ในความหมายกว้างๆ คำว่า โมริเป็นคำที่ใช้เรียกโดยรวมของสองภาษาในสุลาเวซีตอนกลางได้แก่โมริ บาวาห์และโมริ อะตัสบางครั้งอาจรวมภาษาที่สาม คือ ภาษาปาโดเข้าไปด้วย

เดิมที คำว่าโมริหมายถึงเฉพาะกลุ่มชนบางกลุ่มที่อาศัยอยู่บริเวณต้นน้ำของแม่น้ำลาอา ในภาคกลางของเกาะสุลาเวซี ซึ่งก็คือชาวโมริ อะตัส หรือ "โมริตอนบน" ในปัจจุบัน หลังจากที่ชาวดัตช์เข้ามาปกครองในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ชื่อนี้ได้ขยายความหมายไปรวมถึงผู้คนที่อาศัยอยู่ทางทิศตะวันออกตามลำน้ำลาอาตอนล่างและในลุ่มน้ำตัมบาลาโก (ปัจจุบันคือชาวโมริ บาวาห์ หรือ "โมริตอนล่าง") และทางทิศใต้ไปยังผู้คนรอบทะเลสาบมาตาโน (รวมถึงชาวปาโด) แม้ว่าภาษาของพื้นที่เหล่านี้จะแตกต่างกัน แต่ผู้คนเหล่านั้นมีวัฒนธรรมที่คล้ายคลึงกัน และในเวลานั้นพวกเขาก็รวมเป็นหนึ่งเดียวภายใต้การปกครอง ของโมโคเล มารุนดูห์ผู้ปกครองที่ทรงอำนาจ

ในปัจจุบัน สถานการณ์กลับตาลปัตร ปัจจุบันMoriในความหมายแคบๆ หมายถึงภาษา Mori Bawah เป็นหลัก และโดยเฉพาะอย่างยิ่งหมายถึงสำเนียง Tinompo ซึ่งทางการอาณานิคมส่งเสริมให้เป็นมาตรฐานทั่วทั้งพื้นที่^{[ 2 ]}

โดยใช้วิธีการเปรียบเทียบทางประวัติศาสตร์ของภาษาศาสตร์ Mead ได้แสดงให้เห็นว่ามีการแบ่งแยกทางภาษาโบราณที่วิ่งผ่านพื้นที่ Mori ^{[ 3 ]} Mori Atas และ Padoe มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับ ภาษา Tolakiมากกว่า Mori Bawah ในขณะที่ Mori Bawah มีความสัมพันธ์ทางภาษาที่ใกล้เคียงที่สุดกับBungkuและภาษาอื่นๆ บนชายฝั่งตะวันออกของเกาะสุลาเวสี เช่นWawoniiและKulisusuความสัมพันธ์เก่าแก่เหล่านี้ชัดเจนจากรูปแบบของการเปลี่ยนแปลงเสียงที่ใช้ร่วมกัน และยังปรากฏชัดในชุดคำสรรพนามด้วย

ตัวอย่างเช่น ตารางต่อไปนี้แสดงรายการสรรพนามอิสระในห้าภาษา^{[ 4 ]}จากตารางนี้จะเห็นได้ว่าสรรพนามอิสระของ Mori Bawah คล้ายคลึงกับของ Bungku มาก ในขณะที่สรรพนามของ Mori Atas และ Padoe ใกล้เคียงกับของ Tolaki มากกว่า

เมื่อพิจารณาถึงความแตกต่างดังกล่าวแล้ว เป็นไปได้ยากที่ภาษาโมริอาตัสและโมริบาวาห์จะเข้าใจกันได้โดยเนื้อแท้ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรม การค้า และการผสมผสานของประชากรผ่านการอพยพในท้องถิ่น ทำให้ชาวโมริอาตัสและโมริบาวาห์คุ้นเคยกับภาษาของกันและกัน และภาษาเหล่านี้ก็มีแนวโน้มเข้าใกล้กันมากขึ้นในแง่ของคำศัพท์ ดังที่เห็นได้จากเปอร์เซ็นต์ความคล้ายคลึงกันของคำศัพท์ที่ค่อนข้างสูง^{[ 5 ]}