บาดแผลร้ายแรงคือการบาดเจ็บ ที่จะนำไปสู่ ความตายของบุคคลในที่สุด^{[ 1 ] [ 2 ]} คำว่า "ร้ายแรง"หมายถึงความตายของมนุษย์: ไม่ว่าพวกเขาจะมีชีวิตอยู่หรือตาย^{[ 3 ]} คำว่า "บาดแผล"เป็นอีกคำหนึ่งที่ใช้เรียกการบาดเจ็บ สำนวนนี้ยังสามารถใช้ในเชิงเปรียบเทียบได้อีกด้วย^{[ 3 ]}

คำคุณศัพท์mortalถูกใช้ครั้งแรกในศตวรรษที่ 14 คำนี้มีรากศัพท์มาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณmortelและภาษาละตินmortalisซึ่งทั้งสองคำมีความหมายว่า "มีชะตาที่จะต้องตาย" เช่นเดียวกับmorsซึ่งหมายถึง "อยู่ในอันตรายแห่งความตาย" ^{[ 2 ] [ 4 ] [ 5 ]}

คำนามwoundมาจากภาษาอังกฤษโบราณwundซึ่งหมายถึง "ทำให้บาดเจ็บ" เช่นเดียวกับภาษาโปรโตเยอรมัน * wunthoซึ่งหมายถึง "บาดแผล" เช่นกัน^{[ 6 ] [ 5 ]}

คำ ว่า"mortal wound" ใน พจนานุกรมภาษาอังกฤษ Oxfordปรากฏครั้งแรกในปี 1578 ^{[ 7 ]}และคำว่า " mortally wounded" ปรากฏครั้งแรก ในปี 1569 ^{[ 8 ]}ก่อนปี 1569 ในหนังสือMelibeus ปี 1390 ของGeoffrey Chaucerผู้เขียนใช้คำว่า "mortal woundes" ในประโยคที่ว่า "Thre of his olde foos..betten his wif wounded his dohter with fuue mortal woundes" ซึ่งอยู่ในฉากที่ลูกสาวของ Melibeus ได้รับบาดเจ็บสาหัส 5 แผล หลังจากที่ศัตรู 3 คนของเขาพบภรรยาและลูกสาวของ Melibeus อยู่ตามลำพังในบ้านของเขา^{[ 9 ]}

ในปี ค.ศ. 1569 คำว่า "บาดเจ็บสาหัส"ถูกใช้ในข้อความCertaine Secrete Wonders NatureโดยEdward Fentonใน "ศพประมาณ 400 ศพ บวกกับผู้บาดเจ็บสาหัสอีก 140 คน ซึ่งเกือบถูกฉีกเป็นชิ้นๆ" ^{[ 10 ]}ข้อความดังกล่าวอธิบายว่าเนื่องจากความร้อนจัดของไฟ ทำให้ชาย 140 คนได้รับบาดเจ็บ บัญชีดังกล่าวระบุว่าพวกเขาดูเหมือนถูกฉีกเป็นชิ้นๆ

ในปี ค.ศ. 1578 คำว่า "บาดแผลร้ายแรง"ถูกนำมาใช้ในบทกวีCourtlie Controuersie of Cupids CaulelsโดยJacques Yverซึ่งแปลโดยHenry Wottonว่า "บาดแผลร้ายแรงของเขา ซึ่งก่อนหน้านี้ไม่นานเกือบจะหายดีแล้วด้วยการกระตุ้นของน้ำมันแห่งกาลเวลา และเกือบจะหายสนิทด้วยความหวังที่จะได้กลับมาเป็นปกติอีกครั้งของดวงตาอันเป็นที่รักของเขา" ผู้เขียนบรรยายถึงบาดแผลร้ายแรงเก่าของบุคคลนั้นที่ยังไม่หายดีและหวังว่าเขาจะหายเป็นปกติอย่างสมบูรณ์^{[ 7 ]}

ในปี ค.ศ. 1581 คำว่า "บาดแผลถึงตาย " ถูกนำมาใช้ในหนังสือสารคดีประวัติศาสตร์เรื่อง History of the Reformation of the Church of EnglandโดยGilbert Burnetและ Nicholas Sander โดยระบุว่า "เขาเดินทางไปโรมและได้เข้าโจมตี ซึ่งทำให้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส" ในที่นี้ Vaudemont ได้เดินทางไปปราบปรามการรบ แต่ถูกขัดขวางโดยดยุคแห่ง Boubon ที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส จากนั้นดยุคแห่ง Boubon จึงดำเนินการรบต่อในโรม ทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก และยังทำให้พระสันตะปาปาและพระคาร์ดินัลบางส่วนต้องหนีไปเพื่อความปลอดภัย^{[ 11 ]}

ในปี ค.ศ. 1593 คำว่า "บาดแผลร้ายแรง"ถูกนำมาใช้ในบทกวีซอนเน็ตชื่อFidessa, More Chaste than Kind: Sonnet XXVIIในประโยคที่ว่า "ทุกย่างก้าวล้วนเป็นบาดแผลร้ายแรงสำหรับเจ้า" ข้อความนี้มาจากบทกวีซอนเน็ตที่บรรยายถึงชายคนหนึ่งที่เดินสะดุดล้มบนถนนในเวลากลางคืน โดยเขาเปรียบเทียบชีวิตของตนเองกับหนอนอย่างเป็นอุปมาอุปไมย เนื่องจากถิ่นที่อยู่ของหนอน ทุกย่างก้าวที่คนเราเดินอาจเป็นบาดแผลร้ายแรงที่ก่อให้เกิดกับหนอนและนำไปสู่ความตายในที่สุด ในบทกวีซอนเน็ต ชายคนนั้นเชื่อว่าชีวิตของเขานั้นแย่ยิ่งกว่าหนอนเสียอีก^{[ 12 ]}

ในปี ค.ศ. 1661 มีการใช้คำว่า "บาดแผลร้ายแรง"ในตำราทางศาสนา เรื่อง " ทรัพย์สมบัติอันหาที่เปรียบมิได้ของพระคริสต์ " โดยกล่าวว่า "พระเยซูเจ้าทรงได้รับบาดแผลร้ายแรงเช่นนี้ด้วยการสิ้นพระชนม์และพระวิญญาณของพระองค์" ตำรานี้อธิบายว่าพระเยซูทรงเสียสละพระองค์เองและทรงรับบาดแผลร้ายแรง แต่พระองค์ไม่ได้สิ้นพระชนม์ทันที แต่สิ้นพระชนม์ "ทีละน้อย" ซึ่งทำให้พระองค์สามารถกำจัดบาปออกจากโลกทั้งใบได้^{[ 13 ]}

ในปี ค.ศ. 1667 คำว่า "บาดแผลร้ายแรง"ถูกใช้ในParadise Lost VIของจอห์น มิลตันในบทกวีมหากาพย์เกี่ยวกับพระคัมภีร์ไบเบิลที่อิงจากการเล่าเรื่องปฐมกาลเขาใช้คำนี้ในข้อความว่า "ไม่อาจอื่นใดนอกจากต้องตายด้วยการทำลายล้าง และในเนื้อสัมผัสที่เป็นของเหลวของพวกมันก็ไม่อาจรับบาดแผลร้ายแรงได้ เช่นเดียวกับอากาศที่เป็นของเหลว" มิลตันอธิบายว่าวิญญาณไม่สามารถรับบาดแผลร้ายแรงได้เนื่องจากธรรมชาติของรูปแบบที่จับต้องไม่ได้ของพวกมัน^{[ 14 ]}

ในปี ค.ศ. 1672 คำว่าบาดแผลร้ายแรงถูกใช้ในตำราทางการแพทย์เรื่อง The Chirurgical and Anatomical Works of Paul Barbetteตำราดังกล่าวให้คำจำกัดความของคำนี้ว่า "บาดแผลที่ทำให้เสียชีวิตภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมงหรือหลายวัน และไม่สามารถรักษาให้หายได้ด้วยวิธีใดๆ" ตำราอธิบายต่อไปว่า หากบาดแผลสามารถรักษาได้ แต่ผู้ป่วยละเลยและส่งผลให้เสียชีวิต บาดแผลนั้นจะไม่ถือว่าเป็นบาดแผลร้ายแรง แม้ว่าจะทำให้ผู้ป่วยเสียชีวิตก็ตาม หลักการนี้ยังใช้กับบาดแผลที่รักษาไม่หายและทำให้ผู้ป่วยมีชีวิตอยู่ได้หลายสัปดาห์ถึงหลายปี ดังนั้น ผู้เขียนจึงอธิบายว่า หากบาดแผลไม่ทำให้เสียชีวิตแบบ "ฉับพลัน" ก็จะไม่ถือว่าเป็น "บาดแผลร้ายแรง" ^{[ 15 ]}

ลอนดอนกาเซ็ตต์เป็นหนึ่งในวารสารทางการของรัฐบาลอังกฤษ ในลอนดอนกาเซ็ตต์ฉบับที่ 5228 ปี 1714 ภายใต้หัวข้อโฆษณา มีการใช้คำว่า " บาดแผลร้ายแรง " เพื่ออธิบายการบาดเจ็บที่ชายชื่อเอ็ดเวิร์ด เฮอร์ลีย์ได้รับจากมีดสองเล่ม "ในขณะที่เฮนรี เบรย์ ช่างทอผ้า ซึ่งปัจจุบันหรือเคยอาศัยอยู่ที่คัลม์สต็อก ในมณฑลเดวอน ได้ทำร้ายเอ็ดเวิร์ด เฮอร์ลีย์เมื่อวันอังคารที่ 18 เดือนนี้ จนได้รับบาดเจ็บสาหัสที่ศีรษะด้วยมีดสองเล่ม จนเขาเสียชีวิต" วารสารยังบรรยายถึงรูปลักษณ์ ท่าทาง และเสื้อผ้าที่เฮนรี เบรย์มักสวมใส่ รวมถึงระบุว่าใครก็ตามที่ช่วยนำตัวเขามาลงโทษจะได้รับรางวัลเป็นเงิน^{[ 16 ]}

พจนานุกรมเล่มแรกที่มีคำนี้คือThe New World of Words : or, Universal English Dictionary ฉบับที่ 16 ของ Edward Phillips ซึ่งตีพิมพ์ในปี 1720 คำนิยามระบุว่า "บาดแผลร้ายแรง ดูบาดแผล " ^{[ 17 ]}ในส่วนของบาดแผล คำจำกัดความของบาดแผลร้ายแรงระบุว่า "บาดแผลร้ายแรง คือบาดแผลที่ต้องนำไปสู่ความตายอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เมื่อบาดแผลนั้นอยู่ลึกเข้าไปในส่วนสำคัญที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิต เช่น บาดแผลที่หัวใจ ปอด ช่องท้อง ตับ ม้าม ฯลฯ และโดยทั่วไปในหลอดเลือดใหญ่ทั้งหมด" ^{[ 18 ]}

กวีอัลลัน แรมเซย์เขียน บทกวี เรื่อง Health : a poem ฉบับพิมพ์ครั้งแรกในปี 1724 โดยระบุว่า "เมื่อลิ้นไก่ได้รับบาดแผลร้ายแรง และลิ้นและริมฝีปากสร้างคำพูดโดยไม่มีเสียง" เขากล่าวว่าลิ้นไก่ได้รับบาดแผลร้ายแรง โดยใช้คำนี้ในเชิงเปรียบเทียบเพื่ออธิบายการติดเชื้อที่ลิ้นไก่ซึ่งอาจเกิดจากไข้หวัดใหญ่ซึ่งมักนำไปสู่ความตายในช่วงทศวรรษ 1700 ^{[ 19 ] [ 20 ]}

ในปี ค.ศ. 1760 บาดแผลร้ายแรงถูกนำมาใช้ในการพิจารณาคดีของลอว์เรนซ์ เอิร์ล เฟอร์เรอร์ส ในข้อหาฆาตกรรมจอห์น จอห์นสันจอห์น จอห์นสันได้รับ "บาดแผลร้ายแรงหนึ่งแผลที่มีความกว้างหนึ่งนิ้วและความลึกสี่นิ้ว ซึ่งบาดแผลร้ายแรงดังกล่าวทำให้จอห์น จอห์นสันมีชีวิตอยู่ได้จนถึงวันที่สิบเก้าของเดือนมกราคมเดียวกันนั้น ในวันนั้น จอห์น จอห์นสันก็เสียชีวิตจากบาดแผลร้ายแรงดังกล่าว" ในระหว่างการพิจารณาคดี คณะลูกขุนพบว่าลอว์เรนซ์ เอิร์ลเฟอร์เรอร์สมีความผิดฐานฆาตกรรม เนื่องจากเขาจงใจและไร้ความสำนึกผิดทำร้ายจอห์น จอห์นสันจนเป็นเหตุให้เขาเสียชีวิต^{[ 21 ]}

ตัวอย่างอื่นๆ ของ "บาดแผลร้ายแรง" พบได้ใน:

• บันทึกที่เขียนในปี ค.ศ. 1725 ของคำสารภาพสุดท้ายและคำพูดสุดท้าย^ของจอห์น โกว์ [ ^{22 ]}
• ข้อความที่ไม่ใช่นิยายในปี ค.ศ. 1767 เรื่องA Practical Treatise on Wounds and Other Chirurgical Subjectsโดย Benjamin Gooch ^{[ 23 ]}

ในบทกวีรักเรื่องLaon and CythnaของPercy Bysshe Shelley ในปี ค.ศ. 1817 เขาใช้คำว่าบาดแผลร้ายแรงเพื่ออธิบายว่า "สร้างบาดแผลร้ายแรงบนหัวใจของศัตรู" ซึ่งเปรียบเสมือนนกอินทรีที่ต้องการสร้างบาดแผลร้ายแรงให้กับศัตรูของมัน ซึ่งก็คืองู^{[ 24 ]}

นวนิยายรักโรแมนติก เรื่อง Leila II. ii. ในปี ค.ศ. 1838 โดย Edward Bulwer-Lyttonใช้คำว่าบาดแผลร้ายแรงเพื่อบรรยายฉาก "ขณะที่เลือดไหลซึมออกมาอย่างช้าๆ และมีเสียงเหมือนน้ำไหลจากบาดแผลร้ายแรง" บรรทัดนี้เกิดขึ้นเมื่อทหารที่สวมเกราะดูเหมือนจะไม่ได้รับบาดเจ็บ แต่เลือดกลับไหลออกมาจากบาดแผลร้ายแรงที่เขาได้รับ^{[ 25 ]}

ข้อความปี 1865 เรื่อง ค่ายและเรือนจำ ยี่สิบเดือนในกรมอ่าวโดยออกัสติน โจเซฟ ฮิกกี้ ดูแกนน์เป็นการรวบรวมเรื่องราวส่วนตัวเกี่ยวกับสงครามกลางเมืองอเมริกาคำนี้ถูกใช้โดยผู้เขียนเมื่อเขาอุทานว่า "และแผ่นดินอันกว้างใหญ่ก็เต็มไปด้วยบาดแผลถึงตาย!" ดูแกนน์กำลังอธิบายถึงกลุ่มคนจำนวนมากที่พบว่าได้รับบาดเจ็บสาหัสทั่วทั้งแผ่นดินที่เขายืนอยู่^{[ 26 ]}

ในหนังสือสารคดีปี 1982 เรื่อง " ความรับผิดทางละเมิดต่อความเสียหายโดยไม่ตั้งใจในกฎหมายทั่วไปและกฎหมายแพ่ง"ผู้เขียนได้กล่าวถึงปัญหาที่เกี่ยวข้องกับความรับผิดในกฎหมายยุโรป เขาใช้คำว่า " บาดแผลถึงตาย"เพื่ออธิบายประเด็นความรับผิดชอบเกี่ยวกับการทำร้ายทาสจนถึงแก่ความตาย ผู้เขียนกล่าวว่า "ในเบื้องต้น เซลซัส มาร์เซลลัส และอุลเปียนเห็นพ้องกันว่า หากชายคนหนึ่งทำร้ายทาสจนถึงแก่ความตาย และอีกคนหนึ่งฆ่าเขาในภายหลัง มีเพียงคนหลังเท่านั้นที่ต้องรับผิดภายใต้บทแรกในข้อหาฆ่า ส่วนคนแรกต้องรับผิดภายใต้บทที่สามในข้อหาทำร้าย" ในขณะเดียวกัน เขายังอธิบายว่า "จูเลียน...กล่าวว่า...หากชายคนหนึ่งทำร้ายทาสจนถึงแก่ความตาย และหลังจากนั้นไม่นานอีกคนหนึ่งทำร้ายเขาในลักษณะที่เร่งให้เขาตาย ทั้งสองคนต้องรับผิดในข้อหาฆ่า" ผู้เขียนอธิบายว่าความแตกต่างนี้เกิดจากการที่จูเลียนเน้นที่บาดแผลเดิมที่ตั้งใจทำร้ายจนถึงแก่ความตาย ซึ่งนำไปสู่การตายของทาส ในขณะที่เซลซัสขัดแย้งกับจูเลียนและเน้นที่ความสำคัญของการตายของทาสเป็นหลัก^{[ 27 ]}

ข้อความทางศาสนาเรื่อง The Apocalypse: A Reading of the Revelation of Johnซึ่งตีพิมพ์ในปี 1994 ใช้คำว่าบาดแผลร้ายแรงในการอ้างอิงถึงวิวรณ์ 13:3ข้อความดังกล่าวอธิบายถึงสัตว์ร้ายที่ "หัวหนึ่งของมันดูเหมือนจะมีบาดแผลร้ายแรง แต่บาดแผลนั้นก็หายดีแล้ว" ผู้เขียนอธิบายว่าส่วนนี้ของวิวรณ์ 13หมายถึงตำนานของเนโรจักรพรรดิโรมัน ที่ ' กลับมามีชีวิต ' หรือยังมีชีวิตอยู่หลังจากได้รับบาดแผลร้ายแรง และเป้าหมายในการแก้แค้นของเขาคือการนำกองทัพปาร์เธียมาทำลายกรุงโรม^{[ 28 ] [ 29 ]}

ในบทความปี 1997 เรื่องVirgil's Aeneid : Semantic Relations and Proper Namesผู้เขียนได้สะท้อนถึงบทกวีมหากาพย์ของเวอร์จิลโดยใช้บาดแผลร้ายแรงในประโยคที่ว่า "บาดแผลร้ายแรงที่เทอร์นัสทำร้ายชายหนุ่มทำให้บาดแผลนี้รักษาไม่หาย" ซึ่งบรรยายถึงฉากที่เทอร์นัสและเอนีอัสกำลังต่อสู้กันในอิตาลี แม้ว่าเอนีอัสจะได้รับบาดเจ็บ แต่เขาก็กลับไปต่อสู้ต่อ และ "เอนีอัสทำร้ายเทอร์นัสจนได้รับบาดเจ็บสาหัสในนามของ 'พัลลัส'" ซึ่งเอนีอัสแก้แค้นให้เทอร์นัสที่ฆ่าพัลลัสเพื่อนของเขา^{[ 30 ]}

ตัวอย่างอื่นๆ ของ "บาดแผลร้ายแรง" พบได้ใน:

• นวนิยายเรื่องThe Mortal Wound ในปี พ.ศ. 2507 โดยRaffaele La Capriaเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของชายคนหนึ่งกับเมืองเนเปิลส์ระหว่างการเดินทางไปโรม^{[ 31 ]}
• นวนิยายเรื่องKing, Queen, KnaveของVladimir Nabokov ในปี 1968 กล่าวว่า "เขาขู่เธอด้วยอวัยวะเพศชายที่เคยทำร้ายเธอจนเกือบตายมาแล้วครั้งหนึ่ง" ^{[ 32 ]}

จำนวน ผลการค้นหา ของ Googleเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2549 สำหรับคำว่า "บาดเจ็บสาหัส" คือ 989,000 รายการ^{[ 33 ]}จำนวนผลการค้นหาของ Google เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2561 สำหรับคำว่า "บาดแผลร้ายแรง" มี 346,000 รายการ และสำหรับคำว่า "บาดเจ็บสาหัส" มี 1,660,000 รายการ

การใช้คำในยุคปัจจุบันมักเป็นไปในเชิงเปรียบเทียบมากกว่าความหมายตรงตัว ซึ่งสามารถเห็นได้จากบทความเรื่อง " สไตล์แบบพ่อทิ้งบาดแผลร้ายแรง"โดย Stephen Deutsch ในปี 1998 บทความนี้กล่าวถึงการล่มสลายของโรงพยาบาลที่ไม่มีผู้อำนวยการและไม่มีคำแถลงภารกิจที่เหมาะสม ซึ่งจะนำไปสู่การล่มสลายในที่สุด^{[ 34 ]}

คำว่า "บาดแผลร้ายแรง" อาจถูกกำหนดไว้ในกฎหมาย ตัวอย่างเช่น ในนิวซีแลนด์ คำนี้ถูกกำหนดไว้ในพระราชบัญญัติอาชญากรรมปี 1961 ว่าเป็นการกระทำที่เป็นอันตรายซึ่งก่อให้เกิดการเสียชีวิตตามกฎหมาย ในบริบทอื่นๆ คำนี้อาจใช้เพื่อบ่งชี้ถึงบาดแผลที่ไม่เล็กน้อย^{[ 35 ]}โดยทั่วไปแล้ว พบว่าคำนี้ถูกใช้ในความหมายที่เป็นไปได้สามประการ ได้แก่ (i) การบาดเจ็บที่น่าจะทำให้บุคคลทั่วไปเสียชีวิตภายใต้สถานการณ์ปกติ (ii) การบาดเจ็บที่มีโอกาสสูงที่จะทำให้เหยื่อเสียชีวิตหากไม่ได้รับการรักษาทางการแพทย์ (iii) การบาดเจ็บที่น่าจะทำให้เสียชีวิตแม้ว่าจะไม่ตรงกับสองกรณีแรก (เช่น การบาดเจ็บเล็กน้อยที่เหยื่อละเลย) ^{[ 36 ] [ 37 ]}

ในคำร้องขอทบทวนคดีของศาลฎีกาสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ พ.ศ. 2550 ระหว่างลาซาโร (ผู้ร้อง) กับ คริซัลโด อัลเบอร์โต (อัยการ) รายงานการตัดสินใช้คำว่า "บาดแผลร้ายแรง" โดยกล่าวถึงความสำคัญของการสามารถแยกแยะได้ว่าผู้ร้องได้ทำร้ายอัยการคริซัลโดจนเป็นบาดแผลร้ายแรงหรือไม่ร้ายแรง ในการกำหนดโทษของลาซาโร หากคณะลูกขุนเชื่อว่าคริซัลโดได้รับบาดเจ็บร้ายแรง ซึ่งจะนำไปสู่ความตายหากไม่ได้รับการรักษา ลาซาโรก็จะถูกกล่าวหาว่าพยายามฆ่า มากกว่าฆ่าไม่สำเร็จ^{[ 38 ]}

บทความข่าวของออสเตรเลียปี 2018 เรื่องDutton delivers mortal wound to Turnbullใช้คำนี้ในเชิงเปรียบเทียบว่าหมายถึงการสิ้นสุดของการสนับสนุนจากพรรคของนายกรัฐมนตรีเทิร์นบูลล์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร Petter Dutton ท้าทายMalcolm Turnbull นายกรัฐมนตรี ในการชิงตำแหน่งผู้นำพรรคเสรีนิยมออสเตรเลีย บทความอธิบายว่าเมื่อมีเพื่อนร่วมงานของนายกรัฐมนตรีสนับสนุนเขาน้อยกว่า 60% เขาก็คือ "ผู้นำที่กำลังจะตาย" ^{[ 39 ]}

• นิทานเรื่องเมลิเบียส (เมลิบี)ในภาษาอังกฤษยุคกลาง
• นิทานเรื่องเมลิเบียส (เมลิบี)ในภาษาอังกฤษสมัยใหม่
• สิ่งมหัศจรรย์ที่ซ่อนเร้นบางอย่างของธรรมชาติ
• ลาออนและไซธ์นาโดย เพอร์ซี บิสเช เชลลี
• ไลลา: หรือ การปิดล้อมเกรนาดาโดย เอ็ดเวิร์ด บุลเวอร์-ลิตตัน
• ค่ายและเรือนจำ: 20 เดือนในกรมอ่าวโดย ดูแกนน์
• โครงการ Project Gutenberg : คอลเล็กชันหนังสือจำนวนมากของ Edward Bulwer-Lytton ที่เปิดให้เข้าถึงได้ทางออนไลน์
• กษัตริย์ ราชินี และคนรับใช้โดย นาโบคอฟ
• บาดแผลร้ายแรงที่ IMDb