ยูฮันนา บิน มาซาไวห์ (ประมาณ ค.ศ. 777–857) ( อาหรับ : يوحنا بن ماسويه ) เขียนด้วยว่าอิบนุ มาซาไวห์ , มาซาไวห์และในภาษาละตินJanus Damascenus , ^{[ 1 ]}หรือMesue , Masuya , Mesue Major , MsuyaและMesuë the Elderเป็นแพทย์ชาวเปอร์เซีย^{[ 2 ]}ได้รับการฝึกฝนจากญาบริล อิบัน บุคติชู [ ^{3 ] ซึ่ง}เป็นสมาชิกของ^คริสตจักรแห่งตะวันออก [ ^{4 ] [ 5 ]}จากAcademy of Gondishapur จากข้อมูลของThe Canon of Medicine for Avicennaและ'Uyun al-Anbaสำหรับนักประวัติศาสตร์อาหรับ ยุคกลาง อิบน์ อบี อูเซบีอาพ่อของ Masawaiyh มาจากKhuzestanและแม่ของเขาเป็นชาวสลาฟ^{[ 6 ]}

เกิดในปี 777 เป็นบุตรชายของเภสัชกรและแพทย์จากกุนเดชาปูร์เขาเดินทางมายังแบกแดดและศึกษาภายใต้จาบริล อิบนุ บุคติชู^{[ 7 ]}

เขาได้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงพยาบาลในแบกแดดและเป็นแพทย์ประจำตัวของกาหลิบราชวงศ์อับบาสิด ถึงสี่พระองค์ เขาได้ประพันธ์ตำราทางการแพทย์ในหลายหัวข้อ รวมถึงจักษุวิทยาไข้ โรคเรื้อน ปวดศีรษะ โรคซึมเศร้า โภชนาการ การทดสอบความสามารถของแพทย์ และสุภาษิต ทางการแพทย์ หนึ่งในตำราของมาซาวายห์เกี่ยวข้องกับสารให้กลิ่นหอม โดยมีชื่อว่า " ว่าด้วยสารให้กลิ่นหอมอย่างง่าย "

มีรายงานว่า อิบนุ มาซาวายห์ จัดการประชุมเป็นประจำเพื่อปรึกษาหารือกับผู้ป่วยและอภิปรายหัวข้อต่างๆ กับลูกศิษย์ของเขา อิบนุ มาซาวายห์ ดึงดูดผู้ฟังจำนวนมาก เนื่องจากเขามีชื่อเสียงในด้านการโต้ตอบอย่างเฉียบแหลม

นอกจากนี้ เขายังเป็นอาจารย์ของฮุนัยน์ อิบนุ อิสฮาก^{[ 7 ]}เขาแปลงานทางการแพทย์ของกรีก หลายชิ้นเป็น ภาษาซีเรียคแต่เขียนงานของเขาเองเป็นภาษาอาหรับ^{[ 7 ]}ลิงถูกส่งมาให้เขาโดยกาหลิบอัลมุอ์ตะซิมเพื่อการผ่าตัด^{[ 7 ]}

มีงานเขียนเกี่ยวกับกายวิภาคศาสตร์และการแพทย์จำนวนมากที่เชื่อกันว่าเป็นผลงานของเขา โดยเฉพาะอย่างยิ่งความผิดปกติของดวงตา ( Daghal al-ʿayn ) ซึ่งเป็นตำราเกี่ยว ^กับจักษุวิทยาที่เป็นระบบที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงหลงเหลืออยู่ในภาษาอาหรับ และสุภาษิตซึ่งการแปลเป็นภาษาละตินได้รับความนิยมอย่างมากในยุคกลาง [ ^{7 ]}

เขาเสียชีวิตที่เมืองซามาร์ราในปี 857

• เอยิปเซียคัม
• จักษุวิทยาในศาสนาอิสลามยุคกลาง

สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับชีวประวัติและงานเขียนของเขา โปรดดูที่:

• Liber primus, seu methodus ยา purgantia simplicia . Bernuz, Caesaraugustae 1550 ฉบับดิจิทัลโดยมหาวิทยาลัยและหอสมุดแห่งรัฐดุสเซลดอร์ฟ
• De re medica . Rouillius / Rolletius, Lugduni 1550 (แปลโดย Jacques Dubois) ฉบับดิจิทัลโดยห้องสมุดมหาวิทยาลัยและรัฐดุสเซลดอร์ฟ
• J.-C. Vadet, "Ibn Masawayh" ใน สารานุกรมอิสลาม ฉบับที่ 2 บรรณาธิการโดย HAR Gibbs, B. Lewis, Ch. Pellat, C. Bosworth และคณะ จำนวน 11 เล่ม (ไลเดน: EJ Brill, 1960-2002) เล่มที่ 3 หน้า 872–873
• Manfred Ullmann, Die Medizin im Islam, Handbuch der Orientalistik, Abteilung I, Ergänzungsband vi, Abschnitt 1 (ไลเดน: EJ Brill, 1970), หน้า 112–115
• Fuat Sezgin, Medizin-Pharmazie-Zoologie-Tierheilkunde bis ca 430 H., Geschichte des arabischen Schrifttums, วงดนตรี 3 (ไลเดน: EJ Brill, 1970), หน้า 231–236
• เอลกูด, ซีริล (31 ตุลาคม 2553). ประวัติศาสตร์การแพทย์ของเปอร์เซียและรัฐกาลิฟาตะวันออก: ตั้งแต่ยุคแรกเริ่มจนถึงปี ค.ศ. 1932.สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์. หน้า 94–. ISBN 978-1-108-01588-2สืบค้นข้อมูลเมื่อ 23 พฤษภาคม 2554
• วิธิงตัน, เอ็ดเวิร์ด ธีโอดอร์ (1894). ประวัติศาสตร์การแพทย์ตั้งแต่ยุคแรกเริ่ม: ประวัติศาสตร์ยอดนิยมของศิลปะการรักษา . สำนักพิมพ์วิทยาศาสตร์ จำกัด หน้า 141– . สืบค้นเมื่อ23 พฤษภาคม 2011 .