน์หรือมูนินน์ซึ่งเป็นอีกาของโอดีน^{[ 13 ]}

ไม้กางเขนหินนี้ตั้งอยู่ในโบสถ์อันเดรียส สลักด้วยอักษรรูนกิ่งสั้น และมีอายุราวศตวรรษที่ 10 ข้อความที่เหลืออยู่บ่งบอกว่าสร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงใครบางคน

เหลือเพียงเศษชิ้นส่วนของไม้กางเขนหินนี้ และตั้งอยู่ในโบสถ์อันเดรียส จารึกยังไม่ได้รับการถอดรหัส แต่มีความน่าสนใจตรงที่ประกอบด้วยอักษรรูนกิ่งไม้และ อักษรรู นผูกมัด ที่ไม่ธรรมดา ^{[ 15 ]}

เหลือเพียงเศษชิ้นส่วนเล็กๆ ของแผ่นหินที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของหลุมฝังศพ มีอายุย้อนไปถึงยุคไวกิง และตั้งอยู่ในโบสถ์อันเดรียส จารึกเหลืออยู่น้อยมากจนไม่สามารถถอดความได้

ชิ้นส่วนนี้ถูกค้นพบที่กระท่อมลาริวาน เป็นแผ่นหินซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นส่วนหนึ่งของหลุมฝังศพ จารึกทำเป็นแบบนูนต่ำ และตั้งอยู่ในพิพิธภัณฑ์แมนซ์ ส่วนที่เหลือของจารึกนั้นอ่านไม่ออก^{[ 17 ]}

ไม้กางเขนหินนี้ตั้งอยู่ในบาลลอห์ จารึกประกอบด้วยอักษรรูนกิ่งสั้นและมีอายุราวครึ่งหลังของศตวรรษที่ 10 สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่บุตรชาย

เศษชิ้นส่วนของไม้กางเขนหินเหล่านี้พบที่ Balleigh และมีอายุย้อนไปถึงยุคไวกิ้ง เหลือเพียงร่องรอยของอักษรรูนและไม่สามารถอ่านได้^{[ 19 ]}

ไม้กางเขนหินนี้ตั้งอยู่ในโบสถ์แบรดแดน จารึกประกอบด้วยอักษรรูนกิ่งสั้นและมีอายุระหว่างปี 930-950 สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ชายคนหนึ่ง

ไม้กางเขนหินชิ้นนี้พบในโบสถ์แบรดแดน จารึกประกอบด้วยอักษรรูนกิ่งสั้นและมีอายุราวครึ่งหลังของศตวรรษที่ 10 กล่าวถึงการทรยศหักหลัง

ไม้กางเขนหินนี้พบในโบสถ์แบรดแดน จารึกประกอบด้วยอักษรรูนกิ่งสั้นและมีอายุราวปี 980 ผู้สร้างอักษรรูนระบุว่าเป็นชายชื่อธอร์บยอร์น ซึ่งเป็นผู้สร้างBr Olsen;193A ด้านล่างด้วย [ ^{22 ] มัน}ได้รับความเสียหายอย่างหนักนับตั้งแต่มีการบันทึกไว้^{[ 9 ]}

ศิลาจารึกอักษรรูนชิ้นนี้มีอายุราวปี 980 ตั้งอยู่ในโบสถ์แบรดดัน จารึกประกอบด้วยอักษรรูนกิ่งสั้นและสร้างโดยช่างเขียนอักษร รูน ชื่อ ธอร์บยอร์น เช่นเดียวกับบร. โอลเซ่น;191B ข้างต้นสร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์แด่บุตรชาย

ชิ้นส่วนของศิลาจารึกรูนนี้ตั้งอยู่ในพิพิธภัณฑ์แมนซ์ น่าจะมาจากยุคไวกิ้ง แต่ในปี 2549 ยังไม่มีการวิเคราะห์^{[ 24 ]}

ศิลาจารึกนี้ทำจากเศษหินชนวน มีอายุย้อนไปถึงยุคไวกิง และจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์แมนซ์ ข้อความเดียวที่ยังหลงเหลืออยู่คือ "สร้าง"

gerðiสามารถแปลเป็นภาษาสวีเดนสมัยใหม่ได้ว่าgjordeหรือในภาษาอังกฤษได้ว่า did ... ความหมายของคำว่าmadeหรือdidขึ้นอยู่กับบริบทดั้งเดิมของประโยคโดยรวม (หรืออย่างน้อยก็คำที่อยู่รอบ ๆ คำนี้) ซึ่งในที่นี้ดูเหมือนจะหายไป

การใช้คำว่าgjorde ในภาษาสวีเดนในปัจจุบัน นั้นมีความเกี่ยวข้องกับ คำว่า didมากกว่าคำว่าmadeซึ่งไม่สามารถระบุได้ว่าหมายถึงคำใดกันแน่

ไม้กางเขนหินนี้ตั้งอยู่ในโบสถ์ไบรด์ จารึกประกอบด้วยอักษรรูนกิ่งสั้นและมีอายุระหว่างปี 930 ถึง 950 สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ภรรยา

ศิลาจารึกนี้ประกอบด้วยอักษรรูนแบบกิ่งสั้นบนไม้กางเขนหินโบราณของชาวไอริช อักษร A, B และ C มีอายุตั้งแต่สมัยไวกิง ส่วนอักษร D มีอายุภายหลัง อักษร A และ B เขียนโดยผู้คัดลอกคนเดียวกัน อักษร C และ D เขียนโดยผู้คัดลอกคนที่สองและสาม ในขณะที่อักษร E, F และ G เขียนโดยผู้คัดลอกคนที่สี่

ไม้กางเขนหินนี้ตั้งอยู่ในโบสถ์น้อยของนักบุญจอห์น จารึกเขียนด้วยอักษรรูนกิ่งสั้น และมีอายุระหว่างปี 930 ถึง 950 จารึกนี้เป็นจารึกยุคหลังและอยู่ในสภาพทรุดโทรมมาก มองเห็นเพียงส่วนหลักไม่กี่ส่วนเท่านั้น

ไม้กางเขนหินชิ้นนี้จัดแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑ์แมนซ์ จารึกเขียนด้วยอักษรรูนแบบกิ่งสั้น แต่คาดว่าอาจมีอายุหลังยุคไวกิ้ง จารึกนี้สร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงภรรยา

ไม้กางเขนหินนี้พบในJurbyและอักษรรูนกิ่งสั้นมีอายุย้อนไปถึงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 10 ^{[ 30 ]}มันได้รับความเสียหายอย่างหนักนับตั้งแต่มีการบันทึกไว้^{[ 9 ]}หนึ่งในรูปที่ปรากฏบนไม้กางเขนถือดาบขนาดเล็กในมือขวาและแตรอัลไพน์ในมือซ้าย ขณะที่อีกาบินอยู่เหนือศีรษะ มีการเสนอแนะว่ารูปนี้เป็นตัวแทนของเทพเจ้าเพแกนชาวนอร์สHeimdallที่ถือGjallarhornซึ่งใช้ในการประกาศการมาถึงของ Ragnarök ^{[ 31 ]}

ไม้กางเขนหินนี้ตั้งอยู่ในโบสถ์น้อยเซนต์ทริเนียน จารึกบนกิ่งไม้สั้นนั้นมีอายุย้อนไปถึงยุคไวกิง

จารึกอักษรรูนนี้พบอยู่บนแผ่นหินที่ใช้ในหลุมฝังศพ ตั้งอยู่ใกล้โบสถ์ Maughold จารึกนี้มีอายุราวครึ่งหลังของศตวรรษที่ 12 และสร้างโดยช่างเขียนอักษรรูนคนเดียวกับ Br Olsen;202B บนหินยังสามารถเห็นอักษร โอแกม ครึ่งแรกได้อีกด้วย

จารึกนี้พบอยู่บนแผ่นหินที่ใช้ในหลุมฝังศพ มันถูกค้นพบที่ปลายสุดของหุบเขาคอร์นา แต่ปัจจุบันอยู่ที่โบสถ์เมาโฮลด์ จารึกที่เขียนด้วยอักษรรูนสั้นนี้มีอายุราวครึ่งหลังของศตวรรษที่ 12 และสร้างโดยช่างเขียนอักษรรูนคนเดียวกับ Br Olsen;202A

ชิ้นส่วนของไม้กางเขนหินนี้ถูกพบใน Ballagilley ปัจจุบันตั้งอยู่ที่โบสถ์ Maughold มีอายุย้อนไปถึงยุคไวกิ้ง แต่เหลือเพียงอักษรรูนสี่ตัวจากจารึก^{[ 35 ]}

จารึกนี้มีอายุราวปี ค.ศ. 1000 พบอยู่บนแผ่นหินที่ใช้ในหลุมฝังศพ และตั้งอยู่ที่โบสถ์มอว์โฮลด์ จารึกนี้เขียนด้วยอักษรรูนแบบกิ่งยาว ยกเว้นอักษรรูนตัว s และมีเหตุผลที่เชื่อได้ว่าจารึกนี้สร้างขึ้นโดยผู้มาเยือนเกาะแมน

จารึกนี้พบอยู่บนแผ่นหินที่ใช้ในหลุมฝังศพ ปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์แมนซ์ จารึกนี้เขียนด้วยอักษรรูนแบบกิ่งสั้น และมีอายุอยู่ในยุคไวกิง สลักขึ้นเพื่อระลึกถึงภรรยา

ชิ้นส่วนไม้กางเขนหินนี้ตั้งอยู่ในโบสถ์เคิร์กไมเคิล จารึกด้วยอักษรรูนกิ่งสั้นมีอายุย้อนไปถึงยุคไวกิง

ไม้กางเขนหินนี้ตั้งอยู่ในโบสถ์เคิร์กไมเคิล และมีอายุย้อนไปถึงยุคไวกิง จารึกเขียนด้วยอักษรรูนแบบกิ่งสั้น และอุทิศให้กับชายคนหนึ่งขณะที่เขายังมีชีวิตอยู่

นี่คือไม้กางเขนหินโบราณของชาวไอริช ที่มีจารึกเป็นอักษรรูนกิ่งยาว ซึ่งน่าจะเป็นฝีมือของชาวเดนมาร์กที่มาเยือนในศตวรรษที่ 11 มี จารึกอักษร อ็อกแฮมอยู่ทั้งสองด้าน

นี่คือไม้กางเขนหินที่พบในโบสถ์มิคาเอล จารึกด้วยอักษรรูนกิ่งสั้นนั้นทำขึ้นในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 11

นี่คือไม้กางเขนหินที่ตั้งอยู่ในโบสถ์มิคาเอล จารึกด้วยอักษรรูนกิ่งสั้นนั้นทำขึ้นในทศวรรษ 980 โดยปรมาจารย์ด้านอักษรรูนชื่อ ธอร์บยอร์น

ไม้กางเขนหินนี้ตั้งอยู่ในโบสถ์มิคาเอล มีการสลักอักษรรูนแบบกิ่งสั้นไว้ในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 10

ชิ้นส่วนไม้กางเขนหินนี้ตั้งอยู่ในโบสถ์เคิร์กไมเคิล จารึกนี้เขียนด้วยอักษรรูนกิ่งสั้นระหว่างปี 930 ถึง 950

ชิ้นส่วนไม้กางเขนหินนี้ตั้งอยู่ในโบสถ์เคิร์กไมเคิล จารึกนี้ทำขึ้นในสมัยไวกิงด้วยอักษรรูนกิ่งสั้น

• หินรูปภาพ