ภาษาถิ่นมอสโกหรือสำเนียงมอสโก ( ภาษารัสเซีย : московское произношение , โรมันไนซ์ :  moskovskoye proiznosheniye , IPA: [mɐˈskofskəjə prəɪznɐˈʂenʲɪ(j)ɪ] ) บางครั้ง เรียก ว่าภาษารัสเซียกลาง^{[ 1 ]}เป็นภาษาพูดภาษารัสเซียที่ใช้ในมอสโกซึ่งเป็นหนึ่งในสองมาตรฐานการออกเสียงหลักของภาษารัสเซียควบคู่ไปกับมาตรฐานเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กได้รับอิทธิพลจากทั้ง^ภาษาถิ่นรัสเซียเหนือและ ใต้ [ ^{2 ] [ 3 ]}ภาษาถิ่นมอสโกเป็นพื้นฐานของภาษาวรรณกรรมรัสเซีย^{[ 4 ​​]}

สารานุกรมบริแทนนิกาฉบับปี 1911 เขียนไว้ว่า: ^{[ 5 ]}

ภาษารัสเซียเชิงวรรณกรรมที่พูดโดยผู้มีการศึกษาทั่วทั้งจักรวรรดิคือสำเนียงมอสโก... จริงๆ แล้วสำเนียงมอสโกครอบคลุมพื้นที่เล็กมาก ไม่ถึงทั้งเขตการปกครองของมอสโกด้วยซ้ำ แต่ด้วยเหตุผลทางการเมืองทำให้มันกลายเป็นภาษาของชนชั้นปกครองและวรรณกรรม มันเป็นสำเนียงชายแดน มีการออกเสียงo ที่ไม่เน้นเสียง เหมือนa แบบทางใต้ แต่ในส่วนของeที่เน้นเสียงก่อนพยัญชนะหนักนั้นคล้ายกับทางเหนือ และยังคงการออกเสียงg แบบทางเหนือไว้แทนที่จะ เป็นhแบบทางใต้ดังนั้นe ที่ไม่เน้นเสียงจึง ออกเสียงเหมือนiหรือji

ในศตวรรษที่ 15 ภาษาถิ่นมอสโกมีความคล้ายคลึงกับภาษาถิ่นรัสเซียตอนเหนือในระบบเสียง ยกเว้นว่า ต่างจากปัจจุบัน ภาษาถิ่นมอสโกไม่ได้มีลักษณะเฉพาะของการรวมเสียง ts–chที่เป็นเอกลักษณ์ของภาษารัสเซียโนฟโก รอด ^{[ 6 ]} ภาษา ถิ่นมอส โก มีลักษณะทางเสียงและไวยากรณ์ร่วมกับ ภาษารัสเซียรอสตอฟ - ซูซดาลและวลาดิมีร์ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของภาษาถิ่นย่อยวลาดิมีร์-โวลกาของรัสเซียตอนเหนือ^{[ 7 ]}การเปลี่ยนแปลงในระบบเสียงของภาษารัสเซียในช่วงยุคมอสโก (ศตวรรษที่ 15 ถึง 17) ส่วนใหญ่รวมถึงการแพร่กระจายของakanyeตลอดจนการคงไว้ซึ่งการออกเสียง 'e' บางอย่างก่อนพยัญชนะแข็งใน 'รูปแบบทางศาสนา' การรวมเสียง 'е' และ 'ѣ' อย่างสมบูรณ์ และการใช้[ɣ]แทน[ɡ] เป็นครั้งคราว ในคำจำนวนเล็กน้อย^{[ 7 ]}

• Matthews, William Kleesman (สิงหาคม 2013). โครงสร้างและการพัฒนาของภาษารัสเซีย . สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์. ISBN 978-1-107-61939-5.